ทะลุมิติมาเป็นแม่แสนร้ายที่กำลังจะถูกหย่า 70s

บทที่ 1 ทะลุมิติมาเป็นแม่แสนร้ายที่กำลังจะถูกหย่า 70sร่างทั้งร่างของหลินเยว่หนักอึ้งไปด้วยความปวดร้าว ราวกับเพิ่งโดนรถสิบล้อทับอย่างไรอย่างนั้น แม้เธออยากจะลืมตาก็ยากลำบากเหลือเกินแต่เมื่อลืมตาขึ้นมากลับต้องตกใจจนแทบสิ้นสติ เนื่องจากภาพตรงหน้าช่างไม่คุ้นตาเอาเสียเลย นั่นเพราะว่าห้องนี้ช่างเก่าเหลือเกิน ดูอย่างไรก็ไม่น่าจะใช้ห้องทำงานหรือห้องนอนของเธอ“ตื่นแล้วเหรอ?”เสียงทุ้มต่ำที่ดูจะเย็นชาดังขึ้นข้างกาย ทำให้หญิงสาวต้องหันมามอง นั่นกลับทำให้ตกใจมากกว่าเดิม เพราะใบหน้าของเขาดูเหมือนจะโกรธเธอมาก ทั้งที่เธอจำได้ว่าไม่เคยพบเขามาก่อน อีกทั้งแววตาที่มองมาทางเธอก็เต็มไปด้วยความเบื่อหน่าย และรังเกียจอย่างไม่ปิดบัง“คุณคือใครเหรอคะ” หลินเยว่ตัดสินใจถามออกไปแต่แล้วกลับตกใจยิ่งกว่าเดิม นั่นเพราะเสียงที่ได้ยินกลับไม่ใช่เสียงของตนเอง‘ทำไมไม่ใช่เสียงฉัน นี่มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่ โอ๊ย ปวดหัว’ เธอครุ่นคิดอยู่ในใจ แต่ก็ต้องยกมือขึ้นกุมศีรษะเพราะเกิดอาการปวดขึ้นมาซึ่งขณะนั้นเอง ภาพความทรงจำมากมายก็หลั่งไหลเข้ามาหัวของเธออย่างบ้าคลั่งราวกับเขื่อนแตกทำให้หลินเยว่รู้ว่า นี่คือร่างของสตรีคนนี้ชื่อจ้

บทที่ 3 ทะลุมิติมาเป็นแม่แสนร้ายที่กำลังจะถูกหย่า 70sเมื่อตกลงกันได้แล้ว หลี่เจี้ยนกั๋วก็ออกไปทำงานที่หน่วยผลิต ก่อนหน้านี้เขาคือทหารที่อยู่ในกองทัพ แต่เพราะจ้าวฮุยมักจะไปหาเรื่องอยู่บ่อยครั้ง ทำให้เขาถูกส่งมาประจำที่หน่วยผลิตของหมู่บ้านแทน เหมือนจะถูกลดตำแหน่ง แต่ก็ยังใส่เครื่องแบบทหารไปทำงาน และได้รับสวัสดิการของกรมทหารจ้าวฮุยเดินเข้าครัวโดยหวังว่าจะทำอาหารเล็ก ๆ น้อย ๆ ให้ลูกทั้งสองคนได้กินก่อน แต่สิ่งที่อยู่ตรงหน้ากลับว่างเปล่า ข้าวสารหมด อาหารไม่มี แม้แต่ต้นหอมสักต้นก็ไม่เหลือ“อ้าว ไม่มีอะไรเลยแบบนี้ แล้วฉันจะทำอาหารให้ลูกทั้งสองยังไง เธอโคตรเลวเลยนะจ้าวฮุย เอาแต่ความสุขและความสบายของตัวเอง ส่วนลูกทั้งสองและสามีกลับผอมแห้งไม่ต่างกับตะเกียบเดินได้ ฉันไม่เคยเจอใครเห็นแก่ตัวและชั่วเหมือนเธอเลย”หญิงสาวด่าเจ้าของร่างอย่างไม่เกรงใจ แต่ก็เงียบไปอึดใจหนึ่ง เพราะรู้สึกเหมือนว่าเธอกำลังด่าตัวเองแต่ในขณะนั้นเอง เธอรู้สึกเย็นยะเยือกทั่วทั้งร่าง จึงหลับตาลง และเมื่อลืมตาขึ้นมาก็พบว่าได้โผล่มายังอีกสถานที่แห่งหนึ่ง เมื่อมองดูรอบ ๆ ก็พบว่านี่คือโกดังเก็บของขนาดใหญ่ ที่เธอเตรียมไว้รับมือภัย

