Semua Bab นางร้ายทะลุมิติ ยุค70: Bab 141 - Bab 150

บทที่ 141 อ้าว เกมพลิกเฉยซู่เฟยเดินเข้ามาหาแม่ในห้องจากนั้นจึงเล่าเรื่องทุกอย่างให้ฟังอย่างละเอียด พอเห็นสีหน้าแม่มีอาการคล้ายคนคิดหนัก เธอจึงเลือกที่จะไม่พูดอะไร จากนั้นจึงพยุงแม่เดินออกมา“ขอบคุณ คุณนายมากนะคะที่รับซู่เฟยเข้าทำงานและยังช่วยเหลือหาหมอมารักษาน้าอีก หากหายดีแล้วน้าขอทำงานด้วยนะคะ คุณนายไม่ต้องให้เงินเดือนน้าก็ได้ ขอแค่น้าได้อยู่กับลูกสาวก็พอแล้ว” เหว่ยหย่าพูดน้ำเสียงอิดโรย“น้ารู้ใช่ไหมว่าฉันต้องการให้ซู่เฟยเป็นคนดูแลร้านที่กำลังจะเปิดใหม่ในอำเภอ เพราะฉะนั้นซู่เฟยจะต้องไปอยู่ที่นั่น น้าพร้อมจะย้ายออกจากที่นี่ไหม” เฉิงอิงอิงไม่พูดเยอะ เธอคิดว่าตอนที่ซู่เฟยเข้าไปหามารดาคงจะต้องพูดอะไรบ้างแล้ว และเธอเองไม่จำเป็นต้องพูดมาก“น้าเข้าใจในสิ่งที่คุณนายพูดค่ะ ยินดีทำตามอย่างที่ซู่เฟยต้องการ เพราะถ้าหากพ่อของซู่เฟยยังคงกตัญญูกับแม่ของเขาอยู่แบบนี้ น้าก็พร้อมที่จะหย่าและเริ่มชีวิตใหญ่กับลูกสาวสองคน”เหว่ยหย่าเอ่ยอย่างจริงจัง ถึงแม้ว่าสามีเธอจะเป็นคนดี แต่การเป็นคนดีและกตัญญูกับมารดาจนเชื่อฟังทุกอย่าง เธอก็พร้อมที่จะตัดใจ ไม่ใช่ว่าไม่รู้ว่าแม่สามีกำลังจะแต่งหญิงสาวมาให้เป็นภรรยาอ

บทที่ 143 กลับปักกิ่งเฉิงอิงอิงรีบวิ่งสี่คูณร้อยกลับบ้าน เอาแล้วไงสวี่เจียซีโกรธอะไรอีก ตอนแรกเหมือนจะคุยกับเธอรู้เรื่องแล้วว่าจะรอหมอเฉินกลับมาก่อน แต่ใครจะคิดว่าสวี่เจียซีจะไปตอนนี้ เมื่อมาถึงบ้านเฉิงอิงอิงจึงรีบเดินเข้าไปในห้องของสวี่เจียซีก่อนอันดับแรก“เกิดอะไรขึ้นเจียซี ทำไมจึงคิดที่จะไปจากที่นี่ เธอไม่ต้องการรอหมอก่อนเหรอ”“ฉันมีเหตุผล เธอให้ฉันไปเถอะนะ ฉันขอเถอะ” สวี่เจียซีขอร้อง“เธอแน่ใจแล้วเหรอว่าไม่ต้องการที่จะอยู่ที่นี่ต้องการที่จะไปจริงๆ”เฉิงอิงอิงยังคงถามย้ำ จะให้เธอมาตัดสินใจเรื่องของคนอื่นก็ไม่ใช่ คำว่าชีวิตคู่หรือครอบครัวมันละเอียดอ่อนเกินไป มันไม่เหมือนคู่อื่นๆ ที่เธอเป็นแม่สื่อให้ เรื่องนี้มันคือตัวหมอล้วนๆ ถ้าถามว่าหมอผิดไหม สำหรับเธอคือไม่มีใครผิดหรือใครถูก เพราะทั้งสองเลือกที่จะไม่พูดคุยกัน ปล่อยให้ปัญหามันกองสุมหัว เธอไม่เข้าใจแค่บอกรักมันจะตายไหม“อืม ฉันแน่ใจแล้ว ในเมื่อฉันเลือกเอง หากวันใดฉันเข้มแข็งฉันจะไปเยี่ยมเธอที่ปักกิ่งนะ”สวี่เจียซีพูดด้วยรอยยิ้ม ในเมื่อเธอตัดสินใจแล้ว ตอนนี้เธอมีอีกชีวิตที่ต้องดูแล เธอไม่อยากจมอยู่กับเรื่องเดิมๆ หมอเฉินคงจะมีทางเลื

