Todos los capítulos de ใจที่มอดไหม้: Capítulo 1 - Capítulo 10

“คุณนายคะ เอาหนังสือหย่าในตู้เซฟมาให้แล้วค่ะ”ในวันครบรอบแต่งงานปีที่ห้า เลขายื่นหนังสือหย่าให้สวี่ลู่ภายในร้านอาหารตะวันตกเมื่อห้าปีก่อนในวันที่ประธานฟู่และคุณนายจดทะเบียนสมรสกันประธานฟู่ตั้งใจร่างหนังสือหย่าพร้อมเซ็นชื่อกำกับไว้และเก็บเข้าตู้เซฟเพื่อแสดงความจริงใจหากเขานอกใจ คุณนายก็เซ็นชื่อหย่าได้ทุกเมื่อสวี่ลู่เซ็นชื่อลงไปอย่างรวดเร็วเธอมองไปยังที่นั่งอันว่างเปล่าฝั่งตรงข้ามด้วยสีหน้าหม่นหมอง“เอาหนังสือหย่านี้ไปให้ทนายหลี่ แล้วค่อยไปจองโรงแรม เตรียมสถานที่จัดงานแต่งงานล่วงหน้าให้เรียบร้อย”เลขาชะงักไปเล็กน้อยแล้วเอ่ยหยั่งเชิง“ชื่อของเจ้าบ่าวกับเจ้าสาวจะให้เขียนชื่อของใครคะ”“เขียนชื่อฟู่เซินกับเซี่ยงเสวี่ยเอ๋อร์”เลขาเงียบไปหลายวินาทีเซี่ยงเสวี่ยเอ๋อร์คือรักแรกของประธานฟู่เธอถามต่อไปด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ“คุณนายจะให้จัดงานแต่งงานขึ้นในอีกกี่วันคะ”สวี่ลู่ค่อย ๆ หันไปมองนอกหน้าต่างในที่สุดดอกไม้ไฟสีฟ้าที่จุดต่อเนื่องมานานหนึ่งชั่วโมงก็มอดดับลง สุดท้ายก็ทิ้งข้อความบรรทัดหนึ่งไว้กลางอากาศ“ฟู่เซิน&สวี่ลู่ สุขสันต์วันครบรอบแต่งงานปีที่ห้า”สวี่ลู่ดึงสายตากลั

ฟู่เซินมองสวี่ลู่ด้วยความรักใคร่ทะนุถนอม ไม่อาจกลั้นรอยยิ้มที่มุมปากเอาไว้ได้“ปล่อยไปตามธรรมชาติน่ะครับ ดีที่สุดก็ช่วงปลายปี จะผู้หญิงหรือผู้ชายก็ได้ ขอแค่เป็นลูกที่ลู่ลู่คลอด ผมก็ชอบหมด”*สวี่ลู่ก้มหน้ามองเค้กตรงหน้า พลางเงียบไม่พูดอะไรไปหลายวินาทีฟู่เซินเริ่มลงมือตัดเค้กอย่างเอาใจใส่ ทว่าจู่ ๆ ก็มีผู้ชายคนหนึ่งเดินเข้ามาเขาแจ้งฟู่เซินว่ารถของเขาถูกรถคันอื่นขูด ให้ฟู่เซินออกไปดูฟู่เซินขมวดคิ้วด้วยสีหน้าไม่สู้ดี“ผมออกไปดูหน่อยนะ ลู่ลู่กินไปก่อนเลย ผมจะรีบจัดการให้เสร็จแล้วรีบกลับมา”“คุณอยากดื่มอะไรก็สั่งเอาเองเลยนะ แต่ห้ามดื่มของเย็น เพราะมะรืนนี้ประจำเดือนคุณก็จะมาแล้ว”คำพูดอันแสนใส่ใจนี้ทำเอาลูกค้าในร้านเค้กอิจฉาตาร้อนกันอีกครั้ง“พระเจ้า แม้แต่วันที่ประจำเดือนมาก็ยังจำได้ ประธานฟู่ช่างเป็นผู้ชายแสนดีที่สมบูรณ์แบบไร้ที่ติจริง ๆ”“ไม่อยากคิดเลยว่าถ้าฉันเป็นคุณสวี่ ฉันจะมีความสุขขนาดไหน”เถ้าแก่เนี้ยมองสวี่ลู่ที่เอาแต่เงียบ ก่อนเอ่ยยิ้ม ๆ“คุณสวี่โชคดีจังเลยนะคะ โอกาสที่ชีวิตนี้ผู้หญิงเราจะเกิดมาเจอผู้ชายรักเดียวใจเดียวแถมยังรักและทะนุถนอมเรามีน้อยมากเลย”สวี่ลู่ยิ้

