Alle Kapitel von ก่อนที่ใจจะหมดรัก: Kapitel 21 – Kapitel 27

“พี่ไตรกอดมินอยู่นะคะ มินอายคนอื่นค่ะ” ตอนนี้ก็ทำเป็นไม่เห็นว่าบูธข้าง ๆ แอบมอง แอบซุบซิบแล้วยิ้มกริ่มอยู่ เธอทำเป็นไม่สนแต่ความจริงคืออายมาก“โอเคครับ” ยอมปล่อยแต่แค่ครั้งนี้เท่านั้นนะ“ต่อจากนี้ให้พี่ดูแลมินนะ”“ยังไงคะ” หันกลับมาถามเขาอย่างอยากรู้ เพราะตอนนี้เขาก็ดูแลเธออยู่ มินตราเห็นและสัมผัสได้ว่าการกลับมาครั้งนี้ของเขา ไตรรัตน์ตั้งใจทำให้ดีขึ้นจริง ๆ เขาเปลี่ยนแปลงตัวเองได้อย่างที่เขาได้บอกกับเธอ แต่ของแบบนี้มันก็ต้องดูไปก่อน เธอไม่วางใจง่าย ๆ หรอก แม้จะรู้สึกว่าเขาดีขึ้นมากก็ตาม“พี่จะทำกับข้าวให้มิน”“พี่ไตรก็ทำให้ทุกเช้านี่คะ” แล้วเธอก็พูดไม่รักษาน้ำใจเขาด้วยเพราะมันไม่อร่อยจริง ๆ และเขาก็ไม่ลดความพยายาม มื้อนี้บอกไม่อร่อยมื้อต่อไปก็ยังทำมาอีก เปิดYoutubeหาเมนูทำให้ลูกกับเมียกิน‘ทำตัวน่ารักก็เป็น’“พี่จะทำงานบ้านให้มิน”“พี่ไตรก็แย่งมินทำเกือบทุกอย่างแล้วค่ะ ทุกวันนี้มินจะเป็นง่อยอยู่แล้วนะคะ”“พี่จะเป็นทุกอย่างให้มิน” เมียเหงื่อแตก! ไม่ได้ ๆ ต้องรีบเอากระดาษทิชชูมาซับเหงื่อให้เมียรัก“พี่ไตรฝืนตัวเองเกินไปหรือเปล่าคะ” ใช่ว่าเธอไม่ชอบที่ได้รับการดูแลจากสามี มีใครบ้างจะไม่อย

มินตราเองก็ยังตามสถานการณ์ไม่ทันแต่คิดว่าเรื่องนี้มันแปลก ๆ อีกทั้งชายคนนั้นก็ดูไม่มีพิษมีภัยอะไร แต่ทำไมสามีของเธอถึงได้มีท่าทีต่อต้าน ทำเหมือนกับว่าไม่ต้องการสนทนากับผู้ชายคนนี้อีก แล้วที่เกิดความสงสัยอีกเรื่องนั้นก็คือ...ไตรภพคือใคร ชื่อคล้องจองกับชื่อของไตรรัตน์มาก“เดี๋ยวก่อนค่ะพี่ไตร” มินตราขืนมือของตัวเองเอาไว้และเปลี่ยนเป็นจับแขนของไตรรัตน์แทน เธอต้องการรั้งให้เขาหยุดเดินก่อนและไตรรัตน์ก็ยอมหยุด เขาเงยหน้าขึ้นหลับตาแล้วผ่อนลมหายใจออกช้า ๆ เมื่อรู้ตัวว่าต้องตอบความสงสัยของภรรยา ต่อให้ไม่อยากเอ่ยถึงบุคคลนั้นแต่ถ้าเป็นความต้องการที่จะรู้ของมินตราเขาก็ต้องยอมตอบ“คนที่ชื่อไตรภพ คือใครเหรอคะ” เพราะชื่อนี้ทำให้สามีของเธอมีอารมณ์ขุ่นมัวแทบจะทันที แปลว่าคนที่ชื่อไตรภพต้องมีผลต่อความรู้สึกของไตรรัตน์แน่ และเธอจะขอคิดไปเองก่อนเลยว่าไตรภพต้องเป็นพ่อสามีของเธอ“พ่อของพี่ คุณปู่ของตังเม” ไตรรัตน์ตอบความจริงออกไป และแอบรู้สึกผิดต่อเมียและลูกอยู่ในใจเพราะเขาไม่ค่อยได้เอ่ยถึงบิดาของเขาให้มินตราได้รู้มากนัก แม้กระทั่งชื่อเขาก็ไม่เอ่ยออกมา และสงสารตังเมที่ไม่รู้ว่าตัวเองก็มีคุณปู่เหมือนเด็กคนอื

