บททั้งหมดของ ทะลุมิติมาเป็นแม่แสนร้ายที่กำลังจะถูกหย่า 70s: บทที่ 31 - บทที่ 40

บทที่ 31 ทะลุมิติมาเป็นแม่แสนร้ายที่กำลังจะถูกหย่า 70sทุกคำเหมือนเป็นคำพูดที่อัดอั้นอยู่ในใจเขามานานแล้ว ซึ่งตอนนี้มันค่อย ๆ พรั่งพรูออกมา ชาวบ้านที่มายืนฟังและสนใจในเรื่องนี้ ได้แต่เอามือป้องปากและทาบอกด้วยความตกใจ“ว่าแล้วทำไมหลี่ชิงหยวนถึงลางานบ่อยครั้ง ช่วงที่ไม่อยู่ก็คงจะเข้าบ่อนไปเล่นการพนันน่ะสิ นี่ก็ไม่รู้ว่าไปสร้างหนี้สร้างสินไว้เท่าไร จะว่าไปก็น่าเห็นใจนายทหารหลี่อยู่เหมือนกันนะ นี่ขนาดพวกเขาแยกบ้านกันแล้ว คนบ้านหลี่ยังมาสร้างเรื่องให้อีก เห็นทีคงต้องย้ายหนีออกไปอยู่ที่อื่นเสียแล้วมั้ง ถึงจะจบปัญหา” หญิงสูงวัยคนหนึ่งพูดเสียงดังขึ้นมา สายตามองไปยังคนบ้านหลี่ด้วยความไม่พอใจ แล้วส่ายหน้าช้า ๆ อย่างสมเพช“หล่อนก็เหมือนกันเหมาหรง นายทหารหลี่แยกบ้านออกมาแล้ว ก็ควรจะให้เขามีชีวิตเป็นของตัวเอง เอะอะก็มาร้องขอเงินกับเขา อย่าลืมว่าลูกชายคนนี้ของหล่อน มีครอบครัวและมีลูกแล้วนะเท่าที่ฉันจำได้ ในหนังสือแยกบ้านได้ระบุไว้ชัดเจนว่า ให้หลี่เจี้ยนกั๋วจ่ายค่าเลี้ยงดูรายเดือนให้แม่ เดือนละสามหยวนไม่ใช่เหรอ แล้วลูกชายคนรองของหล่อน มีสิทธิ์อะไรไปขอเงินจากนายทหารหลี่อีกล่ะ นี่ไม่เท่ากับเอาเปรีย

บทที่ 33 ทะลุมิติมาเป็นแม่แสนร้ายที่กำลังจะถูกหย่า 70s“อืม ถ้าอย่างนั้นพี่จะจัดการเรื่องแยกบ้านให้เร็วที่สุด ว่าแต่อาฮุยตัดสินใจย้ายเข้าเมือง ได้วางแผนแล้วใช่ไหมว่าพวกเราทำอะไรกัน” จ้าวโม่ชวนตอบรับที่จะจัดการแยกบ้าน ก่อนจะถามถึงเรื่องของน้องสาว“ฉันตั้งใจจะเปิดร้านซ่อมเครื่องใช้ไฟฟ้าและรับซ่อมเครื่องจักรตามโรงงาน ส่วนที่หน้าร้านก็ตั้งใจจะให้พี่สะใภ้ทำอาหารขาย หรือไม่ก็ขายพวกขนม อย่างไรมีกิจการเป็นของตัวเอง มันย่อมดีกว่าต้องทำงานในหน่วยผลิตไปตลอดแล้วที่สำคัญ เมื่อฉันต้องไปซ่อมเครื่องจักรตามโรงงานต่าง ๆ ไม่ว่าจะเป็นของเมืองเราหรือต่างเมือง ฉันคงต้องให้พวกพี่ดูแลและเฝ้าร้านให้ เพราะฉันต้องไปกับพี่เจี้ยนกั๋ว อีกทั้งปีหน้าต้าเป่าก็ต้องเข้าเรียนแล้วเหมือนกัน คงต้องฝากพี่ดูแลหลาน ๆ ด้วย”จ้าวฮุยบอกแผนการทั้งหมดของเธอให้พี่ชายกับพี่สะใภ้ได้รับรู้ เธอคิดว่าอย่างน้อยก็อยากจะให้พี่สะใภ้กับพี่ชาย ช่วยดูแลลูกทั้งสองคนตอนที่เธอและสามีไม่อยู่“ถ้าอย่างนั้นก็ไม่มีปัญหา อย่างไรก็ต้องแจ้งหน่วยผลิตด้วย เรื่องที่จะย้ายออกจากหมู่บ้าน แต่คงไม่ใช่เร็ว ๆ นี้หรอกใช่ไหม”จ้าวโม่ชวนพูดขึ้นมา เขาไม่ได้กลัวความ