เซี่ยงเสวี่ยเอ๋อร์ดวงตาแดงก่ำ เธอพยักหน้าด้วยความตื่นเต้น“ฉันตกลง ฉันจะแต่งกับคุณ ฉันยินดีสองร้อยเปอร์เซ็นต์เลย!”ทีมงานถ่ายภาพรอบ ๆ พากันโห่เชียร์ขึ้นมา“คบกันเลย! คบกันเลย!”ภายในรถ สวี่ลู่มองภาพนั้นด้วยสีหน้าเย็นชา เย็นวาบไปทั้งตัวห้าปีก่อน ตอนที่ฟู่เซินขอเธอแต่งงานก็เต็มไปด้วยรักลึกซึ้งเหมือนในตอนนี้เขาสวมสูทสีดำเรียบเนี้ยบแบบนี้ ถือกุหลาบสีสด และหยิบแหวนขอแต่งงานที่เตรียมมาอย่างพิถีพิถันกระทั่งตอนที่ขอเธอแต่งงาน เขาถึงกับสะอื้นออกมา“ลู่ลู่ ทั้งชีวิตนี้ผมจะรักคุณแค่คนเดียว ผู้หญิงคนอื่นจะไม่มีวันเข้ามาในใจผมได้”“ผมขอร้องนะ แต่งงานกับผมได้ไหม”“ผมสาบาน ถ้าฟู่เซินคนนี้นอกใจ ผมยอมไปตายเลย”สวี่ลู่หัวเราะเสียงเย็นเล็กน้อย แต่หัวเราะไปหัวเราะมา จู่ ๆ ก็ร้องไห้ออกมาที่แท้ทุกอย่างก็เป็นของปลอม คำสาบานก็เป็นเรื่องโกหกแม้แต่ความจริงใจก็สามารถเปลี่ยนไปได้ในชั่วพริบตาหลินเสี้ยวมองสวี่ลู่อย่างสงสาร ก่อนจะเอ่ยเบา ๆ ว่า“พวกเขาไปแล้ว ยังจะตามต่อไหม”“ตามไป”สวี่ลู่หลุบตาลงเล็กน้อย ก่อนจะค่อย ๆ มองออกไปนอกหน้าต่างเธออยากจะเห็นว่าอีกเดี๋ยวพวกฟู่เซินจะไปไหนกันหนึ่งชั่ว

