Lahat ng Kabanata ng รักนี้โหดเอาเรื่อง (Savage Love): Kabanata 161 - Kabanata 170

เขาคลายแขนออก เปลี่ยนไปก่อกวนโดยการตามประกบไม่ห่างแทน นั่นเป็นสิ่งที่น่าหงุดหงิดมาก ร่างอ้อนแอ้นเดินวนรอบห้อง ชวนให้มองบั้นท้ายงอนสวย ซึ่งมีเพียงชั้นในสีดำห่อหุ้มอยู่ ครั้นชายเสื้อเชิ้ตตัวยาวหล่นลงมาครอบพอให้เห็นเนื้อนิ่มวับๆแวมๆคัลเลนก็กลืนน้ำลายยากเย็น เป็นภาพงอเเงที่เร้าอารมณ์มาก หากเมื่อครู่ไม่ทะเลาะกัน เขาจะตีด้วยความหมั่นเขี้ยวสักที“ไอแซ็ค ไม่ต้องมาเลยนะ ไม่อยากคุยด้วย” มิ่งขวัญหย่อนสะโพกแน่นลงบนโซฟาตัวนุ่มได้ไม่นาน ไอแซ็คก็กระโดดขึ้นมาคลอเคลีย มันส่งสายตากลมหวานออดอ้อนขอให้เธอเกาพุง ทีแรกใจแข็ง แต่แมวก็ส่วนแมว ไม่เกี่ยวกับเจ้าของมัน“คนหลายใจ เขาไม่สนแกหรอก อ้อนไปก็เท่านั้น”คัลเลนกระแนะกระแหนก่อนจะกระแทกตัวนั่งข้างๆ เขายื่นมือไปช่วยเธอเกาขนหน้าท้องให้ไอ้ลูกชายสุดที่รัก เซ้าซี้ติดหนึบคนตาหวาน เหนียวแน่นเสียยิ่งกว่าหมากฝรั่งป้ายเส้นผม น่ารำคาญมาก มิ่งขวัญรีบยกไอแซ็คไปให้คัลเลน อยากทำก็ทำ เธอไม่เอาด้วย เจ้าเหมียวส้มกำลังเคลิบเคลิ้ม พอมิ่งขวัญไม่เกาพุง คัลเลนก็ไม่ มันจึงวิ่งกลับไปนอนหงายท้องบนตักอุ่นๆเหมือนเดิม อุ้งเท้าปุกปุยตีแขนหยอกล้อเบาๆ“เธอให้แครอลเอามาคืน รู้ไหมว่าลูกฉันเห

“ใจเย็นไอ้หมา มึงไปตายอดตายอยากมาจากไหน”“จะอะไรล่ะ ไม่เห็นคอมเมนต์รูปน้องมิ่งขวัญซ้อนท้ายผู้ชายหล่อใต้โพสต์ที่มันบอกรักเมียหรือไง ท้าทายเกิน”“เจ็บแทนเลยวะ เมียไม่รักเนี่ย”“พูดมากพวกมึงอะ กูยอมที่ไหน”มาระบายขอคำปรึกษาก็โดนทับถม คัลเลนจึงขับรถกลับ เขาเข้าห้องมิ่งขวัญไม่ได้ ดูเหมือนเธอตั้งใจเปลี่ยนรหัส กดอยู่นานสุดท้ายคัลเลนก็ต่อสายหาน้องสาว“อะไรคะ”“รหัสเข้าห้อง”“ทำไมคะ มิ่งขวัญเปลี่ยนรหัสเพราะพี่เหรอ น้องบอกไว้ก่อนเลยนะ ถ้าพี่ยังทำเพื่อนน้องเสียใจ จะไม่ช่วยแล้ว” แครอลพึ่งได้รับข้อความเปลี่ยนรหัสผ่านประตูเมื่อสองชั่วโมงก่อน สิ่งที่เธอสงสัยไม่ผิดเลย“บอกมาเร็วๆ”“น้องจะให้โอกาสพี่เป็นครั้งสุดท้ายนะคะ ถ้าพรุ่งนี้ยังเหมือนเดิม ก็ตัวใครตัวมัน”แครอลบอกรหัส คัลเลนจึงเข้าห้องได้ เขาย่องไปหาคนเงียบๆ กลางดึกควรได้นอนดีๆ แต่กลิ่นเหล้าฉุนจมูกและรสจูบแผ่วเบานี้ ปลุกมิ่งขวัญให้ตื่นเอื้อมมือไปเปิดไฟหัวเตียง ผู้ชายใจร้ายนี่เอง เธอดันเขาออกก่อนจะพลิกหันหลัง คัลเลนตามกอด ยังซุกจมูกที่ข้างใบหูสะอาดเบาๆ“ขอโทษ เลิกสนใจผู้ชายคนอื่นได้ไหมวะ” น้ำเสียงอ่อนอ้อนวอนจนน่าสงสัย จะมาไม้ไหนอีก มิ่งขวัญไม่ตอบ

