Semua Bab กลลวงบุพเพ: Bab 41 - Bab 50

พี่ชาย!!! เขาเขียนคำว่าพี่ชายเซี่ยเฟิ่งเหยาตระหนกจนเหงื่อซึม คดีทุจริตในกองทัพ หลักฐานการซ่องสุมกำลังพล อาวุธมากมายสำหรับการก่อสงครามพี่ชายของอวี่เสวียน...นั่นไม่ใช่มีถึงสามคนหรอกหรือ หนึ่งองค์ชายรองแต่ตัดออกไปเพราะพี่ชายของนางตั้งใจจะส่งหลักฐานให้อีกฝ่ายสอบสวน ต่อมาก็คือองค์ชายรัชทายาท และสององค์ชายสามระหว่างสองพระองค์ ตกลงผู้ใดกันแน่ที่กำลังคิดก่อกบฏ!!!หลังกินอิ่มเสี่ยวกุ่ยหายไปตอนที่เซี่ยเฟิ่งเหยาเดินค้นไปรอบๆ เรือนว่างเปล่าที่ยังสร้างไม่เสร็จ ไม่ว่านางเรียกเขาอย่างไรเขาก็ไม่ส่งเสียง ไม่ปรากฏตัวนางรู้เรื่องในราชสำนักน้อยมาก ยิ่งรู้เรื่องเชื้อพระวงศ์น้อยกว่าเรื่องอื่น พี่ชายของนางถูกสังหารเรื่องนี้อาจเกี่ยวข้องกับองค์ชายที่คิดก่อกบฏ อวี่เสวียนเคยบอกนางว่าสงสัยคนตระกูลหวัง ตระกูลหวังเป็นคนขององค์ชายรอง หรือหากเป็นไปได้คือมีคนตระกูลหวังลอบร่วมมือกับหนึ่งในสององค์ชายเพื่อก่อกบฏ นางให้สงสัยว่าอวี่เสวียนจะนึกสงสัยบ้างหรือไม่ว่าอาจเป็นคนใกล้ตัวที่เขาไว้ใจ“ไม่ได้ ข้าจะมาคาดเดาเองโดยที่ไม่รู้รายละเอียดไม่ได้ พี่ชายของเขามีสองคน ไม่สิสามคน แต่องค์ชายรองไม่สนิทสนมกับเขาจนพี่ใหญ่ต้องหวาด

หืม?? ก็แสดงว่าเป็นเพียงพี่ชายต่างมารดา?“แล้วองค์ชายสามเล่าเพคะ”“เริ่นเสวียน? อืม...จะกล่าวถึงเขาอย่างไรดี เขากับอวี่เสวียนนับว่าเป็นแม่ทัพที่เก่งกาจทั้งคู่ ปราชญ์ซีฉู่เคยกล่าวเอาไว้ว่ามีเหนือย่อมมีใต้ มีอวี่เสวียนย่อมต้องมีเริ่นเสวียน ชายแดนเหนือเสด็จพ่อทรงยกให้หย่งผิงหวางปกป้อง อวี่เสวียนเองก็นับว่าครึ่งชีวิตหลังๆ มานี้ประจำอยู่ชายแดนเหนือ ส่วนทางใต้ก็มีเริ่นเสวียนและตระกูลเซิงของเสด็จแม่”“ดูเหมือนองค์ชายแต่ละพระองค์หากจะออกนอกเมืองหลวงล้วนแล้วต้องมีตระกูลใหญ่สนับสนุน?”“หาไม่เจ้าคิดว่าอิทธิพลภายใต้ตำหนักต่างๆ มาจากที่ใดเล่า โบราณก็มีมาให้เห็นอยู่ องค์ชายที่ไร้ผู้อุปถัมภ์ หากเกิดการแก่งแย่งมักถูกกำจัดโดยง่าย แม้เสด็จพ่อไม่ทรงอยากให้เรื่องเหล่านี้เกิดขึ้น แต่ตระกูลใหญ่ต่างๆ ในเมืองหลวงก็มิใช่ว่าจะควบคุมโดยง่าย ที่ทำได้ตอนนี้คือถ่วงดุลอำนาจของฝ่ายต่างๆ ฝ่ายหนึ่งจับตามองฝ่ายหนึ่ง หยั่งเชิงกันไปมา ขอเพียงอีกฝ่ายคิดหาผลประโยชน์ส่วนตนอีกฝ่ายก็คอยจับตามอง แม้กล่าวได้ว่าต่างฝ่ายต่างทำเพื่อบ้านเมือง แต่ที่ข้าเห็นคือหากมีโอกาสผู้ใดบ้างไม่หยิบฉวย ดังนั้นขอเพียงแข็งแกร่งแม้ในยามที่เกิดการเปล

