Semua Bab ชายาเอกจวิ้นอ๋องมีได้เพียงหนึ่งและข้าไม่อยากได้: Bab 31 - Bab 40

หลังจากกลับบ้านเตรียมตัวแล้วก็กลับเข้ามาพร้อมกับบุตรสาวคนโต หวังหลิน ในใจของสตรีวัยแรกแย้มไม่เคยเข้ามาในวังหลวงสักครั้งทำให้รู้สึกประหม่า มือเย็นเฉียบของนางจับมือบิดาไว้แน่น นางไม่ได้เตรียมใจจะขึ้นสู่ตำแหน่งฮองเฮาแม่ของแผ่นดินมาก่อน แล้วก็มีสามีเป็นอดีตองค์รัชทายาทเจี่ยหมิง ที่อายุน้อยกว่าผู้เป็นบิด

“ท่านแม่...ข้ากลัว” หลินเหยาตอนแรกก็ตกใจที่ท่านพ่อขังนางแม่ลูกไว้ แต่ตอนนี้สั่นยิ่งกว่าผีเข้าเมื่อรู้ว่าความตายกำลังรอคอยพวกนางอยู่เบื้องหน้า“แม่คิดว่าเราต้องรอด แม่เอาตัวเงินมาพันตำลึง เราต้องหนีไปชายแดนได้แน่” สิ่งเดียวที่ทำให้นางรอดคือตั๋วเงินเท่านั้น และเงินอื่น ๆ นางพกติดตัวมาพอที่จะไม่ให้ใครส

ซ่งอันไม่พูดสิ่งใด เขาเป็นนักโทษร้ายแรงไม่ต่างจากสองคนนั้น ได้แต่ยอมรับชะตากรรมครั้งนี้ ขณะที่กำลังร่ำลากันอยู่นั้น ทหารก็จับสองแม่ลูกหลินเหยากับซูหลันหนี่ว์มาขังไว้รวมกัน “ปล่อย...ปล่อยข้า...ข้าไม่ได้ทำอันใดผิดปล่อยข้านะ” หลินเหยากับมารดาหลบหนีอยู่หลายวัน แต่เมื่อจะออกจากเมืองหลวง

คืนนั้นหลังจากอาบน้ำแล้วเว่ยเหยาในนามกู่เทียนมี่ตอนนี้แอบเปิดผ้าม่านจากห้องของนางมองลงมา ก็พบว่าเขายืนยิ้มหวานส่งมาให้ราวกับว่ารู้อยู่ว่านางแอบมอง “เจ้าจวิ้นอ๋องบ้า!” พรึ่บ!!! นางสะบัดผ้าม่านปิดไม่ให้เข้ามองเข้ามาได้ แล้วก็ขึ้นเตียงนอน ส่วนคนที่รู้ว่าภรรยาแอบเป็นห่วงก็กระห

"เจ้าย่อมแยกแยะออกว่าข้ากับแม่นั้นคนละคนกัน ย่อมคิดไม่เหมือนกัน" หงจื่อรู้ว่านางเพียงแต่อ้างหาเหตุผลเพื่อหนีเขา แต่ไม่มีวันที่คนอย่างเขาจะปล่อยนางไปเด็ดขาด อีกอย่างไฉ่เฉินก็รอเสียบอยู่ หากสตรีแสนดีผู้นี้หลุดมือเขาไป มิเท่าเขาโง่ยิ่งว่าลาอย่างนั้นหรือ "แต่ท่าน...!" "หากเจ้าหาข้ออ้าง