Lahat ng Kabanata ng secret love ความรักที่ต้องซ่อนไว้: Kabanata 61 - Kabanata 70

มิกกี้เดินถือขนมมาวางให้ทุกคน แล้วก็เดินมานั่งลงบนตักพี่ไทเกอร์ “ตายๆ ขาพี่ไทเกอร์จะหักไหมนั่น” มาโก้ที่นั่งอยู่ใกล้ๆ อดไม่ได้ที่จะพูดแกล้งน้อง “นี่พี่มาโก้ หนูไม่ได้หนักขนาดนั้นสักหน่อย ใช่ไหมคะพี่ไทเกอร์” “พี่ว่าหนักนะ เราหนักกว่าพี่เจ้าเอยเยอะเลยมิกกี้” พายุยิ้มพูดแกล้งน้องด้วยอีกคน “หนูไม่คุยกับพวกพี่แล้ว” มิกกี้เอนตัวลงไปนอนซบอยู่บนอกแกร่งของว่าที่คู่หมั้นตัวเอง “ไม่หนักหรอกเราน่ะตัวเล็กเท่าน้องฮานะเลย วันนั้นฮานะก็นอนแบบนี้ พี่ชั่งน้ำหนักแล้วเท่ากันเป๊ะเลย” ไทเกอร์กระซิบพูดเบาๆ ข้างๆ หูมิกกี้ มิกกี้ยิ้มชอบใจกับคำพูดปลอบใจของเขา “พี่พูดแบบนี้พี่ต้องอุ้มหนูตลอดเลยนะคะ” “สบายพี่ยกเวททุกวัน เพื่ออุ้มเรานี่แหละ” มิกกี้แอบขำ คนอะไรพอจะหวานขึ้นมา พอจะตามใจขึ้นมา ก็เกินไปมาก เลยตั้งใจจะนอนบนตัวเขาดูหนังจนจบเรื่องไปซะเลย “โอ๊ย! รำคาญคนมีคู่ว่ะ” มาโก้หันมามองมิกกี้แล้วพูดขึ้นมา มิกกี้แลบลิ้นใส่เขา “สมน้ำหน้า” “ทุกคนเงียบได้แล้วค่ะ หนูเปิดแล้วนะคะ” มินนี่เปิดหนังที่ตัวเองอยากดู แล้วก็บอกให้ทุกคนหยุดพูด @ บริษัทวิคเตอร์ วันนี้นัดเซ็นสัญญา ทุกอย่างผ่านไปได้ด้วยดี มิกกี้ย

ไทเกอร์รีบไปซื้อของโปรดให้คนตัวเล็ก แล้วรีบกลับไปรอมิกกี้บนห้อง ไม่นานคนตัวเล็กก็เดินเข้ามา “พี่ไทเกอร์คะ” “ครับ” ไทเกอร์ถือขวดน้ำเดินมาจากในห้องครัว เดินไปหยิบน้ำปั่นมาส่งให้เธอ มิกกี้รับมาถือไว้ แล้วเขย่งเท้าไปจุ๊บแก้มเขา “ขอบคุณค่ะ” “เมื่อกี้จะบอกอะไรพี่ครับ” รีบทวงถามเพราะอยากได้ยิน “ลืมแล้วค่ะ” มิกกี้เดินไปนั่งที่โซฟา ดื่มน้ำปั่นทำเป็นเงียบไม่ตอบเขา ไทเกอร์ยิ้มเดินมานั่งใกล้ๆ “อร่อยไหม” “อร่อยมากเลยค่ะ ชิมไหม” ฉันยื่นหลอดให้เขาดูด “อืม! ก็อร่อยดีนะ พี่เดินไปซื้อไกลมากเลยนะเมื่อกี้ กุญแจมอเตอร์ไซค์ก็อยู่บนห้อง” มิกกี้หัวเราะ “ที่พูดมาพี่ต้องการอะไรคะ” “ต้องการให้เราพูด ที่บอกพี่เมื่อกี้ พี่อยากได้ยินอีกครั้ง” มิกกี้ยิ้มมองสบตาเขานิ่ง “หนูเคยชอบพี่ และชอบมากด้วย ตอนนี้ก็ยังชอบอยู่ไม่เคยหยุดชอบพี่ได้เลยสักวัน พี่ได้ยินชัดรึยังคะ” ไทเกอร์กอดคนตัวเล็กจุ๊บปากนุ่ม “ชัดแล้วครับ ให้คะแนนพี่เต็มร้อยแล้วจริงๆ งั้นเหรอ” “ไม่มีคะแนนของคนอื่นเลยต่างหากละคะ เพราะหนูไม่เคยให้ใครเลย มีพี่คนเดียว ในใจหนูมีพี่คนเดียว พี่ไทเกอร์สัญญาได้ไหมคะ ว่าจะไม่ทำให้หนูเสียใจ” “พี่สัญญา ที่พ

