One Night with My Stepdad의 모든 챕터: 챕터 51 - 챕터 60

"Sa loob ng labintatlong taong paninilbihan ko sa'yo, hindi pa ito nangyari kahit minsan! Paano mo ako mapagbibintangan ng ganyan?!" sigaw ni Maxwell. Nanatiling tahimik si Vivian habang pinapanood ito. "Labintatlong taon akong naging tapat sa'yo at ito ang isusukli mo sa lahat ng aking pagsisikap? Nais ko lamang tulungan ang kaibigan ko na nagpapaunlad ng sariling negosyo ngunit sa halip ay inaakusahan mo ako ng krimen!" galit na sabi ni Maxwell habang pinupunasan ang pawis sa mukha gamit ang tuwalya. "Gusto kong alamin kung sino ang tunay na nagpadala ng dokumentong iyan—iyon ang trabaho mo at inaasahan kong makakakuha ako ng kasagutan sa lalong madaling panahon," utos ni Vivian sa mas mahinahon ngunit mariing tinig bago tuluyang umalis. Napabuntong-hininga nang malalim si Maxwell at pinalo ang mesa dahil sa matinding galit. Hindi niya makayanan ang ugali ni Vivian, lalo na kapag inuutusan siya nito na parang bata. Paglab

"Ano ba ang problema mo?! Hindi ba tumatatak sa utak mo na minsan lang tayong nagtalik at hindi kita kasintahan?!" sigaw ni Ethan kay Mabel habang humahagulgol naman ang dalaga. "Pero..." "Itigil mo na ang pagkakalat na tayo ay magkasintahan kung ayaw mong gawan ko ito ng mas masahol na paraan!" muli niyang sigaw. Napangiti lang si Scarlett nang magtama ang kanilang mga mata ni Ethan. Umupo siya kasama si Nelly at uminom ng kape. Habang sila ay nakaupo, tumunog ang kanyang telepono—mula kay Adrian. Lalo siyang napangiti nang basahin ang mensahe: "Mahal, sobrang hinahanap-hanap na kita. Papunta ako diyan mamaya pagkatapos ng klase. Mag-iingat ka diyan." Tuwang-tuwa si Scarlett at sumagot na hindi siya makapaghihintay na makita ito. Umalis sila sa kapihan upang dumalo sa natitira pang dalawang klase na natapos bago mag-alas kwatro ng hapon. Pagkatapos, umuwi agad si Scarlett upang maghanda sa pagdating ni Adrian. Naligo siya

"Gagawin ko ang lahat para gumaling ka dahil hinahanap-hanap ko na ang iyong katawan at sarap," bulong ni Vivian habang kumikindat kay Adrian paglabas nila ng ospital. Biglang tumunog ang telepono ni Adrian. Sinabi nito kay Vivian na kailangan niyang umalis agad. Sumakay sila sa kani-kanilang sasakyan at dumaan sa magkaibang direksyon—nagtungo si Adrian sa taong tumawag sa kanya. Pagdating niya sa sariling mansyon, nakita niya ang isang matangkad at seryosong babae na nakatayo malapit sa pinto. Mahahaba, itim, at tuwid ang buhok nito na tumatakip sa kalahati ng mukha. Nakasuot ito ng malayang damit na itim at nagbibigay ng misteryosong anyo. Malamig ang awura nito at walang anumang emosyon sa maputla at magandang mukha. Mukhang nasa edad trenta ngunit sa katotohanan ay apatnapu't limang taong gulang na ito. "Tita Carrie!" tawag ni Adrian sabay takbo palapit. Ibinuka naman ng babae ang kanyang mga bisig upang salubungin i

Biglang tumunog ang telepono sa tahimik na silid. Mabilis niya itong kinuha, umaasang si Adrian ang tumatawag at babalik na ito ngunit si Nelly pala ang nasa kabilang linya. Sinagot pa rin niya ito. "Hello, Nelly." "Scarlett, nasaan ka ba? Nakalimutan mo ba na magsasama tayo sa paggawa ng takdang-aralin dito sa aklatan? Isang oras na akong naghihintay dito," reklamo ni Nelly. Pinunasan ni Scarlett ang kanyang mga mata. "Nakalimutan ko... pasensya na, darating ako diyan sa loob ng labinlimang minuto," sagot niya at ibinaba na ang tawag. Mabigat ang kanyang pakiramdam habang umaakyat sa kwarto. Namamaga pa at puno ng luha ang kanyang mga mata ngunit naglagay pa rin siya ng kolorete upang itago ito at magsuot ng simpleng damit bago nagmaneho patungo sa aklatan ng paaralan. Pagdating niya, nakita niya si Nelly sa kanilang karaniwang upuan na nagsisimula pa lamang sa kanilang gawain.

Akmang tatalikod na si Scarlett at aalis na nang biglang hawakan ni Adrian ang kanyang pulso at hilahin pabalik dahilan upang dumapo ito sa dibdib niya. Mabilis na ipinalibot ng lalaki ang kanyang braso sa bewang ng dalaga at hinawakan ito nang mahigpit. Tumingala si Scarlett sa lalaking minamahal at tila huminto ang kanyang mundo. Ramdam ni Adrian ang mabilis na tibok ng puso nito at ang pagbilis ng paghinga, at nang manghina ang mga tuhod ng dalaga ay mahusay niya itong inalalayan at hindi hinayaang bumagsak. "Wala kang gagawin sa gunggong na 'yan, lalo na ang makipagtalik sa kanya," bulong ni Adrian sa tainga nito na nagpadaloy ng kilabot sa buong katawan ni Scarlett. Kumurap-kurap ito habang unti-unting nadudurog ang puso sa sakit. Pilit niyang itinatago ang hinagpis at galit ngunit nabibigla siya nang makitang namumula na ang mga mata nito. Paano nga naman kaya ng isang tao na pukawin ang pagmamahal at galit nang sabay? Mahal na mahal niya ito at l