Semua Bab นางร้ายทะลุมิติ ยุค70: Bab 131 - Bab 140

158 Bab

บทที่ 131 สูญเสียคนสำคัญ

บทที่ 131 สูญเสียคนสำคัญหลี่ฮุ่ยหมินบอกชื่อของคนที่คิดว่าเป็นคนจับตัวของกัวจ๋ายเซียงไปก่อนจะออกจากบ้านอาเฉินได้โทรบอกลูกน้องคนอื่นๆ ให้ไปเจอกันที่บ้านหลังนั้น พร้อมอาวุธครบมือ ทุกคนเชื่อว่าไม่นานต้องมีเจ้าหน้าที่ตามไปแน่เพราะคฤหาสน์หลังนั้นมีอิทธิพลพอตัวอยู่เหมือนกัน บางทีอาจจะเกิดการปะทะขึ้นมาด้วยก็ได้“ฮุ่ยหมินนายแน่ใจนะจะลุยด้วยตัวเอง”อาเฉินถามขึ้นอย่างเป็นกังวล ถึงแม้ว่าจะรู้ว่าหลี่ฮุ่ยหมินใช้ปืนคล่องและการต่อสู้ของเขาก็ไม่ด้อยไปกว่าใคร ครั้งนี้หลี่ฮุ่ยหมินไม่ยอมให้พี่หลงจื่อและไท่เป่าตามมาด้วย เพราะไม่อยากให้ทั้งสองต้องเสียหายในเมื่อทั้งสองมีตำแหน่งในกรมทหารไท่เป่ากำลังจะได้เลื่อนตำแหน่ง เขาก็เข้าใจในส่วนนั้น เรื่องนี้แค่อาเฟินและเขาก็พอแล้ว แต่หลี่ฮุ่ยหมินยังเป็นนักศึกษาหากพลาดขึ้นมาเขาไม่อยากให้หลี่ฮุ่ยหมินต้องเสียอนาคต“ครับพี่อาเฉิน พี่ไม่ต้องห่วงผม ผมเอาตัวรอดได้”หลี่ฮุ่ยหมินพยักหน้ารับ เขามั่นใจว่าตัวเองเอาตัวรอดได้ในเรื่องนี้ เขาคิดเพียงว่าคนเราถ้าถึงเวลาที่ต้องตายต่อให้มีคนปกป้องยังไงก็ต้องตายอยู่ดี“นายไม่ต้องห่วงฮุ่ยหมินหรอก เขามาช่วยดวงใจของเขา นายไม่เข้าใจหรอกอาเฉ
Baca selengkapnya

บทที่ 132 ครอบครัวพร้อมหน้า

บทที่ 132 ครอบครัวพร้อมหน้าหลังจากผ่านพ้นเหตุการณ์ที่กัวจ๋ายเซียงโดนจับผ่านพ้นไป วันนี้ก็เป็นวันเดินทางของทุกคน ตอนแรกกัวจ๋ายเซียงจะไม่ไปแต่เลขากัวไม่อยากให้ลูกสาวเศร้า และมีปมที่เธอเกือบโดนย่ำยี อยากให้เธอไปพักผ่อนและเปิดหูเปิดตา เฉิงอิงอิงช่วยพูดกัวจ๋ายเซียงจึงตัดสินใจไปด้วยในที่สุด“ซือหยูนี่เธอมารอตั้งแต่เมื่อไหร่” เฉิงจี้หยวนเมื่อเดินมาที่รถพร้อมกับภรรยาและลูกน้อยก็มาเจอกับซือหยูยืนยิ้มแป้นรออยู่แล้ว“ซือหยูบอกนายท่านแล้วว่าซือหยูจะมารอก่อนฟ้าสาง กลัวนายท่านจะลืมไม่พาซือหยูไปด้วย”“หยู หยู เที่ยว” เฟิงเฟิงเรียกซือหยูอย่างดีใจเมื่อเห็นหน้าพี่เลี้ยงจำเป็นของเขา“ใช่ค่ะ พี่ซือหยูไปเที่ยวด้วย คุณหนูกับนายน้อยดีใจไหมคะ” เฟิงเฟิงและชิงชิงพยักหน้าทั้งสองคนคิดว่าพวกเขามีเพื่อนเล่นแล้ว“เห็นไหมคะนายท่าน นายหญิง ไปไห่หนานครั้งนี้ขาดซือหยูไม่ได้นะคะ”เฉิงจี้หยวนหลุดหัวเราะดังลั่น ไม่คิดว่าซือหยูจะมึนและกวนขนาดนี้ “สรุปคือฉันและทุกคนต้องพาเธอไปด้วยใช่ไหม”“ใช่แล้วค่ะนายท่าน ซือหยูสัญญาว่าจะไม่ดื้อไม่ซน จะเป็นเด็กดี จะเลี้ยงคุณหนูกับนายน้อยด้วยความตั้งใจ จะไม่หาเรื่องใครถ้าไม่จำเป็น”เฉิงอิง
Baca selengkapnya

