Semua Bab นางร้ายทะลุมิติ ยุค70: Bab 101 - Bab 110

บทที่ 102 สอบเกาเข่าเช้าวันต่อมา หลี่คงและภรรยาจึงได้มาเยี่ยมคุณแม่มือใหม่ที่โรงพยาบาล มาถึงได้เจอกับสองหนูน้อยที่กินนมเสร็จพอดี ตาและยายจึงอุ้มหนูน้อยทั้งสองด้วยรอยยิ้ม“ตั้งชื่อให้ลูกกันหรือยังจี้หยวน” ตอนนี้หลี่คงญาติดีกับหลานเขยแล้ว จึงได้ถามด้วยรอยยิ้ม“ยังเลยครับ ลุงใหญ่ตั้งให้หน่อยได้ไหม” เฉิงจี้หยวนนั้นเกรงใจลุงใหญ่ เพราะเป็นญาติของภรรยาหลี่คงยิ้ม “นายเป็นพ่อ ควรจะตั้งให้ลูกเอง เชื่อลุง เรื่องนี้ลุงไม่มีปัญหา”เฉิงจี้หยวนนั้นยิ้มแก้มปริที่ลุงใหญ่บอกให้เขาตั้งชื่อลูกเอง เขาเตรียมชื่อไว้ตั้งแต่รู้ว่าภรรยารักท้องแล้ว เพียงแต่เขาไม่ได้บอกใครแม้แต่ภรรยา“คนโตชื่อเฉิงเจี้ยนเฟิง ส่วนลูกสาวชื่อเฉิงหลานชิงหรือชิงชิงจะได้ชื่อคล้องกับแม่ของเขา”“ฮ่า ๆ ๆ ๆ นี่นายแอบตั้งชื่อไว้แล้วใช่ไหม เหมาะมาก ชื่อเพราะมาก ใช่ไหมชิงชิงของตา เนอะเฟิงเฟิง ทั้งสองคนชอบชื่อนี้ไหมหลานรัก” หลี่คงเล่นกับหลานทั้งสองคน“พี่หลงจื่อ ไม่คิดจะอุ้มหน่อยเหรอหนูและพี่จี้หยวนคุยกันแล้วจะให้ทั้งสองคนนี้เป็นลูกบุญธรรมของพี่”เฉิงอิงอิงยิ้มให้ ในเมื่อเป็นสามีของพี่ชายเธอ ทั้งสองคนคงไม่มีลูก เธอและสามีได้คุยเรื่องนี้มานาน

บทที่ 104 จุดไต้ตำตอ“เก่งมานะทุกคน ฮุ่ยหมิน ฮุ่ยหยาง พ่อภูมิใจในตัวลูกทั้งสองคนมาก เสี่ยวหลิน อิงอิง ลุงภูมิใจในตัวเราทั้งสองคนด้วยเช่นกัน ตลอดเวลาที่ผ่านมา พวกเราไม่เคยย่อท้อ ไม่ยินยอมไปตามโชคชะตา เลือกที่จะฝืนทำตามความต้องการของตัวเอง และวันนี้ทั้งสี่คนได้ทำสำเร็จแล้ว”หลี่คงพูดกับลูกและหลานด้วยรอยยิ้ม คนเป็นพ่อและลุงเช่นเขาเพียงแค่เห็นเด็กๆ ได้มีโอกาสเรียนต่อตามความฝัน เขามีความรู้สึกหวานล้ำในอกแล้ว จากที่เคยเป็นคนจน โดนบ้านหลี่กดขี่มาตลอด ลูกๆทั้ งสองคนไม่มีโอกาสได้เรียนต่อ รวมถึงหลานสาวอย่างอิงอิง แต่ไม่มีใครย่อท้อต่อโชคชะตา กลับฝืนตัวเองมุ่งมั่นว่าสักวันจะต้องทำได้เพียงแค่ลูกชายทั้งสองคนสอบเข้าทำงานเป็นผู้ช่วยผู้อำนวยการสำนักงานพลเรือนได้ แค่นี้เขาก็ตายตาหลับแล้ว แต่นี่เด็กทั้งสี่คนกลับสอบเข้ามหาลัยได้ด้วยคะแนนที่สูงลิ่ว แค่นี้คนเป็นพ่อเช่นเขาไม่มีอะไรให้เสียใจอีกแล้ว แต่หลี่คงไม่รู้เลยว่า อีกไม่นานแม้แต่ผู้ว่าการมณฑลยังต้องมาหาเพื่อแสดงความยินดี ที่ทั้งสี่คนสอบได้คะแนนเต็ม ซึ่งไม่เคยมีใครทำได้เลย เด็กชนบทบ้านเดียวกันจะทำคะแนนได้แบบนี้ นี่เป็นการสร้างชื่อเสียงให้แก่มณฑลเป็นอย่

