secret love ความรักที่ต้องซ่อนไว้ のすべてのチャプター: チャプター 161 - チャプター 170

“ผ่านร้านพี่ออโต้แวะไปเอาสร้อยเลยดีกว่า จิ๋วจิ๋วรอพี่ในรถนะ” ว่าจบก็เลี้ยวรถเข้าไปจอด บอกพนักงานของเขาว่าเธอจะขึ้นไปที่ห้องเขาให้พาไปหน่อย พนักงานรีบเดินนำเธอไปที่ลิฟต์ ฉันขึ้นมาด้านบนเหรอคืนนั้นจำไม่ได้เลย “คุณออสตินอยู่ด้านในนะครับ ผมแจ้งคุณออสตินให้แล้วครับ” พนักงานพูดสุภาพนอบน้อมกับเธอ ก๊อกๆ พนักงานเคาะประตูให้เธอ นามิเดินเข้าไปในห้อง เจอเจ้าน้อยกับออสติน อยู่ด้วยกัน“สวัสดีค่ะพี่ออสติน เจ้าน้อย” นามิเอ่ยทักทายทั้งคู่ “นามิมาเอาของนะคะ รบกวนแป๊บเดียวนะคะ”“ครับตามสบาย”นามิเดินไปหยิบสร้อยของเธอ ในห้องนอนเขา แล้วเดินกลับออกมา “เรียบร้อยแล้วค่ะ นามิขอตัวกลับก่อนนะคะ” เธอยิ้มให้เจ้าน้อยแล้วก็ออสติน ก่อนจะเดินออกจากห้องไป “พี่ออโต้กับพี่นามิ คบกันอยู่เหรอคะ” เจ้าน้อยถามออสตินด้วยสีหน้าแปลกใจ“ไม่รู้สิ พี่ก็เห็นพร้อมเรานี่แหละ แต่ถ้าพี่ออโต้จะมีแฟนก็ไม่แปลก ช่วงนี้พี่เขาโสดแล้ว” ออสตินพูดให้เจ้าน้อยเข้าใจ ด้านออโต้ “คุณออโต้ครับ” ลูกน้องคนสนิท ของเขาเอาไอเพดมายื่นให้เขา ออโต้เลื่อนดูรูปพวกนั้นทีละรูป คนนี้สินะ ที่จะช่วยส่งเสริมเธอได้ เรื่องหน้าที่การงาน “คุณออโต้จะให้จัดการย

เธอย่นจมูกใส่เจ้าเหมียว “ออเซาะเก่งที่หนึ่งเลยนะ”“เรามีเรียนเช้าเหรอ”“ค่ะ”“เดี๋ยวให้คนขับรถไปส่ง”“นามิเอารถมาค่ะ ไปเองได้ ไม่ต้องไปส่งหรอก” “ให้คนขับรถไปส่งเถอะ จะได้ไม่ต้องเหนื่อย แล้วเลิกเรียนกี่โมง จะให้ไปรับด้วย วันนี้พี่น่าจะยุ่ง เรามานอนนี่นะ พี่คงจะกลับดึก จิ๋วจิ๋วต้องอยู่ตัวเดียวอีก”นามิก้มลงมองเจ้าจิ๋วที่ตัวเองอุ้มอยู่ เหมี่ยว!“อย่ามามองฉันตาแป๋วแบบนั้นนะ ฉันมานอนด้วยก็ได้ แต่ไม่ยอมเป็นแม่ให้แกหรอก” “หึ! ไหนบอกว่าน่าสงสาร เป็นแม่ให้หน่อยไม่ได้”“เป็นได้แค่พี่สาวค่ะ”“แล้วถ้าพี่ยอมเป็นพ่อล่ะ จะเป็นแม่ให้เจ้าจิ๋วจิ๋วไหม”“ไม่ยอมง่ายๆ หรอกค่ะ ยังสาวขนาดนี้ใครจะยอมเป็นแม่ เรียกฉันว่าพี่ก็พอนะจิ๋วจิ๋ว” นามิวางเจ้าตัวเล็กลง แล้วเดินเข้ามาหาออโต้ เขารีบเอาบุหรี่ หลบไปอีกทาง “เดินมาใกล้พี่ทำไมเดี๋ยวผมเหม็นควันบุหรี่หรอก”“พี่ก็เลิกสูบสิคะ ก็อยากอยู่ใกล้ๆ” แขนเรียวโอบรอบเอวเขา เงยหน้ามองสบตาคนตัวสูง “ไปเรียนแล้วนะคะ”“อืม” ออโต้ลูกหัวเล็กเบาๆ “แค่นี้เหรอคะ” คนตัวเล็กหน้ายู่ใส่เขา จุ๊บ ปากหนาจุ๊บลงมาบนหน้าผากสวย “แค่นี้แหละไปได้แล้ว”“ชิ! ไปก็ได้ หวงตัวชะมัด”ออโต้ยิ้มส่ายห

