All Chapters of บูรพาพ่ายบุปผา: Chapter 21 - Chapter 30

“หากท่านรักข้า ท่านก็ให้ผู้ใหญ่มาพูดคุยให้ถูกต้อง หากเท่าเอาแต่มาหลอกกินเต้าหู้ไปวันๆ เช่นนั้น ข้ามิยอมหรอก” นางไม่ยอมเป็นของเล่นคั่นเวลากับผู้ใด และหวังว่าเขาจะให้เกียรตินางบ้าง “รอข้าเถิด...” เรื่องนี้หนักใจนัก หากนางรู้ว่าเขาเป็นผู้ใดแล้ว ไม่รู้ว่านางอยากจะแต่งกับเขาอยู่หรือไม่ แต่เขาจะพ

หย่งเล่อไม่กล้าหันไปตามเสียงนั้น นางสยิวกับคำตอบเขาเสียเหลือเกิน นึกอยากตบปากตัวเองที่กล่าวออกไปเช่นนั้น ‘เขาคนหรือผีกันตามติดนางไปทุกที ราวกับหายตัวได้’ เมื่อคนรักไม่คิดจะลุกขึ้น เขาจำต้องเดินไปจับมือนางแล้วเอาผ้าที่นางกำลังซักใส่ถังไม้ “มาเถอะยอดรัก เราต้องใช้เวลา”

“เอาแรงได้หรือไม่” เขาอยากเบาแรงที่ไหนกัน แต่ว่าก็สงสารครั้งแรกของนาง เขาก็จะถนอมนางสักหน่อย แต่ว่าครั้งต่อไปนั้นเห็นทีจะว่าจะลำบากแล้ว ริมฝีปากอิ่มสวยอ้าออกคล้ายจะร้องประท้วง แต่ทว่าก็ถูกเขาปิดมันลงด้วยริมฝีปากหนา ทั้งที่ยังไม่ได้เปล่งเสียงใดออกมา ร่างเล็กถูกเขาบดเบียดร่างใหญ่ แทบจะจมหายไป

หลังจากกลืนกินนางเรียบร้อย เขาก็เอาผ้ามาเช็ดเนื้อเช็ดตัวให้นางขณะหลับ เขาดูแลนางอย่างดี ยิ่งมองใบหน้าอิ่มยามหลับเช่นนี้ทำให้เขาอยากทะนุถนอมนางเป็นที่สุด “ข้าแทบอดใจรอไม่ไหวเลยทีเดียว” เขากำลังคิดแผนที่จะพานางเข้าวัง เพื่อแต่งเป็นพระชายา แต่เรื่องนี้ต้องทำอย่างระมัดระวัง เขาต้องปกป้องนางให้ถ

รุ่งเช้ากว่านางจะได้ลงจากเตียง ก็โดนสามีที่เพิ่งกลืนกินไปเมื่อวาน แต่ยังไม่ได้เข้าพิธีอย่างถูกต้องกลืนกินอีกครั้ง จับโน้นบีบนี้ เล่นเอาสองเต้าอวบของนางระบมไปหมด นอกจากกลางกายที่เขาทำให้ระบมไปเมื่อวาน นางจึงออกมาซักผ้าช่วงสายแล้ว ทั้งที่เพื่อนในหมู่บ้านไปตั้งแต่เข้า เมื่อนางเดินมาถึงก็แยกห่า