ทะลุมิติมาเป็นแม่แสนร้ายที่กำลังจะถูกหย่า 70s

ทะลุมิติมาเป็นแม่แสนร้ายที่กำลังจะถูกหย่า 70s

last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-03-18
โดย:  sanvittayamยังไม่จบ
ภาษา: Thai
goodnovel12goodnovel
10
1 คะแนน. 1 ทบทวน
56บท
2.5Kviews
อ่าน
เพิ่มลงในห้องสมุด

แชร์:  

รายงาน
ภาพรวม
แค็ตตาล็อก
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป

หลินเยว่ ทะลุมิติมาเป็นแม่แสนร้ายในยุค 70s ที่กำลังจะถูกสามีทหารหย่า! หนำซ้ำลูกชายทั้งสองยังหวาดกลัวและไม่อยากเข้าหา เป็นแบบนี้เธออยากจะตายอีกรอบ นี่ยังไม่พอ บ้านสามียังเห็นแก่ตัวยิ่งกว่าปลิงเสียอีก

ดูเพิ่มเติม

บทที่ 1

บทที่ 1 ทะลุมิติมาเป็นแม่แสนร้ายที่กำลังจะถูกหย่า 70s

Ivy's Point of View

Pain.

That was the first thing I registered. Sharp, throbbing pain radiating from the back of my neck down my spine. My skull felt like someone had taken a hammer to it.

I tried to move, but my body wouldn't cooperate. Everything felt heavy, wrong. The ground beneath me was cold and hard. Not the soft mattress I expected on my wedding night.

Where the hell was I?

I forced my eyes open. Darkness. Dust. The underside of a bed frame inches from my face.

Under the bed?

My brain struggled to catch up. Why was I under a bed? Why did my neck feel like it had been snapped in half?

Then I heard it.

Whispering. Soft, breathy, intimate.

And the unmistakable sound of lips meeting skin.

"Are you sure you want to be with me?" A man's voice. Low, husky, dripping with want. "There's no turning back after tonight, Sera."

My blood turned to ice.

Sera?

"Bastian..." A woman's voice now. Familiar. Too familiar. Dripping with charm and urgency. "Stop talking and hurry up. I've waited long enough."

No.

No, no, no.

That voice belonged to Seraphina. My cousin. The Crescent Moon Pack Alpha's precious daughter.

And that man. Bastian Ashford. Second son of the Silvermoon Pack Alpha. He was supposed to be my husband.

The bed creaked above me. The movements started slow, deliberate, then grew more urgent. Through the thin mattress, I could hear every shift of weight, every rustle of sheets.

"Fuck, you're so tight..." Bastian groaned, his voice rough with pleasure. "So much better than I imagined."

Seraphina let out a stifled cry. Half pain, half something else. "Harder... don't hold back..."

The bed rocked. Faster. More desperate.

I pressed my hand over my mouth, bile rising in my throat.

This isn't happening. This can't be happening.

But it was. The sounds were too real. The wet slap of skin against skin, the breathless moans, the creak of the wooden frame straining above me. Each noise drilled into my skull like a knife.

My wedding night.

My husband.

And my cousin was the one writhing beneath him.

The memories slammed back into me like a freight train.

Tonight was supposed to be the night Seraphina and I married into the Silvermoon Pack together. Two cousins from the Crescent Moon Pack, sent to strengthen the alliance between our families. Seraphina was betrothed to Dominic Ashford, the eldest son and heir of the Silvermoon Pack. I was matched with Bastian, the second son.

Our fathers were half-brothers. Seraphina's father, Roland, was the Alpha of Crescent Moon Pack. My father, Edwin, was only the Beta. Same blood, different status. That was the story of my entire life.

But six months ago, everything changed. Dominic had been injured in the war against the rogues. He'd shielded the king during an ambush and taken a brutal hit to the head. They said he might never wake up. A vegetable, some whispered. A dead man walking.

And Seraphina? She refused to be shackled to a corpse.

So she took what was mine instead.

Someone must have knocked me out. That explained the pain in my neck, the blackness in my memory. Seraphina had planned this. All of it. She'd stolen my place, stolen my husband, and left me unconscious under the bed like garbage.

