Se connecterPagdating ni Scarlett sa paaralan at pagbaba niya ng sasakyan, agad na napalingon sa kanya ang lahat. Ngunit sa pagkakataong ito, hindi dahil sa paghanga, kundi dahil sa mga kumakalat na tsismis tungkol sa kanya. Hindi niya pinansin ang sinuman at may pagmamalaking naglakad patungo sa kanyang silid-aralan.
"Scarlett!!" Lumingon siya at nakitang tumatakbo palapit sa kanya si Nelly. Hintay niya itong makalapit at sabay silang naglakad. "Totoo ba angPagdating ni Scarlett sa paaralan at pagbaba niya ng sasakyan, agad na napalingon sa kanya ang lahat. Ngunit sa pagkakataong ito, hindi dahil sa paghanga, kundi dahil sa mga kumakalat na tsismis tungkol sa kanya. Hindi niya pinansin ang sinuman at may pagmamalaking naglakad patungo sa kanyang silid-aralan. "Scarlett!!" Lumingon siya at nakitang tumatakbo palapit sa kanya si Nelly. Hintay niya itong makalapit at sabay silang naglakad. "Totoo ba ang sinasabi nila? Tungkol sa inyo ni Ethan?" tanong ni Nelly na hindi mapakali dahil sa sobrang kuryosidad. Ngumiti lang si Scarlett. "Hayaan lang silang magkalat ng kung ano-ano. Wala akong pakialam." Sabay silang pumasok sa klase at gaya ng inaasahan, muling napatingin ang lahat kay Scarlett. Nagbulungan ang mga kaklase ngunit hindi ito inalintana ni Scarlett at umupo lang sa kanyang pwesto. "Ang kapal naman ng mukha niya. Akala ko pa naman ay iba siya
"Sa loob ng labintatlong taong paninilbihan ko sa'yo, hindi pa ito nangyari kahit minsan! Paano mo ako mapagbibintangan ng ganyan?!" sigaw ni Maxwell. Nanatiling tahimik si Vivian habang pinapanood ito. "Labintatlong taon akong naging tapat sa'yo at ito ang isusukli mo sa lahat ng aking pagsisikap? Nais ko lamang tulungan ang kaibigan ko na nagpapaunlad ng sariling negosyo ngunit sa halip ay inaakusahan mo ako ng krimen!" galit na sabi ni Maxwell habang pinupunasan ang pawis sa mukha gamit ang tuwalya. "Gusto kong alamin kung sino ang tunay na nagpadala ng dokumentong iyan—iyon ang trabaho mo at inaasahan kong makakakuha ako ng kasagutan sa lalong madaling panahon," utos ni Vivian sa mas mahinahon ngunit mariing tinig bago tuluyang umalis. Napabuntong-hininga nang malalim si Maxwell at pinalo ang mesa dahil sa matinding galit. Hindi niya makayanan ang ugali ni Vivian, lalo na kapag inuutusan siya nito na parang bata. Paglab
Nagising si Vivian kinabukasan at agad na umalis ng hotel. Hindi man lang siya nasiyahan sa ginawa nilang pagtatalik kagabi—ang lalaking tinawagan niya ay hindi kasinghusay ni Adrian. Pinaalis niya ito noong gabing iyon at mag-isang natulog sa kuwarto. Nagmadali siyang umalis patungo sa opisina dahil marami siyang kailangang ayusin. Habang nagmamaneho, hindi siya mapalagay at patuloy na nag-iisip kung sino ang kasabwat ni Rod sa loob ng kumpanya. Kailangan niyang may kasama upang maipasok ang kanyang mga hubad na larawan sa mga opisyal na dokumento. Sino kaya ang taong ito? At bakit determinado siyang ipahamak siya? Pagdating sa kumpanya, agad siyang dumiretso sa departamento ng pananalapi. Nakipagkita siya sa pinuno ng departamento. "Magandang umaga po, Ma'am," bati ng pinuno. "Magandang umaga. Nakatanggap ba kayo ng mensahe ko kahapon tungkol sa isang kontrata?" tanong ni Vivian, umaasang hindi pa naaprubahan ang malaking halagang
Binalaan ito ni Scarlett at napasinghap si Vivian. "Banta ba iyan?!" sigaw ni Vivian. Agad na ibinaba ni Scarlett ang tawag at ibinagsak ang telepono sa ibabaw ng mesa. Labis siyang inis sa kapabayaan ng kanyang ina. Napakahalaga sa kanya ng negosyo na iniwan ng kanyang ama at hindi niya ito maaaring hayaang masira dahil lamang sa katangahang ginawa ng ina. Seryoso siya sa sinabi—kung hindi aayusin ni Vivian ang kanyang ginawa, talagang tatanggalin niya ito sa katungkulan at papalitan ang kanyang tiyo. Samantala, sa mansyon, galit na ibinaba rin ni Vivian ang telepono habang hinihintay ang pagdating ni Adrian. Hindi siya makapaniwala sa narinig mula sa anak ngunit kailangan pa rin niyang tiyakin kung totoo ang lahat ng sinabi nito. Binuksan niya ang kanyang laptop upang suriin ang mga ulat at nalaman niyang sinabi nga ni Scarlett ang katotohanan. Agad niyang tinawagan ang kanyang kalihim upang tanungin kung paano at kailan napunta ang kanyang
"Scarlett, hindi ko talaga alam kung ano ang nangyari sa akin noong gabing iyon," sabi ni Ethan habang sumusunod sa dalaga papasok ng bahay. Hindi naman ito pinansin ni Scarlett hanggang sa makarating sila sa sala at umupo sa sofa. "Lasing lang ako at nawala sa sarili. Humihingi ako ng paumanhin. Patawarin mo ako," dugtong pa nito. Tiningnan lang siya ni Scarlett. Hindi niya alam kung ano ang dapat isagot. Sa katunayan, mas sinisisi niya ang kanyang ina kaysa kay Ethan—dahil ito ang dahilan kung bakit nasadlak sa ganitong kalagayan ang binata. Ginamit lang ito ng ina at nang mapagod ay itinapon na parang basura. Dapat ay inaasahan na ito ni Ethan. "Pakiusap, patawarin mo na ako, Scarlett," muling pakiusap ni Ethan. Akmang sasagot na sana si Scarlett nang biglang tumunog ang kanyang telepono. Kinuha niya ito mula sa kanyang bag at nakitang si Nelly ang tumatawag. Sinagot niya ito at idinikit ang telepono sa kanyang tainga
agad siyang maghahanap ng pagkakataon. Kaya mo bang paniwalaan na nakipagtalik siya kay Ethan?" tanong ni Scarlett habang nakatingin kay Adrian. Napangiti lang nang bahagya ang binata. "Alam ko na," sagot nito. Labis na nagulat si Scarlett na alam pala ni Adrian ang lahat at muling napaluha. "Bakit ba ganito siya? Kahit noong buhay pa ang aking ama, lagi niya itong niloloko. Hindi ko maintindihan kung bakit ganito ang ugali niya," humahagulgol na sabi ni Scarlett. "Tahan na. Halika, paliligo ka na upang matanggal ang dumi at masamang amoy ng lalaking iyan," sabi ni Adrian. Binuhat nito si Scarlett at dinala hanggang sa banyo. "Maligo ka na dito. Maghihintay lang ako sa labas," sabi ni Adrian. Akmang aalis na ito nang hawakan ni Scarlett ang kamay nito habang nakatingin nang may lungkot sa mga mata. "Huwag kang aalis, pakiusap," pakiusap ni Scarlett. Naisip niyang gantihan ang ina sa pamamagitan ng pakikipagtalik kay Adrian—







