Semua Bab นางร้ายทะลุมิติ ยุค70: Bab 111 - Bab 120

บทที่ 111 ชนบทแล้วยังไงเช้านี้เป็นวันที่ทุกคนต้องไปรายงานตัวที่มหาวิทยาลัย รวมถึงตัวของซือหยูด้วย เฉิงจี้หยวนห่วงความปลอดภัยของภรรยาจึงให้หลงจื่อเป็นคนพาไป แต่เฉิงอิงอิงให้คนอื่นขับรถไปส่งแทน และให้พี่หลงจื่ออยู่กับเด็กๆ ถ้าจะบอกว่าเธอเชื่อใจพี่หลงจื่อนั้นไม่ผิดเมื่อทั้งสี่คนรายงานตัวเรียบร้อยแล้วจึงได้กลับมารอซือหยูเพราะนัดเจอกันที่รถ ความโดดเด่นของทั้งสี่คนทำให้เป็นจุดสนใจอย่างมาก สองแฝดอย่างหลี่ฮุ่ยหมินและหลี่ฮุ่ยหยางต้องกระซิบถามน้องสาวด้วยความไม่สบายใจ“อิงอิง คนเขามองอะไรกัน หรือว่าพี่และน้องรองแต่งตัวผิดปกติ”วันนี้น้องสาวเป็นคนเตรียมเสื้อผ้า นาฬิกา แม้แต่รองเท้า เฉิงอิงอิงก็จัดการให้ทุกอย่าง ซึ่งเขาก้มมองดูตัวเองก็ไม่มีอะไรผิดปกติ แต่ทำไมนักศึกษาคนอื่นจึงได้มองเขาทั้งสี่คนแบบนั้นล่ะ“โอ้ย! คุณฮุ่ยหมิน คุณฮุ่ยหยาง ไม่ต้องสนใจสายตาคนอื่นหรอก เราเด่น เราดีกว่าคนมองเป็นธรรมดา แค่เสื้อผ้าที่คุณๆ ใส่ ทุกคนก็รู้ได้แล้วว่าราคาแพงแค่ไหน ที่นายหญิงให้หนูหนูแทบยังไม่กล้าใส่ ชุดหนึ่งเงินเดือนหนูเป็นปี อีกทั้งพวกเขาคงจะได้ข่าวคนที่สอบได้คะแนนเต็มว่าเป็นใคร จึงได้มองกันอย่างสนใจ สรุปคือ อ

บทที่ 113 วางแผนเอาคืน“ท่านนายพลผมมีเรื่องจะคุยด้วยสะดวกไหม อิงอิงด้วยนะ”หมอเฉินพูดเสียงนิ่งไม่มีแววล้อเล่น เฉิงจี้หยวนพยักหน้าและเรียกทุกคนเข้าห้องทำงาน เมื่อเข้ามาถึงในห้องหมอเฉินไม่รีรอรีบบอกทันที“นายพลพรุ่งนี้ไม่ว่าเกิดอะไรขึ้นห้ามห่างจากอิงอิงก็แล้วกัน รู้ใช่ไหมว่าพรุ่งนี้มีกับดัก”“จะเกิดอะไรขึ้นกับอิงอิงใช่ไหม หรือว่างานพรุ่งนี้ฉันไม่ต้องไป” เฉิงจี้หยวนถามอย่างร้อนรน กลัวว่าจะเกิดอะไรขึ้นกับภรรยา“ท่านนายพลบางอย่างเราฝืนมันไม่ได้หรอก และที่ผมบอกว่าห้ามห่างจากอิงอิงก็เพราะว่าคนที่เป็นอันตรายก็คือคุณ รู้ไม่ใช่เหรอว่าพวกนั้นหมายหัวคุณไว้ เข้าตาจนเมื่อไหร่อิงอิงคือที่ที่ปลอดภัยที่สุด ส่วนหลงจื่อและทุกคนแยกไปทำอย่างอื่น”หมอเฉินพูดจบก็เอาระเบิดออกมาจากย่าม ตั้งไว้บนโต๊ะทำงานของท่านนายพล ครั้งนี้ พ่อบ้านเทียน อาเฟิน และอาเฉิน คนสนิทของท่านนายพลอ้าปากค้างจริงๆ “ไม่ต้องตกใจขนาดนั้นก็ได้ไหม รู้อยู่ว่าผมหล่อและหน้าตาดี”“หมอถามจริง หมอรู้ได้ยังไงว่าจะเกิดเรื่องพรุ่งนี้ แล้วเอาระเบิดมาให้แบบนี้จะให้ไปถล่มใครเหรอ”เฉิงอิงอิงมองค้อน มาแต่ละทีไม่เคยมีเรื่องดีๆเลยใช่ไหม อยากรู้จริงๆ ว่าชา