บทที่ 5 ทะลุมิติมาเป็นแม่แสนร้ายที่กำลังจะถูกหย่า 70sเวลาผ่านไปราวสองชั่วโมง จ้าวฮุยทำทีเดินหอบหิ้วของมากมายกลับเข้ามาในหมู่บ้านอีกครั้ง เพื่อให้ทุกคนเห็นว่าเธอกลับมาแล้ว นั่นเพราะต้องการให้คนรู้ว่า เธอไปซื้อของมาจริง ๆ ทั้ง ๆ ที่ช่วงเวลาที่เธอหายไปนั้น เธอเข้าไปอยู่ในมิติมา และตอนนี้เธอก็สามารถสร้างวิทยุได้สามเครื่องแล้ว โดยตั้งใจว่าอีกสองสามวันจะลองเอาไปขายที่ตลาดมืดดูเมื่อกลับมาถึงบ้านจึงเรียกลูกทั้งสองคนเข้ามาหา หลี่ต้าเป่าและหลี่มู่เฉินยังมีความหวาดกลัวอยู่ ถึงแม้ว่าวันนี้แม่ของพวกเขาจะทำข้าวผัดไข่แสนอร่อยให้กินแล้วก็ตาม “ลูกอยากกินขนมไหม แม่ซื้อขนมปังไส้ถั่วมาให้ แล้วยังมีลูกอมรสนมอีกนะ” หญิงสาวที่เห็นลูก ๆ ยังนิ่งอยู่ก็บอกอย่างอ่อนโยนบอกเสร็จเธอก็หยิบขนมปังออกมาสองก้อน ตอนแรกก็คิดว่าจะหาคำตอบอย่างไรดี เมื่อบรรจุภัณฑ์ห่อขนมพวกนี้ล้วนเป็นของในยุคที่เธอจากมา แต่ไม่คิดว่าเมื่อเอาออกมาจากมิติแล้ว ทุกอย่างล้วนกลายเป็นแบบเดียวกับของในยุคนี้ ทำให้เธอเบาใจขึ้นมาก หากถูกลูกและสามีถามถึงที่มาของขนมพวกนี้ ก็แค่บอกว่าซื้อมาจากตลาด“ผมกับน้องกินได้ใช่ไหมครับแม่ คราวหลังแม่ไม่ต้องซื้อมา

