All Chapters of ใจที่มอดไหม้: Chapter 11 - Chapter 20

ใต้ข้อความเสียงยั่วยุนั้นคือภาพบนเตียงของเขากับเซี่ยงเสวี่ยเอ๋อร์ที่ ‘ฟู่เซิน’ เป็นคนส่งมา และยังมีภาพที่เซี่ยงเสวี่ยเอ๋อร์สวมเสื้อเชิ้ตคู่รักทรงผู้ชายถ่ายเซลฟีหน้ากระจกภาพแคปหน้าจอภาพที่สองคือภาพที่ ‘ฟู่เซิน’ ไปดินเนอร์ใต้แสงเทียนกับเซี่ยงเสวี่ยเอ๋อร์ในวันครบรอบแต่งงานปีที่ห้าภาพแคปหน้าจอภาพที่สามคือโลเคชันริมทะเลสาบสำหรับทำเรื่องอย่างว่าบนรถที่ ‘ฟู่เซิน’ เป็นคนส่งมาภาพแคปหน้าจอภาพที่สี่คือภาพพรีเวดดิงสามภาพที่ ‘ฟู่เซิน’ ส่งมา รวมถึงคำพูดยั่วยุสวี่ลู่ และเตรียมตัวจะใช้สามีร่วมกับเธอเหล่าแขกเหรื่อเริ่มก้มหน้าซุบซิบนินทากัน ทำไมข้อความเสียงที่ฟู่เซินส่งมา คนพูดถึงกลายเป็นเซี่ยงเสวี่ยเอ๋อร์ไปได้ยังคงเป็นคนตาไวช่างสังเกตคนเดิมเมื่อครู่นี้ที่มองเห็นจุดสำคัญของเรื่องราวได้ในแวบเดียว“ขอเดาแบบกล้า ๆ เลยนะ คงไม่ใช่ว่าเซี่ยงเสวี่ยเอ๋อร์เอาโทรศัพท์มือถือของฟู่เซินส่งข้อความพวกนี้ไปให้สวี่ลู่หรอกนะ”ประโยคเดียวคลายความสงสัยของบรรดาแขกเหรื่อได้หมด และยังเป็นการจุดไฟโทสะของทุกคนขึ้นมาในเวลาเดียวกัน“เดี๋ยวนี้เมียน้อยเหิมเกริมขนาดนี้แล้วเหรอ เอาโทรศัพท์มือถือของผู้ชายมาส่งข้อความยั่วยุ

ไม่มีทางหรอกเธอปิดบังได้แนบเนียนขนาดนั้น ไม่มีใครรู้หรอกในขณะเดียวกัน ที่สนามบินนอร์เวย์สวี่ลู่ลากกระเป๋าเดินทางเดินออกมา เห็นคุณนายสวี่และคุณสวี่ยืนรออยู่ที่จุดรับผู้โดยสารขาเข้าแต่ไกลคุณนายสวี่มองสวี่ลู่ที่ซูบผอมตรงหน้าด้วยความรู้สึกปวดใจจนแอบร่วงน้ำตาลูกสาวที่เธอทะนุถนอมเลี้ยงดูมาตั้งแต่เล็ก ผ่านชีวิตคู่สั้น ๆ เพียงห้าปี กลับกลายมามีสภาพอิดโรยและเหนื่อยล้าเช่นนี้นัยน์ตาของเธอไม่หลงเหลือประกายแสงอีกต่อไป“เรื่องที่ประเทศจีนจัดการเสร็จหมดแล้วใช่ไหม”เมื่อคืนเธอกับคุณสวี่ก็ได้รับรู้เรื่องราวทางฝั่งเมืองหลินแล้วเรื่องที่ฟู่เซินหักหลังสวี่ลู่ แอบไปถ่ายพรีเวดดิงและพบพ่อแม่ของเซี่ยงเสวี่ยเอ๋อร์กำลังเป็นที่โจษจันไปทั่วสวี่ลู่มองผู้เป็นพ่อและแม่ รู้ดีว่าคงปิดบังอะไรพวกเขาไม่ได้ พลางจึงเอ่ยสะอื้นไห้“พ่อแม่ หนูขอโทษค่ะ”คุณสวี่และคุณนายสวี่เป็นคนมีหน้ามีตาในนอร์เวย์ตอนนี้เธอทำให้เกิดเรื่องน่าอับอายแบบนี้ขึ้น ไม่รู้ว่าพวกเขาจะต้องถูกคนหัวเราะเยาะไปมากเท่าไหร่คุณนายสวี่สวมกอดสวี่ลู่ด้วยความปวดใจ พลางลูบศีรษะของเธอเบา ๆ“ไม่โทษลูกหรอก การที่ลูกทุ่มเทกายใจให้กับชีวิตคู่ ไ

