All Chapters of secret love ความรักที่ต้องซ่อนไว้: Chapter 151 - Chapter 160

ออโต้พยักหน้า แล้วขอตัวจากน้องๆ ลุกขึ้นเดินไปหาสาวสวยเซ็กซี่คนนั้น นามิมองตามแผ่นหลังกว้าง อย่างรู้สึกไม่พอใจ ทำไมต้องไม่พอใจ ไม่รู้สิตอบตัวเองไม่ได้ แต่เห็นแล้วรู้สึกหงุดหงิดขึ้นมา พี่ๆ ทุกคนชวนกันย้ายไปนั่งเล่นต่อที่ห้องสนุกเกอร์ เพราะตรงนี้เริ่มเสียงดัง สักพักพี่ออโต้กลับเข้ามาพร้อมกับพี่เพ็บ แนะนำเธอให้เดลล่ากับนามิรู้จัก พี่เพ็บแสดงออกว่าสนใจพี่ออโต้และเหมือนจะพยายามใกล้ชิดเขาตลอดเวลา นามิ คอยสังเกตทั้งคู่อยู่ตลอด จนเริ่มหงุดหงิดตัวเอง “เดลล่า ฉันขอกลับก่อนนะ” นามิกระซิบบอกเพื่อน “อ้าว! ทำไมรีบกลับ แกเป็นอะไรรึเปล่า” “เปล่า ง่วงนอน ไม่อยากกลับดึกด้วย เพิ่งจะได้ย้ายมาอยู่คนเดียว ไม่อยากให้คุณแม่เป็นห่วง” “นามิ กลับจริงดิ” เดลล่าจับมือเพื่อน “อืม” “เมารึเปล่า ขับรถกลับได้ไหมเนี่ย” “เมาอะไรละ เพิ่งดื่มไวน์ไปนิดเดียว ไปนะ พี่ๆ ค่ะ นามิขอตัวกลับก่อนนะคะ” เธอเอ่ยบอกทุกคน “ทำไมรีบกลับละ” ออสตินรีบถามน้อง “ง่วงแล้วค่ะ พี่ออสติน” ไว้เจอกันที่มหาลัยนะคะ ว่าจบก็บ๊ายบายทุกคน แล้วลุกขึ้นเดินออกไป ก่อนกลับนามิแวะเข้าห้องน้ำก่อน แล้วเดินมาที่รถลัมโบร์กีนีของเธอ ออโต้ยืนสูบบุหรี่อ

“งั้นเอาเป็นว่า ถ้าพี่ออโต้จะออกจากบ้านก็ให้เจ้าจิ๋วกินอาหารก่อนแล้วค่อยออกไปแบบนั้นนะคะ แล้วที่นอนให้น้องนอนที่ห้องนั่งเล่นก็ได้ค่ะ”“แล้วถ้าพี่ไม่อยู่บ้านล่ะ บางทีพี่ก็ไม่อยู่หลายวันก็มีนะ”“อืม ถ้าแบบนั้นนามิค่อยมาเลี้ยงเจ้าจิ๋วจิ๋วให้ก็ได้ค่ะ”“ตามนั้น” ออโต้ตอบหน้านิ่งๆเธอเดินไปเก็บจานอาหาร ที่โต๊ะทานข้าว หึ! ไหนใครบอกว่าไม่กินของหวานกันนะ กินซะแกล้งเลย อร่อยละสิ นามิมองถ้วยของหวานที่หมดเกลี้ยงแล้วยิ้มอย่างพอใจ “….”เหตุการณ์ก่อนหน้านี้ ออโต้ชิมพาสตา คำแรก หืม! อร่อย ตามด้วยแซลมอน อร่อยสุดๆ ยัยนี้ต้องแอบใส่ผงชูรสแน่ๆ มะยมชิดลอยแก้ว ไม่เอาดีกว่า แต่ทว่า“นามิทำเองเลยนะคะ”คิดถึงคำพูดของเธอ เออลองสักคำก็ได้ เขาตักของหวานเข้าปาก หืม! ชื่นใจจังเลยแฮะ คำเดียวไม่มีอยู่จริง รู้ตัวอีกทีเขากินหมดถ้วยแล้ว ยัยเด็กแสบนี่ทำอะไรก็อร่อยงั้นเหรอ บ้าไปแล้ว นามิเก็บจานเสร็จเดินออกมาให้แม่บ้านเป็นคนทำความสะอาด ส่วนเธอรอทำเมื่อเย็นให้เขา เดินกลับมาเล่นกับเจ้าจิ๋วจิ๋วต่อ “พี่ออโต้คะ ทำไมบ้านพี่ดูมืดๆ ทึมๆ ไม่ค่อยมีสีสันเลย พี่แพ้ดอกไม้รึเปล่าคะ”“แพ้แค่กุ้ง”“โอเค งั้นขอจัดบ้านให้ได้ไหมคะ มาทีไร