คนตัวเล็กปากคว่ำใส่เขา “ใครเป็นเด็กกันคะ นามิไม่ใช่เด็กสักหน่อย ยี่สิบสองเด็กตรงไหนคะ”“แต่พี่ยี่สิบเก้านะ เราเหมาะที่จะเป็นเด็กพี่ไหมล่ะ อายุห่างกันเยอะอยู่นะ”“ถ้าบอกว่าอายุไม่ใช่ปัญหา แล้วนามิก็อยากเป็น พี่จะว่ายังไงคะ”“ก็ตามนั้นอยากเป็นก็ให้เป็น ว่าแต่เรากับแม็กซ์เวลตกลงยังไงกัน”“ก็ไม่ยังไงนะคะ”“แปลว่า”“ไม่มีอะไร พี่เขาจีบนิดหน่อย หนูก็ปฏิเสธไป ก็เป็นพี่เป็นเพื่อนกันไม่มีอะไรมากไปกว่านั้นค่ะ”ออโต้พยักหน้าเข้าใจ เขาควรถามให้แน่ชัดดูก่อน เพราะถ้าเขาไปยุ่งกับเด็กของเพื่อนน้องชายมันจะมีปัญหา และเสียผู้ใหญ่เปล่าๆ “ว่าแต่เราไหวแน่นะ”“อะไรของพี่ที่ต้องไหวเหรอคะ”ออโต้ลืมตา มองสบตาคู่สวย แล้วรั้งร่างบาง เข้ามากอดแนบชิดลำตัว จูบปากเล็กเบาๆ เขารู้ว่าเธอเข้าใจว่าเขาหมายถึงอะไร แววตาขี้เล่นของเธอมันฟ้อง เลยอยากเอาคืนพูดออกไปตรงๆ ถึงขนาดของเขา“เราต้องเจอไซซ์60นะ พี่บอกไว้ก่อน นี่แหละที่ถามว่าไหวรึเปล่า”“ก็อยากลองนะคะ ขอดูหน่อยได้ไหมคะ”เขายิ้มกับความใจกล้าของคนสวยตรงหน้า บีบจมูกเล็กเบาๆ “ดูตรงนี้ไม่ได้เราหันไปดูนั่นสิ” นามิหันไปมองด้านหลัง จิ๋วจิ๋วนั่งเอียงคอมองทั้งคู่ตาแป๋วเชียว “มี