มีคนชุดดำผู้หนึ่งวิ่งหายเข้าไปยังด้านหลังแผ่นหิน เกรงว่าเรื่องที่นางกล่าวทำให้เกิดความลังเลขึ้นแล้ว และนั่นยิ่งทำให้นางมั่นใจ การก่อกบฏแท้ที่จริงไม่ใช่นางคิดไปเองเสียแล้ว!“ข้าขอเตือน คนของข้าล้อมที่นี่เอาไว้แล้ว ทางหนีเดียวของเจ้าคือทางตาย คนตายไม่อาจพูดได้ หากเจ้าตายหลักฐานนั่นข้ามั่นใจว่านายของข้าต้องหาพบ ปล่อยคน!”เซี่ยเฟิ่งเหยาแทบจะถอนหายใจออกมา นางมองคนชุดดำสองคนปลดเชือกเสี่ยวกุ่ย ร่างของเขาร่วงลงกับพื้นดูอ่อนแรง พวกนั้นไม่ได้ปล่อยเขามาเพียงลำพัง หิ้วปีกเสี่ยวกุ่ยที่ถูกมัดมือมัดเท้า เดินมายังสะพานเชือกที่มีนางยืนอยู่ตรงกลางสะพานหญิงสาวมองเสี่ยวกุ่ย สบตาหวาดหวั่นของเขา “ไม่เป็นไร ข้าจะไม่เป็นไร เจ้าก็ด้วย” นางยิ้มให้เขา มองท่าทางอิดโรยของเขาและดวงตาที่เต็มไปด้วยความมึนงง“พวกท่านวางยาเขาแล้วไม่จำเป็นต้องมัดมือมัดเท้า ข้าต้องเห็นเขาไปขึ้นม้า จากนั้นจึงจะตามพวกท่านไปยังอีกฟากฝั่ง” นางกล่าวเสียงเรียบ“เจ้ารู้ได้อย่างไรว่าเขาถูกวางยา?” คนหนึ่งอุทานออกมาด้านหลังมีเสียงหัวเราะ “สมกับเป็นศิษย์เพียงคนเดียวของเทพโอสถ ปล่อยเขา!” เสียงตะโกนดังขึ้น เชือกที่ขาและข้อมือของเสี่ยวกุ่ยถูกตัดขาด