The bed above me creaked louder. Seraphina's moans grew higher, more theatrical.

"I've been planning this for so long," she purred between gasps. "You have no idea how much I wanted you, Bastian. Not that vegetable brother of yours. He's practically dead already."

Bastian laughed. Actually laughed. While still buried inside her. "Dominic won't last much longer anyway. The healers give him weeks at best." His voice turned smug, dripping with ambition. "And when he's gone, the heir position falls to me. The Silvermoon Pack will be mine."

"Mmmm... my ambitious Alpha..." Seraphina moaned, stroking his ego along with everything else. "Deeper... yes, right there... give me all of it..."

The bed slammed harder. The frame groaned under their weight.

"You like that?" Bastian grunted. "You like taking your cousin's supposed to be husband's cock?"

"She never deserved you," Seraphina gasped out between thrusts. "A Beta's daughter... pathetic little Ivy... ah... you were always meant to be mine..."

Something inside me snapped.

The humiliation. The betrayal. The sheer audacity of them. Talking about me like I was nothing. Like I was less than nothing. It all boiled over into white-hot rage.

Before I could stop myself, I kicked the bed board. Hard.

THUD.

The movement above froze instantly.

"What the fuck!" Bastian's voice pitched high, startled. I heard him falter, his rhythm broken completely. He'd been right at the edge, and my kick had nearly scared him soft. “Is she awake?!”

Good.

"Ignore it," Seraphina hissed, breathless and annoyed. "It's nothing. She can't wake up yet. I made sure the dose was strong enough. Delia gave her enough to knock out a horse."

Dose?

They'd drugged me too? My own cousin had me drugged and dumped under the bed like a sack of trash?

"Are you sure?" Bastian sounded uncertain now, the mood clearly broken. But Seraphina wasn't having it.

"Positive. That little bitch won't open her eyes until morning." Her voice dropped, turned sultry again. "Now stop worrying and fuck me like you mean it. I want to feel you for days. I want to be so sore I can barely walk tomorrow."

A pause. Then Bastian groaned, apparently convinced, and the bed started moving again. Harder this time. Like he had something to prove. Like my interruption had wounded his pride and he needed to reclaim it.

"That's it... yes... don't stop..."

"Gonna fill you up, Sera... make you mine... mark you so deep everyone will know..."

"I'm already yours... ah... always was... forget about her... forget about Dominic... it's just us now..."

Their moans grew louder. More desperate. The headboard slammed against the wall in a sickening rhythm that made my stomach churn.

I couldn't breathe. Couldn't think. Rage and humiliation fought for space in my chest until I thought I might explode.

So I kicked again. Harder.

THUD.

This time, everything stopped.

Dead silence except for their ragged breathing.

"Something's under the bed. She really must be awake now." Bastian's voice was sharp now. Suspicious. All traces of lust replaced by irritation.

The mattress shifted. I heard feet hit the floor. Bare skin slapping against wood.

My heart slammed against my ribs. I squeezed my eyes shut, forced my body to go limp.

Play dead. Don't move. Don't breathe.

Footsteps. Slow. Deliberate. Then Bastian's face appeared at the edge of the bed, peering into the darkness beneath.

His eyes found me.

