جميع فصول : الفصل -الفصل 30

---ข้าเคยรู้มาว่าเขาชอบสะสมคนมีฝีมือ เขาเห็นแล้วว่าท่านสามารถทำอะไรได้บ้าง ดังนั้นเขาจึงหลอกล่อให้เสด็จพ่อยกท่านให้แต่งกับเขา เขาใช้ข้าบีบให้ท่านอยู่ข้างกายหวังใช้ประโยชน์จากท่าน---“ท่านชอบสะสมคนมีฝีมือหรือ” เซี่ยไห่ถางหันไปถามความเอากับเฟิ่งอวิ๋นฉีเขาไม่ปฏิเสธกลับยิ้มและพยักหน้ารับ “ใช่ แล้วเรื่องนี้เกี่ยวอะไรกับการที่นางมาเกรี้ยวกราดอาละวาดถึงตำหนักของข้าเล่า”หญิงสาวถอนหายใจออกมาเสียงหนึ่ง “เฟิ่งหนิง เรื่องในวันนี้ฝ่าบาทเพิ่งมีรับสั่งกับข้า ข้าเองก็ยังไม่ได้ตอบตกลง เขาเองก็ยังไม่แน่ว่าจะรู้เรื่อง”เฟิ่งหนิงชะงักจากนั้นมองไปยังเฟิ่งอวิ๋นฉี เขาเองแม้ไม่ห้ามปรามที่นางเข้ามาอาละวาด แต่ก็ยังไม่ได้ถามและไม่ได้แสดงท่าทีโกรธกรุ่น“ท่านรู้หรือไม่ว่าวันนี้ฮ่องเต้ทรงเสด็จไปยังตำหนักเฟิ่งหวง”“ย่อมต้องรู้ ในเมื่อข้าเดาได้อยู่แล้วว่าฮองเฮาต้องมีรับสั่งเรียกเจ้าไปพบ ดังนั้นไม่มีทางที่ฝ่าบาทจะไม่ทรงทราบ”“เช่นนั้นรู้หรือไม่ว่าฮ่องเต้สนทนากับข้าเรื่องใด”อ๋องหนุ่มเงียบไปครู่ใหญ่จากนั้นหันไปมองเฟิ่งหนิง “หรือบทสนทนานั่นเป็นสาเหตุให้นางอาละวาด เรื่องนี้...” เขาใคร่ครวญเพียงครู่เดียว “เกี่ยวกับเจ้า

หลังงานเลี้ยงต้อนรับกลับวังหลวงอันยิ่งใหญ่ขององค์หญิงเฟิ่งจวินหนิง หาได้ทำให้ผู้คนสนใจมากไปกว่าการที่หนานฉีหวางรับองค์หญิงเฟิ่งจวินหนิงเป็นศิษย์สาเหตุหนึ่งผู้คนมองว่าอ๋องหนุ่มเป็นบุรุษทั้งยังเป็นจอมทัพที่ไร้วรยุทธ์ องค์หญิงจะเรียนรู้สิ่งใดจากเขากันแน่แต่อีกสาเหตุที่ผู้คนให้ความสนใจยังคงเป็นคานอำนาจที่อาจทำให้หนานฉีหวาง ไม่มีขุนนางใดในราชสำนักกล้าล่วงเกินและแตะต้องยิ่งขึ้น ไม่มีผู้ใดคาดเดาได้ว่าฮ่องเต้ทรงวางแผนใดอยู่ การเสริมคานอำนาจให้อนุชาครั้งนี้ อาจยิ่งทำให้เขาไม่มีผู้ใดกล้าต่อกร แม้แต่ตระกูลซวี่ของฮองเฮาเองก็ตามพิธีกราบไหว้อาจารย์จัดขึ้นอย่างยิ่งใหญ่ ในขณะเดียวกันนั้นหลังเสร็จพิธีฮ่องเต้ก็ถือโอกาสอันดีงามนี้ ประกาศราชโองการเรื่องการเสกสมรสของหนานฉีหวาง เสียงฮือฮาดังขึ้นเมื่อผู้ที่หนานฉีหวางเลือกก็คือบุตรสาวของปราชญ์เซี่ยทว่า...เรื่องข่าวลือที่ได้ยินมาก็ทำให้ไม่มีใครแสดงท่าทีประหลาดใจนักมองดูฮองเฮาที่พระพักตร์เรียบเฉย เฟิ่งหนิงเพียงหรุบตาลงด้วยท่าทางครุ่นคิด ลึกๆ เด็กสาวตระหนักดีว่าเฟิ่งอวิ๋นฉีเป็นคนไม่เลวที่สำคัญไปกว่านั้นการได้ไปจากเมืองหลวงทั้งยังอยู่ภายใต้ปีกการปกป้องของ