วันรุ่งขึ้น นับถอยหลังอีกสามวันก่อนที่จะจากไปฟู่เซินเอาซุปซี่โครงมาเยี่ยมสวี่ลู่ตั้งแต่เช้าตรู่“ผมให้แม่บ้านทำให้โดยเฉพาะเลยนะ เป็นซุปซี่โครงใส่รากบัวกับมันจีนของโปรดคุณ ลองชิมดูสิ”“ค่ะ” สวี่ลู่ไม่ปฏิเสธ ค่อย ๆ กินคำเล็ก ๆ ไปทีละคำพอฟู่เซินออกไปแล้ว ผ่านไปอีกครึ่งชั่วโมง สวี่ลูก็เปิดกล้องวงจรปิดภายในห้องรับแขก เซี่ยงเสวี่ยเอ๋อร์กำลังโวยวายจะออกไปเดินชอปปิงข้างนอกวันนี้ฝนตก ถนนลื่น ฟู่เซินกังวลว่าเธอจะลื่นล้มจนกระทบลูกในท้อง เลยติดต่อแบรนด์หรูให้มาบริการถึงที่ ปล่อยให้เซี่ยงเสวี่ยเอ๋อร์เลือกได้เต็มที่เขายังใส่ใจถึงขั้นที่ให้แบรนด์แม่และเด็กนำเสื้อผ้าสำหรับทารกแรกเกิดมาให้เซี่ยงเสวี่ยเอ๋อร์เลือกด้วยคืนนั้น ทนายหลี่มาที่ห้องผู้ป่วย“คุณนายครับ ข้อตกลงหย่าร้างของคุณกับประธานฟู่มีผลบังคับใช้แล้วครับ”“ขอบคุณค่ะ” สวี่ลู่มองข้อตกลงหย่าร้าง ก่อนหันมองเลขาที่อยู่ข้าง ๆ“ถ่ายสำเนาไว้หนึ่งชุด แล้วเอาไปใส่ในกล่อง ‘ของขวัญแต่งงานใหม่’”ความสัมพันธ์อันเจ็บปวดตลอดเจ็ดปี ถึงเวลาต้องจบลงเสียทีนับถอยหลังอีกสองวันฟู่เซินถือดอกทานตะวันพร้อมกับจี้หยกพระโพธิสัตว์ที่ทุ่มเงินนับล้านเพื

ฟู่เซินถึงได้หันไปมองกล่องของขวัญตรงหน้าอีกครั้ง สมองของเขาขาวโพลนไปหมด ขณะเปิดกล่องของขวัญออกอย่างแทบจะไร้ความรู้สึกสิ่งที่ปรากฏแก่สายตาคือเสื้อเชิ้ตคู่รักที่ถูกตัดจนกลายเป็นเศษผ้าเป็นริ้ว ๆเศษผ้าบริเวณปกเสื้อที่อยู่บนสุดยังมีคำว่า ‘wife’ ที่สวี่ลู่เย็บด้วยมือของตัวเองฟู่เซินหยิบเศษผ้าตรงปกเสื้อที่เย็บคำว่า ‘wife’ ขึ้นมาอย่างระมัดระวัง เขาแทบจะยืนไม่อยู่จนเกือบล้มลงไปกองกับพื้น“นี่เป็นของขวัญที่ลู่ลู่จะมอบให้ผมในวันนี้เหรอ เป็นไปไม่ได้ ใครเล่นตลกอะไร เธอไม่มีทางตัดเสื้อเชิ้ตคู่รักของเธอหรอก...”เมื่อหนึ่งปีก่อน ในวันครบรอบแต่งงานปีที่สี่ของพวกเขาคืนนั้นสวี่ลู่เอาเสื้อเชิ้ตคู่รักทรงผู้ชายที่สั่งทำพิเศษมามอบให้เขาเธอมองเขาด้วยท่าทางออดอ้อน นัยน์ตาหวานฉ่ำเอ่อล้นไปด้วยความรัก“ฟู่เซิน ในใจของฉัน คุณคือสามีของฉัน ฉันคือภรรยาของคุณ ฉันมีความสุขกับทุกวันที่ได้อยู่กับคุณ”“แต่ว่าถ้าวันไหนคุณเปลี่ยนใจ ฉันผิดหวังในตัวคุณและผิดหวังในชีวิตคู่ครั้งนี้ ฉันจะทำลายของพวกนี้ด้วยมือของฉันเองและจากคุณไปตลอดกาล”ฟู่เซินยืนนิ่งอึ้งอยู่กับที่ราวกับคนถูกสูบวิญญาณลู่ลู่ตัดเสื้อเชิ้ตคู่รักด้