All Chapters of secret love ความรักที่ต้องซ่อนไว้: Chapter 71 - Chapter 80

“ไม่ค่ะ หนูบอกว่าพอแล้วไงคะ” มิกกี้พูดจบก็ลุกขึ้นและเดินหนีขึ้นไปชั้นสองของบ้าน ไม่อยากพูดคุยอะไรกับเขาอีก เพราะมันจะกลับไปเป็นเหมือนเดิม เพราะเขาจัดการอะไรไม่ได้หรอก ไทเกอร์ได้แต่มองตามหลังคนตัวเล็ก เขาถึงกับยกมือมากุมขมับ มิกกี้ดูเด็ดเดี่ยวจนเขารู้สึกใจหาย ครั้งนี้เขาพลาดเองจริงๆ ที่คิดน้อยไปว่าเพ็ทจะไม่อะไรกับเขาแล้วจริงๆ และเมื่อคืนเขากลับไปที่ห้องตัวเองและเปิดโพสต์ของหมอเพ็ทดูอีกครั้ง และพิจารณาตามที่มิกกี้พูด เพ็ทดูจงใจทุกอย่างเขาผิดเองที่ออกตัวให้เพ็ทและยังมองเธอในแง่ดีเกินไป จนตัวเองต้องมาเดือดร้อนแบบนี้ ไทเกอร์คิดว่าเขาควรจะจัดการทุกอย่างให้เด็ดขาดกว่านี้ เพื่อตัวเขาเองแล้วก็ความรู้สึกของมิกกี้ @โรงพยาบาล “เพ็ทคุยกันหน่อยได้ไหม” ไทเกอร์เดินมาหาหมอเพ็ท เพื่อจะเคลียร์ทุกอย่างให้ชัดเจน เขาจะไม่ปล่อยให้เป็นแบบนี้อีกแล้ว “ค่ะ” เธอยิ้มให้เขาและเดินตามไทเกอร์ไป เพราะคิดว่าไทเกอร์คงอยากปรึกษาเรื่องงาน ดีจังได้ใกล้ชิดเขายังไงเราก็ห่างกันไม่ได้หรอกนะไทเกอร์ คิดและก็ยิ้มอย่างพอใจ ไทเกอร์เดินนำมาหยุดยืนตรงที่ปลอดคน และเริ่มพูดคุยกับหมอเพ็ท “เพ็ทผมไม่ได้อยากมาพูดกับคุณแบบนี้นะ เพร

“คุณพ่อคะ หนูไหวค่ะมินนี่ก็มีหน้าที่รับผิดชอบหลายอย่าง หนูทำได้ค่ะ เดี๋ยวหนูเอาเอกสารไปให้คุณองศาเสร็จแล้วก็จะกลับไปพักค่ะคุณพ่อ หนูจะดีขึ้นให้เร็วที่สุดนะคะ ขอโทษที่ทำให้คุณพ่อเป็นห่วง” “มิกกี้ลูกจะขอโทษพ่อทำไม พ่อรักลูกมากนะ ไม่ว่ายังไงพ่อก็อยากให้ลูกมีความสุข ถ้าลูกรู้สึกดีขึ้นกว่านี้ พ่ออยากให้ลูกลองคุยกับพี่ไทเกอร์อีกครั้ง คุยด้วยความรู้สึกจริงๆ ของลูกตัดสินใจเรื่องหมั้นกันอีกครั้ง ทำได้ไหมมิกกี้” “ค่ะคุณพ่อ หนูจะพยายาม” มิกกี้เดินออกมาที่รถของตัวเอง และขับรถมุ่งหน้าไปที่บริษัทขององศา “คุณมิกกี้คะ คุณองศากำลังลงมาค่ะ คุณมิกกี้รอสักครูนะคะ” พนักงานต้อนรับของบริษัทองศา เดินมาบอกมิกกี้ และเดินนำมิกกี้ไปนั่งที่โซฟา ด้วยท่าทางสุภาพ สักพัก องศาเดินมา มิกกี้ยืนขึ้นยิ้มให้เขา “ฉันเอาเอกสารมาให้คุณองศาเซ็นค่ะ คุณองศาอ่านรายละเอียดก่อนได้เลยนะคะ” มิกกี้ยื่นแฟ้มเอกสารให้เขา “ไม่เป็นไรครับ” องศารับเอกสารจากมิกกี้แล้วก็เปิดดู คร่าวๆ ก่อนที่จะเซ็นเอกสารเสร็จแล้วก็ส่งให้เลขาของตัวเอง “คุณเอาไปส่งแทนคุณมิกกี้หน่อยนะ เพราะผมมีเรื่องอยากให้คุณมิกกี้ช่วยเหลือหน่อย” เลขารับแฟ้มเอกสารและ