นามิหัวเราะ ใบหน้าสวยเกลื่อนไปด้วยรอยยิ้มมีความสุขไปกับรอยยิ้มและคำพูดน่ารักของป้านวล “พี่ออโต้ คงมีแต่ความเคร่งขรึม คงไม่มีอารมณ์ซื้อดอกไม้ต้นไม้มาแต่งบ้านหรอกค่ะ”“ค่ะ” ป้านวลพยักหน้า เห็นด้วย นามิเตรียมอาหารให้เขาเสร็จ รีบนำไปจัดตั้งโต๊ะเรียบร้อย เดินไปตามเขาที่ห้องทำงาน ก๊อก ก๊อก “พี่ออโต้คะ อาหารพร้อมแล้วนะคะ”“อืม เดี๋ยวออกไป”นามิเดินมานั่งเล่นกับเจ้าจิ๋วจิ๋ว ออโต้เดินออกมาจากห้องทำงาน “พี่ออโต้คะ วันนี้นามิขอตัวกลับก่อนนะคะ เมื่อเย็นเตรียมไว้ให้แล้วนะคะ ป้านวลจะช่วยอุ่นให้ค่ะ”“จะไปไหนทำไมรีบ”“คุณพ่อมาจากญี่ปุ่นค่ะ ท่านมีเวลาอยู่ที่ไทยแค่หนึ่งอาทิตย์ วันนี้เรามีนัดทานข้าวกันค่ะ”“อืม งั้นรีบไปเถอะ”เหมี่ยว! เจ้าจิ๋วจิ๋วเอาแก้มมาถูไถที่ขาเธอเหมือนไม่อยากให้เธอกลับ “เราน่ะอ้อนเก่ง วันนี้อยู่เล่นด้วยไม่ได้นะ ไว้มาใหม่ได้ไหม เดี๋ยวจะมาอยู่ด้วยทั้งวันเลยดีไหม”เหมี่ยว!“หึ!” ออโต้ถึงกับหัวเราะ กับความแสนรู้ของเจ้าจิ๋วจิ๋ว“จิ๋วจิ๋วอยากไปด้วยเหรอก็อยากพาไปด้วยนะแต่จะไปยังไงล่ะ ไว้ซื้อของเล่นมาให้ดีไหม” นามิลูบหัวกลมเล็กเบาๆ อย่างเอ็นดูเหมี่ยว!“ทำเป็นอ้อนนี่กะจะหลอกเอาของเล่