บทที่ 115 ตาต่อตา ฟันต่อฟันเฉิงอิงอิงและกัวจ๋ายเซียงทำธุระส่วนตัวเสร็จแล้ว เตรียมจะออกจากห้องน้ำ เจอเข้ากับตงหลานเว่ยที่ยืนรออยู่“กล้ามากเลยนะที่ย้อนฉันแบบนั้น”“แล้วยังไง ในเมื่อมันคือความจริง ทำไมฉันต้องไม่กล้า นี่อย่าบอกนะว่าเดินตามมาถึงห้องน้ำเพื่อที่จะถามเรื่องแค่นี้ ลงทุนเหมือนกันนะเนี่ย” มีเหรอที่เฉิงอิงอิงจะไม่ย้อนกลับ“ดูเธอไม่ใสซื่ออย่างที่แสดงออกเลยนะ ไม่รู้ว่าพี่จี้หยวนจะรู้หรือเปล่าว่าภรรยาตัวเองเป็นแบบนี้”“แต่งงานจนมีลูกโต เธอคิดเหรอว่าพี่จี้หยวนสามีฉันจะไม่รู้ว่าภรรยาสุดที่รักเป็นยังไง เธอยังมองออกแล้วคิดว่าพี่จี้หยวนเป็นถึงท่านนายพลจะไม่รู้นิสัยของภรรยา ประสาท!” เฉิงอิงอิงยืนกอดอกมองตั้งแต่หัวจรดเท้า“แกอย่าคิดนะว่าแกจะชูคอได้ตลอด สักวันฉันจะทำให้แกเจ็บปวด คอยดูเถอะ”ฉันจะทำให้พวกแกเจ็บปวดเหมือนที่ฉันเป็น แต่ประโยคสุดท้ายตงหลานเว่ยไม่ได้พูดออกไป ก่อนจะเดินออกจากห้องน้ำเธอหันกลับมายิ้มเยาะแล้วพูดขึ้นว่า“ระวังลูกๆ ของเธอไว้ให้ดี ระวังจะไม่ทันโต”สิ้นสุดคำพูดของตงหลานเว่ย เฉิงอิงอิงเลือดขึ้นหน้า ด่าเธอพอทนได้ แต่ขู่ถึงลูกเธอไม่ขอทน เฉิงอิงอิงอิงกระชากผมของตงหลานเว่ยมา