บทที่ 133 หอยนางรมดีจริงๆ

บทที่ 133 หอยนางรมดีจริงๆคังเทียนและเซี่ยเหมยมองตามกุ้ยหนิง เห็นเด็กสาวน่ารักคนหนึ่งที่ดูเหมือนว่าจะอายุน้อยกว่าเสี่ยวหลินและอิงอิง“น่ารักดีนะกุ้ยหนิง ว่าแต่เป็นใครเหรอ” เซี่ยเหมยยิ้มตอบ เธอชอบใจในความน่ารักและขยันของซือหยู“เป็นพี่เลี้ยงจำเป็นของสองแฝด และเป็นเด็กอุปการะของจี้หยวนและอิงอิง ทั้งสองคนส่งเสียให้เรียน ตอนนี้เธอเรียนมหาลัยพร้อมกับทุกคน เป็นเด็กขยันมาก น่ารัก นิสัยดี กวนๆ หน่อยและที่สำคัญเป็นลูกศิษย์ของอิงอิง คืออะไรสักอย่าง ถ้าจำไม่ผิดอิงอิงบอกเข้าแก๊งนางร้ายของเธอด้วยนะ”กุ้ยหนิงตอบด้วยรอยยิ้ม เธอเห็นแล้ววันที่คุณนายปิงมาหาเรื่องที่บ้าน ซือหยูก็สู้ยิบตาเหมือนกันเพื่อปกป้องนายหญิงที่รักของเธอ กุ้ยหนิงไม่ได้มองว่าซือหยูนั้นร้ายหรือว่าก้าวร้าว เพราะเด็กสาวทำไปเพื่อปกป้องเจ้านายและคนที่เธอรักเท่านั้น“อย่างนั้นเหรอ ฮ่าๆๆ แสบใช่ย่อยเหมือนกันนะอย่างนั้น รับรองคงสะกิดหญิงสาวคนนั้นกระเด็นแน่ๆ หากมาเกาะแกะวอแวกับเธอ”คังเทียนหัวเราะชอบใจ คิดว่าดีแล้วหากเหวินโปนั้นได้ซือหยูมาเป็นภรรยา “ไม่แสบอย่างเดียวนะลุงคังเทียน ทั้งกวนทั้งมึนอีกต่างหาก ผมแค่แกล้งบอกว่าจะลืมพามาด้วย ลุงรู้ไห
Baca selengkapnya