“อยากลงไปว่ายเป็นเพื่อนเลยค่ะ” คนตัวเล็กนั่งลงตรงขอบสระ มองเขาพร้อมกับส่งยิ้มหวาน “ลงมาสิ”“พี่พูดแบบนั้นเพราะนามิ ไม่มีชุดว่ายน้ำใช่ไหมคะ วันหลังจะเอามาเผื่อ ดีไหมคะ”“ปกติสาวๆ ก็ชอบใส่ชุดว่ายน้ำโชว์หุ่นกันอยู่แล้วไม่ใช่เหรอ ทำไมต้องถามว่าดีไหม อยากให้ดูอยู่แล้วไม่ใช่เหรอ”“ก็รู้นะคะว่าพี่ปากร้ายแต่ไม่ต้องร้ายตลอดเวลาก็ได้ค่ะ” คนตัวเล็กพูดจบก็ลุกขึ้นเดินหนีเขาเข้าบ้านไป “งอนเก่ง” ออโต้ว่ายน้ำของเขาต่อ “….”“คนนิสัยไม่ดี จะไม่คุยด้วยแล้ว” นามิเดินหน้างอเข้ามาในบ้าน เดินไปเล่นเก็บจิ๋วจิ๋ว แล้วก็ไปทำอาหารในครัว สักพักมีเสียงรถเข้ามาจอดในบ้าน “ป้านวลพี่ออโต้ละครับ” อาร์เดลเดินเข้ามาถามหาพี่ชาย “คุณออโต้เพิ่งว่ายน้ำเสร็จน่าจะอาบน้ำอยู่ค่ะ คุณอาร์เดล”“แล้วมีอะไรทานบ้างครับป้านวล ผมหิวมากเลยเพิ่งเรียนเสร็จ”“คุณนามิทำอาหารให้คุณออโต้อยู่ค่ะ เดี๋ยวป้าไปบอกให้เธอทำเพิ่มให้คุณอาร์เดลนะคะ”“ขอบคุณครับ”สักพักออโต้เดินลงมาจากชั้นบน พอดีกับที่นามิยกอาหารมาจัดเสิร์ฟ “มาไง” ออโต้ถามน้องชายที่นั่งอยู่ที่โต๊ะอาหารรอเขาอยู่“เพิ่งเรียนเสร็จครับ มาขอข้าวกินหิวมากเลย เชฟคนใหม่เหรอครับ” อาร์เดล ม

เช้าวันต่อมา นามิตื่นมาด้วยความมึนหัวหนักมาก มองรอบๆ ตัว เห็นว่าเป็นห้องตัวเองค่อยสบายใจหน่อย เลยลุกไปอาบน้ำวันนี้มีเรียน “มึนหัวชะมัด รีบอาบน้ำดีกว่าเผื่อจะดีขึ้น”เธอรีบแต่งตัวแล้วลงมาที่รถเพราะกลัวไปเรียนสาย “เอ๊ะ! ฉันจอดรถตรงนี้เหรอเมื่อคืน จอดผิดที่ได้ยังไง แล้วฉันขับรถมาถึงคอนโดได้ยังไงกัน เมาแล้วขับงั้นเหรอ จะบ้าตายคุณแม่รู้มีหวังหูชา”“สวัสดีครับคุณนามิ เมื่อคืนผมบอกคนผู้ชายที่ขับรถคุณนามิมาแล้วนะครับว่าที่จอดคุณนามิตรงไหนแต่เขาจอดผิดครับ ผมมาเห็นอีกทีตอนพวกเขากลับไปแล้ว” เจ้าหน้าที่ของคอนโดเกินมาบอกเธอที่รถ “ผู้ชายขับรถฉันมาเหรอ”“ครับ เมื่อคืนมีผู้ชายหล่อๆ เขาบอกผมว่าชื่ออะไรน๊าผมไม่แน่ใจ ออ อะไรสักอย่างครับ บอกว่าเป็นแฟนคุณนามิครับ เป็นคนอุ้มคุณนามิลงมาจากรถตู้ แล้วก็มีผู้ชายอีกคนขับรถคุณนามิตามมาครับ”“ผู้ชายหล่อ อุ้มฉันเหรอ แฟนฉันด้วย” ใครกัน“อืม หล่อครับตัวสูงๆ แล้วก็ดูเหมือนจะเป็นลูกครึ่งด้วยนะครับ และคนอื่นๆ น่าจะเป็นลูกน้องเขา” เจ้าหน้าที่ของคอนโดอธิบายเธออย่างละเอียด “โอเคขอบใจมากนะจ๊ะ เขาชื่อออโต้ ไม่ใช่ใครหรอกแฟนฉันเองจ้ะ ตื่นมาอ๋องๆ งงๆ น่ะเมื่อคืนดื่มหนักไปหน