บทที่ 41 ทะลุมิติมาเป็นแม่แสนร้ายที่กำลังจะถูกหย่า 70sจ้าวฮุยจัดการสั่งอาหารอย่างดีมาหลายชุด เพื่อให้ทุกคนได้กินเหมือนกัน หลี่เจี้ยนกั๋วมองภรรยาด้วยสายตาที่เปลี่ยนไป เพราะครั้งนี้มันกลับเต็มไปด้วยความรักใคร่“พ่อครับ แม่ไม่ใช่อาหารนะครับ ไม่ต้องมองขนาดนั้นก็ได้” เสียงเล็กที่ดังขึ้นมากลางโต๊ะ ทำให้คนเป็นพ่อหูแดงอย่างทันทีทุกคนในโต๊ะได้แต่ยิ้มตาม แต่ไม่มีใครพูดหรือหยอกล้ออะไรออกมา เนื่องจากกลัวว่าหลี่เจี้ยนกั๋วจะอายไปมากกว่านี้“เจ้าเด็กแสบ พูดอะไรออกมา อาหารตรงหน้าถ้ากินไม่หมด แม่จะไม่สั่งขนมถั่วแดงให้กิน มู่เฉินด้วย” จ้าวฮุยแกล้งพูดเสียงดุเล็กน้อยและมีท่าทีเคร่งขรึม ทว่าใบหน้ากลับปรากฏสีแดงระเรื่อไม่ต่างกัน เธอเขินอายอย่างที่สุด ที่ถูกลูกชายพูดหยอกล้อท่ามกลางคนมากมาย“ผมพูดจริงนี่ครับ อาหารอร่อยและน่ากินเต็มโต๊ะ แต่พ่อไม่มอง แต่กลับมองแม่แล้วยิ้มไม่หุบ ผมจึงนึกว่าแม่น่ากินกว่าอาหารน่ะสิ” เด็กชายยังคงพูดต่อ ท่าทีของหลี่ต้าเป่านั้นปกติมาก ทำเอาคนเป็นพ่อแม่แทบจะมุดใต้โต๊ะเพราะความเขินอาย“เอาน่า ต้าเป่าอย่าเพิ่งล้อพ่อกับแม่เลย รีบกินอาหารดีกว่า เดี๋ยวอาหารจะเย็นเสียก่อน ตาเองก็ไม่เคยกิ
อ่านเพิ่มเติม
เข้าสู่ระบบ