นางยัดถุงหอมใบนั้นกลับเข้าไปในมือเขา “ไว้จะทำใบใหม่ให้ก็ได้” นางยอมแพ้แล้วเขาช่างดื้อดึงยิ่งนัก หากแต่...นางกลับรู้สึกดีที่เขาเป็นคนดื้อดึงเช่นนี้มีเสียงฝีเท้าดังขึ้นไม่ไกล อวิ๋นเจี้ยนพาคนตามหาทั้งสองจนพบ อวี่เสวียนส่งเซี่ยเฟิ่งเหยากลับจวน เขาย้ำกับนางว่าคนของเขาได้ตัวเสี่ยวกุ่ยมาแล้วแต่อีกฝ่ายบาดเจ็บหนัก ต้องส่งไปรักษาตัวได้ยินดังนั้นหญิงสาวจะกล่าวคำเพราะนางเป็นหมอ แต่อวี่เสวียนปฏิเสธเพราะนางต้องกลับเข้าจวน“ข้าจะให้เจียงหลีส่งข่าว หากจำเป็นจะมารับเจ้าไปดูอาการเขาในภายหลัง”นางได้แต่ยินยอมและกลับเข้าจวนไปเปลี่ยนเสื้อผ้า กระทั่งอีกสาเหตุที่นางทำตามเขาโดยดีก็คือข้อความที่เสี่ยวกุ่ยทิ้งเอาไว้ให้‘บนพื้น’นั่นคือสิ่งที่เสี่ยวกุ่ยเขียน ในเรือนที่ยังสร้างไม่เสร็จ เซี่ยเฟิ่งเหยาเดินหาจนทั่วก็ไม่พบส่งใด แต่ที่นางไม่เคยเอะใจก็คือบนพื้น...พื้นเรือนปูด้วยหินที่ตัดเป็นสี่เหลี่ยมเรียงรายทับด้วยแผ่นไม้ขัดมัน หญิงสาวเดินไปจนทั่ว สำรวจแผ่นไม้ทุกๆ แผ่น กระทั่ง...ผีเสื้อตัวเล็กๆ ถูกแกะสลักลงบนแผ่นไม้ใกล้กับมุมห้องที่จะกั้นเป็นห้องนอนนางลูบปลายนิ้วลงบนผีเสื้อตัวนั้น ขอบตาร้อนผ่าวขึ้นอีกแล้ว “พี่ใหญ

“ไม่ได้ไปร่วมงาน?” หญิงสาวเลิกคิ้วด้วยความประหลาดใจ งานฉลองหมั้นหมายน้องสาวของตนแต่พี่สาวกลับไม่ได้ไป?ชายารัชทายาทมองซ้ายขวา “ในตำหนักองค์ชายสามเกิดเรื่อง อนุชายามีสัญญาณการตั้งครรภ์แต่ว่าก็ตกเลือดในที่สุด วันนั้นองค์ชายสามทรงสอบสวนด้วยพระองค์เอง ผลเป็นอย่างไรไม่มีผู้ใดรู้”เรื่องสำคัญเช่นนี้ชายารัชทายาทยังนำมาซุบซิบนินทา?เซี่ยเฟิ่งเหยาไม่ได้ร่วมวิพากษ์วิจารณ์ไปกับอีกฝ่าย ทว่ามองออกว่าอีกฝ่ายพยายามดึงเรื่องที่เคยเกิดขึ้นในตระกูลสวีกับนางมากล่าวถึง อีกทั้งท่าทีที่พยายามผูกมิตรกับนาง หญิงสาวกลับไม่ได้รู้สึกถึงความจริงใจแม้แต่น้อย ผู้อื่นอาจมองว่าเป็นการผูกมิตร แต่นางกลับมองว่าน่าสงสัยทว่าชายารัชทายาทดูสนิทสนมกับองค์หญิงใหญ่มาก องค์หญิงใหญ่เองก็ดูคล้ายจะชมชอบอีกฝ่ายมากเช่นกัน...ระหว่างกำลังจะพ้นเขตตำหนักเฟิ่งหวง ทั้งหมดพลันได้พบกับองค์ชายรอง...ซ่างเสวียน ดูเหมือนเขาเองก็มาเข้าเฝ้ากุ้ยเฟยเซี่ยเฟิ่งเหยามองเขานิ่ง ด้านหลังมีชายาและชายารองที่ก้มหน้าก้มตาด้วยท่าทางสำรวม ในบรรดาองค์หญิงองค์ชาย เขาเป็นคนที่ใช้ชีวิตเรียบง่ายที่สุด อีกทั้งบนตัวของชายาเครื่องประดับก็ไม่ได้หรูหราฟุ้งเฟ้อ ผิดกั