All Chapters of บูรพาพ่ายบุปผา: Chapter 31 - Chapter 40

“ท่านพี่ กล่าวอันใดหน้าอายเช่นนั้นเล่า” เมื่อเห็นแล้วว่าตนเองไม่อาจจะต้านทานเขาได้ จึงได้แต่ยอมรับ นางวางถ้วยข้าวที่เพิ่งกินไปยังไม่พร่อง เปลี่ยนเป็นคล้องคอสามีของตนแทน “ท่านพี่อยากให้ข้าทำสิ่งใดหรือ” นางเอียงคอถามเขาอย่างน่ารัก อย่างไรอีกไม่กี่วันเขาก็จะกลับเมืองหลวง นางต้องเอาอกเอาใจให้เข

เมื่อใกล้วันที่กำหนดกลับเมืองหลวงมาถึง ทั้งนางและเขาต่างก็ไม่ห่างจากกันเลย เสียงเรียกท่านพี่เจื้อยแจ้วทั้งวัน เขาก็ทำตัวติดนางหนึบ อีกแค่สองวันจะต้องกลับแล้ว ทุกคืนนางและเขาจะร่วมรักกันอย่างดูดดื่มและหิวกระหายในร่างของกันและกัน นางตอบสนองเขาอย่างไม่ขัดเขิน และเขาก็รักอย่างเร่าร้อนจนเกือบรุ่

“ไม่เลย...เขาคงยุ่ง” นางบอกเสียงเครือ เพื่อนสาวทั้งสามมองหน้ากัน คิดว่านางก็คงเสียใจไม่น้อย นี่ก็ผ่านมา 15 วันแล้ว นางคงจะเหงามาก ใบหน้านางซีดเซียวนัก “เจ้าไปบ้านข้าดีหรือไม่ วันนี้ข้าจะทำของอร่อยเลี้ยงเจ้า” ถงจื่ออดสงสารเพื่อนไม่ได้ จึงลากนางกลับบ้านด้วยกัน หากปล่อยให้อยู่คนเดียวค

เมื่อได้ยินเสียงคุ้นหู มือเล็กไร้เรี่ยวแรงจะถือสิ่งใดไว้ในมือ แล้วเสื้อผ้าต่างๆ ก็ร่วงไปกองกับพื้นพร้อมกับน้ำตาที่ไหลออกมาแข่งกับสายฝนด้านนอก “ฮื้อ...ฮื้อ...” นางไม่พูดสิ่งใดได้แต่ร้องไห้ราวกับคนเสียสติ เฉิงอวี้ใจแทบขาดเมื่อคนรักเอาแต่ร้องไห้ หากนางทุบตีต่อว่าเขาเสียบ้างยังดีกว่าร้

นางขี้ม้ามากับเขาทั้งคืนและหลบที่โรงเตี้ยมระหว่างทางรอขบวนเสด็จขององค์ชายรอง และนั่นเขาก็ไม่เคยให้นางลงจากเตียงอีกเลย “อื้อ...อ่าห์...อีกรอบได้หรือไม่” เขาปล่อยน้ำไปไม่รู้กี่น้ำ แต่ก็ยังรู้สึกไม่เพียงพออยู่ดี เขาต้องการนางไม่มีที่สิ้นสุดจริงๆ “ข้าเมื่อยขาแล้วนะ...” นางอยากประท้วงเข