สวี่ลู่ชะงักไปเล็กน้อย ก่อนจะเข้าใจในทันทีที่หลินเสี้ยวโทรศัพท์มาครั้งนี้ก็เพื่ออยากเตือนให้เธอระวังเรื่องความปลอดภัยเสี้ยวเสี้ยวเป็นเพื่อนสนิทที่แสนดีของเธอจริง ๆ“ฉันจะระวังตัวนะ”หลังจากวางสาย สวี่ลู่ก็ไม่ได้บอกเรื่องที่ฟู่เซินจะมาให้พ่อกับแม่รู้ช่วงนี้ผู้อาวุโสทั้งสองเป็นห่วงเธอมาก พวกเขาเตรียมจะประกาศให้เธอเข้ารับช่วงต่อธุรกิจของตระกูลสวี่ และผลักดันให้เธอขึ้นรับตำแหน่งแล้วตอนบ่าย คุณนายสวี่กลับมาจากบริษัทเธอเคาะประตูห้องของสวี่ลู่เบา ๆ“ลู่ลู่ พรุ่งนี้เย็นไปกินข้าวเป็นเพื่อนพ่อกับแม่หน่อยนะ พ่อกับแม่จะแนะนำคนคนหนึ่งให้ลูกรู้จัก”สวี่ลู่เงยหน้าขึ้นจากหน้าจอคอมพิวเตอร์ และตอบรับอย่างว่าง่ายช่วงนี้เธอจับทางพฤติกรรมของพ่อกับแม่ได้ตั้งนานแล้วคนที่พวกเขาแอบนัดกินข้าวด้วยเป็นการส่วนตัว ล้วนเป็นบุคคลสำคัญที่มีหน้ามีตาในแถบนี้ทั้งสิ้นตกเย็นวันถัดมา สวี่ลู่ขับรถพาพ่อแม่ออกเดินทางเธอไม่ได้สังเกตเห็นเลยว่ามีรถสีดำคันหนึ่งขับตามหลังรถของเธอมาติด ๆสถานที่กินข้าวคือร้านอาหารริมหน้าผาติดทะเล ทิวทัศน์นอกหน้าต่างคือฟยอร์ดและภูเขาหิมะสวี่ลู่เพิ่งจะนั่งลงได้ไม่นานก็ลุกขึ้นจ