“ได้สิ จะเอาเท่าไหร่ล่ะครับ” “อืม! หมดตัวพี่เลย” “หึ! พี่ก็ให้หมดนั่นแหละ จะให้โอนเลยไหม” “หนูจะเอาบัตรเครดิต ที่พี่ให้ไปใช้ให้ฉ่ำเลย คอยดูสิ” “พี่ก็ให้ไปใช้ไง เราอยากได้อะไรก็ซื้อได้เลย” “พี่โดนแน่” ไทเกอร์หัวเราะ จุ๊บ แก้มนุ่มไปหลายฟอด “จะนอนเล่นแบบนี้ใช่ไหม พี่จะสั่งอะไรให้ทาน แล้วจะให้แม่บ้านถือขึ้นมาให้ดีไหม” “ดีค่ะ” “ถ้าจะเปลี่ยนใจออกไปไหนบอกพี่ด้วย” “ได้ค่ะ จุ๊บก่อน”ไทเกอร์จุ๊บแก้มนุ่มไปหลายฟอด แล้วก็เอียงแก้มให้มิกกี้หอมเขาบ้าง “อะไรเนี่ย ทำไมพี่ตัวหอมขนาดนี้ แบบนี้คนไข้ไม่ตกหลุมรักพี่แย่เหรอ ให้หนูรักพี่คนเดียวไม่ได้รึไง” มิกกี้ทำหน้างอแงใส่เขา “เรานี่นะ แค่นี้พี่ก็รักมากแล้วมิกกี้ อย่าทำตัวน่ารักมากไปกว่านี้ พี่ไม่ไหวนะ” “เมื่อกี้พี่บอกว่า รักเหรอคะ” “ใช่ไง เมื่อคืนพี่ก็บอกเรานะ ทำไมเราไม่ได้ยินงั้นเหรอ” “หนูไม่แน่ใจ ทำไมพี่บอกตอนนั้นล่ะ ตอนนั้นใครจะมีสติฟังอะไรเยอะละคะ” “งั้นบอกใหม่ พี่รักมิกกี้มากเลย ได้ยินชัดเจนไหมครับ” มิกกี้ยิ้ม “ชัดมากเลยค่ะ” “งั้นให้พี่ไปทำงานได้รึยังครับ” “ค่ะ ขับรถดีๆ นะคะ รีบกลับด้วยนะ” “ครับ”@โรงพยาบาล “ไทเกอร์คะ ผอ. เรี

