บททั้งหมดของ ทะลุมิติมาเป็นแม่แสนร้ายที่กำลังจะถูกหย่า 70s: บทที่ 51 - บทที่ 56

บทที่ 52 ทะลุมิติมาเป็นแม่แสนร้ายที่กำลังจะถูกหย่า 70s“ครับแม่ ผมอยากเรียนครับ โตขึ้นจะได้มาช่วยพ่อ ช่วยแม่ทำงาน ผมอยากเป็นนายช่างเหมือนแม่ครับ” หลี่ต้าเป่าพูดขึ้นมาอย่างสดใส ดวงตาเป็นประกาย เขาอยากเป็นนายช่างเหมือนแม่“แล้วลูกไม่อยากเป็นนายทหารเหมือนพ่อเหรอครับ นายทหารเป็นอาชีพที่น่าเคารพ สวัสดิการก็ดีกว่าอาชีพนายช่างนะ” หญิงสาวถามอย่างชวนคุยมากกว่าอยากได้คำตอบจริง ๆ และต่อให้ถามไปอย่างนั้น ทว่าหญิงสาวกลับมีความภูมิใจ ที่ลูกอยากเป็นนายช่างเหมือนเธอ“ผมไม่อยากเป็นทหารครับ ผมอยากเป็นวิศวะ เป็นนายช่างเหมือนที่แม่เป็น จะได้ทำงานอย่างอิสระ ไม่ต้องเป็นลูกน้องใคร ที่สำคัญได้เงินเยอะจะได้มาช่วยดูแลครอบครัวครับ” หลี่ต้าเป่าตอบกลับมาอย่างจริงจัง ความฝันอันสูงสุดของเด็กน้อย คือการได้ดูแลพ่อแม่และทุกคนในครอบครัวให้กินดีอยู่ดี ไม่ต้องกลับไปลำบากเหมือนเดิมอีกจ้าวฮุยได้ฟังก็ภูมิใจในตัวลูกชายมาก เธอไม่ต้องสนใจเลยว่า ลูกจะต้องรับราชการเป็นทหาร หรือว่าเจ้าหน้าที่ของรัฐ เพราะถ้าเชื่อว่าทุกอาชีพ ล้วนมีความภาคภูมิใจอยู่ในตัว แต่ก็อยู่ที่การตัดสินใจของคนที่จะเป็นมากกว่าเธอใช้มือยื่นไปข้างหน้าเพื่อลูบห

บทที่ 54 ทะลุมิติมาเป็นแม่แสนร้ายที่กำลังจะถูกหย่า 70s“ได้ ฉันจะให้คนโทรไปถาม ถ้าไม่จริงอย่างที่เธอพูดมา เธอต้องรับผิดชอบด้วย” เจ้าหน้าที่คนนั้นพูดขึ้นมาอย่างท้าทาย ก่อนจะหันไปสั่งลูกน้องที่ตามมา “นายโทรไปสอบถามคนที่เธออ้าง แล้วกลับมารายงานฉัน”“ครับ” เจ้าหน้าที่ตอบรับแล้วรีบออกมาทันที“ฉันจะรอดูว่าเธอจะพูดจริงหรือเปล่า” เจ้าหน้าที่คนเดิมพูดกับหญิงสาวหนึ่งเดียวในห้องหลี่เจี้ยนกั๋วเห็นภรรยาถูกดูหมิ่นอย่างนั้น ก็ไม่พอใจเจ้าหน้าที่ระดับสูงคนนี้เหมือนกัน แม้ว่าเขาจะเป็นนายทหารและเป็นบุรุษ แต่ไม่เคยดูถูกผู้หญิงแบบนี้มาก่อน จึงได้เอ่ยขึ้นเสียงเข้ม “ผมอยู่กับภรรยามาตลอด ย่อมต้องรู้จักเธอดีกว่าคนอื่น และสาเหตุที่ผมยื่นใบลาออกก็เพราะเรื่องนี้เหมือนกัน” เขานิ่งเงียบไปครู่หนึ่งก่อนจะพูดขึ้นมาอีกครั้งว่า “ภรรยาของผมมีงานซ่อมเครื่องจักรมาก ต้องไปที่โรงงานทั้งในเมืองนี้และเมืองอื่น ถ้าจะให้เธอเดินทางไปคนเดียว ผมมองว่ามันดูจะอันตรายเกินไป เลยตั้งใจจะไปกับเธอด้วยทุกครั้งที่มีงานซ่อมในโรงงานเหล่านั้น”“นายยอมตัดอนาคตตัวเองอย่างนั้นเหรอ ถ้านายยังไม่ลาออก ไม่แน่ว่าอีกสองสามปี นายอาจจะได้เลื่อนขั้น หร

บทส่งท้าย ขอบคุณทุกสิ่งทุกอย่าง ที่ทำให้มีวันนี้จ้าวตงเมื่อได้ยินสิ่งที่ลูกสาวพูดกับครอบครัว เขาได้แต่ปาดน้ำตาและพูดกับลูกสาวด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ “ขอบคุณนะที่ลูกพาพ่อมาอยู่ด้วยและดูแลอย่างดี ทั้งที่ตัวพ่อเองแทบจะได้ใส่ใจลูก ๆ เลย พ่อขอโทษนะ แต่ต่อจากนี้ไปพ่อจะดีกับลูก จะช่วยดูแลหลาน ๆ อย่างเต็มที่เพื่อเป็นการชดเชย” เขารู้สึกผิดไม่น้อยที่ไม่ได้สนใจลูกจากภรรยาคนแรกสักเท่าไร จึงตั้งใจจะดูแลหลาน ๆ อย่างดีเพื่อเป็นการชดเชย“พ่ออย่าคิดมากเลยนะคะ และต่อไปฉันก็คงต้องให้พ่อช่วยดูแลหลาน ๆ แล้วล่ะ” จ้าวฮุยพูดกับพ่อและยิ้มให้อย่างอ่อนโยนส่วนจ้าวโม่ชวนและภรรยาก็ไม่ต่างกัน ทั้งสองดีใจจนน้ำตาซึมออกมา ที่จ้าวฮุยฉุดพวกเขาออกมาจากความยากจน และพามาเริ่มต้นชีวิตใหม่ที่ดีเช่นนี้“ขอบใจมากนะที่พาครอบครัวของเรามาอยู่ด้วย จนได้พบกับชีวิตที่ดีแบบนี้ และไม่ว่าวันข้างหน้าจะเป็นอย่างไร พวกเราก็จะฝ่าฟันไปด้วยกัน เราสองสามีภรรยาขอสัญญาว่า จะไม่มีวันทรยศอาฮุยกับหลี่เจี้ยนกั๋วเด็ดขาด” จ้าวโม่ชวนพูดกับน้องสาวและน้องเขยด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ โดยมีเสิ่นเนี่ยนฟางพยักหน้าอย่างเห็นด้วยอยู่ข้าง ๆ“พี่ใหญ่กับพี่สะใภ้ก็ไม่ต