Brother-in-Law's Wrong Bed의 모든 챕터: 챕터 101 - 챕터 110

-Daniel-Pagkatapos sabihin ni James na hindi pa maaaring icheck kung nahawaan ako ng sakit, dumiretso kami ni Ada sa restaurant na pag-aari ni Marcus para sana kumain ng lunch. Hindi ko naman inaasahan na makikita ko sila ni Ava dito.At oo, unti-unting kinakain ng selos ang puso ko. Kanina lang, inamin ko kay James na nahuhumaling na ako sa kakambal ng asawa ko. At imbes na magalit sa akin, tinawanan lang ako ng pinsan kong doktor.“That’s forbidden, bro. Pero masarap ang bawal, hindi ba?” komento niya, at tinitigan ko siya ng matiim nang maalalang may girlfriend siyang estudyante. “But seriously, you should at least wait until the annulment papers between you and Ada are processed before falling for her twin sister.”“At sana din, hintayin mo munang maka-graduate ‘yung girlfriend mo bago mo siya jinowa! Masarap pala ang bawal ha!” ganti ko sa kanya, at hindi ko na mabilang kung ilang beses siyang pinamulahan ng mukha.Noong lumabas kami ng mall pagkatapos mamili, nilapitan ko si Ca

-Daniel-Binasa ko kung anong nakasaad dito. It was a registration form and group booking agreement. Binilang ko kung ilan kaming lahat ang mag-istay sa hotel, at iyon ang isinulat ko sa form bago ako pumirma.“I’m Marcus’ best friend.” sabi ko sa staff bago ko ibinalik sa kanya ang papel. “Pero ako ang nagpareserve para makapag-stay kami dito ng ilang araw. Marcus is only here to meet a business client.”“Okay, sir. Enjoy your stay!” nakangiting turan nito bago niya ako iniwan.Nagpasya naman akong sumunod sa kanya para sana akyatin sina Marcus at Ava sa taas nang makita ko ang kaibigan kong lumabas mula sa hotel.“Marcus!” agad ko siyang sinalubong at puno ng pag-aalalang tinanong. “What happened to Ava?”“Sumama ang pakiramdam niya sa biyahe.” kalmadong sagot niya, at isinuklay pa ang mga daliri sa buhok na akala mo ay isang boyfriend na nag-aalala talaga. “Pero binigyan ko na siya ng gamot. Mamaya pupuntahan ko ulit siya sa room niya para icheck.”Nilampasan na niya ako at dumiret

-Daniel-Nanlaki naman ang kanilang mga mata nang makilala nila ako, at napakaripas sila ng takbo palayo. Nang matuon naman ang mga nagngangalit kong mga mata kina Nicole, dahan-dahan din silang napayuko.Sinamaan ako ng tingin ni Ava na para bang kasalanan ko pa ang ginawa nilang pang-iinsulto sa kanya, at saka siya muling naupo sa tabi ni Marcus.Agad namang hinaplos ni Marcus ang likod niya at may ibinulong siya rito na hindi ko na narinig mula sa kinatatayuan ko. But judging from the gentle look on his face, it sounded like comforting words. Maybe even an apology for not standing up for her sooner.Bahagyang yumuko si Ava habang tahimik lang na nakikinig sa kanya.“Hi guys! Gusto niyong sumali sa laro namin?” isang babae ulit ang lumapit sa amin na kararating lang kaya hindi nakita ang madramang eksena kani-kanina lang. Nasa kabilang table lang sila, at napansin kong tatlo lang silang magkakasama. “Truth or dare! Game?”Biglang nagliwanag ang mukha ng mga kasamahan ko sa kanilang

-Daniel-Biglang nagdilim ang paningin ko sa tanong na iyon ni Nicole kaya napatayo akong bigla at hindi sinasadyang naipalo ko ng malakas ang aking palad sa ibabaw ng mesa.Nagulat ang lahat sa ginawa ko dahil nagtalbugan ang mga baso at iba pang pagkain, at ang iba ay natapon pa sa lupa.“Are fvcking out of your mind?” galit na dinuro ko si Nicole. “Anong klaseng tanong ‘yan? Why would you even ask something so personal and private to her? Kung wala kang respeto sa sarili mo, irespeto mo ang ibang babae!”Matalim din ang tinging ipinukol ni Marcus sa kanya, at walang nagawa si Nicole kung hindi ang yumuko at mamula sa sobrang pagkapahiya.Pero sa pagkabigla naming lahat ay bigla na lamang tumawa ng malakas si Ava sa tabi ko. Pero huminto din siya at nanlilisik ang mga mata na tinitigan ang lahat ng mga nakapalibot sa mesa at kasali sa laro.Nang tumapat ang mga mata niya sa akin, napasinghap ako nang biglang umangat ang sulok ng kanyang mga labi. Dahan-dahan akong napaupo at umusod

-Daniel-Nakita ko ang pagpasok ni Ava sa loob ng hotel at halos patakbo ko siyang sinundan, pero bigla na lang siyang nawala nang lumiko siya isang makipot na hallway.Nagpalinga-linga ako sa bawat sulok ng hotel hanggang sa makakita ako ng isang glass door. Lumabas ako dito at huli na para pigilan ko si Ava. Pasuray-suray siyang naglakad sa gilid ng pool, at ilang sandali lang ay nahulog siya sa malalim na tubig.“Ava!” malakas na sigaw ko, at hindi na ako nag-aksaya pa ng panahon. H!nubad ko ang t-shirt ko at saka mabilis na tumalon sa pool.Pinilit kong ibuka ang mga mata ko sa ilalim ng tubig na naiilawan lamang ng malamlam na bumbilya, at pilit na hinanap ang dalaga na lumubog dito.Medyo naliliyo na rin ako dahil sa nainom kong alak, pero hindi pa naman ako lasing. Alam ko pa ang nangyayari sa buong paligid ko, at alam kong matatandaan ko pa ang lahat ng ito pagkagising ko kinabukasan.Nang sa wakas ay makita ko si Ava na pikit ang mga mata habang patuloy na bumubulusok sa ilal