แสดง
บทถัดไป
ดาวน์โหลด

บทล่าสุด

บทอื่นๆ

ความคิดเห็น

Ssert
Ssert
สนุก เนื้อหาน่าติดตาม
2026-04-12 07:34:21
0
0
56
บทที่ 1 ทะลุมิติมาเป็นแม่แสนร้ายที่กำลังจะถูกหย่า 70s
บทที่ 1 ทะลุมิติมาเป็นแม่แสนร้ายที่กำลังจะถูกหย่า 70sร่างทั้งร่างของหลินเยว่หนักอึ้งไปด้วยความปวดร้าว ราวกับเพิ่งโดนรถสิบล้อทับอย่างไรอย่างนั้น แม้เธออยากจะลืมตาก็ยากลำบากเหลือเกินแต่เมื่อลืมตาขึ้นมากลับต้องตกใจจนแทบสิ้นสติ เนื่องจากภาพตรงหน้าช่างไม่คุ้นตาเอาเสียเลย นั่นเพราะว่าห้องนี้ช่างเก่าเหลือเกิน ดูอย่างไรก็ไม่น่าจะใช้ห้องทำงานหรือห้องนอนของเธอ“ตื่นแล้วเหรอ?”เสียงทุ้มต่ำที่ดูจะเย็นชาดังขึ้นข้างกาย ทำให้หญิงสาวต้องหันมามอง นั่นกลับทำให้ตกใจมากกว่าเดิม เพราะใบหน้าของเขาดูเหมือนจะโกรธเธอมาก ทั้งที่เธอจำได้ว่าไม่เคยพบเขามาก่อน อีกทั้งแววตาที่มองมาทางเธอก็เต็มไปด้วยความเบื่อหน่าย และรังเกียจอย่างไม่ปิดบัง“คุณคือใครเหรอคะ” หลินเยว่ตัดสินใจถามออกไปแต่แล้วกลับตกใจยิ่งกว่าเดิม นั่นเพราะเสียงที่ได้ยินกลับไม่ใช่เสียงของตนเอง‘ทำไมไม่ใช่เสียงฉัน นี่มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่ โอ๊ย ปวดหัว’ เธอครุ่นคิดอยู่ในใจ แต่ก็ต้องยกมือขึ้นกุมศีรษะเพราะเกิดอาการปวดขึ้นมาซึ่งขณะนั้นเอง ภาพความทรงจำมากมายก็หลั่งไหลเข้ามาหัวของเธออย่างบ้าคลั่งราวกับเขื่อนแตกทำให้หลินเยว่รู้ว่า นี่คือร่างของสตรีคนนี้ชื่อจ้
อ่านเพิ่มเติม
บทที่ 2 ทะลุมิติมาเป็นแม่แสนร้ายที่กำลังจะถูกหย่า 70s
บทที่ 2 ทะลุมิติมาเป็นแม่แสนร้ายที่กำลังจะถูกหย่า 70sเขาถอนหายใจอย่างเบื่อหน่าย ไม่เข้าใจว่าจ้าวฮุยต้องการอะไรกันแน่ ก่อนจะพูดต่อ“ตอนนี้ฉันก็ให้สิ่งที่เธอต้องการแล้ว เธอกำลังจะมีอิสระ ไม่ต้องมาดูแลลูกทั้งสองอีก และไม่ต้องมาใช้ชีวิตกับสามีจน ๆ อย่างฉัน แล้วทำไมเธอถึงไม่ยอมหย่า หรือเธออยากได้อะไรเพิ่งก็บอกมา ต่อให้ไม่มีฉันก็จะหาให้ เพื่อแลกกับใบหย่า”“ฉันบอกว่าไม่หย่าแล้วไง พี่ไม่เข้าใจเหรอ! ไม่หย่า ไม่หย่า” เธอจ้องหน้าเขาและพูดอย่างไม่ยอม ความจริงจังฉายชัดออกมาจากสายตา“ฉันต้องการเริ่มต้นใหม่กับพี่อีกครั้ง ฉันอยากเป็นแม่ที่ดี ดูแลลูกทั้งสองคน