All Chapters of ขย่มรักคุณอา: Chapter 51 - Chapter 56

50เมื่อกลับมาถึงบ้านคุณพ่อก็เรียกฉันไปพบเป็นการส่วนตัว ตอนแรกเฮียแปงจะขอตามไปด้วยแต่คุณพ่อก็ยื่นคำขาดเสียงแข็งว่าต้องการคุยกับฉันแค่สองคนเท่านั้นตอนนี้ฉันกำลังยืนก้มหน้าอยู่ที่หน้าโต๊ะทำงานของคุณพ่อ ส่วนตัวคุณพ่อก็กำลังยืนกอดอกหันหลังให้ฉันอยู่“คะ…คุณพ่อคะ…” ฉันเรียกคุณพ่อเสียงสั่นด้วยความรู้สึกผิด หยดน้ำตามันรื้นขึ้นมาคลอเต็มสองเบ้า“ทำไมทำแบบนี้” หลังจากเงียบไปนานในที่สุดคุณพ่อก็เอ่ยปากพูด ฟังจากน้ำเสียงดูก็รู้ว่าท่านคงจะผิดหวังกับฉันมาก“ปะ…แป้งขอโทษค่ะ…อึก~” ฉันเสียใจจนกลั้นเสียงสะอื้นไว้ไม่อยู่ เสียใจที่ทำให้คุณพ่อต้องผิดหวัง“รู้ตัวมั้ยว่าแป้งทำให้พ่อผิดหวังมากแค่ไหน” คุณพ่อไม่แม้แต่จะหันมามองหน้าฉันเลย “พ่ออุตส่าห์ไว้ใจให้ทั้งคู่อยู่ด้วยกัน ไม่เคยหวง แต่ทำไมถึงทำกับพ่อกันแบบนี้”“อึก~” ฉันไม่มีอะไรจะแก้ตัว ทำได้แค่ร้องไห้ออกมาเบาๆ แล้วกลั้นเสียงสะอื้นที่น่าสมเพชนี้เอาไว้“ต่อไปนี้พ่อขอสั่งห้ามให้ลูกไปเจอตาคิรันอีก”หัวใจฉันเต้นตุ้บๆ อย่างรุนแรง ก่อนจะหลุดหายไปในห้วงอุโมงค์ที่มืดสนิท เพิ่งรู้ตัวเองก็วันนี้ว่าลึกๆ แล้วฉันไม่เคยตัดอารันได้อย่างเด็ดขาด เพราะพอได้ยินคำสั่งนี้ของค

52“ปะ…ไปโรงพยาบาลทำไมคะ” ท่าทางของเฮียในตอนนี้ทำให้ฉันรู้สึกกลัวขึ้นมาจับใจ“ไปตรวจไงว่าเป็นอะไรกันแน่”“แป้งไม่ได้เป็นอะไรสักหน่อยค่ะ แค่ช่วงนี้พักผ่อนน้อย”“แต่อาการเธอมันเหมือนคนท้อง”ก้อนเนื้อในอกซ้ายของฉันกระตุกวูบอย่างรุนแรงกับการคาดเดาของเฮีย อยู่ๆ มันก็รู้สึกกลัวขึ้นมา ทั้งที่ก่อนหน้านี้ฉันไม่เคยคิดถึงเรื่องท้องเลยจริงๆพอมาทบทวนตัวเองดูดีๆ อีกทีก็พบว่าจริงๆ ฉันไม่เป็นประจำเดือนมาสักพักแล้ว และอาการอื่นๆ ที่เป็นมันก็เหมือนกับคนท้องอย่างที่เฮียว่ามาไม่มีผิด…ทะ…ทำยังไงดี ถะ…ถ้าเกิดท้องขึ้นมาฉันจะทำยังไงดี…“ปะ…แป้งว่าไม่ใช่หรอกค่ะ” ฉันพูดทุกถ้อยคำออกมาอย่างยากลำบาก ตอนนี้มันรู้สึกจุกที่คอหอยเหมือนมีอะไรมาอุด“อย่าโกหกตัวเอง โตแล้ว กล้าทำก็กล้าเผชิญหน้ากับมันหน่อย” เฮียรู้ทันความคิดของฉันทุกอย่าง“เฮีย…”“ไปโรงพยาบาลกับเฮีย”“ละ…แล้วถ้าแป้งท้องขึ้นมาจริงๆ ล่ะคะ…”“ไปก่อน ผลเป็นยังไงเดี๋ยวค่อยว่ากัน”ถึงจะลังเลและรู้สึกหวาดกลัว แต่สุดท้ายฉันก็ตัดสินใจไปโรงพยาบาลกับเฮีย มันก็ถูกอย่างที่เฮียบอก กล้าทำก็กล้าเผชิญหน้ากับมัน ถ้าฉันท้องขึ้นมาจริงๆ ก็แค่เลี้ยงเขาให้ดีที่สุดจู่ๆ วูบหนึ

54อาทิตย์ต่อมาคุณพ่อสั่งให้ฉันดร็อปการเรียนเอาไว้ก่อน เพราะท่านไม่อยากให้ฉันไปเสี่ยงอันตรายกับโลกภายนอกขณะที่กำลังท้องทั้งที่ฉันก็พยายามอธิบายไปแล้วว่ามันไม่มีอะไรน่ากลัว แต่ท่านก็ไม่ยอมฟังฉันเลย คงจะเห่อหลานคนแรกเอามากๆวันนั้นหลังจากคุยกันจบ คุณพ่อก็ให้อารันย้ายเข้ามาอยู่ในบ้านฉันเพื่อคอยดูแลเวลาที่ท่านต้องเข้าบริษัท ไม่อยากจะเชื่อเลยว่าคุณพ่อจะเปิดโอกาสให้อารันมากขนาดนี้ตอนที่ฉันบอกเอิร์นว่าฉันต้องดร็อปเรียนสักพักเพราะมีปัญหาด้านสุขภาพ เอิร์นงอแงใหญ่เลยนะ เพราะตอนนี้เดียวก็ไม่อยู่แล้ว คงจะรู้สึกตัวคนเดียวน่าดูฉันตั้งใจจะปิดเรื่องนี้กับเอิร์นอีกไม่นานหรอก เพราะจะช้าหรือเร็วสักวันเอิร์นก็ต้องรู้อยู่ดี แต่ขอให้ฉันกับอารันคืนดีกันอย่างสนิทใจก่อนซึ่งตอนนี้ฉันยังไม่ค่อยมีความรู้สึกนั้น ตลอดเวลาที่ผ่านมาอารันพยายามง้อฉันมาก เขาดูแลและเอาใส่ใจฉันทุกอย่าง แต่ฉันก็ไม่ได้สนใจ เมินบ้าง รำคาญใส่เขาบ้างถ้าทนได้ก็ทน ทนไม่ได้ก็เก็บเสื้อผ้ากลับบ้านไปเขาย้ายมาอยู่ที่นี่แล้วก็จริง แต่เรานอนกันคนละห้องนะเกือบลืมบอกไปเลยว่าจู่ๆ เฮียแปงก็บินกลับต่างประเทศไปอย่างกะทันหัน ฉันเจอเฮียครั้งสุดท้ายก็