บทที่ 117 ไม่สามารถอยู่ร่วมโลกกันได้เฉิงอิงอิงและเฉิงจี้หยวนแอบออกจากมิติไม่ให้ใครเห็น เมื่อทุกคนเห็นท่านนายพลและนายหญิงต่างก็พากันร้องเรียกอย่างดีใจ ที่เห็นเจ้านายทั้งสองคนปลอดภัย แต่ไม่เข้าใจทำไมท่านนายพลหน้าตาแบบนั้นล่ะ“เจ้านายเป็นอะไรหรือเปล่า หรือบาดเจ็บตรงไหนทำไมทำหน้าแบบนั้น”หลงจื่อถามคนแรก เขากลัวว่าเจ้านายจะเป็นอะไร แต่ว่าถ้าเกิดบาดเจ็บแต่ทำไมเจ้านายของเขาถึงได้เดินแบบปกติล่ะ“ไม่มีอะไรหรือพี่หลงจื่อ แค่พี่จี้หยวนไม่สมหวังบางอย่าง”เฉิงอิงอิงเดินไปกระซิบที่หูเพื่อไม่ให้คนอื่นได้ยิน เพราะพี่หลงจื่อเป็นพี่เขยของเธอ เธอเลยไม่ปิดบัง“ห๊า!! เจ้านายนี่มันในป่านะครับ โอ้ย! ตายแล้ว”หลงจื่อได้ยินนายหญิงหรือน้องสาวของคนรักบอกก็ร้องเสียงหลง เจ้านายครับ ลูกน้องฝ่าดงกระสุนยิงกันสนั่น ยิ่งที่กระทรวงและบ้านนายพลอาวุโสตงโดนระเบิดกันทั้งนั้น เจ้านายยังมีอารมณ์นั้นอีกเหรอ แล้วนี่มันในป่านะครับ หรือว่าเจ้านายอยากเปลี่ยนบรรยากาศ หลงจื่อคิดเองทะเลาะกับตัวเองอย่างไม่เข้าใจ“พูดมากหลงจื่อ ไปอยู่ชายแดนสักครึ่งปีไหม เอาให้ลงแดงตายไปเลย” เฉิงจี้หยวนที่ไม่สมหวังเพราะลูกน้องทั้งหลายมาขัดจังหวะ ตอนนี

บทที่ 119 รักษาทำไม่ได้ ถ้าทำให้หมดลมหายใจผมยินดีเมื่อคนเฝ้าประตูได้ยินแบบนั้นก็รีบเดินออกไปเปิดประตูให้กลุ่มคนของท่านนายพลอาวุโสตงเข้ามา ไม่นานท่านจึงเดินเข้ามาในบ้านพร้อมลูกน้องคนสนิท“จี้หยวนวันนี้ลุงต้องขอมารบกวนหน่อยนะ พอดีว่ามีเรื่องจะคุยกับหมอคนนี้”นายพลอาวุโสตงเดินเข้ามาด้วยรอยยิ้ม แต่สำหรับเฉิงจี้หยวนและหมอเฉินนั้นกลับมองว่ารอยยิ้มนี่น่าสะอิดสะเอียนที่สุด“สวัสดีครับคุณลุง สบายดีนะครับ”เฉิงจี้หยวนกล่าวทักทายปกติ เมื่อก่อนเขาเรียกแบบนี้เมื่อท่านนายพลอาวุโสตงมาที่บ้าน“ดีบ้างไม่ดีบ้าง ช่วงนี้มีแต่เรื่อง วันนี้ลุงขอคุยกับหมอเฉินหน่อยได้ไหม หวังว่าจี้หยวนจะไม่ว่าอะไรนะ”“เชิญครับ หมอฉันขึ้นไปดูอิงอิงและลูกๆก่อนนะ มีอะไรก็ให้คนไปตาม” เฉิงจี้หยวนหันกลับมาคุยกับหมอเฉิน เขายังแกล้งทำตัวเหมือนไม่รู้ว่าหมอเฉินนั้นแท้จริงแล้วคือใคร“เชิญไปหาภรรยาสุดที่รักเถอะ ทำอย่างกับใครจะกินหัวผมอย่างนั้นแหละ ไปเถอะ หากมีอะไรแล้วจะเรียกเอง”หมอเฉินยังคงเป็นหมอเพี้ยนเพื่อให้นายพลอาวุโสตงรู้ว่าเขาอยู่ที่นี่เป็นเพียงแค่หมอเท่านั้น หลังจากเฉิงจี้หยวนไปแล้วสีหน้าของหมอเฉินจากขี้เล่นเมื่อครู่หายไปทันทีเ