บทที่ 106 ชื่อเสียงโด่งดัง“นายกลับไปแฝงตัวอยู่กับนายพลอะไรตงๆ นั่น คอยส่งข่าวให้นายพลเฉิงทุกอย่าง ส่วนครอบครัวนายกลับไปฉันช่วยเอง รอฟังข่าวเถอะ ไม่ต้องอึ้งตะลึงกันแบบนั้น หากไม่ทำอย่างนี้นายเดินออกไปแบบปลอดภัย ฝั่งนั้นไม่เชื่อหรอก หากนายไม่บาดเจ็บเลย”หมอเฉินอธิบายเหตุผลว่าทำไมเขาถึงยิงนายทหารคนนี้ ทุกคนได้ยินแบบนั้นต่างก็พยักหน้าเข้าใจเฉิงจี้หยวนพอใจในความรอบคอบของหมอเฉิน เขาเองลืมคิดเรื่องนี้ไปเสียสนิทเลยเหมือนกัน ในเมื่อนายพลอาวุโสตงยังส่งคนแฝงตัวเข้ามาในทีมของเขาได้ เขาก็ควรจะส่งกลับไปได้เหมือนกัน แต่สงสัยว่าหมอเฉินเอาอะไรยัดใส่ปากนายทหารคนนั้น“แต่ว่าหมอเอาอะไรให้เขากิน”“ยาพิษ”“หา!” ทุกคนร้องเสียงหลงไม่คิดว่านั่นคือยาพิษ แม้แต่นายทหารคนนั้นยังยืนหน้าซีด“จะตกใจอะไร หากเขาไม่หักหลังท่านนายพลฉันจะมอบยาถอนพิษให้ ไม่เห็นยากเลย แต่ตอนนี้ฉันว่าทำตามแผนฝ่าดงกระสุนนี่ออกไปก่อนเถอะ ส่วนนายก็กลับเข้าไปหาพวกนั้น อย่าลืม! ต้องคอยส่งข่าวมาตลอดด้วยล่ะ หมอเฉินสุดหล่อเตือนแล้วนะ เดี๋ยวจะหาว่าไม่บอกอีก จำไว้ว่าชีวิตนั้นมีค่า อย่ามาซ่ากับหมอเฉิน”หมอเฉินพูดยิ้มๆ ก่อนจะล้วงเอาของบางอย่างออกมาจา

