บททั้งหมดของ THE MAFIA KING'S DANGEROUS OBSESSION: บทที่ 71 - บทที่ 80

CHAPTER 69 - “Then Why Didn’t You Kill Me?”“If he was sent to kill me… then why am I still breathing?” Hindi ako huminga.Hindi ako gumalaw.Nakatitig lang ako sa papel—sa utos—sa pirma.Sa pangalan niya.Torren.Ang lalaking nagsabing pinili niya ako…ay siya ring nag-utos ng kamatayan ko.Dahan-dahan akong napatingin sa kanya.Hindi siya umiwas.Hindi siya nag-deny.Mas lalo lang siyang naging tahimik.At doon—lalo akong nagalit.“Say it,” bulong ko.Mahina.Pero nanginginig.“Ano ‘to?” tinaas ko ang papel, halos ipukpok sa dibdib niya. “Ano ‘to, Torren?!”Tahimik.Mas lalong lumalim ang galit ko.“Kung ako ang target mo…” dagdag ko, mas malakas na, “then why am I still breathing?”Tumigil ang mundo.Hindi siya agad sumagot.Pero sa mata niya—May nakita ako.Hindi kontrol.Hindi galit.Kundi—Takot.Para sa akin.At iyon ang mas lalong nagpagulo sa’kin.“Answer me,” singhal ko.Lumapit ako.Hindi ako umatras.Hindi ako natakot.Kung sisirain niya ako—tatanggapin ko.Pero hindi

CHAPTER 71 - “You Don’t Protect Things You Don’t Want”“He locked every door in the house—except the one leading straight to him.”Hindi ako makaalis.Hindi dahil sarado ang mga pinto—kundi dahil siya ang nakaharang.“Hindi ka lalabas ng kwarto na ‘to.”Mababa ang boses ni Torren.Walang sigaw.Walang galit.Pero mas delikado.Napatawa ako nang mahina.“Talaga?” sagot ko. “After everything… babalik tayo sa ganito?”Hindi siya ngumiti.Hindi rin siya gumalaw.Nakatayo lang siya sa harap ng pinto—parang pader.“Hindi ‘to negotiation, Freya.”“Hindi rin ‘to kulungan,” balik ko agad.Tahimik.Pero ramdam ko ang bigat ng bawat segundo.“May umatake sa loob ng bahay ko,” dagdag niya, mas mababa na ang boses.“Sa mismong lugar na dapat pinaka-safe ka.”“Hindi ako ‘safe’ kahit saan,” sagot ko.Mas mabilis.Mas matalim.Nanlaki ang mata niya—hindi dahil nagulat siya…kundi dahil tama ako.“Exactly,” bulong niya.At doon—biglang nagbago ang aura niya.Mas madilim.Mas personal.“Kaya hindi

CHAPTER 73 - “You’re the Weakness They’ll Use Against Me”“He called me his weakness like it was an insult. I took it as a weapon.”Hindi siya nagsalita agad.Pagkabukas ng pinto—pagkakita sa amin—pagkabasag ng sandali—Bigla siyang umatras.Torren Villanueva.Ang lalaking hindi kailanman umatras.Pero ngayon—parang ako ang kalaban niya.“Out.”Isang salita.Para sa taong nasa pintuan.Agad umalis ang lalaki.Hindi nagtanong.Hindi tumingin ulit.At nang magsara ang pinto—Tahimik.Mabigat.Hindi na siya lumapit.Hindi na niya ako hinawakan.Parang wala lang ang nangyari.Parang hindi kami halos magdikit kanina.“At iyon na ‘yon?” tanong ko.Malamig.Hindi siya sumagot.Nakatitig lang siya sa kabilang direksyon.Napatawa ako.Mapait.“Ganun lang?” dagdag ko.“After everything?”Huminga siya nang malalim.Parang pinipilit bumalik sa kontrol.“That shouldn’t have happened.”Parang sinampal ako.Nanigas ako.“Shouldn’t have happened?” ulit ko.Mas mabagal.Mas matalim.Sa wakas—tumi

🔥 CHAPTER 75👉 “Don’t Say Her Name Unless You’re Ready to Bleed”✨ “The moment he flinched at my mother’s name, I knew he was guilty of something.” ✨Hindi siya sumagot agad.At iyon ang sumira sa’kin.Nakatayo ako sa harap ni Torren—pero pakiramdam ko, milya-milya na ang pagitan namin.“Torren…” ulit ko.Mas mahina.Mas mapanganib.“Sabihin mo sa’kin.”Tahimik pa rin siya.Pero hindi na siya yung lalaking palaging kontrolado.Hindi na siya yung lalaking kayang hawakan ang lahat.Dahil ngayon—Nakita ko ang maliit na paggalaw ng panga niya.Ang pag-iwas ng tingin niya.At ang bagay na hindi ko pa kailanman nakita sa kanya—Pagkakamali.“Don’t,” bulong niya.Mahina.Halos hindi ko marinig.Napatawa ako.Pero walang saya.“Don’t?” ulit ko. “That’s your answer?”Lumapit ako.Isang hakbang.Dalawa.Hanggang sa halos magkadikit na kami.“Sabihin mo sa’kin kung ano ang ginawa mo,” bulong ko.Huminga siya nang mabigat.“Hindi mo naiintindihan—”“Then make me understand!” sigaw ko.Biglang

🔥 CHAPTER 77 – “If I’m the Heir… Then Everyone Around Me Is a Threat”“The room stopped underestimating me the second I stopped acting human.”Tahimik ang buong silid.Hindi dahil walang tao.Kundi dahil lahat sila… nakatingin sa’kin.At ngayon—hindi na ako yung babaeng tinatanggap lang nila dahil kay Torren.Hindi na ako yung babae na pinoprotektahan.Ako na yung dahilan kung bakit sila nag-iingat.SITUATION“Sit.”Malamig ang boses ni Torren habang tinuturo ang upuan sa dulo ng mahabang mesa.Hindi katabi niya.Sa dulo.Sa posisyon na kita ko lahat… at kita nila ako.Power position.I didn’t argue.Umupo ako nang diretso, chin slightly lifted, eyes scanning each man in the room.Mga kilalang pangalan.Mga lalaking pumapatay para mabuhay.At ngayon…I was one of them.Or worse.“Simulan na natin,” sabi ni Torren, nakasandal sa kanyang upuan, pero ang mata niya—nasa akin.Hindi siya nagsasalita.Pero ramdam ko.Watching.Assessing.Claiming.ESCALATION“Kung totoo ang impormasyon…” i