บทที่ 145 ข่าวลือที่ฆ่าคนได้เฉิงอิงอิงและทุกคนเดินออกมากำลังจะถึงที่รถจอดอยู่ประจำ ทำให้เจอเข้ากับชายหนุ่มคนหนึ่งเดินเข้ามาทักด้วยรอยยิ้ม“ซือหยูจะกลับแล้วเหรอ ให้พี่ไปส่งไหม” ถึงแม้จะเรียนปีเดียวกัน แต่เขาอายุมากกว่าหลายปีจึงได้แทนตัวเองว่าพี่“ไม่เป็นไรค่ะ ฉันกลับพร้อมเจ้านาย ขอบคุณมากนะคะ” ซือหยูตอบกลับ เธอไม่อายหากจะบอกใครๆ ว่าเธอทำงานบ้านนายพล“สวัสดีครับ ผมชื่อต้าวหมิงเป็นสหายในชั้นเรียนของซือหยู ฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะครับ” ต้าวหมิงเอ่ยทักทายทุกคนด้วยความเป็นกันเอง ทำให้เฉิงอิงอิงและคนอื่นๆ ต่างก็แนะนำตัวเองเช่นกัน“ซือหยูทำงานที่บ้านของอิงอิงเหรอ เก่งจังเลยนะทำงานไปด้วยเรียนไปด้วย ส่งตัวเองเรียน น่าอิจฉาจัง”“ไม่ต้องน่าอิจฉาหรอก นายท่านเป็นคนออกค่าใช้จ่ายให้ทั้งหมด อีกอย่างนายท่านห่วงนายหญิงเลยให้หนูมาดูแล” ซือหยูตอบตามความเป็นจริง“เดี๋ยวก่อนนะต้าวหมิง นายเข้าหาซือหยู่เพราะชอบเธอหรือเปล่า ซือหยู่มีคนรักแล้ว นายอย่าเสียเวลาเลย” หลี่ฮุ่ยหยางมองว่าชายหนุ่มคนนี้น่าจะอายุเท่ากับเขา และดูท่าทางขี้อาย เลยไม่อยากให้ผิดหวัง“เปล่านะ ฉันแค่อยากมีสหาย และฉันเรียนกับซือหยู่มาตั้งแต่ปีที่แล

