Alle Kapitel von The Last Petal : Kapitel 11 – Kapitel 20

Clovett Salmigan POV Madaling umaga pa lang nagising na ako para magluto ng agahan para kay mama. Nagluto ako ng sinangag, itlog at bacon para naman ganadong kumain ang mama ko. Umuwi ako at tulad sa nakasanayan ko na, at hindi na niya ako pinapalayas sa bahay dahil nag bigay ako sa kanya ng pera. Hindi ko binigay lahat para naman kinabukasan ay may maiabot ulit ako. Ngayon ang unang trabaho ko bilang hindi Yaya…Yaya? Hay ang laking tao na yun gusto pang magkaroon ng Yaya. Anong silbi ng kanyang kamay at paa na hindi niya ginagamit ang mga ito. Mas mabuti pa pala ang mga may kapansanan man sila ay hindi hadlang sa kanila ang mga gawain o tuparin ang mga pangarap nila pero yong isang kilala ko, hindi ko sinasabi na si boss Carlos ito pero parang ganun na nga. Hay ang kulot na 'yon. Dahil narinig ko ng may lalabas sa kwarto ni mama kaya dali-dali akong lumabas ng bahay para diligan ko muna ang mga halaman ko sa bakuran para habang kumakain si mama ay may ginagawa ako. Saka pa

Carlos Jasper Jr POV Nakaupo ako ngayon sa side chair habang nilagay ko ang siko sa ibabaw ng lamesa. Pinagmamasdan ko ang bagong Yaya ko na abala sa pagluluto, nakabun ang buhok at may mga nakalugay parin na hindi na niya tinatali, habang may black apron na suot. Naaaliw akong panoorin siya habang nagluluto. Marunong naman akong magluto pero gusto kong makita kung may alam din siya. Malay ko baka pwede siyang asawahin kapag nakapasa sa panlasa ang kanyang niluluto. Shit! Bakit yan ang naiisip ko ngayon? Hindi ko nga alam kung anong nasa isip nitong little miss na ito habang kinakausap ko, lagi na lang nagtataray. "Pakuha ng paglalagyan nito please," utos niya sa akin at dahil gutom na rin at isa pa naawa na rin ako sa itsura niya kaya sinunod ko ang utos niya. "Ok little miss, coming up," saad ko. Tingnan mo umirap sa akin. Isang irap pa diyan at hahalikan na talaga kita. Tumayo ako at kumuha ng plato para sa liempo na piniprito niya. Ginawa niyang paksiw ang tilapia na pina

CLOVETT SALMIGAN POV:Nasa kwarto ako at ginagamot ang sugat ko. Nakalmot kasi ako ni mama kanina, at tumama ang ulo ko sa pader habang inaawat niya ako sa lalaki na kasa-kasama ni mama. Wala akong alam kung sino yon at kaano-ano namin. Bakit ganun na lang tratuhin ni mama ang lalaking iyon kaysa sa akin, ang malala pa ay sinaktan niya ako sa harap mismo ng lalaki. Pinagsabihan ng hindi maganda. Hindi ko naman alam na nandito na pala siya namamalagi. Dinala niya sa kwarto ang lalaki at doon na siguro natulog pagkatapos gamutin din ang sugat na pinaghampas ko ng walis-tambo.Nahilo ako kanina buti na lang at nakarating pa ako agad sa kwarto ko bago ako tuluyan na nawalan ng malay kaso nga lang hindi man lang ako umabot sa maliit na kama kundi sa sahig na ang bagsak ko.Mabuti na lang at may betadine pa ako dito para naman kung may sugat ulit ay madali lang gamutin.Napapikit na lang ako sa sobrang sakit na nararamdaman ko. Gusto ko mang lumuha sa mga nangyayari sa akin ngayong araw a

CLOVETT SALMIGAN POV: "Manila?" "Yes, isasama kita, may business trip lang kasama ang ibang kaibigan ko. Huwag kang mag-alala dahil ako na ang bahala sa'yo sa lahat-lahat. Sumama ka lang sa akin as part pa rin ng trabaho mo." sabi niya na napapangiti sa akin. "Gusto kong sumama sa'yo, dahil hindi pa ako nakakapunta doon at gusto kong sumama dahil pupunta ako doon na may manglilibre sa akin kaya thank you na agad," ngiti kong sabi pero bigla rin nawala, "pero ang mama ko? Ayoko namang maiwan siyang mag-isa lalo at may kasama siyang ibang lalaki sa bahay." ani ko sa malungkot na boses. Nasa garden pa rin kami at kumakain habang nag-uusap. "Ako na ang bahala sa mama mo, may tauhan ako na magmamanman sa kanya para magbantay sa malayo at ako na rin ang bahala sa pang-araw araw niya na expenses. Let her miss you, baka sa paglayo mo, ma realize ng mama mo na hinahanap ka niya bilang isang anak hindi sa ibang dahilan,right? So Deal?" panigurado niya. "Okay lang sa'yo? Nakakahiya

CLOVETT SALMIGAN POV Nasa hotel kami ng BGC naka stay ngayon. Sikat daw itong hotel na ito na pagmamay-ari ng pamilyang Montenegro na sa ngayon ang nagmamahala ay ang kanilang anak. Naririnig ko na ang pangalan at nababasa ko na rin sa mga magazine minsan kung gaano kasikat ang mga hotel nila sa Pilipinas at labas ng mundo. Ang gusto ko sa area na ito ay yung may balcony at nasa itaas pa kami, nabasa ko kanina sa elevator pa lang na nasa 24th floor ang napili ni Carlos na kwarto. As usual magkasama na naman kami sa iisang kwarto. Sayang naman daw kapag kumuha pa siya ng isang unit, ako daw ang magbabayad kapag nagpumilit pa ako. Sino ba naman ang gugustuhin na ako pa ang gagastos ng tutulugan ko tapos ganito pa na alam mo na malaking halaga ng pera ang babayaran ko dito, kulang na lang pati dingding ay gold. Tapos ako umaasa lang sa kasama ko. Kakatapos ko lang maligo at si Carlos naman ang sumunod. Dahil kakain daw kami sa labas kaya naka dress ako na kulay black na hapit pala