All Chapters of THE LOVE AFTER SECRET : Chapter 31 - Chapter 40

Bagay na bagay sa kanya. Kahit anong damit, ang pogi ng criminal na ’to—ay mali, hindi pala. Lumagpas lang siya at dumiretso sa kusina. Hinayaan ko na lang hanggang sa narinig ko ang sinabi niya.“Who’s the man earlier?” rinig kong tanong niya. Kahit hindi ko siya nakikita, alam kong seryoso siya.“Huh? Sino?”“Don’t deny it,” anya.“Wala naman ah,” saad ko.“I saw you hugging him. You know what, I want to punch that man.” Nakikita ko na siya ngayon, umiinom siya ng beer.Napa-seryoso ang tingin ko sa kanya at inisip ang sinabi niya. Bigla kong naalala si Gabriel. Tama, si Gabriel ang kasama ko kanina at ang anak ko, but we were just having a conversation. Hindi ko pwedeng sabihin na kasama ko ang anak ko dahil baka mas lalo siyang mag-isip ng iba.“Ah, ayon ba?”“Oo, ’yon na ’yon,” taas-kilay niyang tanong. Naglakad siya palapit sa akin at umupo sa tabi ko.“May binili kasi kami. Katrabaho ko lang siya, may binigay nga siya sa akin.” Hinanap ko ang bulaklak na binigay ni Gabriel per

Inantay ko ang sagot ng ama ko dahil matagal itong nakasagot at nakatitig lang sa akin. Napatikom ako ng bibig. Galit ako sa Daddy ko at kay Mommy, pero hindi ko rin naman inaasahan ang magiging sagot niya.“No, nakita ko lang siya somewhere at ang name niya.” saad nito kaya napabuntong-hininga ako.Napa-buntong-hininga ako sa sinabi niya. Ang akala ko ipagmamalaki niyang anak niya ako, pero I was wrong. Bakit ganoon? I was mad at him, but when he said that we do not know each other, nasasaktan ako.Napatitig ako sa tatay ko na seryosong nakatingin sa akin. Nilabanan ko siya ng tingin hanggang sa humarang si Blue na nakakunot ang noo niya sa akin. Imbes na magalit ako ay natawa pa ako sa reaksyon nito.“What was that face?” turo ko sa mukha niya.“Don’t look at him like that.” anya kaya napakunot ang noo ko.“Why?”“I’m jealous.” bulong niya sa akin kaya napairap ako.He was my father, Blue. Iyon sana ang sasabihin ko kaso masyado akong nasaktan sa sinabi ng tatay ko. Akalain mo iyo

𝗚𝗔𝗕𝗥𝗜𝗘𝗟 𝗣𝗢𝗩...I was sitting in my chair while drinking a wine. Kakatapos ko lang patulugin si Raisa. Nakakatuwa nga ang batang ’yon. Maggagabi na, pinakain ko na rin ito. Nais niyang kwentuhan siya bago matulog, talagang sinanay siya ng nanay niya.“What's your problem?” Napatingin ako sa kakapasok lang—si Maica iyon.“Nothing. What are you doing here?” tanong ko pabalik.She was my secretary. Alam niya ang lahat, at minsan nakakasama din siya sa mission namin. Si tito ang kumuha sa kanya, at naging close din kami nang nagsimula siyang magtrabaho sa akin.“You need to sign this one.” Inabot niya sa akin ang mga papeles.“Okay, I will sign it later. You can leave now,” saad ko, at kinatango niya.Bukas ay aalis kami papunta sa bahay ni Reign dahil nais ng bata na makita ulit ang ina niya. Napahawak ako sa sintido ko at hinilot ito. I was thinking about Reign and Devereux, and I don't know kung ano ang plano ni Devereux kung bakit siya dikit nang dikit kay Reign.He's our m

𝗩𝗜𝗘𝗡𝗡𝗔 𝗥𝗘𝗜𝗚𝗡 𝗣𝗢𝗩...A day had passed. Ayokong malaman, at pinagsisihan ko nang nalaman ko na hindi ko totoong anak si Raisa. May nangyaring switch noong araw na nanganak ako, and sad to say that my baby is dead. Hindi ko matanggap. Umiiyak ako lagi pag gabi, and Blue is with me. He comforts me always.Palagi itong andito sa tabi ko kapag kailangan ko ng someone na panghuhugutan ko ng loob. Ngayon ay nagsimula akong hanapin ang totoong magulang ni Raisa, pero wala pa rin akong nalalaman. Napakahirap. Habang hinahanap ko ang ina ni Raisa, ang anak ko naman ay nasa puder pa rin ni Gabriel.Napag-usapan na namin ito. Ayaw niya sanang pumayag, pero gusto ko itong gawin. Ilang beses niya akong tinanong, pero wala pa rin akong nahanap na sagot. Walang alam ang anak kong si Raisa na hindi ko siya tunay na anak. Ayaw ko ring sabihin dahil ayokong masaktan ito.Ngayon ay pagod akong napabuntong-hininga at napaupo sa semento. Kinakain ko kanina ang nabili kong tinapay—mura siya

“Alam ko pong may sakit siya. Kapag sinusumpong siya ng sakit niya, inaamoy niya ako. Minsan nga nasasaktan ako sa ginagawa niya, pero hinahayaan ko lang dahil gusto kong kumalma siya,” saad ko naman.“Salamat, hija. Ang hindi ko lang maintindihan sa anak ko, bakit simula nang naghiwalay sila ng kanyang unang asawa ay meron ka agad. Kaya nga rin galit ang daddy niya sa kanya dahil doon, at tsaka ’yong muntik niyang patayin ang nag-iisang babaeng kapatid niya,” ani nito kaya napatingin ako ng seryoso sa kanya.So, kasal pa pala siya nang magkakilala kami? Hindi ko iyon namalayan dahil na rin sa gaan ng pakiramdam ko kapag kasama ko siya. Pero bakit hindi niya inamin sa’kin na kasal siya? Ginawa niya lang akong tanga eh.“Hindi ko po alam na kasal siya,” saad ko.“He’s married with Mrs. Python’s daughter. They’ve been together for 3 years, and they had a child, and that is Dashel. Kaya lang din naman naging gano’n ang anak ko dahil he’s obsessed with his wife. At mga ilang araw niya ito