บทที่ 147 เกิดเรื่องกับหลี่ฮุ่ยหยางทันทีที่สิ้นเสียงของเฉิงจี้หยวนคนที่ไม่ได้ยินข่าวลือและรู้ว่าเฉิงอิงอิงนั้นเป็นใครต่างก็ยืนนิ่งเฉยมีเพียงแค่ตกใจเท่านั้น ไม่เหมือนกับกลุ่มอาจารย์ที่รู้เรื่องข่าวลือแต่ปิดเงียบ ทำให้แต่ละคนเริ่มทรงตัวไม่อยู่“ผมเชื่อว่าหลายท่านในนี้อาจจะรู้จักว่าอิงอิงนั้นเป็นใคร แต่บางคนอาจจะไม่รู้จัก ผมไม่มองว่าใครผิดใครถูก แต่จรรยาบรรณของคนเป็นอาจารย์นั้นควรจะมีมากกว่านี้ หากเรื่องนี้ไม่ได้เกิดขึ้นกับอิงอิง แต่เกิดขึ้นกับนักศึกษาคนอื่น และถ้าหากนักศึกษาคนนั้นไม่มีเบื้องหลังเหมือนกับภรรยาผม เชื่อเถอะนักศึกษาคนนั้นคงฆ่าตัวตาย ถ้าเกิดข่าวลือไม่ใช่เรื่องจริงผมไม่รู้นะว่าครั้งนี้ผมจะระงับอารมณ์ของตัวเองได้หรือเปล่า ผมรู้สึกว่าเรื่องนี้ที่เกิดขึ้นผมรับไม่ได้ ปกติผมไม่เคยเข้ามาวุ่นวายที่นี่เพราะเป็นสถานที่ศึกษา อีกทั้งผมเป็นทหารไม่ควรจะเข้ามาวุ่นวายหากไม่จำเป็น ถ้าอย่างนั้นผมขอถามอาจารย์หน่อยว่าเรื่องนี้ผมควรจะทำยังไง ปล่อยผ่านเหมือนที่คุณกล่าวมาก่อนหน้าหรือเปล่า หรือว่าผมควรเล่นงานจนพังกันไปข้างหนึ่ง และผมเลือกข้อหลัง”เฉิงจี้หยวนหันไปถามอาจารย์ที่เป็นน้าสะใภ้ของฟู่เฟย

บทที่ 149 มาหาเรื่องถึงที่เมื่อทุกคนกลับมาถึงบ้านกลับเจอหมอเฉินหน้าดำหน้าแดงอยู่ เพราะเขานั้นมัวแต่ทะเลาะกับสวี่เค่อหมิง จึงทำให้รู้ช้าว่าสวี่เจียซีนั้นหายไปแล้ว“พี่เป็นพี่ชายของเจียซีใช่ไหม” เฉิงอิงอิงเมื่อเข้ามาถึงจึงได้ถามออกไป“ใช่ครับ นายหญิงมีเรื่องอะไรหรือเปล่า” สวี่เค่อหมิงตอบรับอย่างนอบน้อมเพราะเฉิงอิงอิงนั้นเป็นภรรยาเจ้านายของเขา“เปล่าหรอก ตอนที่เจียซีจะจากไปเธอฝากจดหมายไว้ให้พี่หนึ่งฉบับ แล้วเธอยังฝากบอกว่าไม่ต้องเป็นห่วงเมื่อเธอสบายใจเธอจะกลับมาเอง อีกทั้งเธอยังขอเบอร์โทรศัพท์ที่นี่และที่พี่ทำงานไปด้วย คอยรับโทรศัพท์เธอเถอะ หนูไม่ได้เปิดอ่านนะ พี่อ่านเอาเองก็แล้วกัน”เฉิงอิงอิงล้วงเอาจดหมายออกมาจากกระเป๋าก่อนจะยื่นให้ จากนั้นจึงหันมาบอกกับหมอเฉิน“ของหมอก็มี แต่ตอนนี้ตรวจร่างกายสหายฉันก่อน ค่อยเอาจดหมายที่หลัง”“ให้ก่อนไม่ได้เหรออิงอิง ฉันไม่ได้หนีหายไปไหนหรอก”หมอเฉินอ้อนวอน แค่เขารู้ว่าเจียซีหนีไปเขาแทบจะเป็นบ้า ยังมีสวี่เค่อหมิงที่มองแล้วอยากจะฆ่าเขาให้ตายคามืออีก แล้วนี่มีจดหมายของเขาแต่กลับไม่ให้ จะทำร้ายจิตใจกันเกินไปไหม“นั่นน่ะสิ จดหมายไม่หายไปไหนหรอก รอรักษาเสร