และจะไม่ทำร้ายพวกเขาอีก” ครั้งนี้เธอพูดอย่างจริงจังมากกว่าเดิมชายหนุ่มได้ยินสิ่งที่ภรรยาพูดก็ยิ้มหยัน และไม่เชื่อในคำพูดของเธอ“เริ่มต้นใหม่? เธอคิดจะเริ่มต้นใหม่งั้นเหรอ เริ่มต้นใหม่ยังไงล่ะ ในเมื่อผ่านมาเธอไม่เคยทำหน้าที่ของเมีย และไม่เคยทำหน้าที่ของแม่ที่ดี เธอไม่เคยสนใจลูกทั้งสองคนด้วยซ้ำ เมื่อคืนเธอเอาแต่ทุบตีฉัน เพราะไม่พอใจที่ฉันไม่ยอมให้เงินไปซื้อเสื้อผ้าใหม่ แล้วบางครั้งยังไปลงอารมณ์กับลูกทั้งสองอีก แต่วันนี้กลับมาพูดว่าอยากเริ่มต้นใหม
อ่านเพิ่มเติม
บทที่ 3 ทะลุมิติมาเป็นแม่แสนร้ายที่กำลังจะถูกหย่า 70s
บทที่ 3 ทะลุมิติมาเป็นแม่แสนร้ายที่กำลังจะถูกหย่า 70sเมื่อตกลงกันได้แล้ว หลี่เจี้ยนกั๋วก็ออกไปทำงานที่หน่วยผลิต ก่อนหน้านี้เขาคือทหารที่อยู่ในกองทัพ แต่เพราะจ้าวฮุยมักจะไปหาเรื่องอยู่บ่อยครั้ง ทำให้เขาถูกส่งมาประจำที่หน่วยผลิตของหมู่บ้านแทน เหมือนจะถูกลดตำแหน่ง แต่ก็ยังใส่เครื่องแบบทหารไปทำงาน และได้รับสวัสดิการของกรมทหารจ้าวฮุยเดินเข้าครัวโดยหวังว่าจะทำอาหารเล็ก ๆ น้อย ๆ ให้ลูกทั้งสองคนได้กินก่อน แต่สิ่งที่อยู่ตรงหน้ากลับว่างเปล่า ข้าวสารหมด อาหารไม่มี แม้แต่ต้นหอมสักต้นก็ไม่เหลือ“อ้าว ไม่มีอะไรเลยแบบนี้ แล้วฉันจะทำอาหารให้ลูกทั้งสองยังไง เธอโคตรเลวเลยนะจ้าวฮุย เอาแต่ความสุขและความสบายของตัวเอง ส่วนลูกทั้งสองและสามีกลับผอมแห้งไม่ต่างกับตะเกียบเดินได้ ฉันไม่เคยเจอใครเห็นแก่ตัวและชั่วเหมือนเธอเลย”หญิงสาวด่าเจ้าของร่างอย่างไม่เกรงใจ แต่ก็เงียบไปอึดใจหนึ่ง เพราะรู้สึกเหมือนว่าเธอกำลังด่าตัวเองแต่ในขณะนั้นเอง เธอรู้สึกเย็นยะเยือกทั่วทั้งร่าง จึงหลับตาลง และเมื่อลืมตาขึ้นมาก็พบว่าได้โผล่มายังอีกสถานที่แห่งหนึ่ง เมื่อมองดูรอบ ๆ ก็พบว่านี่คือโกดังเก็บของขนาดใหญ่ ที่เธอเตรียมไว้รับมือภัย
อ่านเพิ่มเติม
บทที่ 4 ทะลุมิติมาเป็นแม่แสนร้ายที่กำลังจะถูกหย่า 70s
บทที่ 4 ทะลุมิติมาเป็นแม่แสนร้ายที่กำลังจะถูกหย่า 70sส่วนหลี่มู่เฉินได้ยินบทสนทนาก็พยักหน้าตาม ก่อนจะหยิบตะเกียบขึ้น แล้วจัดการกินข้าวผัดไข่คำแรกเพียงแค่ข้าวเข้าปาก เด็กน้อยก็มีดวงตาเป็นประกาย จากนั้นก็พยักหน้าและยิ้มให้พี่ชายพอเห็นน้องชายยิ้มอย่างมีความสุข เด็กอย่างหลี่ต้าเป่าจึงยิ้มอีกคน