All Chapters of พรหมลิขิตรักคุณชายหน้านิ่ง: Chapter 411 - Chapter 420

เสิ่นอวิ๋นเสียงเอนกายพิงโซฟาอย่างสบายอารมณ์ ก่อนเอ่ยด้วยน้ำเสียงราบเรียบ: “การที่เธอตัดใจเลิกกับจี้หานได้อย่างเด็ดขาด แล้วหันมาแต่งงานสายฟ้าแลบกับนาย ก็เพราะลึก ๆ แล้วเธอมีลูกฮึด ไม่ยอมแพ้อะไรง่าย ๆ อยู่แล้ว”“ช่วงหลายปีมานั้น ถ้าเธอไม่ถูกจี้หานคอยกดขี่ด้อยค่าและปั่นหัวสารพัด ประกอบกับเป็นช่วงที่พ่อแม่เพิ่งจากไปพอดี สภาพจิตใจจึงเปราะบางและโหยหาความรักล่ะก็... พวกเขาคงไม่ได้คบกันมานานขนาดนั้นหรอก” หลิ่วซือเจ๋อขมวดคิ้วมุ่น “จี้หานนี่มันเลวได้ใจจริง ๆ นายพูดถูก ขืนเป็นนิสัยเมื่อก่อนของเสี่ยวถังหนิง ไม่มีทางคบกับหมอนั่นมาได้นานขนาดนี้หรอก แถมยังต้องทนกล้ำกลืนฝืนทนตั้งไม่รู้เท่าไหร่ จะว่าไป ทำไมถังหนิงถึงไปชอบหมอนั่นได้นะ เรื่องนี้มันมีเบื้องลึกเบื้องหลังอะไรที่เรายังไม่รู้อีกหรือเปล่า?” เสิ่นอวิ๋นเสียงแบมือทั้งสองข้าง เป็นเชิงบอกว่าเขาก็ไม่รู้เรื่องนี้เหมือนกัน จี้จิ่นซิวขมวดคิ้วเข้มเข้าหากัน เขากระดกเหล้าในแก้วจนหมด ก่อนจะแค่นหัวเราะหยัน “บางทีจี้หานอาจจะเคยช่วยชีวิตเธอไว้ก็ได้มั้ง” เธอถึงได้รักหัวปักหัวปำขนาดนั้น... หลิ่วซือเจ๋อแค่นเสียงเหอะ: “นายนั่นแหละที่เคยช่วยชีวิตเธอไว้จ

จางจิ้นซงไม่แม้แต่จะหันกลับไปมอง จางซิ่งเอ๋อร์มองจี้จิ่นซิวด้วยแววตาเจ็บช้ำ “อาจิ่น คุณ…” “คุณจาง เราไม่ได้สนิทกันขนาดนั้น อย่าเรียกฉันแบบนี้เลยครับ เดี๋ยวคนอื่นจะเข้าใจผิดเปล่า ๆ” จี้จิ่นซิวเหยียบย่ำความรู้สึกของเธอซ้ำอีกระลอก ท่าทีของเขาเย็นชา แววตาดุดันและเต็มไปด้วยความเหินห่าง คนอื่น ๆ ที่เห็นเหตุการณ์ต่างรู้สึกกระอักกระอ่วนใจจนต้องรีบพากันเดินเลี่ยงออกไปอย่างรู้หน้าที่ ดวงตาของจางซิ่งเอ๋อร์รื้นไปด้วยหยาดน้ำตาทันที: “อาจิ่น... คุณต้องใจร้ายกับฉันขนาดนี้เลยเหรอคะ? มาพูดจาแบบนี้ต่อหน้าคนตั้งมากมาย ไม่คิดถึงความรู้สึกฉันบ้างเลยหรือไง”จี้จิ่นซิวขบกรามแน่นจนนูนเป็นสัน เอ่ยเสียงเย็นเยียบ: “แล้วตอนที่เธอเอาเรื่องนั้นมาขู่ บังคับให้ฉันต้องประกาศชี้แจงต่อหน้าคนมากมายในงานวันเกิด... เธอเคยคิดถึงความรู้สึกของเธอบ้างไหมล่ะ?”ร่างของจางซิ่งเอ๋อร์สะท้านเยือก ราวกับถูกไม้กระบองฟาดเข้าอย่างจังที่กลางแสกหน้า หนำซ้ำเธอยังเห็นความรังเกียจเดียดฉันท์ฉายชัดอยู่ในแววตาของเขา ไม่ไกลออกไปนัก ถังหนิงกำลังยืนสนทนากับคนอื่นอยู่ ทว่าสายตากลับเหลือบไปเห็นพวกเขาสองคนเข้าอย่างไม่ได้ตั้งใจ จ

