Ipinatong ko ang mga sketches sa mesa nang may diin. I tried to keep my explanation steady as I talked about the textures, color palettes, and the fusion of leather and fabric. Ngunit mahirap mag-focus dahil pakiramdam ko, bawat galaw ko, nararamdaman ko ang mapanuring titig ni Alaric. Hindi siya sa papel nakatingin, kundi sa akin nakatingin.Kung pwede ko lang siya sawayin, kaso... nasa kalagitnaan kami ng trabaho.“The transition from the strap to the bodice of the dress should be seamless,” paliwanag ko, itinuturo ang isang bahagi ng disenyo. “I want the bag to look like an extension of the clothing, hindi lang basta sabit.”“I agree,” baritono niyang sagot, dahan-dahang lumapit para tingnan ang sketch. “But the silhouette is too conservative. Just like you, I guess? Like now? Tingin mo?”Bago pa ako makasagot at makabawi sa sinabi niya, biglang bumukas ang pinto ng opisina ko nang walang katok.Magagalit na sana ako nang, “Love? I’ve been calling you—oh.”Nanigas ako sa kinata
Last Updated : 2026-04-07 Read more