บทที่ 134 อย่าถือคนบ้า

บทที่ 134 อย่าถือคนบ้าเฉิงอิงอิงยิ้มกับฟางเซียน ชายหนุ่มบ้านนี้ไว้ใจไม่ได้สักคน เจ้านายเป็นยังไงลูกน้องก็เป็นแบบนั้น สรุปแล้วหญิงสาวแต่ละคนในบ้านไม่มีใครต้องไปเก็บหอยเลยสักคนเดียว เฉิงอิงอิงจึงชวนหญิงสาวที่เหลือไปหาเก็บผักป่า ใจจริงเธออยากได้กระถินมากินกับหอยนางรมแต่ไม่รู้ว่ามีหรือเปล่าถึงแม้ว่ามิติจะมีของมากมายแต่ก็ไม่ได้มีกระถินเก็บไว้ เฮ้อ! อยากมีกระเป๋าโดเรม่อนเหมือนหมอเฉินจัง นึกอยากได้อะไรก็หยิบออกมา พูดแล้วก็คิดถึงไม่รู้เป็นยังไงบ้าง จะจัดการเรื่องปัญหาของตัวเองได้หรือยัง“ป้าสะใภ้ใหญ่ ฝากสองแฝดด้วยนะคะ หนูจะขึ้นเขาไปดูผักป่ามากินกับหอยนางรม ถ้าไม่มีผักที่คิดก็ต้องหาอะไรทดแทน” เฉิงอิงอิงหวังว่าจะมีโผล่ในป่าสักต้น สองต้นนะ“เฟิงเฟิง ชิงชิง อยู่กับยายอย่าดื้ออย่าซน และห้ามวิ่งนะ ต้องค่อยๆเดินเข้าใจไหมคนเก่ง” เฉิงอิงอิงบอกสองแฝด“ปายด้วย ด้ายไหม” เฟิงเฟิงเอียงคอถามแม่ด้วยท่าทางน่าเอ็นดู“ไปด้วยไม่ได้ครับ แม่ต้องเดินไป เฟิงเฟิงไปด้วยไม่ได้หรอก มันไกล”“ปายยด” เฉิงอิงอิงยิ้มกับความเจ้าเล่ห์ของลูกชาย เอาสิ เธอบอกว่าไกล เฟิงเฟิงก็บอกให้ไปกับรถ“รถที่เรานั่งมามันขึ้นเขาไม่ได้ เอาอย่า
Baca selengkapnya

บทที่ 135 แบบนี้ก็ได้เหรอ

บทที่ 135 แบบนี้ก็ได้เหรอเฉิงอิงอิงขึ้นเขามาวันนี้ไม่เสียเที่ยวเพราะเธอหาต้นกระถินจนเจอ ไม่รู้ว่ามีได้ยังไง แต่ก็ช่างเถอะ ไม่อยากคิด อาจจะเป็นเจ้าป่าเจ้าเขาสงสารหญิงสาวผู้บอบบางเช่นเธอเลยมอบต้นกระถินมากินให้หายอยาก“เรากลับกันดีกว่าทุกคน ไม่รู้ว่าทางฝั่งพี่จี้หยวนและลุงใหญ่กลับมาหรือยัง” เห็นผ้าผักป่าที่ช่วยกันเก็บนั่น น่าจะได้พอกับความต้องการแล้ว จึงชวนกันกลับ“เอาสิ กลับดีเหมือนกัน ตอนนี้เหงื่อเต็มตัวอยากกลับบ้านเต็มทีแล้วเหมือนกัน” เสี่ยวหลินเห็นด้วยจากนั้นทุกคนจึงชวนกันลงจากเขา ระหว่างทางยังคงมีชาวบ้านพูดคุยอย่างเป็นกันเองและหยอกล้อกุ้ยหนิงที่เธออวดว่าที่ลูกสะใภ้ออกหน้าออกตาทำให้ใครหลายๆ คนต่างก็พากันอิจฉา ไม่นานทั้งหมดจึงกลับมาถึงบ้านทุกคนก็พากันขมวดคิ้ว นี่มันเกิดอะไรขึ้น“มีอะไรกันคะ มาที่หน้าบ้านทำไมมากมายแบบนี้” เฉิงอิงอิงเป็นคนเอ่ยถามขึ้นมา“อิงอิง คือพวกเราได้ข่าวมาว่าตอนนี้อิงอิงประกาศรับสมัครพี่สะใภ้ให้กับฮุ่ยหมินและฮุ่ยหยาง พวกเราเลยพาลูกหลานมาให้ดูตัว”ชาวบ้านคนหนึ่งพูดขึ้นด้วยความดีใจ ใครบ้างไม่อยากเกี่ยวดองกับบ้านหลี่คง อีกทั้งหลี่ฮุ่ยหมินและหลี่ฮุ่ยหยางเรียนอยู่ในม
Baca selengkapnya