มิกกี้เปิดประตูเข้าไป ลุงเลโอนั่งอยู่ที่โต๊ะเขียนหนังสือของพี่ไทเกอร์ ฉันเดินไปนั่งลงบนเตียงกว้าง “ลุงเลโอคะ หนูจะไปตามพี่ไทเกอร์กลับบ้านเองนะคะ ลุงคงเป็นห่วงพี่ไทเกอร์มาก เป็นเพราะหนู ที่พี่เขาไม่กลับคอนโด ไม่กลับบ้านหนูก็มีส่วนเหมือนกันค่ะ หนูขอโทษนะคะที่ทำให้ลุงต้องทุกข์ใจ” “มิกกี้ไม่เป็นไร พี่ไทเกอร์บอกลุงว่า ขออยู่คนเดียวสักพัก หนูไม่ต้องเป็นห่วงหรอก เดี๋ยวพี่เขาก็กลับมาเอง คงอยากคิดอะไรสักหน่อยแหละ” “เราทะเลาะกันค่ะ คงจะเป็นวันนั้นที่พี่ไทเกอร์ไม่กลับมาที่คอนโดอีกเลย เป็นเพราะหนูค่ะลุงเลโอ หนูจะไปคุยกับพี่ไทเกอร์เองค่ะ อย่างน้อยถ้าเราไปต่อกันไม่ได้ หนูก็ไม่อยากให้เราโกรธกัน นะคะลุงเลโอ” “พี่ไทเกอร์เขาโกรธหนูไม่ลงหรอกนะมิกกี้ หนูดูนี่สิ” เลโอส่งอัลบั้มรูปให้มิกกี้ มิกกี้รับมาและเปิดดู แล้วต้องประหลาดใจกับรูปมากมาย ที่อยู่ในอัลบั้มนั้น เป็นรูปของฉันทั้งหมดเลย “ลุงไม่รู้นะมิกกี้ว่าเกิดอะไรระหว่างหนูกับไทเกอร์ที่หนูบอกว่าเพิ่งทะเลาะกัน แต่ลุงว่าพี่ไทเกอร์ จะไม่มีวันโกรธมิกกี้หรอก แล้วก็จะไม่รักใครด้วยนอกจากหนู อาจจะเป็นเพราะลุงก็ได้ ที่ทำให้ไทเกอร์ไม่อยากมีครอบครัว ไทเกอร์ไม

