All Chapters of secret love ความรักที่ต้องซ่อนไว้: Chapter 1 - Chapter 10

“ปล่อยไปเถอะมิกกี้งอแงไปแบบนั้นแหละไม่ได้อะไรหรอก” พายุพูดแล้วก็ยิ้มไม่ได้อะไร ได้แต่นึกเอ็นดูด้านมิกกี้ขับรถออกมาอย่างรู้สึกอารมณ์เสีย พวกพี่บ้า บนเรือเนี่ยนะ ปาร์ตี้กับสาวสวย อนาจารชะมัด เป็นหมอไม่ใช่เหรอ ในหัวมีแต่เรื่องพวกนั้นรึไง ปาร์ตี้ก็แปลว่าคงหลายคนด้วยสินะ โอ๊ย! จะบ้าไม่อยากจะคิดเลย ผ่านไปกี่ปีพี่ไทเกอร์ก็ยังเหมือนเดิมสินะ เจ้าชู้ ผู้หญิงเยอะ แต่ไม่เห็นจะมีแฟนเป็นตัวเป็นตนกับใครสักคนเลย ทำไมกันนะด้านไทเกอร์เขานั่งจิบไวน์กับน้องๆ แต่ใจกลับคิดถึงคนตัวเล็กที่เพิ่งเดินออกไปเมื่อกี้ คิดถึงคำพูดของเธอ ที่บอกว่าไม่ได้ชอบเขาแล้ว โตขึ้นสเปกก็เปลี่ยน มิกกี้พูดจริงรึเปล่า เขาไม่ได้อะไรถ้าเธอแค่เปลี่ยนความคิด แต่ความเป็นพี่น้องยังเป็นเหมือนเดิม แต่ที่ผ่านมามิกกี้เปลี่ยนไปมากแค่กับเขา เธอห่างเหินจนรู้สึกใจหาย เขาแอบเศร้าทุกครั้งที่เจอกัน ที่เธอมักจะแค่ทักทายตามมารยาท มันเหมือนขาดอะไรไปอย่างบอกไม่ถูกเขาอยากให้เธอกลับมาเป็นเหมือนเดิม เป็นน้องที่เอาแต่ใจ ที่เรียกร้องให้เขาคอยตามใจเหมือนเมื่อก่อน เขาพร้อมจะทำหน้าที่พี่ชายให้เธอทุกอย่าง ไม่เคยคิดจะเปลี่ยนไป ไทเกอร์ได้แต่คิดวนไปวนมาเรื่อง

สองวันต่อมา@สนามแข่งรถของไทเกอร์“มินนี่พี่สาวเราไปไหนตั้งแต่นัดเจอกันครั้งก่อนก็เงียบไปเลย” มาโก้เอ่ยถามมินนี่“วันก่อนพี่มิกกี้ไปเดตมานะคะส่งรูปมาให้หนูดู ก็น่าจะแฮปปี้ดี แต่หนูก็ยังไม่เจอเหมือนกันค่ะ พี่มาโก้คิดถึงก็โทรหาสิคะ”“ใครจะไปคิดถึง เจอกันทีไรพี่เราไม่เกเรใส่พี่ก็ไถตังค์ทำเป็นอยู่สองเรื่อง”มินนี่หัวเราะไทเกอร์ที่ยืนอยู่ตรงนั้นได้แต่ฟังอยู่เงียบๆ ไม่ได้พูดอะไร“เออ! มินนี่พี่จะไปเขาใหญ่กับกลุ่มเพื่อนพี่ เราอยากไปด้วยไหม”“เพื่อนพี่เหรอคะ ใครบ้าง”“ก็มี เจ้าขุน แจบอม แล้วก็ จินเย่ แค่นี้แหละ”“พี่แจบอมไปด้วยเหรอ งั้นพี่มาโก้ลองชวนพี่มิกกี้ดูค่ะ ถ้ามีพี่แจบอมไปพี่มิกกี้อาจจะไปก็ได้ ส่วนหนูน่าจะไม่ได้มีนัดแล้วค่ะ” มินนี่ยิ้มเหมือนคิดอะไรขึ้นมาได้“อืม งั้นเดี๋ยวพี่ทักชวนมิกกี้เอง พี่ไทเกอร์ไปด้วยกันไหมครับ พี่สายฟ้ากับพี่พายุอาจจะตามไปครับรอถามภรรยาก่อนว่าว่างไปด้วยไหม”“พี่ก็ขอดูก่อนว่าไปได้ไหม ถ้าได้เดี๋ยวบอกรึไม่ก็อาจจะตามไป ไม่ได้ไปเขาใหญ่นานแล้วเหมือนกัน”“ได้ครับพี่ ไปหลายคนจะได้สนุกๆ กันหน่อย”ไทเกอร์พยักหน้ายิ้มให้น้องทั้งคู่ แล้วก็หันไปสนใจรถของตัวเองต่อ ได้แต่คิดถ