บทที่ 136 เตรียมไปช่วยหมอเฉิน

บทที่ 136 เตรียมไปช่วยหมอเฉินเหวินโปใช้หางตามองเย่เพ่ย เขาไม่เข้าใจผู้หญิงคนนี้จริงๆ มีสิทธิ์อะไรมาห้ามเขา ในเมื่อนี่มันชีวิตของเขา “ผมจะแต่งงานกับใครแล้วคุณมาเกี่ยวอะไรด้วย”“พี่ต้องแต่งงานกับฉันคนเดียวเท่านั้น พี่ตาต่ำขนาดที่จะคว้าเอาแม่บ้านมาเป็นภรรยาเลยเหรอ”“แม่บ้านแล้วยังไง คุณอาจจะมองว่าการเป็นแม่บ้านนั้นเป็นงานที่ไม่สูง แต่สำหรับผม ต่อให้ซือหยูจะเป็นเพียงคนล้างห้องน้ำ หรือเป็นเพียงพนักงานธรรมดา ในเมื่อผมเลือกที่จะรัก ผมก็รัก หรือว่าผมต้องหันกลับมามองคุณอย่างนั้นเหรอถ้าไม่ใช่ซือหยูผมก็ไม่คิดที่จะแต่งงานกับใคร ต่อให้คุณจะรวยล้นฟ้าผมก็ไม่เอา แล้วอย่ามาวุ่นวายกับผมและทุกคนอีก ถ้าผมเห็นคุณมาวุ่นวายอีกครั้งรับรองคุณเจอดีแน่ ผมไม่เคยเห็นใจใครนอกจากแม่ คนรักและครอบครัว คุณมาทางไหนกลับไปทางนั้นซะ”เหวินโปบอกอย่างหมดความอดทน ก่อนจะหันมาหาซือหยูแล้วพูดด้วยน้ำเสียงที่อ่อนโยน“ตัวเล็กตกลงจะตอบรับแต่งงานกับพี่ไหม”“หนูยังต้องเรียนอีกนะคะ”“แต่งงานแล้วก็เรียนได้ ดูอย่างอิงอิงสิมีลูกแล้วยังเรียนต่อได้เลย เสี่ยวหลินก็แต่งงานแล้วเหมือนกัน หรือว่ามีข้อกฎหมายข้อไหนบอกว่าห้ามหญิงสาวที่แต่งงานแล้
Baca selengkapnya

บทที่ 137 สัญญานะว่าจะปลอดภัย

บทที่ 137 สัญญานะว่าจะปลอดภัยเมื่อได้บทสรุปทุกคนต่างแยกย้ายเพราะพรุ่งนี้เฉิงจี้หยวนและลูกน้องต้องออกเดินทางไปเซี่ยงไฮ้“อิงอิงหนูต้องกลับไปเหมือนหมอเฉินไหม หากไม่มีหนูพี่กับลูกจะทำยังไง”เฉิงจี้หยวนคว้าตัวภรรยาเข้ามากอด แค่เขาคิดว่าถ้าหากไม่มีภรรยา ใจเขาก็แทบจะแหลกสลายแล้ว ขาคงอยู่ไม่ได้หากไม่มีเธอ“หนูไม่มีทางหายไปไหนหรอก หนูไม่มีทางที่จะทิ้งสามีกับลูกๆ ไปไหนแน่นอนค่ะ หัวใจหนูอยู่ที่นี่ ตัวหนูอยู่ที่นี่ และชีวิตของหนูอยู่ที่นี่ หนูไม่มีทางหายไป สามีไม่ต้องห่วงนะคะ ว่าแต่ถ้าหากสามีกลับมาไม่ทัน หนูและทุกคนจะกลับไปรอที่ปักกิ่งนะ ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น สามีต้องพาทุกคนกลับมาอย่างปลอดภัย รวมทั้งหมอเฉินด้วยเหมือนกัน”เธอไม่มีทางกลับไปได้อีกแล้ว แม้ว่าจะมีโอกาสแต่เธอขอเลือกที่จะอยู่ที่นี่ดีกว่า เพราะที่นี่มีทั้งครอบครัว มีทั้งลูกน้อยทั้งสองคน และสามีอย่างท่านนายพลเฉิงจี้หยวนที่รักและดูแลเอาใจใส่เธอมากขนาดนี้ เธอไม่มีทางทิ้งทุกคนไปได้อีกแล้วล่ะ “หนูสัญญาแล้วนะว่าจะไม่ทิ้งพี่และลูกๆไปไหน” แม้ว่าเขาจะมั่นใจแต่ก็อดที่จะกังวลไม่ได้ เพราะไอ้สหายบ้าอย่างหมอเฉินนั่นจริงๆทำให้เขาต้องคิดมากแบบนี้“ว่า
Baca selengkapnya