หลี่กงกงเห็นท่าไม่ดีกำลังพุ่งตัวไปยังประตู ถึงอย่างนั้นเขาที่นับว่าเป็นหนึ่งในยอดฝีมือกลับถูกหญิงสาวร่างเล็กคว้าตัวเหวี่ยงกลับเข้าไปในห้อง“คิดหนี? ต้องดูว่าเจ้ามีความสามารถหรือไม่!!!”กลิ่นกำยานหอมหวนฉุนจมูกทำให้สติของหญิงสาวเริ่มพร่าเลือนไม่เป็นตัวของตัวเอง นางสบถจากนั่นฟาดฝ่ามืออันรุนแรงเข้าจู่โจมหลี่กงกงเสียงต่อสู้ดังขึ้นในห้องที่ถูกปิดตายจากด้านนอกแสงเทียนดับลงจึงไม่อาจมองเห็นเงาร่างที่กำลังจู่โจม เสียงข้าวของล้มระเนระนาด เสียงคำรามบวกกับเสียงโอดโอย กระทั่งไม่รู้ว่าแท้ที่จริงๆ ฝ่ายใดเป็นฝ่ายเพลี่ยงพล้ำ...ชั่วขณะที่เฟิ่งอวิ๋นฉีกำลังรีบไปที่ตำหนักเฟิ่งซีอย่างร้อนใจ เขากลับพบเข้ากับเฟิ่งหนิง “เฟิ่งหนิงเหตุใดเจ้าอยู่ที่นี่ มิใช่ว่าเจ้า...” หัวใจของเขาหล่นวูบ “ท่านหญิงเซี่ยเล่า!”---เสด็จอา เหตุใดทรงอยู่ที่นี่--- เด็กสาวใช้ภาษามือกับเขาแต่นึกขึ้นได้ว่าเขาไม่เข้าใจเฟิ่งอวิ๋นฉีมองไปด้านหลังเด็กสาว นางกำนัลที่ติดตามเฟิ่งหนิงเสมอยังอยู่ “พวกเจ้าไปที่ตำหนักของซูเฟย?”“เพคะท่านอ๋อง”“เช่นนั้นได้ไปที่ตำหนักหมู่ตานหรือไม่”“เปล่าเพคะ องค์หญิงออกจากตำหนักของซูเฟยก็ตรงกลับมาที่นี่เลย”“พบท่

