All Chapters of Parausan Ni Ninong (SPG): Chapter 21 - Chapter 30

“Nica, look at me,” malumanay pero may diin na utos ni Ashi nang makalabas kami ng elevator at maglakad patungo sa parking lot ng gusali.Huminto ako, pinipilit na huwag manginig ang aking mga tuhod habang nakatingala sa kaniya. Inabot niya ang aking kamay, his fingers were cold, but his grip was tight, a familiar anchor that, for the first time, seemed to weigh heavily on my chest instead of bringing me comfort.Alam kong nakakahalata na siya kaya siya sa akin nagtatanong ngayon.“Tell me, Nica, may problema ba? Hindi lang 'to tungkol sa mga disenyo ng bag at clothing line, hindi ba?” tanong niya, his eyes seemed to search my face, looking for any fracture in my expression. “Kagabi pa kita napapansin. Ngayong araw naman, parang kulang na lang ay lamunin ka ng buhay ni Alaric sa sarili mong opisina. Kung binabast0s ka niya o kung may ginagawa siyang hindi maganda, sabihin mo sa akin, love. Ako ang lalapit sa kaniya bilang boyfriend mo.”“Wala, Ashi. Walang anumang problema. Pagod lang

I was so stressed last night. Hindi ako pinatulog ng mga sinabi ni Alaric. I tried and tried, pero parang sirang plakang paulit-ulit na bumabalik sa isipan ko ang huling niyang mga sinabi.Bukod doon, hindi ko rin makalimutan kung paano nagharap si Alaric at ng anak ko. Pakiramdam ko sa mga oras na 'yon kukunin niya sa akin si Nancy, pero... pero hindi 'yon ang nakita ko. It was the longing I saw in his eyes.Kung babalikan no'ng unang punta sa amin ni Alaric kasama si Ashi, ganun din ang nakita ko sa mga mata niya, pero mabilis din niya 'yon naikubli.At ngayon, napagtanto ko na baka talagang alam na niya na anak niya si Nancy no'ng una pa lang, pero hindi siya nagsalita. Maybe because he knew I was still mad at him.Sino ba naman ang matutuwa, 'di ba? Pagkatapos lahat ng pinagdaan ko, babalik siya? Pagkatapos niyang sabihin noon na ipa-ab0rt ang anak namin, ngayon, babalik siya? Para ano? Magpakatatay sa anak ko?Hindi ko siya kailangan. May kinikilala ng ama si Nancy at 'yon ay si

THIRD PERSON'S POVHindi na nag-dalawang isip si Alaric nang tuluyang bumagsak ang katawan ni Nica sa kaniyang mga bisig. He scooped her up in bridal style without hesitation, ignoring how her body heat seeped right through his thin shirt. Mur4 siya nang mur4 habang mabilis na naglalakad palabas ng opisina.Takot ang bumalot sa kanya, iniisip na baka hindi ito umabot sa ospital. He was overthinking. Halos mabaliw siya kakaisip ng kung anu-ano.“Sir Alaric! Ano pong nangyari kay Ma’am Nica?” tarantang tanong ng isang staff nang makitang buhat-buhat niya ang boss nito.“Call an ambulance! No, cancel that, gagamitin ko ang kotse ko. Call her doctor or inform her family!” sigaw ni Alaric habang tuloy-tuloy ang lakad patungong elevator.Hindi siya makapag-isip ng maayos. Ang tanging naiisip niya ay madala si Nica sa pinakamalapit na hospital.Buong biyahe patungong pinakamalapit na ospital ay hawak ni Alaric ang nanginginig at nanalatay sa init na kamay ni Nica. Bawat stoplight na napapahi

Agad na naputol ang namumuo sanang sagutan sa pagitan nina Nica at Alaric. Napalingon silang pareho sa pintuan ng kainan kung saan nakatayo ang bata. Lumapit ito sa kanila.Mabilis naman napawi ang galit sa mukha ni Nica at napalitan ng kaba. Agad siyang lumuhod para mapantayan ang anak at hinawakan ang dalawang maliliit nitong balikat.“Wala, baby,” pilit na ngumiti si Nica kahit nanginginig ang boses. “Nag-uusap lang kami ni... ni Mr. Montefalco tungkol sa trabaho. Bumalik ka muna sa kusina kay Tita Brea mo, okay?”Ngunit bago pa man maakay ni Brea ang bata pabalik sa loob, mabilis na lumuhod si Alaric sa kabilang bahagi ng barandilya ng veranda. Mula sa bahaging 'yon, kitang-kita niya ang mukha ng bata, ang mga matang kaparehong-kapareho ng sa kaniya, at ang inosenteng pagtataka sa mukha nito.“Hi, Nancy,” mahinang bati ni Alaric. His voice, which was usually cold and commanding at the office, suddenly softened. A subtle tremble laced his words as he gazed down at his own child. “D

“Kahit ano?” he echoed with a bitter, humorless chuckle. Dahan-dahan niyang ibinaba ang tasa ng kape sa mesa at humakbang palapit sa akin. “Do you think I’m that desperate, Nica? Na gagamitin kita sa kung anong mababang paraan para lang makuha ang gusto ko?”Nag-angat ako ng tingin sa kanya, tinitiis ang paninikip ng dibdib ko. “I’m offering you a professional deal. Tatanggapin ko ang lahat ng demands mo sa collaboration na 'to. Ako ang mismong magtatrabaho rito sa headquarters niyo para tutukan ang operations, production, at approval ng bawat design. I will adjust to your terms, follow your schedule, and answer to you directly. Kapalit lang noon... huwag mong guluhin ang anak ko. Huwag mo siyang gamitin laban sa akin sa korte.”Mataman siyang tumitig sa akin. Ang lalim ng tingin niya, na para bang binabasa niya ang nasa isip ko. Nagtiim-bagang siya bago tumuwid ng tayo.“Fine,” malamig niyang sagot. “You want a deal? I’ll give you one. Starting today, dito ka na magtatrabaho. I won’t