บทที่ 138 ความจริงตีแสกหน้า

บทที่ 138 ความจริงตีแสกหน้าเฉิงอิงอิงหลังจากที่สามีเดินทางไปแล้ว สายๆ ของวันนั้นเธอจึงให้คนของเฉิงจี้หยวนไปหาซื้อของตามรายการที่เธอเขียนให้ เพื่อที่จะมาสอนให้ทุกคนทำผงปรุงรสเนื้อหมูและเนื้อไก่ เมื่อได้ของทุกอย่างตามที่ต้องการแล้ว เฉิงอิงอิงจึงลงมือสอนทุกคนให้ทำ และมันก็ไม่ยากเลยในเมื่อเธอมีเตาอบ หมูและเนื้อไก่รวมไปถึงส่วนผสมต่างๆ หลังจากที่หั่นให้บางแล้วก็นำหมูข้าเตาอบ แต่ต้องดูไฟตลอดเพื่อที่จะไม่ให้หมูไหม้ หลังจากที่เนื้อหมูแห้งตามที่ต้องการแล้วจึงได้นำเอาส่วนผสมอื่นเขาเตาอบอีกครั้งและคอยดูไฟเหมือนเดิม“หลังจากที่ทุกอย่างแห้งได้ที่แล้ว เราก็เอาของทั้งหมดมาตำให้ละเอียด หลังจากนั้นก็บรรจุใส่ภาชนะที่เราต้องการได้แล้วค่ะ”เฉิงอิงอิงหันมาบอกป้าเซี่ยเหมยและอาเล็กของเธอ ส่วนเรื่องตำนั้นต้องมอบหน้าที่ให้ลุงใหญ่และอาเขย“มันง่ายขนาดนี้เลยเหรออิงอิง”เซี่ยเหมยไม่คิดว่าเครื่องปรุงที่นำมาปรุงอาหารให้ได้รสชาติที่อร่อยและกลมกล่อมนั้น มันจะง่ายขนาดนี้“ใช่ค่ะป้าเซี่ยเหมย อร่อย แต่ทำง่ายมาก ถึงจะทำง่ายแต่มันต้องดูปริมาณให้พอดีตามส่วนที่เราต้องการ ป้าเซี่ยเหมยไม่ต้องกลัวว่าใครจะลอกเลียนแบบ หนูเชื่อ
Baca selengkapnya