ไทเกอร์ช้อนอุ้มคนตัวเล็กขึ้นมาในท่าเจ้าสาว แล้วพาเดินตรงไปที่ห้องนอนวางมิกกี้ลงบนเตียงนุ่ม “อื้อ!” มิกกี้ขยับตัวปรือตามอง “พี่ไทเกอร์กลับดึกจังเลยค่ะ ตอนนี้กี่โมงแล้วคะ เหนื่อยมากไหมคะ พี่หิวรึเปล่า” “ไม่เป็นไร พี่เหนื่อยนิดหน่อย เรานอนต่อเถอะจะตีสี่แล้ว” ไทเกอร์ล้มตัวลงนอนใกล้ๆ คนตัวเล็ก และขยับตัวเข้ามากอดคนตัวนุ่มนิ่มนอนอย่างรู้สึกเคยชิน มิกกี้ขยับตัวเข้าหา กอดเขาเอียงแก้มซบแผงอกกว้าง ของว่าที่คู่หมั้น แล้วก็พล่อยหลับไป วันต่อมา ครืดดด ครืดดด มิกกี้หยิบโทรศัพท์ของตัวเองขึ้นมาดู และเมื่อเห็นว่าเป็นคุณพ่อโทรมาก็เลยรีบกดรับสาย “ฮัลโหลค่ะคุณพ่อ” “มิกกี้ ช่วงเย็นหนูช่วยไปงานเลี้ยงแทนพ่อหน่อยได้ไหมงานแต่งลูกสาวคนรู้จักน่ะ พ่อกับแม่ไปงานช่วงเช้าของเขาแล้ว แต่ช่วงเย็นพ่อกับแม่ต้องไปอีกงาน ลูกไปแทนหน่อยได้ไหม ถ้าไม่มีใครไปเลยก็ค่อนข้างจะน่าเกลียด ลูกสาวลุงจอมทัพน่ะหนูก็รู้จัก”“อ๋อ! ได้ค่ะคุณพ่อ” “คุณแม่ถามว่าลูก หาชุดทันรึเปล่า พ่อมาบอกลูกจวนเจียนขนาดนี้ ตอนแรกพ่อก็คิดว่าจะแยกไปคนละงานกับแม่ แต่พอดีอีกงานเจ้าภาพกำชับบอกว่ายังไงก็ขอให้ไปทั้งคู่ เขาอยากให้พ่อกับแม่กล่าวอวยพรคู

ไทเกอร์เปิดประตูออกมาจากห้องน้ำเดินไปสวมชุดนอน ที่ตัวเองทยอยเอาเข้ามาแขวนไว้ที่ห้องมิกกี้ เสร็จแล้วก็เดินมาหาคนตัวเล็กที่เตียง ล้มตัวลงนอนใกล้ๆ “กอดไหมมาสิ” มิกกี้ไม่ตอบแต่ส่งโทรศัพท์ให้เขาดูรูป “พี่ไปกินข้าวกับหมอเพ็ทมาเหรอคะ” อดไม่ได้ที่จะต้องถามเขาตรงๆ เพราะถ้าไม่ถามคงเป็นฉันเองที่นอนไม่หลับ “อืม เมื่อคืนตอนผ่าตัดเสร็จน่ะ ไปกินร้านข้าวต้มใกล้ๆ โรงพยาบาล เพ็ทบ่นว่าหิวอยากกินข้าวต้ม พี่ก็หิวมากก็เลยไปด้วยกัน” “แค่สองคนงั้นเหรอคะ” “ใช่ แต่มิกกี้ มันแค่ไปกินข้าว คนอื่นยังไม่หมดหน้าที่ ทำงานกันอยู่ พี่เห็นว่าหมอเพ็ทจะไปคนเดียวเลยไปด้วยเพราะร้านข้าวต้มตอนดึกคนเมาเยอะ แล้วพี่ก็จะซื้อมาฝากทุกคนในทีมด้วย แค่นั้นเลย” “เป็นห่วงกันมากมั้ง คิดแทนเขาหมด คนเมาเยอะ ไปคนเดียวเป็นห่วงแหละเนอะ” “มิกกี้” ไทเกอร์เรียกเพื่อจะให้คนตัวเล็กหยุด เพราะเขาคิดว่ามันแค่ไปกินข้าวใกล้ๆ แค่นั้นเลย “แล้วเขาโพสต์เย้ยหนู พี่ดูออกไหมคะ เมื่อเช้าเขาแท็กรูปให้พี่ เพื่อจะให้หนูเห็น” “พี่ยังไม่ได้เปิดIGเลย พี่ไม่เห็น” ไทเกอร์หยิบโทรศัพท์ มาเปิดดู ตามที่มิกกี้บอก “ก็ไม่เห็นมีอะไรนะมิกกี้ เขาโพสต์เรื่องที่กำลังจะ