ก่อนจะลงมือกินข้าวตามน้องชาย และเพียงคำแรกที่ได้ลิ้มรส ดวงตาของเขาเป็นประกายเหมือนกัน แถมยังเอ่ยปากชม “อร่อยมากครับแม่”“อร่อยก็กินให้หมดจานเลยนะ ถ้าไม่อิ่มเดี๋ยวแม่จะทำให้ใหม่” จ้าวฮุยยิ้มและบอกทั้งสองด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนเด็กทั้งสองพยักหน้ารับ จากนั้นก็รีบกินข้าวต่อ จนจ้าวฮุยต้องปรามให้ค่อย ๆ กินเมื่อลูกทั้งสองกินอิ่มแล้ว เธอจึงเก็บถ้วยชามไปล้าง ก่อนจะเดินออกมาอีกครั้ง“ลูกทั้งสองอยู่กันเองได้หรือเปล่า แม่จะออกไปซื้ออาหารสักหน่อย เสบียงบ้านเราหมดแล้ว” เธอถามทั้งสองคนด้วยใบหน้าเปื้อนยิ้ม“ได้ครับแม่ ผมจะดูน้องเอง” หลี่ต้าเป่าตอบกลับอย่างแข็งขันเรื่องดูแลน้องชายเขาทำทุกวันอยู่แล้ว และไม่หวังว่าแม่จะซื้ออะไรกลับมาให้ เพราะที่ผ่านมาแค่ได้กินข้าวในแต่ละวัน ก็นับว่าดีแล้ว“ลูกอยากได้อะไรไหม แม่จะซื้
อ่านเพิ่มเติม
บทที่ 5 ทะลุมิติมาเป็นแม่แสนร้ายที่กำลังจะถูกหย่า 70s
บทที่ 5 ทะลุมิติมาเป็นแม่แสนร้ายที่กำลังจะถูกหย่า 70sเวลาผ่านไปราวสองชั่วโมง จ้าวฮุยทำทีเดินหอบหิ้วของมากมายกลับเข้ามาในหมู่บ้านอีกครั้ง เพื่อให้ทุกคนเห็นว่าเธอกลับมาแล้ว นั่นเพราะต้องการให้คนรู้ว่า เธอไปซื้อของมาจริง ๆ ทั้ง ๆ ที่ช่วงเวลาที่เธอหายไปนั้น เธอเข้าไปอยู่ในมิติมา และตอนนี้เธอก็สามารถสร้างวิทยุได้สามเครื่องแล้ว โดยตั้งใจว่าอีกสองสามวันจะลองเอาไปขายที่ตลาดมืดดูเมื่อกลับมาถึงบ้านจึงเรียกลูกทั้งสองคนเข้ามาหา หลี่ต้าเป่าและหลี่มู่เฉินยังมีความหวาดกลัวอยู่ ถึงแม้ว่าวันนี้แม่ของพวกเขาจะทำข้าวผัดไข่แสนอร่อยให้กินแล้วก็ตาม “ลูกอยากกินขนมไหม แม่ซื้อขนมปังไส้ถั่วมาให้ แล้วยังมีลูกอมรสนมอีกนะ” หญิงสาวที่เห็นลูก ๆ ยังนิ่งอยู่ก็บอกอย่างอ่อนโยนบอกเสร็จเธอก็หยิบขนมปังออกมาสองก้อน ตอนแรกก็คิดว่าจะหาคำตอบอย่างไรดี เมื่อบรรจุภัณฑ์ห่อขนมพวกนี้ล้วนเป็นของในยุคที่เธอจากมา แต่ไม่คิดว่าเมื่อเอาออกมาจากมิติแล้ว ทุกอย่างล้วนกลายเป็นแบบเดียวกับของในยุคนี้ ทำให้เธอเบาใจขึ้นมาก หากถูกลูกและสามีถามถึงที่มาของขนมพวกนี้ ก็แค่บอกว่าซื้อมาจากตลาด“ผมกับน้องกินได้ใช่ไหมครับแม่ คราวหลังแม่ไม่ต้องซื้อมา
อ่านเพิ่มเติม
บทที่ 6 ทะลุมิติมาเป็นแม่แสนร้ายที่กำลังจะถูกหย่า 70s