บทที่ 139 ตัวใครตัวมันนะหมอ

บทที่ 139 ตัวใครตัวมันนะหมอหมอเฉินเมื่อได้ยินก็นิ่งค้างไป ตอนนี้เขามีความรู้สึกเหมือนกับว่ามีใครเอาไม้หน้าสามมาตีที่หัว ‘เชี้ยแล้วไหม นี่คือพี่ชาย แล้วคำพูดที่เขาทำร้ายจิตใจเธอก่อนที่จะให้เหวินโปพาไปหาอิงอิงล่ะ เวรแล้วไหมไอ้หมอ’“หมอ นายเป็นอะไร นิ่งค้างเลย หึ หึ” เฉิงจี้หยวนถามด้วยเสียงหัวเราะ“นายรู้มานานแค่ไหนแล้วไอ้ท่านนายพล” หมอเฉินเมื่อตั้งสติได้ถามอย่างแค้นเคือง“นานแล้ว ตั้งแต่วันแรกเลย แต่เจียซีไม่อยากให้บอก เธอกลัวว่าพี่ชายเพียงคนเดียวที่เหลืออยู่จะได้รับอันตราย และไม่ให้ฉันบอกใคร”หมอเฉินมองค้อน เออดี ไม่บอกไม่พูด ตอนนี้นอกจากจะแก้ปัญหาเรื่องของตัวเองแล้ว สิ่งที่หมอเฉินหนักใจมากกว่าคือจะง้อเมียยังไง ตลอดเวลาเขาปากหมาเสียด้วยสิ“ทีนี้นายตอบได้รึยังว่าทำไมสภาพเป็นแบบนี้ หรืออยากตายมาก วันนี้ที่ฉันมาคือต้องการจะมาช่วยและพาเค่อหมิงพี่ภรรยาของนายมาเป็นมือขวาให้นาย ในเมื่อตอนนี้ไว้ใจใครไม่ได้ นายก็ควรจะมีคนสนิทที่ไว้ใจได้สักคนนอกเหนือากคนของนายในเมื่อเค่อหมิงเคยเป็นคนสนิทของท่านนายพลอาวุโสตงมาก่อน ฝีมือเขาก็พอตัวอีกทั้งมาอยู่กับฉันเขาก็ฝึกฝนร่างกายของตัวเองมาตลอด รับรองนายไม่ตา
Baca selengkapnya

บทที่ 140 ยังมีอีกเหรอคนแบบนี้

บทที่ 140 ยังมีอีกเหรอคนแบบนี้เฉิงอิงอิงมองเด็กสาวคนนี้ปักผ้าด้วยความตั้งใจ เธอมองว่าฝีเข็มที่เธอกำลังปักนั้นดีมากจึงกระซิบคุยกับฟางเซียน“พี่ฟางเซียน ดูเด็กสาวคนนี้ท่าทางจะอายุยังไม่มาก น่าจะอ่อนกว่าฉันนะ แต่ไม่คิดว่าจะมีความสามารถด้านนี้”“ใช่พี่เองยังมีความสามารถไม่เท่ากับเธอเลย แต่เพียงแค่เธอใช้จักรไม่เป็นเท่านั้น” ฟางเซียนเห็นด้วย เธอมองเด็กสาวที่กำลังตั้งหน้าตั้งตาทำงานออกมาให้ดีที่สุด“แต่ไม่ใช่ว่าเราจะสอนไม่ได้นะพี่ ตอนนี้ในปักกิ่งผ้าปักนั้นเป็นที่ต้องการของคุณหญิงคุณนายมากเลยนะ ยิ่งถ้าหากผ้าปักพวกนี้เข้าไปอยู่ในชุดที่เราขายฉันว่าเราเพิ่มมูลค่าได้อีกเยอะนะพี่”เฉิงอิงอิงมองถึงเม็ดเงิน เพราะตอนนี้ผ้าปักลวดลายต่างๆ นั้นเป็นที่ต้องการของคนในปักกิ่งมากและเธอเชื่อว่าหากได้ผ้าที่เด็กสาวคนนี้ปักส่งไปขายที่ปักกิ่งคงจะขายได้แพงแน่ๆ เพราะยิ่งเป็นการปักด้วยมือสมัยนี้มันยิ่งเพิ่มมูลค่าของตัวเอง“เสร็จแล้วค่ะพี่สาว”เด็กสาวคนนั้นยิ้ม แล้วส่งผ้าที่ปักเป็นดอกกล้วยไม้ให้ทั้งสองคนดู เฉิงอิงอิงและฟางเซียนั้นพอใจในผลงานของเด็กสาวคนนี้มาก ผ้าปักดอกกล้วยไม้ผืนนี้มันเหมือนดอกไม้ของจริงแทบจะมองไม่อ
Baca selengkapnya
Sebelumnya
1
...
111213141516
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status