All Chapters of The Architect: Past or Future: Chapter 101 - Chapter 110

102 Pagod pero masayang ibinagsak ni Ayla ang sarili sa ibabaw ng kama. Buong araw niyang hindi nahawakan ang cellphone kaya saglit siyang nag‑check ng emails and messages. Agad na kumunot ang noo niya nang makita ang isang message request sa kanyang I* account. “Sophia Rodilla,” basa niya sa pangalan ng dati niyang kaibigan. Mabilis niyang binuksan at binasa ang mensahe nito. SophieRod: Hi Ayla! I heard you’re in Cebu. Kung may oras ka, can I see you? Kung okay lang naman sayo. Hindi niya mapigilang mag‑isip — ano naman kaya ang dahilan ni Sophia para makipagkita sa kanya? As far as she could remember, isa si Sophia sa mga taong naging dahilan ng pagkasira ng buhay niya noon. Pero ngayong maayos na ang lahat at masaya na sila ni Lawrence, wala na siyang dahilan para magkimkim ng galit, gaano man kabigat ang kasalanan ng dati niyang kaibigan. Naalala niyang bukas ay lalabas sila ni Freya para bumili ng bagong wallpaper para sa kwarto ng dalaga. Napag‑usapan na nilang i‑renovate i

104 Gabi na nang makauwi sila. Nag-aaya pa nga ng hapunan si Felicity, pero naunang hinanap ni Ayla ang asawa. Dumiretso siya sa kanilang silid at naabutan itong kalalabas lang ng banyo — bagong ligo pa at basa pa ang buhok. Halatang lasing ito, kitang‑kita sa namimikit nitong mga mata at namumulang mukha. Obviously, nagkayayaan silang uminom kanina. “You’re drunk,” bungad niya pagkakita sa asawa sabay baba ng kanyang bag. “Well… How was your day?” pag‑iwas ng asawa sa tanong niya. Sinimangutan niya ito at marahang hinila ang asawa papunta sa kama. Nang mapansing basa pa ang buhok nito, kumuha siya ng tuwalya para patuyuin iyon. “Inenjoy mo naman yata masyado. You really did have fun, huh?” Fiyero curved a small smile and nodded slowly. “Kumain ka na ba?” “Mamaya na lang… kapag nagising na ako,” sagot nito bago tuluyang ibagsak ang sarili sa kama. Wala nang nagawa si Ayla kundi ayusin ang pwesto ng higa nito. Alam niyang may kamalayan pa ito pero hindi na talaga kinakaya ng kan

106 Puno ng paghangang inilibot ni Freya ang tingin sa bago niyang kwarto. Ang dating parang science lab ay naging mas maaliwalas at masasabing tunay nang silid ng isang dalaga. Mula sa bagong wallpaper hanggang sa mga bagong kasangkapan, nagbigay‑buhay at sigla ito sa buong kwarto. Mayroon siyang mini study table sa gilid at ilang hanging shelves na puno ng mga librong ginagamit niya sa kasalukuyan. Mayroon ding ilang halaman na tila nagbibigay ng relaxing effect sa kabuuan ng silid. “Now, this is what we call a bedroom. I am so happy Ayla came to this house!” puno ng tuwa at excitement na sabi ni Felicity. Lumingon ito at tinanong ang panganay na kakapasok lang. “How about you? When will your room look like a real room?” tanong nito kay Farrah na nakasilip din sa pinto. Sabay na napalingon sina Freya at Ayla sa kanya. “Don’t touch my room. May itinanim akong bomba roon,” sagot ni Farrah sabay talikod at tuluyang umalis. Obviously, wala talaga siyang balak baguhin ang ayos ng kany

108 Abala halos lahat ng opisyal ni Fiyero sa kani‑kaniyang trabahong iniatas niya. Para sa kanya, isang malaking suliranin kung hindi nila mahuhuli si Baron. Ayon sa mga balitang nasasagap nila, marami na namang menor‑de‑edad na babae ang nawawala — hindi lamang sa siyudad, kundi pati na rin sa iba pang karatig‑lugar. Bago pa man sila pumunta ng Cebu ay nagpadala na siya ng mga undercover agent sa lokasyon ni Baron para manmanan ang bawat kilos at galaw nito. Ngunit ayon sa mga ulat na natanggap niya, tila nasa parang bakasyon din daw ang sindikato at araw‑araw lamang nagsasaya kasama ang kaniyang mga tauhan at kaibigan. Kahit gustong‑gusto na sumugod ng mga ipinadala niyang pulis, mas pinili muna niyang panatilihing kalmado at walang hinala si Baron. Ayaw niyang makaramdam ito ng kakaiba — ngunit sa tawag na natanggap nila kanina galing sa cellphone ni Dela Cruz, alam na niyang tila natunugan na nito na hindi siya makakabalik sa siyudad ngayong bali‑balita na ang pagkamatay ng kany

110 Maingat inayos ni Fiyero ang pagkakalagay ng kaniyang bullet‑proof vest habang sabik na naghihintay sa tamang oras ng pagsalakay. Nalaman nila na sa ilalim ng gusaling ito ay may nakatagong underground facility — dito ginagawa ang mga ipinagbabawal na gamot, at dito rin itinatago ni Baron ang mga batang menor‑de‑edad na kanilang dinudukot at binihag. After Cillian sends the building's blueprint, mabilis niyang inayos at inilagay ang kaniyang mga tauhan sa bawat posibleng labasan ng gusali. Naka‑high alert na rin ang lahat ng mga check‑points sa paligid. Mabuti na lamang at pareho ang layunin at hangarin ng Chief of Police ng lugar — buong puso silang nakipagtulungan upang tuluyang madakip si Baron at mailigtas ang mga inosenteng buhay na hawak nito. “Good evening, Chief,” magalang na bati ni Chief De Guzman kay Fiyero. Mabilis na tumugon at nakipagkamay si Fiyero sa kapwa opisyal — mas may katandaan lamang ito nang kaunti kumpara sa kanya. “Matunog na talaga ang iyong pangalan.