All Chapters of THE LOVE AFTER SECRET : Chapter 11 - Chapter 20

Napabuntong-hininga ako nang makita ko silang paalis. Nakikita ko talaga kay Logan ang anak ko. Makulit sila pareho dahil siguro bunso siya sa anak na lalaki ng Montague family.Sikat ang pamilya nila dahil minsan nakikita ko ito sa news. Famous, kaya malabong magustuhan ako ng mukong na ’yon, baka sakaling may plano din siya kaya maglaro kaming dalawa.Hindi rin naman ako naniniwalang mahal niya ako dahil sa malabong mangyari ’yon. May girlfriend siya, kahit sabihin kong may asawa ako ay ayaw niyang maniwala, magseselos pa ’yan. Napabuntong-hininga na lang ako sa mga naiisip ko. Nakakagulat kasi kapag nalaman mong gusto ka ng isa sa mga sikat na pamilya.Nagsimula akong kumain at napakasarap ng mga pagkain. May mga katulong na nagsisilakad pabalik-balik sa harapan ko kaya naman naguguluhan na ako sa kanila, pero kapag tinanong ko ayaw sumagot.Ang hirap talaga kapag ganyan ang mga katulong, may attitude. Sinawalang-bahala ko na lang sila hanggang sa natapos ako. Tatayo pa sana ako na

Kinuha ko ang cookies at naglakad na papunta sa kinaroroonan ni Dashel, ngunit hindi ko siya nakita doon kaya naman bumuntong-hininga ako. Dala ang maliit na pinggan ay umalis ako sa kusina.“Dashel, anak, luto na ang cookies,” sigaw ko.Walang Dashel na nagpakita kaya naman napakamot-batok na lang ako. Asan naman kaya nagtago ang batang ‘yon? Nagpatuloy ako sa pagtawag sa pangalan niya hanggang sa may narinig akong mga boses na ikinagulat ko.“Yes, Mamala, my mom is here. She’s cooking my cookies,” ramdam ko ang mga ngiti sa boses ni Dashel.“Really?”“Opo, Lolo Dad, can you please faster?” saad ng bata.“HAHA, okay, apo,” isang napakahusky na boses ang narinig. Sh*t? Sino ang mga taong ito?Nang makita ko sila ay gusto kong tumili, pero dahil sa gulat ay hindi ko magawa. Napaawang ang labi ko. Doon tumakbo si Dashel papunta sa akin at hinila ako.“Mamala, this is my mom. Mommy, this is my grandparents,” nakangiting pagpapakilala sa akin ni Dashel. Nakita ko ang pagtataka sa mukha

Sinuot ko ang dress kahit pa nakatingin si Blue sa akin. Manyak siya, eh. Maglalaway siya diyan.“Mukha ka ngang unggoy, eh, HAHA. Pero thank you dito,” ngiting wika ko sa kanya.“You know what?” he asks.“Ay, hindi pa,” pamilosopo ko. Seryoso niya akong tiningnan, kaya napayuko ako at kunwaring inaayos ang dress.“The cost of that dress is a million,” he said na ikinaangat ko ng tingin sa kanya.“Ha?”“Pinagawa ko pa ’yan when I was in Dubai. I have a business partner there, at designer ang asawa niya, and his wife designed that dress,” saad nito na halos ikinalunok ko ng buong laway.Ang mahal!“Nge? Sa ganitong dress halata naman na mahal. Pero sumusuot naman ako ng dress na mura; kahit sa ukay-ukay ay okay na ako, eh,” reklamo ko.“No,” anya.“Kung ganito ito kamahal ay huwag ko nang suotin. Gumastos ka ng malaki para dito? Napakamahal ni—” hindi ko natapos ang sasabihin ko nang magsalita siya.“Mas mahal kita,” seryosong wika niya.“Eh,” tanging saad ko dahil sa gulat sa sinabi

GABRIEL POV...Lumabas ako mula sa restaurant kung saan kami kumain. Gusto ko lang sanang lumanghap ng malamig na hangin dahil uminit ang ulo ko sa loob. Gusto kasi ni tito na itigil ang kaso ni Raisa, pero ayoko. Katulad ni Reign, gusto kong lutasin ang kaso.Napag-isip-isip kong maglakad-lakad at may nakita akong pamilyar na tao, and it was Reign. Napangiti ako dahil sa maraming araw ay nakita ko na rin siya. Lumapit ako sa kanya, pero naramdaman kong umiiyak siya kaya nag-iba ang expression sa mukha ko.“Nice to see you here, Reign.” Ngumiti ako nang makalapit kay Reign.“Gab?” banggit niya sa pangalan ko. Tama nga ako, umiiyak siya. Kumuha ako ng towel sa bulsa ko at inabot sa kanya. Tumingin pa siya doon bago abutin ang towel na binigay ko at pinunasan ang kanyang luha.“Anong ginagawa mo dito?” tanong nito.“May dinner lang kami dito nina tita. Matagal ka naming hinahanap, pati si tito ay nais kang makita dahil nais niyang lutasin ang kaso ng anak mo.” Pagsisinungaling ko na

Napaka-advance ko talagang mag-isip. Ngumisi siya sa akin kaya bumuntong-hininga ako. Bakit kaya andito ako? Hindi pa naman kami okay.“Akala mo ba may nangyari sa atin?” he asked.“Hindi ah, bakit ko naman iisipin ‘yon?” tanggi ko.Nakakahiya ‘yon kasi feeling ko noong dinamdam ko kung may kakaiba sa sarili ko at naramdaman ko sigurong nakatingin siya doon. Nagkunwari akong naiihi kaya naglakad ako papunta sa CR nang walang kahihiyan.Nakarating ako sa CR at narinig ko ang paghagikhik ni Blue kaya napairap ako. Nakakainis talaga ang lalaking iyon.Naghilamos ako at nag-toothbrush bago pa man ako makalabas at hindi ko na nadatnan si Blue kaya kumuha ako ng towel para makaligo na.Pumasok ako sa banyo ulit at nagsimula nang maligo. Matagal pa akong natapos bago ako lumabas sa banyo at nagbihis. Pero hindi ko inaasahan na nasa loob na pala siya. Nagbibihis siya at naglalagay ng sinturon sa bewang niya.Hindi ko muna siya dinistorbo at pinatapos siya, pero may tinapon siyang damit sa a