“อืม”สวี่ลู่พยักหน้า เธอวิเคราะห์อย่างใจเย็น “ทันทีที่ฉันแกล้งตาย ฟู่เซินจะรีบมาเคารพศพ ฉันก็สามารถริบทรัพย์สินของเขาได้ ใครใช้ให้เขาชอบแกล้งทำเป็นรักกันล่ะ”“หลังจากที่ฉันแกล้งตาย เซี่ยงเสวี่ยเอ๋อร์จะไม่มีทางปล่อยให้เซวียฮ่าวมาหาเรื่องฉันอีก การถูกเธอคอยจ้องเกาะติดเหมือนพลาสเตอร์แบบนี้มันน่ารำคาญมาก”“ที่สำคัญที่สุดคือขอแค่ฟู่เซินมาเคารพศพที่นอร์เวย์ ฉันยังทำให้เซี่ยงเสวี่ยเอ๋อร์ที่หวังปอกลอกเงินของเขา ไม่ได้อะไรเลยสักอย่าง!”นี่เป็นวิธีปืนนัดเดียวได้นกสามตัว!ทว่าถ้าคิดจะสร้างเรื่องแกล้งตาย เธอยังต้องการผู้ช่วยอีกคนหลังจากครุ่นคิดซ้ำแล้วซ้ำอีก สวี่ลู่ก็ไปขอความช่วยเหลือจากลู่หวย“ความหมายของคุณก็คือให้ผมแนะนำวิธีที่ทำให้อีกฝ่ายฆ่าคุณได้สำเร็จอย่างรวดเร็ว แต่ไม่ได้ฆ่าคุณให้ตายจริง ๆ งั้นเหรอครับ”ใบหน้าหล่อเหลาของลู่หวยฉายแววประหลาดใจสวี่ลู่พยักหน้า เธอเล่าเรื่องที่เกิดขึ้นในช่วงสองเดือนนี้ให้ฟังโดยไม่ได้ปิดบังลู่หวย เมื่อพูดถึงเรื่องราวในอดีต เธอก็ไม่ได้มีอารมณ์ความรู้สึกส่วนเกินใด ๆ ราวกับกำลังเล่าเรื่องของคนอื่น“ฉันอยากจะตัดกับคนและเรื่องพวกนี้ แต่ฉันก็ไม่อยากปล่อยพ

เธอมองฟู่เซินที่สติแตกจนแทบบ้า นัยน์ตาหม่นหมองจนยากจะคาดเดาความรู้สึกชายหนุ่มราวกับสิงโตตัวผู้ที่สูญเสียภรรยา ทิ้งความเย่อหยิ่งจองหองจนหมดสิ้นตอนเธอตัดสินใจจากฟู่เซินมาอย่างเด็ดเดี่ยวในตอนนั้นก็ไม่เห็นเขาจะสติแตกขนาดนี้...สวี่ลู่มีดีอะไรนักหนาเซี่ยงเสวี่ยเอ๋อร์เดินไปหยุดอยู่ตรงหน้าฟู่เซิน คว้ามือของเขาขึ้นมา พลางระบายความน้อยเนื้อต่ำใจของตัวเองอย่างบ้าคลั่ง“คุณจะไปนอร์เวย์เหรอ สวี่ลู่ตายไปแล้ว คุณไปแล้วจะมีประโยชน์อะไร คุณไปตอนนี้ พอกลับมาก็กลายเป็นคนสิ้นเนื้อประดาตัวแล้วนะ!”ฟู่เซินเงยหน้าขึ้น เขาสะบัดมือของเซี่ยงเสวี่ยเอ๋อร์ทิ้งอย่างแรงเขาหยัดกายลุกขึ้น ขณะก้าวเข้าไปหาเซี่ยงเสวี่ยเอ๋อร์ทีละก้าวด้วยใบหน้ามืดครึ้มเซี่ยงเสวี่ยเอ๋อร์ตกใจกลัวกับสายตาอันดุร้ายของเขาเธอถอยหลังกรูด กระทั่งแผ่นหลังชนเข้ากับผนัง ฟู่เซินก็บีบคอเธออย่างแรง“ถ้าไม่ใช่เพราะตอนนั้นเธอขวางไม่ให้ฉันไปหาลู่ลู่ ฉันกับเขาก็คงคืนดีกันไปตั้งนานแล้ว เขาจะเกิดอุบัติเหตุได้ยังไง”“เธอเป็นคนฆ่าลู่ลู่ทางอ้อม! เซี่ยงเสวี่ยเอ๋อร์ เธอคลอดเด็กออกมาเมื่อไหร่ ฉันจะทรมานเธอให้ตาย!”น้ำเสียงของชายหนุ่มเหี้ยมเกรียม