เมื่อกลับมาถึงห้องนางสั่งการนางกำนัลที่คอยดูแลตนให้ออกไปแจ้งข่าว ยังดีที่ระหว่างทางอีกฝ่ายได้พบเสี่ยวเจิ้งจื่อ ดังนั้นทุกอย่างจึงคลี่คลายไปในทางที่ดี หาไม่หากเรื่องในวันนี้สำเร็จตามที่ผู้บงการวางเอาไว้ นางเองก็เดาไม่ถูกว่าจะเกิดอะไรขึ้นนับจากนี้“ท่านหญิง ข้าน้อยเป็นนางกำนัลเก่าแก่ของท่านอ๋อง ข้าน้อยขอเข้าไปทำความเข้าใจกับเรื่องที่เกิดขึ้นเจ้าค่ะ”หญิงสาวรู้สึกดีขึ้นมาแล้วจึงรับคำให้คนทั้งสองเข้ามา เมื่อได้สนทนาจึงตระหนักว่าเรื่องด้านนอกนั่นเฟิ่งอวิ๋นฉีกำลังจัดการ ส่วนเรื่องทางนี้เขาเองก็จำเป็นจะต้องบอกกล่าวกับนาง เพื่อให้ทั้งสองฝ่ายให้การณ์ตรงกันนาง...ไม่เคยออกไปจากตำหนักเฟิ่งซี ตั้งแต่เช้านางยุ่งง่วนกับการเตรียมตัวเป็นเจ้าสาว และอดีตนางกำนัลอาวุโสสองคนจะเป็นพยานให้นางเซี่ยไห่ถางถูกจับอาบน้ำแต่งตัวใหม่อีกครั้งโดยที่นางไม่อาจขัดขืน เหตุผลน่ะหรือ? ต้องให้มั่นใจว่าบนตัวนางจะไม่หลงเหลือหลักฐานใดๆ เอาไว้หลังจากนั้นหญิงสาวจึงเดินออกไปยังห้องโถงพร้อมกับนางกำนัลอาวุโสทั้งสองคน“หากเรียบร้อยแล้วข้าน้อยควรกลับไปช่วยท่านอ๋อง ถ้าอย่างไรทั้งสองท่านจะรั้งอยู่ที่นี่” ไป๋จื่อกล่าวลา“ขอบคุณท่านมา

พิธีเสกสมรสของหนานฉีหวางถูกจัดขึ้นอย่างยิ่งใหญ่ ด้านนอกมีการตั้งโรงทาน โปรยหยก กระทั่งมีการแจกข้าวของมากมาย ในท้องพระโรงที่มีขุนนางน้อยใหญ่เป็นสักขีพยาน หนานฉีหวางกำลังยืนรอหวางเฟยอยู่หน้าพระที่นั่งของฮ่องเต้เซี่ยไห่ถางในชุดเจ้าสาวถือพัดบดบังใบหน้าก้าวเข้ามาในโถงท้องพระโรงด้วยท่าทีสงบ ชุดเจ้าสาวสีแดงปักลวดลายงดงามลากระกับพื้นพรมงดงามผมดำยาวสลวยถูกรวบยกสูงสวมมงกุฎหงส์ คิ้วโก่งเรียวดุจคันศร ดวงตาหงส์ ริมฝีปากแต้มด้วยชาดแดงสด ผิวกายนวลเนียนน่ามอง นางนับเป็นหนึ่งในโฉมสะคราญที่บุรุษหลายคนที่แรกพานพบล้วนปรารถนาถึงอย่างนั้นนับจากวันนี้นางก็คือหนานฉีหวางเฟย... เจ้าสาวถูกส่งตัวขึ้นเกี้ยวไปยังตำหนักหล่วนเฟิ่ง ส่วนเจ้าบ่าวเองก็ถูกรั้งเอาไว้ที่ห้องโถงเพื่อเฉลิมฉลองเฟิ่งหนิงแอบเข้าไปในห้องหอเพื่อพบเซี่ยไห่ถาง เมื่อเห็นหญิงสาวงดงามราวกับเทพธิดาเด็กสาวก็น้ำตาซึม ---ใจหนึ่งข้าก็เสียใจที่ท่านต้องแต่งงานโดยที่ตัวท่านเองไม่ได้มีใจ แต่ใจหนึ่งข้าก็ดีใจที่ท่านแต่งงานกับเสด็จอา---เซี่ยไห่ถางลูบใบหน้าเด็กสาวด้วยท่าทีรักใคร่ ---กลัวข้าไปจากเจ้า?---เด็กสาวพยักหน้า ---ข้าเห็นแก่ตัวมากเลยใช่หรือไม่ แต่งให