บทที่ 1 พ่อเพื่อนท่ามกลางบรรยากาศยามเย็นหลังเลิกเรียนภายในคณะศิลปกรรมศาสตร์ การ์ตูน เด็กหนุ่มร่างเล็กเจ้าของผิวขาวเนียนละเอียดกำลังเก็บพู่กันลงกระเป๋าด้วยท่าทางอ้อยอิ่ง ใบหน้าหวานล้อมกรอบด้วยผมสีอ่อนดูอ่อนโยนและไร้เดียงสา ทว่าการแต่งกายกลับสวนทางกับใบหน้า วันนี้เขาสวมเสื้อนักศึกษาตัวสั้นพอดีตัวคู่กับกระโปรงทรงเอสั้นเหนือเข่าที่อวดเรียวขาขาวผ่อง... ชุดที่เจ้าตัวรู้ดีว่ามันเรียกสายตาจากคนทั้งคณะได้มากแค่ไหนในกลุ่มเพื่อนสนิทสี่คนสายลมคือคนที่สนิทกับเขาที่สุด ลมเป็นคุณหนูตระกูลดังที่ขัดใจที่บ้านมาเรียนศิลปะ แทนที่จะไปสวมสูทเรียนบริหารตามที่ครอบครัวต้องการ“เฮ้ยพวกมึง วันนี้ไปกินข้าวบ้านกูไหม” สายลมเอ่ยทำลายความเงียบขณะที่กลุ่มเพื่อนกำลังแยกย้าย“ทำไมวะ นึกคึกอะไรชวนไปบ้าน” การ์ตูนเอียงคอถาม เสียงหวานใสติดจะฉอเลาะตามนิสัย“วันนี้วันเกิดพ่อกูว่ะ ท่านบอกว่าอยากเจอเพื่อน ๆ ที่กูสนิทด้วย”“โห... โทษทีว่ะลม วันนี้กูมีนัดกับที่บ้านแล้ว” เพื่อนอีกสองคนในกลุ่มส่ายหน้าอย่างเสียดาย “ไว้คราวหน้านะมึง ฝากแฮปปี้เบิร์ดเดย์คุณอาด้วย”สายลมพยักหน้าเข้าใจ ก่อนจะหันมามองเพื่อนตัวเล็กที่ยืนตาใสอยู่ข้างๆ
Zuletzt aktualisiert : 2026-03-10 Mehr lesen