คนตัวเล็กหอบเกร็งภายในตอดตุบๆ มองสบตาคมที่จ้องเธอด้วยไฟราคะที่ลุกโชนไม่แพ้กัน นิ้วหนาแหย่ค้างอยู่ในร่องรักคับแน่นขยับนิ้วช้าๆ ถอนนิ้วที่ชโลมไปด้วยน้ำหวานออกมาและยกขึ้นมาดู นิ้วหนาอาบชโลมไปด้วยน้ำหวานของเธออย่างมากมาย คนตัวโตส่งนิ้วเข้าปากดูดเลียช้าๆ แล้วมองสบตาคนสวยตรงหน้าเขาไปด้วย นามิจ้องมองการกระทำของเขาอย่างเร้าใจ ด้านล่างของเธอแฉะยิ่งกว่าเดิม เหมือนจะมีน้ำออกมามากมายเพราะเขาเป็นคนกระตุ้น น้ำเด็กนี่หวานดีนะ เขาโลมเลียชิมรสชาติสุขสมของเธอ อย่างพอใจ แล้วก็หยัดกายขึ้นดึงผ้าขนหนูที่พันเอวสอบออกโยนไปข้างเตียง เผยให้เห็นลำกายยาวใหญ่ที่ดีดเด้งออกมา ต่อหน้าเธอ คนตัวเล็กเผลอมองตาโตกับสิ่งตรงหน้า 60แน่ๆ ไม่ขาดไม่เกิน ใหญ่โตอะไรขนาดนั้น “ตกใจอะไร ไหนบอกว่าอยากเห็น” “เปล่าตกใจนะคะ เคยดูหนังออกจะบ่อย” “ในหนังจะเหมือนของจริงได้ยังไง เข้ามาจับดูสิ” ออโต้จับมือเล็กให้มากอบกุมเอ็นอวบแล้วรูดท่อนลำให้ออโต้อย่างช้าๆ ออโต้โน้มหน้าลงมาจูบปากเล็กอย่างดูดดื่ม ถอนจูบถามคนตัวเล็กแนบชิดริมฝีปาก “อยากลองดูดไหม เคยดูหนังแล้วไม่ใช่เหรอ” “ค่ะอยากลอง” ออโต้รีบขยับตัวยืนขึ้น นามินั่งคุกเข่าตรงหน้

“ก็พี่เป็นของหนูแล้ว ต้องยอมนะคะ”“หึ! ก็ยอมแต่มันเสียวนะ เรายังเจ็บอยู่ไม่ใช่เหรอ แข็งขึ้นมาจะรับผิดชอบยังไง”“มันตื่นง่ายขนาดนั้นเลยเหรอคะ”“แค่สะกิดก็พร้อมใช่งานแล้วครับ ถ้ายังไม่พร้อมโดนกระแทก นอนกอดเฉยๆ ก่อนดีไหม”“โอเคหลับก็ได้ค่ะ”หนึ่งอาทิตย์ต่อมา@ร้านผักหวาน“นามิช่วงนี้ปิดเทอมใช้ไหมลูก”“ใช่ค่ะ”“หนูจะไปหาคุณพ่อที่ญี่ปุ่นรึเปล่า”“คุณพ่ออยู่ญี่ปุ่นแป๊บเดียวเองค่ะ คุณพ่อต้องบินไปยุโรปอีก หนูไม่ไปดีกว่าค่ะ รอคุณพ่อมาไทยดีกว่า อีกอย่างเราก็เพิ่งเจอกัน”“เอางั้นเหรอ ตามใจจ้ะ”“ค่ะ”นามิยิ้มเดินมากอดคุณแม่ ก็แอบโกหกคุณแม่ไปหน่อยหนึ่ง ที่จริงก็คิดถึงคุณพ่อมากแหละ แต่ช่วงนี้ฉันติดผู้ชายมากเหมือนกันไง อยากอยู่ใกล้เขาตลอดเวลา อยากทำอาหารรอเขากลับบ้านทุกวัน “มาอ้อนแม่ทำไม อยากได้อะไรรึเปล่า แล้วปิดเทอมลูกกลับมาอยู่ที่บ้านดีไหม”“หือ! ปิดเทอมก็ยังต้องเข้าไปมหาลัยบ้างอยู่ดีค่ะคุณแม่ หนูไม่อยากขับรถไกล เอาเป็นว่าหนูจะมาหาคุณแม่ที่ร้านบ่อยๆ ดีกว่านะคะ”คุณแม่มองหน้านามิแล้วยิ้ม “แปลกๆ นะแม่ว่า ลูกมีแฟนเหรอ”“เออ คือ” คนตัวเล็กท่าทีอึกอัก เหมือนโดนจับได้ “นามิแค่มีแฟนลูก แม่ไม่ได้ว่าอะไ