บทที่ 6 ทะลุมิติมาเป็นแม่แสนร้ายที่กำลังจะถูกหย่า 70sหย่งซื่อเกลียดจ้าวฮุย เพราะเธอคือภรรยาใหม่ของจ้าวตง และเป็นแม่เลี้ยงของจ้าวโม่ชวนกับจ้าวฮุย “เรื่องหย่าร้างฉันยังไม่รู้ว่าจริงเท็จแค่ไหน พวกเราก็อย่าเพิ่งทำตัวเป็นกระต่ายตื่นตูมเลย รอให้บ้านหลี่ส่งข่าวมาก่อนเถอะ ค่อยคิดว่าจะทำยังไง” จ้าวตงพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงมีความกังวลเล็กน้อยถึงแม้บ้านจ้าวและบ้านหลี่จะอยู่คนละหมู่บ้าน แต่ก็ไม่ไกลกันมากนัก อีกทั้งคนในหมู่บ้านนี้ ยังคงต้องไปทำงานในหน่วยผลิตเดียวกัน แต่วันนี้เขาเหนื่อยเลยหยุดงาน มีเพียงลูกชายและลูกสะใภ้ไปทำงานเพียงสองคน เขาจึงยังไม่ได้ข่าวอะไร“ต้องรอให้เรื่องมาถึงก่อนเหรอพ่อถึงจะแก้ไข ทำไมพ่อไม่ไปพูดให้พี่รองเลิกคิดเรื่องหย่าล่ะ ถ้าพี่รองกลับมาอยู่บ้านนี้ พวกเราคงวุ่นวายและเดือดร้อนหนักแน่” จ้าวหลินยังคงพูดอย่างไม่ยอม หัวเด็ดตีนขาดอย่างไร เธอก็ไม่มีทางให้พี่สาวอย่างจ้าวฮุยกลับมาอยู่บ้านจ้าวแน่ “เอาเถอะ พวกเธอแม่ลูกก็อย่าเพิ่งคิดไปก่อน พรุ่งนี้ฉันไปทำงานที่หมู่บ้านนั้น เดี๋ยวฉันจะลองถามเรื่องนี้เอง จ้าวฮุยคงมีคำตอบที่ดีให้” จ้าวตงพูดเพื่อตัดรำคาญแล้วถอนหายใจเล็กน้อย เขาหวังว่าเร
อ่านเพิ่มเติม
บทที่ 7 ทะลุมิติมาเป็นแม่แสนร้ายที่กำลังจะถูกหย่า 70s
บทที่ 7 ทะลุมิติมาเป็นแม่แสนร้ายที่กำลังจะถูกหย่า 70sจ้าวฮุ่ยเงยหน้ากลอกตามองบนอย่างเบื่อหน่ายและคิดในใจ ‘ฉันเข้าใจแล้วว่าทำไมร่างเดิมถึงร้ายกาจ ก็น่าจะเพราะบ้านหลี่เป็นอย่างนี้ไงล่ะ’ “บ้านเราจะทำอะไรกิน มันเกี่ยวกับบ้านใหญ่ด้วยเหรอ ในเมื่อตอนนี้ก็ได้แยกบ้านกันแล้ว อีกทั้งบ้านของเรายังจ่ายเงินตามที่บ้านใหญ่ร้องขอทุกเดือน” เธอตอบกลับไปอย่างเย็นชา ชาวบ้านได้ยินต่างพยักหน้าตามอย่างเห็นด้วยกับหญิงสาว หลี่เจี้ยนกั๋วแยกบ้านเมื่อหลายปีก่อน เพราะบ้านใหญ่ไม่พอใจสะใภ้อย่างจ้าวฮุย เมื่ออยู่ด้วยกันก็มีแต่จะทะเลาะกันเสียงดังลั่นบ้าน ชายหนุ่มจึงตัดสินใจขอแยกบ้านเพื่อความสงบสุข แต่ก็ยังส่งเงินให้บ้านใหญ่เดือนละสองหยวน ไม่อย่างนั้นแม่สามีอย่างเหมาหรงจะไม่ยอมให้แยกบ้าน เมื่อถูกคำพูดของสะใภ้ตอกหน้า แล้วยังมีสายตาชาวบ้านมองอย่างอยากรู้ เหมาหรงเลยขึ้นเสียงใส่สะใภ้อีกครั้ง “แล้วอย่างไร ฉันก็แค่ถามเท่านั้น เผื่อว่าสะใภ้อย่างเธอจะแบ่งอาหารให้บ้านใหญ่ เพื่อแสดงความกตัญญูบ้าง” “แล้วแม่เคยเห็นฉันกตัญญูไหมล่ะ มาบ้านนี้แม่อย่ามาหาความกตัญญูจากสะใภ้คนนี้เลยนะ เพราะฉันไม่มีให้!” หญิงสาวสวนกลับแม่สามีตามแบบฉ