“พี่พายุ ยัยตัวแสบคอพับไปแล้วเอาไงดี ผมไม่มีแรงแบกไปที่รถหรอกนะพูดเลย” มาโก้เท้าสะเอวมองไปที่มิกกี้“ไม่เป็นไรเดี๋ยวพี่อุ้มไปเอง พี่ไทเกอร์ไปครับกลับด้วยกัน รถพี่กับรถมิกกี้ทิ้งไว้ที่นี่แหละ เดี๋ยวผมจัดการให้ลูกน้องขับตามกลับไปให้” พายุอุ้มมิกกี้ เดินนำออกจากร้านตรงไปขึ้นรถตู้ของตัวเอง ที่มีคนขับรถเปิดประตูยืนรออยู่ วางคนตัวเล็กลงบนเบาะเรียบร้อย“เล่นซะผมปวดแขนเลย เห็นตัวเล็กๆ หนักกว่าเจ้าเอยอีก” พายุหันมาพูดกับไทเกอร์“ถ้าไงเดี๋ยวถึงคอนโดแล้วพี่อุ้มมิกกี้ไปส่งให้ที่ห้องก็ได้พายุ อยู่ชั้นเดียวกันอยู่แล้ว”“แบบนั้นก็ดีครับพี่ไทเกอร์”@คอนโดไทเกอร์อุ้มมิกกี้ เข้ามาในห้องตัวเอง เพราะเขาปลุกคนตัวเล็กเพื่อจะถามรหัสเข้าห้อง มิกกี้ก็โวยวายใส่เขา ไทเกอร์วางมิกกี้ลงบนเตียงกว้าง เท้าสะเอวอย่างไม่รู้จะทำยังไงดี แต่ก็ต้องปลุกเธออีกครั้ง“มิกกี้ตื่นหน่อยถึงคอนโดแล้ว” ไทเกอร์เขย่าคนตัวเล็กเบาๆ“อื้อ! ง่วงนอน กวนอะไรนัก”“ตื่นก่อน รหัสห้องเรารหัสอะไรพี่จะอุ้มไปส่ง” ไทเกอร์จับแขนเล็กเขย่าเบาๆ“โอ๊ย! อะไรเนี่ย” มิกกี้ปรือตามองแล้วก็ดันตัวเองลุกขึ้นนั่ง เงยหน้ามองคนตัวสูงที่ปลุกคนง่วงนอนไม่เลิก “นี่นา

“สาวๆ มานั่งนี่กันไหม” พายุตะโกนเรียก“ไปกันค่ะ” มิกกี้เดินนำทุกคนไปนั่งรวมกัน สักพัก พี่มาโก้ชวนทุกคนไปเล่นน้ำในลำธารหลังบ้านลุงเลโอ ทุกคนไปเปลี่ยนชุดแล้วก็เดินตามกันไป“ว้าย! น้ำเย็นมาก มิกกี้เปลี่ยนใจดีกว่าค่ะ คิดว่าแค่นั่งเล่นบนก้อนหินดีกว่าไม่อยากลงไปแช่น้ำ พี่แจบอมช่วยหน่อยมิกกี้จะไปนั่งตรงก้อนหินก้อนนั้น น้ำเย็นเกินกลัวไม่สบายค่ะ ขอนั่งดูพี่ๆ เล่นดีกว่า”“มาครับพี่พาไป” แจบอมจับมือเล็กช่วยพยุงเดินฝ่าสายน้ำไปที่ก้อนหินใหญ่กลางลำธาร“ขอบคุณค่ะ” มิกกี้นั่งเรียบร้อยแล้วยิ้มขอบคุณแจบอม“พี่ๆ หนูจะถ่ายรูปให้เองนะคะ”“เออ นั่งไปเลยไอ้เด็กขี้โรค” มาโก้พูดแกล้งกวนน้องเล่นไปเรื่อยตามประสาคู่ปรับกันตลอดเวลา“เชอะ! ไม่ต้องถอดเสื้อเลยนะพี่มาโก้ หนูไม่ถ่ายรูปพี่หรอก”“ใครจะสน มิกกี้ดูหุ่นพี่สิ กล้ามแน่นใช่ไหมล่ะ” มาโก้ถอดเสื้อโชว์กล้าม ส่งเสียงเรียกมิกกี้ให้ดูแกล้งน้องเล่นไปตามประสา “ชิ!” มิกกี้ย่นจมูกใส่พี่ชาย แล้วก็ช่วยถ่ายรูปให้พี่เจ้าเอย พี่มะนาว แล้วก็พี่จินเย่จนผ่านไปสักพัก“พี่ๆ แบตหนูจะหมดแล้วแย่จัง ยังไม่ได้ถ่ายรูปตัวเองเลย”“มาครับพี่ถ่ายให้” แจบอมอาสาถ่ายรูปให้เธอ มิกกี้โพสต์ท่าใ

มิกกี้กับจินเย่ จูงมือกันเดินกลับมา ห้องน้ำค่อนข้างไกลและไฟก็สลัวๆ ระหว่างทาง จินเย่เหลือบสายตาไปเห็นเหมือนจะเป็นพี่ไทเกอร์กับผู้หญิงคนนั้น ก็เลยกระตุกมือมิกกี้ให้หยุดเดิน และพยักหน้าให้น้องมองไปตรงที่ไทเกอร์ยืนอยู่กับผู้หญิงคนนั้นมิกกี้มองตามสายตาจินเย่ และเห็นไทเกอร์ยืนสูบบุหรี่อยู่ โดยที่มีผู้หญิงคนนั้นคลอเคลียอยู่ไม่ห่าง แขนเรียวกอดเอวเขาบดเบียดร่างสวยเข้าหาแนบชิด“เรารีบเดินกลับเถอะค่ะพี่จินเย่เดี๋ยวพี่มาโก้เป็นห่วง” จินเย่พยักหน้า จับมือน้องเดินกันต่อ“โอ๊ย!” มิกกี้สะดุดก้อนหินและล้มลง“มิกกี้เป็นอะไรไหม” จินเย่ดึงแขนน้องให้ลุงขึ้น ช่วยปัดเข่าที่เลอะทรายออก “ถลอกเลยมิกกี้ เจ็บมากไหม” ถามไถ่น้องด้วยความเป็นห่วง“ไม่เป็นไรค่ะเจ็บนิดหน่อย”ไทเกอร์หันมาตามเสียง เขาทิ้งก้นบุหรี่และจะเดินเข้าไปหาทันที แต่คิดขึ้นมาได้ว่ามิกกี้ไม่อยากให้เขาดูแลอะไรอีก ก็เลยได้แต่ยืนดูอยู่เงียบๆ และเห็นว่าเธอมากับเพื่อนของมาโก้ก็เลยเบาใจไป“มากับกลุ่มไทเกอร์เหรอคะ” สาวสวยที่มองตามสายตาเขาเอ่ยถาม“อืม” ไทเกอร์ตอบเธอ แต่สายตายังมองตามหลังมิกกี้อยู่ตลอด“เรากลับที่พักกันไหมคะ ง่วงแล้วไทเกอร์พากลับหน่อยได้ไ