All Chapters of กับดักร้าย อุบายลวง: Chapter 31 - Chapter 38

ร่างกายไม่รักดีอ่อนโอนไปกับการสัมผัสแสนเบามือของเขาไปโดยไม่ได้ตั้งใจ คาลอสค่อยๆ ลากลิ้นไล่ตั้งแต่หน้าอกสวยลงมาถึงสะดือจุ่นก่อนจะเลื่อนใบหน้าลงต่ำให้พอดีกับกลางกายสาวไร้ขนบดบัง"อย่านะคะ..." วัลวารีรีบยกมือทั้งสองข้างปิดของสงวนของตนเองเอาไว้เพราะรู้ว่าเขากำลังจะทำอะไรกับตรงนั้นของเธอ"เอามือออกถ้าไม่อยากโดนมัดติดกับหัวเตียง" คาลอสเอ่ยพลางข่มขู่ด้วยคำพูดและสีหน้าจริงจัง แต่วัลวารีกลับส่ายหน้าพัลวันแทนคำตอบ"ฉันยังไม่ได้อาบน้ำค่ะ อย่าทำเลยค่ะ" เธอกลัวเขาจะรังเกียจร่างกายที่ยังไม่ได้ทำความสะอาดของเธอ ปกติแล้วเขามักจะสั่งให้เธอไปอาบน้ำก่อนที่จะเริ่มทำ"ไม่เห็นเป็นไรเลย...ยังไงก็หอมอยู่ดี" ชายหนุ่มก้มหน้าลงต่ำเกือบจะแนบชิดกับส่วนนั้นของเธออย่างไม่นึกรังเกียจ"อย่าเลยค่ะ ให้ฉันอาบน้ำก่อนนะคะ" เธอส่งสายตาอ้อนวอนขอให้เขาหยุด"ก็ได้ ฉันก็ยังไม่ได้อาบน้ำพอดี งั้นอาบพร้อมกันเลยแล้วกัน" ว่าจบคนตัวสูงก็ลุกขึ้นจับอุ้มร่างเล็กตรงดิ่งไปยังห้องน้ำกว้างที่เหมาะสมจะเป็นของระดับวีไอพี"คะ…คุณคาลอส คุณป่วยอยู่นะคะ""ไม่เป็นไรหายแล้ว"

ชายหนุ่มจิ๊ปากไม่พอใจที่สุดท้ายเขาต้องเป็นฝ่ายพ่ายแพ้ให้เธอจนได้ คาลอสเดินดุ่มๆ เข้าห้องทำงานปิดประตูเสียงดังเป็นการประชดให้เธอรู้ว่าเขากำลังอารมณ์ไม่ดีที่โดนขัดใจคาลอสไม่ออกจากห้องทำงานอีกเลยแม้จะถึงช่วงพักกลางวัน เขาเพียงออกคำสั่งให้เธอเตรียมอาหารแล้วเอาไปให้เขาในห้องเท่านั้น เลขาอย่างเธอจะทำอะไรได้นอกเสียจากทำตามที่เจ้านายสั่งวัลวารีอาศัยช่วงที่พนักงานคนอื่นๆ ยังไม่ออกมาพักรีบซื้ออาหารก่อนที่ทุกคนจะมา ปกติในช่วงเวลานี้เธอมักจะไปหลบอยู่ที่ดาดฟ้ากินอาหารที่เตรียมมาจากบ้าน เพราะไม่อยากเจอกับสายตาดูแคลนจากทุกคน แต่วันนี้เธอไม่ได้เตรียมมาและยังมีส่วนของคาลอสอีกด้วย"ขอบคุณค่ะ" วัลวารีรีบจ่ายเงินแล้วออกจากห้องอาหารไปในช่วงที่คนยังไม่พลุกพล่าน เธอไม่เคยเล่าเรื่องที่ต้องเจอให้คาลอสหรือใครฟัง เพราะคิดว่ามันไม่ใช่เรื่องจำเป็นที่ต้องบอกใคร"คุณวารี" เสียงทักทายเป็นมิตรของชายหนุ่มที่กำลังส่งยิ้มตรงปรี่เข้ามาหาเธอ"คุณคูเปอร์…" วัลวารีมองคูเปอร์ที่เดินมาพร้อมกับพนักงานแผนกอื่นราวกับเป็นขวัญใจของทุกคนที่นี่ไปโดยปริยาย"ดีจังที่เจอคุณที่นี

