Todos los capítulos de THE MAFIA KING'S DANGEROUS OBSESSION: Capítulo 51 - Capítulo 60

CHAPTER 50: The Breaking Control“Hindi siya ang target… ako.”Huminto ang mundo ko sa isang iglap.Hindi ang lalaking hawak ni Torren ang binaril.Ako.Sumabog ang putok sa hangin—isa, dalawa—kasabay ng pagkapunit ng katahimikan.“Freya!” sigaw ni Torren, halos mabasag ang boses niya.Narinig ko lang ‘yon nang parang malayo. Parang underwater. Mabigat. Mabagal.May init na kumalat sa tagiliran ko.Hindi ko agad naramdaman ang sakit.

CHAPTER 51: You Don’t Get to Walk Away From Me“Kung siya ang kalaban ko… bakit siya pa rin ang gusto kong lapitan?”Hindi ako lumingon.Hindi ako gumalaw.Pero naramdaman ko.‘Yung pagbabago sa hangin.‘Yung biglang pagbigat ng presensya niya sa likod ko.“Freya…”Mababa ang boses niya.Delikado.Pero hindi ako umatras.Hindi na.Hinawakan ko ang doorknob.

Chapter 53: Touch Me Again and I Won’t Stop You“Hinawakan niya ako—at sa pagkakataong ‘yon… hindi na ako ang unang umatras.”Umingaw ang putok.At sa loob ng ilang segundo, parang tumigil ang mundo.Hindi ako gumalaw.Hindi ako huminga.Ang baril sa kamay ko—mabigat… pero hindi na nanginginig.Dahan-dahan akong tumingin sa harap ko.Hindi si Torren ang tinamaan.Hindi rin ang lalaking kaharap ko.Kundi… isa sa mga tauhan niya.Bumagsak sa sahig.Patay.Tahimik.Pinili ko.Hindi siya.Hindi si Torren.Kundi ang taong walang halaga sa’kin.“Smart,” bulong ng lalaki, may ngiti sa labi niya. “You didn’t choose love… or fear.”Huminga ako nang mabagal.“Pinili ko ang sarili ko.”Tumahimik siya sandali.Parang sinusukat ako.“Mas delikado ka pala kaysa inaakala ko.”“Freya.”Boses ni Torren.Mababa.Galit.At masyadong malapit.Hindi ko naramdaman kung kailan siya lumapit—pero naramdaman ko ang kamay niya sa braso ko.Mainit.Matigas.Pag-aari.Hinila niya ako palayo sa lalaki—diretso sa k

CHAPTER 55: I Hate That I Want You✨ “Ayoko sa’yo… pero mas ayoko na wala ka.” ✨Hindi ako makagalaw.Hindi dahil sa takot.Kundi dahil sa katotohanang kagagaling lang sa bibig ko—At sa ngiti ng lalaking nasa harapan ko ngayon.“You finally remember,” mahinang sabi niya.Parang proud.Parang matagal niya nang hinihintay.Nanlamig ang buong katawan ko.Pero hindi ako umatras.Hindi na.Sa likod ko, naramdaman ko ang paglapit ni Torren.Hindi siya nagsalita agad.Pero ramdam ko ang init niya sa likod ko—At ang tensyon na parang anytime… sasabog.“Step away from her.”Mababa.Malamig.Mapanganib.Ngumiti lang ang lalaking tinatawag niyang uncle.Parang wala siyang pakialam.Parang siya ang may hawak sa sitwasyon.“Relax, Torren,” sabi niya, casual.“Hindi ko siya sasaktan.”“Hindi mo siya gagalawin.”Tahimik.Pero punong-puno ng banta.Napapikit ako saglit.Huminga nang malalim.Pero hindi ko mapigilan ang sarili ko.“Bakit?” tanong ko.Mahina.Pero malinaw.Pareho silang napalingon sa

CHAPTER 57: You Started This War… I’ll Finish It✨ “You started this war… and now, I’ll finish it.” ✨Hindi ako gumalaw. Pero ramdam ko ang mundo ko—nag-crash sa ilalim ng init at panganib.Red lights. Alarm. Sigaw. Barilan. Lahat sabay-sabay sa isip ko, naghalo sa tibok ng puso ko.At sa gitna ng kaguluhan—nasa harap ko si Torren. Mataas. Malakas. Mapanganib. Ang lalaking dati’y hari ng takot, ngayon… may takot sa kanya. Sa akin.“Freya,” bulong niya, mababa, mahigpit, halos lumulusot sa bawat ugat ng aking katawan. “Stay with me.”Pero hindi na ako yung babaeng natatakot sa kanya. Hindi na ako yung weapon na sumusunod sa utos.Hinawakan ko ang kamay niya. Mahigpit. Mapanganib. “I’m not hiding anymore.”Napatingin siya sa akin. Nakita ko ulit ang conflict sa kanyang mata—dominance na naglalaban sa pag-aalaga, kontrol na sinusubukang bumawi sa sarili niyang emosyon.At doon ko na-realize… pareho kaming nagbabago. Pareho kaming natututo kung paano magmahal at sumuko sa parehong