Lahat ng Kabanata ng ชายาเอกจวิ้นอ๋องมีได้เพียงหนึ่งและข้าไม่อยากได้: Kabanata 21 - Kabanata 30

ไฉ่กั๋วกงควบม้าทั้งวันทั้งคืน เร่งให้กลับเมืองหลวงโดยเร็ว เขาไปจัดการภารกิจที่ต้องสืบด้วยตัวเองพบว่าตนนั้นโดนหลอกให้ออกไปนอกเมือง เมื่อสายส่งข่าวมาว่าเกิดเรื่องกับฝ่าบาทก็เร่งเดินทางโดยเร็ว วันต่อมาท้องฟ้ายังปกคลุมด้วยเมฆดำ แต่ฝนนั้นหยุดตกแล้ว ทั้งมีประกาศอาการประชวรของฝ่าบาทแบบกะทันหัน ทำใ

‘สามวันสำเร็จราชการ เจ็ดวันแต่งตั้งตัวเองขึ้นยึดบัลลังก์สินะ’ อ๋องเก้าลู่จื่อนั่งกินสาลี่มองความเป็นไปอยู่บนหลังคาตำหนักกลาง เพราะไท่จื่อยึดที่นี่เป็นที่ทำการไม่พอยังวางแผนกันโจ่งครึ่ม ไม่เกรงกลัวอาญาแผ่นดินเลยสักนิดเดียว นี่หรือไท่จื่อที่เสด็จพ่อไว้ใจให้ครองบัลลังก์มังกร

รถม้าของพระชายาเอกจวิ้นอ๋องแล่นไปตามถนนออกนอกเมืองมุ่งหน้าสู่อารามหย่งเล่อ นางเก็บภาพนี้ไว้ในใจแล้วก็ปิดม่านลง จากนี้ไปนางจะต้องจากที่นี่ไปแล้ว เพื่อหลีกเลี่ยงการปะทะกันระหว่างจวิ้นอ๋องและพระชายา “นายหญิงจะไปจริง ๆ หรือเจ้าคะ” “อื้ม...ต้องไป ไท่จื่อเฟยร้ายกาจเกินไป ข้าไม่มีอะไรจะไป

จวิ้นอ๋องนั่งอยู่ในคุกใต้ดินของตำหนักบูรพา ที่ไม่รู้ว่าเสด็จพ่อสร้างไว้ตั้งแต่เมื่อใด ในใจของเขากังวลเพียงเว่ยเหยาจะปลอดภัยหรือไม่เท่านั้น จากที่ภาวนาให้เสด็จพ่อกลับใจ กลับยิ่งเป็นแรงกระตุ้นให้ทำการอุกอาจขึ้น กระทั่งเสด็จแม่ก็ยังถูกขังด้วยเช่นกัน ตอนนี้เขารับรู้ได้แล้วว่า เสด็จแม่เองก็มีแผน

เจี่ยหมิงนอกจากจะหาเสด็จพ่อของตัวเองไม่พบแล้ว ยังมีอีกเรื่องที่ได้รู้คือลูกชายก็หายไปเช่นเดียวกัน เขาจึงเอาไท่จื่อเฟยมาสอบสวน เพราะว่าคุมขังอยู่ที่เดียวกัน เหตุใดนางจึงไม่หายไปด้วย“เจ้าบอกมานะว่า ลูกชายเจ้าหายไปไหน” เขาตั้งใจจะเกลี้ยกล่อมให้เจ้าลูกชายยอมรับการกบฏครั้งนี้ เพื่อแต่งตั้งเป็นองค์รัชทาย