ทันทีที่ถังหนิงกลับออกมานั่งที่ งานสัมมนาก็เริ่มต้นขึ้นอย่างเป็นทางการพอดี ลั่วจื้อปั๋วเห็นเธอหายไปนานจึงเอ่ยถามด้วยความเป็นห่วง: “ทำไมไปนานจังเลยครับ เกิดเรื่องอะไรขึ้นหรือเปล่า?” ถังหนิงรู้ดีว่าเขาเป็นผู้ชายที่อบอุ่นและคอยเทคแคร์ใส่ใจคนอื่นอยู่เสมอ เธอส่ายหน้าเบา ๆ “ไม่มีอะไรค่ะ” พิธีกรบนเวทีเริ่มกล่าวเปิดงาน งานสัมมนาในครั้งนี้เน้นไปที่การเสวนาเรื่องเทคโนโลยีระบบขับขี่อัจฉริยะสำหรับยานยนต์พลังงานใหม่ รวมถึงการแลกเปลี่ยนวิสัยทัศน์ด้านการพัฒนา ในฐานะวิศวกรอาวุโสระดับนานาชาติ ลั่วจื้อปั๋วย่อมได้รับเกียรติให้ขึ้นไปบรรยายบนเวทีอย่างไม่ต้องสงสัย ทันทีที่เขาก้าวขึ้นไป เสียงปรบมือก็ดังกึกก้องไปทั่วทั้งฮอลล์ ยิ่งเมื่อเขาเริ่มบรรยายด้วยท่าทีฉะฉานและมั่นใจ ผู้ฟังด้านล่างต่างก็มีสีหน้าเหมือนได้เปิดโลก และยิ่งเกิดความเลื่อมใสในตัวเขามากขึ้นไปอีก ลั่วจื้อปั๋วกล่าวว่า หลังจากนี้เขาจะร่วมวิจัยและพัฒนาระบบขั้นสูงกับทางถังซื่อกรุ๊ปโดยตั้งเป้าหมายที่จะทลายข้อจำกัดและแก้ไขปัญหาระดับชาติที่รถยนต์พลังงานใหม่กำลังเผชิญอยู่ให้จงได้ ทันทีที่พูดจบ ผู้คนด้านล่างก็ฮือฮากันยกใหญ่ เป็นที่

ตลอดสิบกว่านาทีที่ผ่านมา เบื้องล่างเวทีตกอยู่ในความเงียบสงัดไร้สรรพเสียง ทุกสายตาต่างจับจ้องไปที่ถังหนิงอย่างเงียบงัน ไม่มีใครอยากจะเชื่อเลยว่า หญิงสาวตรงหน้าคือคุณหนูไร้ค่าคนเดิม กระทั่งถังหนิงพรีเซนต์จบ ผู้คนด้านล่างถึงเพิ่งได้สติกลับคืนมา วินาทีต่อมา เสียงปรบมือก็ดังเกรียวกราวราวกับเสียงกัมปนาท มีคนเอ่ยปากชมด้วยความทึ่งว่า: “ทฤษฎีชุดนี้สุดยอดเกินไปแล้ว! ทั้งเรียบง่ายและตรงจุดยิ่งกว่าของวิศวกรลั่วเสียอีก แต่กลับซ่อนความซับซ้อนขั้นสูงเอาไว้” “นั่นสิ! ฉันถึงกับคิดเลยนะว่าถ้าระบบนี้ถูกสร้างขึ้นมาจริง ๆ รถยนต์พลังงานใหม่จะต้องก้าวข้ามขีดจำกัดไปได้แน่ ๆ แล้วก็ไม่ต้องมาคอยกังวลเรื่องปัญหาความปลอดภัยสารพัดอย่างอีกต่อไป” ฉับพลันนั้น แววตาที่ทุกคนใช้มองถังหนิงก็เปลี่ยนไปโดยสิ้นเชิง จากความดูแคลนและรังเกียจในตอนแรก แปรเปลี่ยนเป็นความทึ่งและชื่นชม เมื่อจางซิ่งเอ๋อร์เห็นภาพนั้น ความริษยาและความไม่ยินยอมพร้อมใจก็ตีตื้นขึ้นมาจุกอก มีสิทธิ์อะไรกัน! ทำไมถังหนิงถึงได้รับคำชื่นชมมากมายขนาดนี้! แม้กระทั่งสายตาที่จี้จิ่นซิวทอดมองหญิงสาว ก็ยังแปรเปลี่ยนเป็นลึกล้ำยากจะคาดเดา นัยน

แต่ทว่าบนหน้าจอกลับปรากฏแถบประมวลผลที่วิ่งทะลุถึงหนึ่งร้อยเปอร์เซ็นต์เต็มขึ้นมาจริง ๆ ผู้คนในงานไม่อาจเก็บซ่อนความตื่นเต้นเอาไว้ได้อีกต่อไป ต่างพากันร้องอุทานออกมา: “เร็วมาก... เร็วเกินไปแล้ว!” “นี่มันฝีมือขั้นเทพชัด ๆ เปิดหูเปิดตาฉันจริง ๆ!” “แฮกระบบของจี้ซื่อกรุ๊ปได้ในเวลาไม่ถึงสิบนาที แถมยังใช้โปรแกรมเจาะระบบที่เขียนขึ้นสด ๆ หน้างานอีกโคตรเจ๋งเลย” “ถ้าดูจากตรงนี้ คุณถังก็ไม่ได้ไร้น้ำยาเหมือนที่เขาลือกันสักนิด ฝีมือเธอเหนือกว่าคุณจางด้วยซ้ำไป”“...”เสียงวิพากษ์วิจารณ์ดังเซ็งแซ่ขึ้นอย่างไม่เกรงใจใคร จางซิ่งเอ๋อร์ใบหน้าซีดเผือด แทบไม่อยากเชื่อสายตาตัวเอง เธอรู้สึกร้อนผ่าวที่แก้มราวกับโดนตบหน้าฉาดใหญ่อับอายขายขี้หน้าจนไม่เหลือชิ้นดี! นี่เธอ... เธอพ่ายแพ้ให้กับถังหนิงอีกแล้วงั้นหรือ ครั้งก่อนยังมีคนรู้เห็นไม่มาก แต่ครั้งนี้กลับเป็นการพ่ายแพ้ต่อหน้าคนในวงการมากมาย ซ้ำยังมีการถ่ายทอดสดผ่านอินเทอร์เน็ตอีก... ถังหนิงปรายตามองอย่างเรียบเฉย มุมปากยกยิ้มบาง ๆ “คุณจาง เธอแพ้แล้วล่ะค่ะ” ในสายตาของจางซิ่งเอ๋อร์ รอยยิ้มของถังหนิงนั้นเต็มไปด้วยความเย้ยหยัน ราวกับกำลังเหยีย