บทที่ 108 การเอาคืนของเหวินโปเหวินโปได้ยินคำสั่งของท่านนายพลเขาพยักหน้ารับด้วยรอยยิ้ม แต่เขาไม่คิดจะให้ท่านนายพลหรือพี่จี้หยวนต้องเดือดร้อน ในเมื่อนี่คือเรื่องของเขากับชายคนนั้น คนที่เขาเขาไม่เคยคิดที่จะเรียกว่าพ่อ จากนั้นทุกคนจึงได้แยกย้ายกันกลับ เพราะแต่ละคนไม่ไหวกับร่างกายของตัวเองแล้ว“สามีค่ะ น้องต้องไปรายงานตัวที่มหาวิทยาลัย นี่ก็เหลือเวลาไม่มากแล้ว” เฉิงอิงอิงเข้ามาในบ้านก็บอกเรื่องที่ต้องไปรายงานตัวให้สามีได้รู้“ครับ ยังพอมีเวลา พรุ่งนี้พี่จะเข้าไปทำเรื่องย้ายกลับไปที่ปักกิ่ง ไม่เกินสองอาทิตย์เราก็เดินทางกันได้แล้ว แต่ว่าครั้งนี้มีใครไปบ้าง พี่จะได้ให้คนเตรียมรถให้ แต่หนูเก่งมากเลยนะครับสามารถสอบเข้ามหาลัยชิงหัวได้ ที่นี่มีแต่หัวกะทิทั้งนั้น”เฉิงจี้หยวนอดที่จะชมภรรยาไม่ได้ ไม่ว่าเรื่องอะไรภรรยาของเขาเก่งไปเสียหมด“ไปแค่พวกเราค่ะ ลุงใหญ่ป้าสะใภ้ ลุงคังเทียนไม่ได้ไป ทุกคนห่วงงานที่นี่ ตอนนี้มียอดสั่งซื้อเข้ามาเพิ่มมากขึ้น กลัวว่าจะไม่พอส่ง ลุงใหญ่เลยจะดูงานที่นี่ก่อน หากเวลาลงตัวแล้วค่อยตามไป”เฉิงอิงอิงเธอคุยเรื่องนี้กับทุกคนแล้ว แต่ทุกคนบอกว่าค่อยตามไปเที่ยว และจะแบ่งกันไป

บทที่ 110 ความกังวลของเฉิงจี้หยวนรถที่ขับเคลื่อนอย่างช้าๆ ได้หยุดจอดทันทีที่ได้ยินเสียงของหลี่คง เฉิงอิงอิงลงมาจากรถยิ้มให้ตาหยี แต่ก็แกล้งถามอย่างไม่รู้ไม่ชี้“ลุงใหญ่มีอะไรหรือเปล่าคะ ถึงได้เรียกให้รถหยุด”“รอลุงด้วยลุงไปด้วย เดี๋ยวลุงไปเก็บของก่อน”หลี่คงรีบบอกหลานสาวก่อนจะชะเง้อมองหาหลานตัวน้อยทั้งสองคน เฉิงจี้หยวนอุ้มลูกน้อยลงมายืนข้างภรรยาด้วยรอยยิ้ม ในที่สุดลุงใหญ่ก็แพ้ใจตัวเองเพราะคิดถึงหลาน“ชิงชิง เฟิงเฟิง รอตาก่อนนะ ตาขอไปเก็บของและฝากบ้านให้ยายเล็กและครอบครัวมาอยู่บ้านใหญ่ รอตาก่อนนะ”หลี่คงรีบบอกหลานตัวน้อยทั้งสองคน ไม่สนใจเลยว่าหลานสาวและหลานเขยนั้นแอบอมยิ้มเขาอยู่“ขึ้นรถเถอะพี่ น้องบอกน้องเล็กและน้องเขยเรียบร้อยแล้ว ของทั้งหมดก็อยู่ในรถหมดแล้ว อย่าช้าเลยสงสารหลานทั้งสองคน ดูสิมองใหญ่แล้ว”กุ้ยฮวาเดินยิ้มเข้ามาหาสามี เธอพูดผิดเสียที่ไหนล่ะ ในที่สุดก็ร้องตามหลานตัวน้อยทั้งสองคน ซาลาเปาสองก้อนเหมือนจะรู้ว่าคุณตาของทั้งสองคนมาด้วยรีบยื่นมือส่งเสียงอ้อแอ้ให้ "แอ๊ แอ๊" หลี่คงยิ้มหน้าบาน เขาไม่สนใจแล้วถึงแม้จะรู้ว่าภรรยาและทุกคนแกล้งเขา แต่สิ่งที่สำคัญที่สุดและเป็นน้ำหล่อเลี