“งั้นเหรอ แล้วเรื่องลูกสองคนล่ะ คุยกันเรียบร้อยดีแล้วใช่ไหม มิกกี้” เลโอหันไปถามมิกกี้ “ค่ะลุงเลโอ หนูกับพี่ไทเกอร์เข้าใจกันแล้วค่ะ เราจะแต่งงานกันค่ะ” “ดีมากเลยนะ ป๊าดีใจมากเลยไทเกอร์อย่างน้อย ถึงแม้ว่าครอบครัวเราจะไม่สมบูรณ์ แต่ลูกชายป๊าต้องสุขสมบูรณ์ที่สุด” “ป๊าครับ ผมมีความสุขดีครับ” “ป๊ารู้ว่าไทเกอร์รู้สึกยังไง ป๊าเข้าใจดี ไทเกอร์เหมือนจะมีแต่ก็ขาดป๊ารู้ดี ลูกกลัวที่จะมีใครสักคนใช่ไหมเพราะกลัวจบแบบป๊ากับแม่ใช่ไหม ป๊าไม่อยากให้ไทเกอร์คิดแบบนั้นนะ มิกกี้คือผู้หญิงที่ลูกรักมาตลอด อย่าซ่อนความรู้สึกนั้นอีกเลย ใช้ชีวิตคู่ให้มีความสุขกันเถอะนะ สองคนสร้างครอบครัวที่มีความสุขร่วมกันเถอะนะ ป๊าจะคอยเป็นกำลังใจและมองดูลูกสองคนด้วยความสุขเหมือนกัน” “หนูจะดูแลพี่ไทเกอร์เองค่ะลุงเลโอ” มิกกี้ยิ้มให้ทั้งคู่ “ลุงต้องฝากพี่ไทเกอร์ให้หนูดูแลแล้วล่ะ อย่างแรกคงต้องให้โกนหนวดโกนเคราซะก่อน ดีไหมมิกกี้” มิกกี้หัวเราะ “ดีค่ะ” ไทเกอร์หัวเราะไปด้วย ครืดดด ครืดดด มีเสียงเรียกสายเข้าโทรศัพท์ไทเกอร์ เขารีบกดรับสาย เพราะมังกรโทรเข้ามา “ฮัลโหลมังกร” “ไทเกอร์ เรียบร้อยแล้ว ผอ. จับหมอ

“มิกกี้พี่กลับมาแล้วครับ” ไทเกอร์มองหาคนตัวเล็ก เมื่อเห็นว่ารองเท้าของเธอถอดวางอยู่ “มิกกี้อาบน้ำเหรอ” “ค่ะ” เสียงคนตัวเล็กออกมาจากห้องนอน “เดี๋ยวออกไปค่ะ” ไทเกอร์เดินไปเปิดตู้เย็นหาน้ำดื่ม แล้วก็เดินมานั่งบนโซฟา “มาแล้วค่ะ” มิกกี้นั่งลงใกล้ๆ กอดหอมแก้มคนตัวโตไปหลายฟอด “หนูมีอะไรจะถามพี่ด้วยค่ะ” “หอมก่อน” ไทเกอร์จูบแก้มนุ่มนัวเนียมิกกี้ไม่ยอมห่าง “ตัวหอมจัง” “พี่ไทเกอร์พอแล้วค่ะ พี่ดูนี่ก่อนหนูจะถามเรื่องอัลบั้มรูปค่ะ” “หืม! รูปอะไร” “นี่ค่ะ ลุงเลโอให้หนูมา ในนี้มีรูปหนูทั้งนั้นเลย แล้วเป็นรูปตอนที่หนูเรียนอยู่เมืองนอก พี่ไปเอารูปพวกนี้มาจากไหนคะ บางรูปหนูยังไม่เคยรู้เลยว่าหนูถ่ายตอนไหน ใครส่งมาให้พี่คะ” ไทเกอร์มองสบตามิกกี้แล้วยิ้ม “คิดดูดีๆ ใครที่จะถ่ายรูปเราแล้วส่งมาให้พี่ได้”ไทเกอร์เปิดอัลบั้ม “ดูสิ รูปนี้ในห้องนอนนะ ใครกันนะที่จะถ่ายรูปแบบนี้แล้วส่งมาให้พี่” “มินนี่เหรอคะ” ไทเกอร์หัวเราะ พยักหน้ายืนยันคำตอบ “ทำไมมินนี่ถึงได้ส่งรูปหนูมาให้พี่คะ พี่บอกให้น้องทำงั้นเหรอ” “พี่ไม่กล้าหรอก ตอนนั้นเราตัดขาดพี่นะมิกกี้ มินนี่น่ะทักมาหาพี่บ่อยๆ แล้วก็ถามถึงเฮีย