"คุณลิซ่าเธอจะเสียใจนะครับ""ฉันคิดกับลิซ่าได้แค่เพื่อนจริงๆ จะให้แต่งงานกันฉันคิดภาพไม่ออกหรอก" คาลอสรักเอลิซ่าเหมือนเพื่อนมาตลอด เขาถือคติไม่คบเพื่อนเป็นแฟนเพราะมันเป็นความสัมพันธ์ที่ไม่ยั่งยืน"แล้วบอสคุยกับคุณลิซ่าหรือยังครับ" อเล็กซ์เห็นใจเจ้านายที่พูดความจริงออกไปไม่ได้ จะปฏิเสธตรงๆ ก็ดูหักหน้าจนเกินไป"ยัง…ฉันยังไม่อยากพูดถึงเรื่องนี้ แล้วแกก็ไม่ต้องพูดเรื่องนี้ต่อหน้าวารีล่ะ เข้าใจไหม" เขาไม่อยากให้เธอพลอยเข้าใจผิดไปมากกว่านี้ แค่ที่ฟังจากคูเปอร์ก็มากพอแล้ว"บอสดูเห็นอกเห็นใจคุณวารีจังเลยนะครับ เมื่อก่อนบอสไม่เห็นสนใจเลยนี่ครับ" อเล็กซ์แกล้งหรี่ตาถามเจ้านายที่มีความคิดเปลี่ยนไปในทางที่ดีขึ้น"บางทีฉันว่าแกอาจจะรู้มากเกินไปแล้วนะ ฉันจะพิจารณาไล่แกออกคงจะดีกว่า" คำขู่ของคาลอสได้ผลเป็นอย่างดีเพราะทำให้อเล็กซ์ต้องรีบเปลี่ยนเรื่อง"จะกลับเพนต์เฮาส์เลยไหมครับ เดี๋ยวผมไปส่ง""คืนนี้ฉันจะนอนที่นี่""ฮะ?" อเล็กตกใจตาโตกับคำตอบของคาลอส"ทำไม จะตกใจอะไร""บอสเนี่ยนะครับจะนอนที่นี่ มีเตียงนุ่มๆ ของ

"แค่ดินเนอร์ด้วยกันเฉยๆ ไม่เห็นต้องเล่นใหญ่ขนาดนี้เลย" เสียงทุ้มเอ่ยถามเพื่อนสนิทที่นัดกินมื้อค่ำ แต่ไม่คิดว่าเอลิซ่าจะเล่นใหญ่จัดดินเนอร์ในร้านอาหารสุดหรูเช่นนี้ แถมยังทำการเหมาทั้งร้านเพื่อความเป็นส่วนตัวอีกด้วย"ไม่ได้สิ นานๆ พวกเราจะได้เจอกันนะ" เอลิซ่าส่งยิ้มหวานโชว์ฟันขาวเรียงสวยให้เพื่อนสนิทที่ดูไม่ค่อยร่าเริงเสียเท่าไรคาลอสพอเห็นคนตรงหน้ายิ้มให้จึงพยายามจัดการความคิดในหัวของตัวเองออกแล้วยิ้มตอบให้เพื่อนสาวตรงหน้า เขาจะไม่เอาเรื่องอื่นมาใส่หัวในเวลานี้โดยเฉพาะเรื่องของวัลวารี"หน้านายดูเครียดๆ งานหนักไปหรือเปล่าคาลอส" เอลิซ่าเอ่ยถามด้วยความเป็นห่วง"ก็นิดหน่อย แต่ฉันจัดการได้เธอไม่ต้องเป็นห่วง" คาลอสคิดว่าเอลิซ่าแค่หวังดีตามประสาเพื่อน แต่ไม่รู้ว่าเธอแอบคิดไม่ซื่อ ไม่ได้อยากเป็นแค่เพื่อนกับเขา"ฉันรู้ว่านายจัดการได้ เพราะนายเก่งอยู่แล้ว""แหม! ถ้าเป็นสาวคนอื่นชมแบบนี้ฉันคงเขินไปแล้ว" ชายหนุ่มแกล้งหยอกขำๆ แต่กลับทำให้อีกคนหน้าเจื่อนลง"เป็นฉันชมนายไม่เขินหรือไง""ก็เธอเป็นเพื่อนฉันตั้งแต่เด็กจะเขินอะไรล่ะ