บทที่ 7 ทะลุมิติมาเป็นแม่แสนร้ายที่กำลังจะถูกหย่า 70sจ้าวฮุ่ยเงยหน้ากลอกตามองบนอย่างเบื่อหน่ายและคิดในใจ ‘ฉันเข้าใจแล้วว่าทำไมร่างเดิมถึงร้ายกาจ ก็น่าจะเพราะบ้านหลี่เป็นอย่างนี้ไงล่ะ’ “บ้านเราจะทำอะไรกิน มันเกี่ยวกับบ้านใหญ่ด้วยเหรอ ในเมื่อตอนนี้ก็ได้แยกบ้านกันแล้ว อีกทั้งบ้านของเรายังจ่ายเงินตามที่บ้านใหญ่ร้องขอทุกเดือน” เธอตอบกลับไปอย่างเย็นชา ชาวบ้านได้ยินต่างพยักหน้าตามอย่างเห็นด้วยกับหญิงสาว หลี่เจี้ยนกั๋วแยกบ้านเมื่อหลายปีก่อน เพราะบ้านใหญ่ไม่พอใจสะใภ้อย่างจ้าวฮุย เมื่ออยู่ด้วยกันก็มีแต่จะทะเลาะกันเสียงดังลั่นบ้าน ชายหนุ่มจึงตัดสินใจขอแยกบ้านเพื่อความสงบสุข แต่ก็ยังส่งเงินให้บ้านใหญ่เดือนละสองหยวน ไม่อย่างนั้นแม่สามีอย่างเหมาหรงจะไม่ยอมให้แยกบ้าน เมื่อถูกคำพูดของสะใภ้ตอกหน้า แล้วยังมีสายตาชาวบ้านมองอย่างอยากรู้ เหมาหรงเลยขึ้นเสียงใส่สะใภ้อีกครั้ง “แล้วอย่างไร ฉันก็แค่ถามเท่านั้น เผื่อว่าสะใภ้อย่างเธอจะแบ่งอาหารให้บ้านใหญ่ เพื่อแสดงความกตัญญูบ้าง” “แล้วแม่เคยเห็นฉันกตัญญูไหมล่ะ มาบ้านนี้แม่อย่ามาหาความกตัญญูจากสะใภ้คนนี้เลยนะ เพราะฉันไม่มีให้!” หญิงสาวสวนกลับแม่สามีตามแบบฉ

บทที่ 9 ทะลุมิติมาเป็นแม่แสนร้ายที่กำลังจะถูกหย่า 70sเมื่อหลี่เจี้ยนกั๋วกลับมาถึงบ้าน ก็ต้องแปลกใจอย่างมาก เพราะไม่คิดว่าจะมีอาหารเตรียมไว้รอเขา ทั้งที่ไม่เคยเป็นมาก่อน“กลับมาแล้วเหรอคะ พี่รีบไปล้างเนื้อล้างตัวแล้วมากินอาหารก่อนเถอะ ฉันเพิ่งทำเสร็จใหม่ ๆ” จ้าวฮุยรีบบอกสามี เธอกลัวว่าหากอาหารเย็นชืดแล้วจะไม่อร่อย“เธอเอาอาหารพวกนี้มาจากไหน ฉันจำได้ว่าบ้านเราข้าวสารก็แทบไม่มี” ชายหนุ่มเห็นอาหารก็ถามอย่างสงสัย“เงินที่ฉันซ่อนไว้ยังไงล่ะ ฉันเอาเงินนั้นไปซื้อเสบียงมา เลยมีวัตถุดิบมาทำอาหารให้ทุกคนกินอย่างไรล่ะ พี่อย่ามัวพูดมากอยู่เลย รีบไปล้างตัว แล้วมากินด้วยกันเร็ว ๆ ดูสิ ลูก ๆ รอกินอาหารแล้ว” เธอตอบกลับไปตามอย่างที่คิดไว้ หากไม่บอกอย่างนี้ก็คงต้องตอบคำถามพวกนี้ไม่จบไม่สิ้น เมื่อตอบแล้วก็พูดเปลี่ยนเรื่อง โดยบอกให้เขาไปล้างเนื้อล้างตัว“อืม ขอบใจนะ” ชายหนุ่มบอกเพียงเท่านั้น แล้วเดินไปหลังบ้านเพื่อล้างเนื้อล้างตัว ก่อนจะกลับมานั่งประจำที่ตัวเองเมื่อคีบอาหารเข้าปากคำแรก เขาก็ชะงักไปเล็กน้อย เพราะไม่คิดว่าจ้าวฮุยจะทำอาหารอร่อยอย่างนี้ จึงเผลอมองเธออย่างไม่รู้ตัวภาพที่เคยติดตาและความทรงจำ