All Chapters of บูรพาพ่ายบุปผา: Chapter 11 - Chapter 20

หา....! สององครักษ์หนุ่มลากเสียงยาว นะ...นี่อย่าบอกนะว่าเฉิงชินอ๋องจะไปนอนค้างที่บ้านของนางต่อจากนี้ “ไม่ต้องหา นี่เอาเงินไป แล้วอย่าให้ใครรู้ว่าข้าซื้อของตามกระดาษนี้ไปทำอันใด”ข้าวของเครื่องใช้ในบ้านนางมีเพียงน้อยนิด พวกตะเกียงไว้จุดส่องสว่าง แล้วก็ของอื่นๆเหล่านั้นอีกจำเป็น

กลีบปากอ่อนนุ่มของเฉิงชินอ๋องค่อยๆละเลียดชิมรสอย่างละเมียดละไม แรงบดขยี้กับกลีบปากสีชมพูอ่อนอย่างผลท้อสุกด้วยความอ่อนโยนและทะนุถนอม นางเหมือนบุปผางามที่เบ่งบานหลอกล่อให้หมู่ภมรเข้ามาชิมน้ำหวาน และเขาก็คือหมู่ภมรนั้น ความวาบหวามหวั่นไหวเข้าจู่โจมคนที่ไม่เคยต้องมือชายใดให้ลุ่มหลงมัวเมาในวังวน

“เช่นนั้นข้าจะเป็นคนช่วยหาอาหารมาให้เจ้าอีกทางดีหรือไม่” เขาเสนอ หากคิดจะเป็นสามีก็ต้องเป็นสามีที่ดี ให้ภรรยาอยู่บ้าน ส่วนตนก็ออกไปหาอาหารของป่ามาเลี้ยงดูนาง “ท่านไม่คิดกลับไปหรือไง จะมาอยู่บ้านข้าด้วยเหตุอันใดกัน” เขาจะยึดบ้านนางเป็นที่พักผ่อนหย่อนใจหรือไง บ้านนางก็แสนคับแคบ ไม่ใช่โรงเตี้ย

“อ๊ะ...เบามือหน่อย” นางเจ็บแน่นที่ทรวงอก แต่ทว่ากลับรู้สึกดียามเขาบีบเคล้น จึงขอร้องให้เขาเบาแรงกับนาง ทั้งที่ใจไม่อยาก แต่ร่างกายกลับชอบที่เขาสัมผัสนางเช่นนี้ เขายิ้มอย่างพอใจ นางไม่ได้ปฏิเสธเขา แต่ขอให้เขาลดแรงลง นั่นยิ่งทำให้รับรู้ได้ว่านางกำลังชอบที่เขาทำให้แบบนี้ “ได้สิน้องห

“ดี...ดีมากข้ามีความสุข...แต่พอก่อนข้าเหนื่อย” นางละล่ำละลักบอกเขา ก่อนที่เขาจะกระทำเรื่องน่าอายอย่างเมื่อกี้อีก “ฮ่า ฮ่า ฮ่า...!” เขาขำนางยิ่งนัก และชอบใจที่ได้แกล้งนางได้ “มีอันใดน่าขำกัน” เมื่อเขาหัวเราะเสียงดัง จนนางเองรู้สึกว่าเขาช่างถากถางนางเกินไป ความไม่พอใจก็เกิดขึ้น นางเช