บทที่ 35 ทะลุมิติมาเป็นแม่แสนร้ายที่กำลังจะถูกหย่า 70s“อย่าคิดมากเลยค่ะพ่อ อย่างไรเสีย ฉันกับพี่โม่ชวนก็เหมือนคนคนเดียวกัน เรื่องจะแบ่งคนเดียวหรือสองคน ฉันไม่มีปัญหาอยู่แล้ว”เสิ่นเนี่ยนฟางพูดกับพ่อสามีอย่างอ่อนโยน ตอนนี้เธอไม่สนใจหรอกนะว่า จะนับเธอเป็นหนึ่งหรือนับรวมกับสามี ขอแค่มีเงินติดตัวมาบ้างก็พอแล้ว อย่างน้อยก็จะได้ช่วยค่าอาหารในบ้านที่เธอและสามีไปอาศัยอยู่ร่วมกับจ้าวฮุยบ้างเมื่อได้ข้อสรุป จ้าวตงจึงลงชื่อในหนังสือแยกบ้าน แม้ว่าใบหน้าของเขาจะเรียบเฉย แต่ภายในใจกลับรู้สึกโล่งอกอย่างบอกไม่ถูก อย่างน้อยครั้งนี้คนเป็นพ่ออย่างเขา ก็ได้ทำสิ่งที่ถูกต้องแล้วหลังจากแบ่งเงินกองกลางกันแล้ว จ้าวโม่ชวนได้เงินมาถึงเจ็ดสิบสามหยวน เงินจำนวนนี้นับว่ามากพอสมควรสำหรับชาวบ้านธรรมดาแม้หัวหน้าหมู่บ้านจะไม่พอใจ ที่หย่งซือและจ้าวหลินได้เงินจำนวนเท่ากัน ทว่าพอจ้าวโม่ชวนและเสิ่นเนี่ยนฟางเก็บเสื้อผ้าและของใช้ส่วนตัวเรียบร้อย แล้วเตรียมจะเดินออกจากบ้านเพื่อไปหาจ้าวฮุย และเริ่มต้นอยู่ที่นั่น กลับโดนจ้าวตงเรียกไว้“พ่อเรียกผมทำไมเหรอครับ หรือมีอะไรจะฝากบอกน้อง” จ้าวโม่ชวนถามขึ้น เขาหวังว่าพ่อจะมีอะไรฝากไ