อ่านเพิ่มเติม
บทที่ 8 ทะลุมิติมาเป็นแม่แสนร้ายที่กำลังจะถูกหย่า 70s
บทที่ 8 ทะลุมิติมาเป็นแม่แสนร้ายที่กำลังจะถูกหย่า 70sเสิ่นเนี่ยนฟางซึ่งเป็นภรรยาของจ้าวโม่ชวน ได้ขอลางานมาหนึ่งชั่วโมง เพราะสามีบอกให้มาคุยกับจ้าวฮุย เธอมาอย่างกล้า ๆ กลัว ๆ เนื่องจากทุกครั้งที่มามักจะถูกอีกฝ่ายด่าและถูกไล่บ่อยครั้ง แต่เมื่อสามีลางานมาไม่ได้ เขาเลยให้เธอมาแทน“จ้าวฮุย อยู่บ้านไหม” เสิ่นเนี่ยนฟางส่งเสียงเรียกอยู่ที่หน้าบ้าน อย่างหวาดกลัว โดยไม่รู้เลยว่าน้องสามีคนนี้ได้เปลี่ยนไปแล้วจ้าวฮุยได้ยินเสียงเรียกจึงได้ชะโงกหน้าออกมาดู เมื่อพบว่าคนที่มาเรียกคือพี่สะใภ้ของตนเอง จึงรีบเดินออกมาพร้อมรอยยิ้ม“อ้าวพี่สะใภ้ วันนี้ไม่ทำงานเหรอถึงมาหาฉันได้ เข้ามาในบ้านก่อนสิ” จ้าวฮุยทักทายอย่างเป็นกันเองและเชื้อเชิญเข้าบ้านด้วยรอยยิ้มเสิ่นเนี่ยนฟางแทบจะขยี้ตาเพราะคิดว่านี่คือความฝัน เธอไม่ถูกน้องสามีด่าและไล่กลับเหมือนทุกครั้ง แต่อีกฝ่ายกลับเชื้อเชิญเธอเข้าบ้าน แถมยังยิ้มแย้มให้อย่างสนิทสนมอีก‘เกิดอะไรขึ้นกันแน่ หรือว่าวันนี้พระอาทิตย์ขึ้นผิดทาง’ เธอคิดอย่างแปลกใจ“พอดีพี่โม่ชวนให้พี่มาถามเรื่อง...เอ่อ” เธอมีน้ำเสียงตะกุกตะกักในตอนที่ถาม เพราะรู้ดีว่านี่คือเรื่องส่วนตัวของน้องสามี
อ่านเพิ่มเติม
บทที่ 9 ทะลุมิติมาเป็นแม่แสนร้ายที่กำลังจะถูกหย่า 70s
บทที่ 9 ทะลุมิติมาเป็นแม่แสนร้ายที่กำลังจะถูกหย่า 70sเมื่อหลี่เจี้ยนกั๋วกลับมาถึงบ้าน ก็ต้องแปลกใจอย่างมาก เพราะไม่คิดว่าจะมีอาหารเตรียมไว้รอเขา ทั้งที่ไม่เคยเป็นมาก่อน“กลับมาแล้วเหรอคะ พี่รีบไปล้างเนื้อล้างตัวแล้วมากินอาหารก่อนเถอะ ฉันเพิ่งทำเสร็จใหม่ ๆ” จ้าวฮุยรีบบอกสามี เธอกลัวว่าหากอาหารเย็นชืดแล้วจะไม่อร่อย“เธอเอาอาหารพวกนี้มาจากไหน ฉันจำได้ว่าบ้านเราข้าวสารก็แทบไม่มี” ชายหนุ่มเห็นอาหารก็ถามอย่างสงสัย“เงินที่ฉันซ่อนไว้ยังไงล่ะ ฉันเอาเงินนั้นไปซื้อเสบียงมา เลยมีวัตถุดิบมาทำอาหารให้ทุกคนกินอย่างไรล่ะ พี่อย่ามัวพูดมากอยู่เลย รีบไปล้างตัว แล้วมากินด้วยกันเร็ว ๆ ดูสิ ลูก ๆ รอกินอาหารแล้ว” เธอตอบกลับไปตามอย่างที่คิดไว้ หากไม่บอกอย่างนี้ก็คงต้องตอบคำถามพวกนี้ไม่จบไม่สิ้น เมื่อตอบแล้วก็พูดเปลี่ยนเรื่อง โดยบอกให้เขาไปล้างเนื้อล้างตัว“อืม ขอบใจนะ” ชายหนุ่มบอกเพียงเท่านั้น แล้วเดินไปหลังบ้านเพื่อล้างเนื้อล้างตัว ก่อนจะกลับมานั่งประจำที่ตัวเองเมื่อคีบอาหารเข้าปากคำแรก เขาก็ชะงักไปเล็กน้อย เพราะไม่คิดว่าจ้าวฮุยจะทำอาหารอร่อยอย่างนี้ จึงเผลอมองเธออย่างไม่รู้ตัวภาพที่เคยติดตาและความทรงจำ
อ่านเพิ่มเติม
บทที่ 10 ทะลุมิติมาเป็นแม่แสนร้ายที่กำลังจะถูกหย่า 70s
บทที่ 10 ทะลุมิติมาเป็นแม่แสนร้ายที่กำลังจะถูกหย่า 70sมื้อเช้าของวันนี้เป็นข้าวต้มหมูสับกับไข่ทอด ทุกคนนั่งกินกันอย่างเอร็ดอร่อย หลี่เจี้ยนกั๋วกินไปถึงสองชามใหญ่ ๆ สร้างความดีใจให้คนทำอาหารเช้านี้มากเลยล่ะ“พี่เจี้ยนกั๋ว ฉันอยากทำงานหาเงินเข้าบ้าน แต่ร่างกายของฉันไม่น่าจะทำงานในหน่วยผลิตได้ พี่พอจะแนะนำงานให้ฉันหน่อยได้ไหม” หญิงสาวเอ่ยขึ้นกับสามีในตอนที่กำลังเก็บโต๊ะ เธอคิดว่าอย่างน้อยถามเขาก่อนก็น่าจะดีกว่า“งานปักเย็บเธอทำได้ไหมล่ะ ฉันพอจะรู้จักร้านตัดเย็บของรัฐที่อยู่ในเมือง เดี๋ยวฉันจะไปถามให้ เผื่อว่าเขาต้องการคน ” หลี่เจี้ยนกั๋วมองหญิงสาวอย่างแปลกใจที่เธอคิดจะทำงาน และถามกลับไปเกี่ยวกับงานที่จะฝากให้เธอหากทำงานในหน่วยผลิตไม่ได้ ก็น่าจะต้องทำงานตัดเย็บ ส่วนพวกโรงงานต้องใช้ความรู้ อีกทั้งยังต้องสอบเข้า ดูท่าแล้วจ้าวฮุยคงทำไม่ได้“เรื่องงานตัดเย็บฉันไม่ถนัด แค่ทำได้แต่ไม่ดี จริงสิ มีที่ไหนบ้างที่ต้องการช่างซ่อมของเก่า อย่างเช่นวิทยุ หรือตู้เย็น เครื่องกระจายเสียงฉันก็ซ่อมได้นะ” หญิงสาวตอบกลับไปด้วยสีหน้าไม่ดีนัก แต่เมื่อพูดถึงสิ่งที่ถนัด น้ำเสียงของเธอก็กระตือรือร้นขึ้นมาทันทีทว
อ่านเพิ่มเติม
สำรวจและอ่านนวนิยายดีๆ ได้ฟรี
เข้าถึงนวนิยายดีๆ จำนวนมากได้ฟรีบนแอป GoodNovel ดาวน์โหลดหนังสือที่คุณชอบและอ่านได้ทุกที่ทุกเวลา
อ่านหนังสือฟรีบนแอป
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status