“เราจะผ่านช่วงเวลานั้นไปด้วยกันค่ะพี่ไตร เราทั้งสามคน” ความน่ารักของเธอทำให้ไตรรัตน์อดไม่ได้ที่จะดึงร่างบางเข้ามากอด เขากอดเธอแนบแน่นซุกใบหน้าเข้าหากลุ่มผมนุ่มหอม ช่างโชคดีเหลือเกินที่ได้เธอเป็นเมีย“พี่รักมินนะ ขอบคุณที่อยู่กับพี่เสมอ”บ้านไตรภพเสียงเปียโนที่ถูกอัดเป็นไฟล์คลิปเสียงในสมัยที่ครั้งหนึ่งเจ้าของบ้านอย่างไตรภพมักจะชอบเล่นเปียโนยามที่เขาว่าง เล่นเพื่อความผ่อนคลายและพักสมองจากการเล่นการเมือง ทุกเพลงที่เขาเล่นได้ถูกสั่งให้พ่อบ้านบันทึกเสียงเก็บเอาไว้เพื่อใช้เปิดในช่วงเวลาที่คฤหาสน์หลังนี้เงียบเหงาและคาดไม่ถึงเลยว่าจะได้เปิดใช้บ่อยมากกว่าที่คิดไตรรัตน์มองภาพถ่ายคฤหาสน์หลังใหญ่โต ซึ่งก็เป็นหลังที่เขากำลังยืนอยู่ข้างเตียงเจ้าของบ้านอยู่ตอนนี้ ในใจก็คิดนะ ว่าผู้ป่วยบนเตียงหรูหรานอนมองภาพนี้ทั้งวันไปเพื่ออะไร หรือว่าภาพนี้คือความภูมิใจที่สุดในชีวิต ก็อาจจะเป็นอย่างนั้นเพราะมันคือหลักฐานแสดงถึงความมั่งคั่งร่ำรวยและการมีอำนาจของไตรภพทว่า ไตรรัตน์มองว่ามันคือภาพตลกร้ายเสียมากกว่า แทนที่จะมีความสุขไฉนเลยถึงเห็นแต่คนนอนอมทุกข์แสนเดียวดายไร้ลูกหลานที่เขารักนักหนามาดูแล“คุณปู่” เสียง

หนึ่งปีต่อมา“สวยครับลูก สวยมาก” คำชมที่ออกมาจากปากของไตรรัตน์ไม่หยุดเพราะลูกและเมียของเขาสวยจริง ๆ และวันนี้ต้องชมตังเมเป็นพิเศษสักหน่อย เนื่องในโอกาสลูกสาวของเขาเรียนจบอนุบาล 3 แล้ว ตังเมตื่นเต้นมาก ๆ ที่ตัวเองได้ใส่ชุดบัณฑิตน้อย“พ่อไตรขา ตังเมอยากถ่ายรูปรวมค่ะ” เห็นคนอื่นได้ถ่ายรวมกับพ่อแม่ ตังเมเลยอยากจะถ่ายรวมบ้างและเรื่องนี้ไตรรัตน์กับมินตราก็ต้องการเหมือนกัน ก็แหม ลูกสาวของเราไม่ได้จะเรียนจบอนุบาล 3 บ่อย ๆ นี่นา เรื่องน่ายินดีแบบนี้ก็ต้องเก็บภาพความทรงจำเอาไว้และรูปนี้จะต้องได้ติดอยู่บนฝาผนังบ้านด้วย“มา ๆ เดี๋ยวป้าหวีคนนี้จะถ่ายรูปให้เอง” คุณฉวีคุณป้าบ้านตรงข้ามที่ไตรรัตน์ไหว้วานให้คอยดูแลมินตราและตังเม วันนี้ไตรรัตน์เลยถือโอกาสชวนคุณฉวีมาร่วมแสดงความยินดีกับลูกสาวของเขาด้วย“ป้าละเสียดายที่งานนี้จัดเร็วไปหน่อย ถ้าเลื่อนไปอีกสักสามเดือนได้คงจะดี เจ้าตัวน้อยในท้องหนูมินจะได้ออกมาถ่ายรูปรวมด้วยกัน” คุณฉวีแอบบ่นขณะที่ช่วยกดถ่ายภาพครอบครัวน่ารัก ๆ ให้ตังเม“มินก็เสียดายค่ะ” มินตรายกมือขึ้นมาลูบที่ท้องของตัวเองโดยมีมือของไตรรัตน์มาประกบทับด้านบน ทั้งสองมองไปยังท้องกลมโตที่ในนั้นมี