บทที่ 37 ทะลุมิติมาเป็นแม่แสนร้ายที่กำลังจะถูกหย่า 70sพอมาพูดถึงเรื่องบ้าน จ้าวฮุยก็คิดว่าควรหาซื้อที่ดินเปล่าและวาดแบบบ้านด้วยตนเอง จากนั้นค่อยหาช่างมาสร้างตามแบบที่ต้องการ เพราะถ้าหากซื้อบ้านหลังใหญ่เพื่อให้ได้จำนวนห้องตามที่ต้องการ หรือให้พอกับจำนวนคนที่มีในครอบครัว ราคาบ้านที่ต้องซื้อ ก็น่าจะแพงพอสมควรเลยล่ะ “ถ้าอย่างนั้นพี่จะไปลางานให้ตัวเองกับเนี่ยนฟางก่อน ส่วนงานของพ่อ เมื่อวานตอนตกลงกันเรื่องแยกบ้าน ก็ได้ระบุไว้ว่าไม่ให้พ่อทำงานแล้ว ตอนนี้หัวหน้าหมู่บ้านน่าจะแจ้งไปที่หน่วยผลิตเองแล้ว งั้นพี่ไปลางานก่อนนะ” จ้าวโม่ชวนบอกกับน้องสาวอย่างรัวเร็ว จากนั้นก็รีบวิ่งออกไปทันที ทำให้ทุกคนได้แต่ยิ้มและพากันหัวเราะ ให้กับความรีบร้อนเกินเหตุของเขาส่วนคนที่เหลือต่างก็ช่วยกันจัดการเก็บถ้วยชามและเตรียมตัวเพื่อพากันเข้าเมือง ซึ่งเด็กน้อยทั้งสองยิ้มแย้มมากกว่าใคร เพราะครั้งนี้พวกเขาได้ไปเที่ยวในเมืองด้วยจ้าวฮุยเลือกที่จะเหมาเกวียนของหน่วยผลิต เพื่อพาทุกคนเข้าเมือง ซึ่งหลี่เจี้ยนกั๋วไปจัดการเรื่องนี้ด้วยตัวเอง ส่วนขากลับก็ตั้งใจว่าจะนั่งเกวียนรับจ้างเข้ามา วันนี้ชายหนุ่มจึงลางานอีกหนึ่งวัน ท

บทที่ 39 ทะลุมิติมาเป็นแม่แสนร้ายที่กำลังจะถูกหย่า 70s“ฉันไม่มีวันเชื่อว่าจ้าวฮุยจะเป็นนายช่างอย่างที่ผู้ชายคนนั้นพูด ฉันมองว่าเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น เป็นเพียงการเสแสร้งและแกล้งทำ โดยที่นังนั่นจะต้องจ้างคนมาเล่นเป็นผู้อำนวยการซุน ส่วนทำเพื่ออะไรนั้นน่ะเหรอ ก็เพื่อให้ฉันเสียดายที่เลิกราและหย่าร้างกับพ่อของมันอย่างไรล่ะ” หย่งซือยังคงพูดอย่างไม่เชื่อว่าจ้าวฮุยจะเป็นนายช่าง โดยมองว่าเหตุการณ์ตรงหน้าก็คือละครฉากหนึ่งเท่านั้น“แม่ แล้วถ้าเป็นเรื่องจริงล่ะ ไม่เท่ากับแม่ทิ้งความสบายไปเหรอ ถ้าแม่ยังไม่หย่ากับพ่อ และหากพี่รองกับพี่ใหญ่ส่งเสียเงินให้พ่อ พวกเราย่อมต้องสบายไปด้วยน่ะสิ แม่คิดเรื่องนี้ไม่ได้หรือยังไง ถึงยอมหย่าง่าย ๆ แบบนั้น” จ้าวหลินพูดเตือนสติแม่และกระทืบเท้าเล็กน้อย เธอไม่ค่อยพอใจแม่ที่เลือกหย่ากับพ่อ หากภาพที่เห็นเป็นเรื่องจริง เธอคงพลาดความสุขสบายที่จะได้ใช้เงินจากพ่อ“ไม่มีทางเสียหรอก แกต้องเชื่อฉัน นังจ้าวฮุยไม่ใช่คนที่มีความสามารถอะไร นังนั่นมันก็แค่คนไร้ประโยชน์เท่านั้นเอง” หย่งซือยังคงพูดยืนยันคำเดิม พูดจบก็รีบเดินออกมาทันที โดยมีจ้าวหลินคอยเดินตามด้วยสีหน้าไม่พอใจกลับมาทา