"ไม่เอานะ ไม่ต้องพูดถึงคนอื่น อ่านหนังสือดีกว่า" ริสาสะใจเบาๆ หล่อนเป็นคนดีแล้วให้ครีมเป็นพวกปากไม่อยู่สุขเสมอ คราวนี้อาศัยความไม่ชอบหน้าทำทีเป็นขัด ทั้งที่ยินดีจนแทบอยากร่วมผสมโรงด้วย"เธอก็ดีนะ ไม่เหมือนคนบางจำพวก อยากแย่งอยากมีเหมือนกัน พยายามจนดูวันนาบี""ชิ้ว ไอ้นกปากเน่า อย่ามาร้องแถวนี้ คนจะอ่านหนังสือ รำคาญ" อยู่สงบๆแท้ๆ เรื่องก็วิ่งมาหา ไม่ยอมหยุด ก็ควรเจอกันตรงๆ คนบางจำพวกเพิกเฉยไม่ไหวจริงๆ มีครั้งแรก ก็ต้องมีครั้งสอง เป็นบ้าอะไรกันนักหนา ฝ่ายที่ได้ยินมิ่งขวัญไล่กรายๆเหมือนจะรู้ตัว ไม่มีแครอลคอยปกป้อง ทำเป็นปากดี"ไหนล่ะนก ไม่เห็นมีเลยมิ่งขวัญ เธอจงใจพูดใส่พวกเราเหรอ""ใช่" มิ่งขวัญกวาดมองตัวหนังสือบรรทัดสุดท้ายเสร็จก็เหลือบสายตาแข็งทื่อไปยังหญิงสาวทั้งสองคน"หาเรื่องเราทำไม ไม่ได้หมายถึงเธอสักหน่อย""ไม่ต้องใจดีกับคนแบบนี้หรอกริสา นางแย่งพี่คัลเลนไปนะ ตอนบัดดี้ก็แย่งไวท์ ต้องร่านแค่ไหน เอาตรงๆนะมิ่งขวัญ จะขายตัวเป็นเด็กเสี่ยหรือแรดแค่ไหนก็ช่าง อย่ามายุ่งกับคนที่เขามีเจ้าของแล้ว" ครีมได้ใจเข้าไปใหญ่ หล่อนไม่รู้เบื้องลึกเบื้องหลังอะไรทั้งสิ้น ตั้งแต่ผิดหวังเรื่องนทีก็พาลไปเกล

จบจากมื้ออาหารอันร้อนระอุทั้งคู่ก็พากันกลับคอนโด มิ่งขวัญไม่สบายใจต้องส่งข้อความขอโทษไวท์ คัลเลนไม่สุภาพเลย วันนี้ให้นอนที่โซฟาข้างนอก ไม่ต้องเข้ามา แม้เธอจะรู้ว่าหยุดเขาไม่ได้ แต่ต้องพูดไว้ก่อน สะโพกแน่นหย่อนลงพื้นนุ่มหน้าทีวี เปิดหาสิ่งที่น่าสนใจไปได้สักพักก็เลือกดูหนังสักเรื่อง มิ่งขวัญเพลิดเพลิน โดยที่ไม่ดูสีหน้าคัลเลน เขาหยิบรีโมตไปปิดทีวีพลางอุ้มเธอมานั่งบนตัก"อะไรคะ""ไม่ชอบให้ไปไหนมาไหนกับผู้ชายสองคน""สองคนที่ไหน พี่ก็อยู่ด้วย""วันอื่นล่ะ""วันอื่นก็อาจจะไปบ้างเป็นบางโอกาสค่ะ หนูยังไม่มีแฟนสักหน่อย""ผัวนั่งหัวโด่อยู่ตรงนี้ พูดไม่มีเต็มปาก" ดวงตาคมเข้มหรี่ลงเง้างอน มิ่งขวัญอดไม่ได้หัวเราะออกมาหนึ่งที มีมุมมแบบนี้ด้วย"ยังไม่ตกลงคบกับพี่สักหน่อย""ตอนนี้ก็คบเลย ไม่ต้องรออีกเข้าใจไหม""ไม่เข้าใจค่ะ ขอคิดดูก่อน"คัลเลนไม่ชอบให้เวลายืดยาว เขาจะรวบรัดมัดเธอเอาไว้ไม่ให้ปฏิเสธเอง มิ่งขวัญลอยหวือขึ้นโดยแขนอันแข็งแกร่งของผู้ชายอารมณ์ร้อน เขาก้าวขายาวๆตรงเข้าห้องนอน เกิดเสียงจุกหลังจากนั้นและยืดเยื้อจนถึงกลางดึก ผลลัพท์ที่ได้น่าพึงพอใจ มิ่งขวัญไม่สามารถต้านทานรสรักที่แสนวาบหวิวไหว เธ

เดินทางมาถึงบ้านเวลาก็เกือบจะเที่ยงคืนแล้ว กอดปะปี๊มะมี๊เสร็จ มิ่งขวัญก็ขนกระเป๋าขึ้นห้องอาบน้ำทำธุระส่วนตัว เธอยังไม่ได้รายงานแฟนหนุ่มเลย คุยกับครอบครัวและเพื่อนจนลืม น้อยใจหรือยังนะ มิ่งขวัญเปิดโทรศัพท์ สิ่งแรกที่เรียกรอยยิ้มสวยให้ปรากฏคือสติ๊กเกอร์แง่งงอนของคัลเลน เขาโวยวายเหมือนเดิม ช่างเป็นผู้ชายเอาใจยากจริงๆK: ให้ผัวรอ ไปถึงแล้วไม่บอกM: ขอโทษค่ะ คุยกับปะปี๊มะมี๊อยู่K: อย่าหายไปนานอีกเข้าใจไหมM: สองชั่วโมงเองค่ะ ทำไมบ่นเก่งจังK: รวมเดินทางก็หนึ่งวัน เธอจะชดใช้ยังไงM: ตามใจพี่นะคะมิ่งขวัญอมยิ้มเบาๆ เธอคุยกับคัลเลนอีกสักพักก็เข้านอน ที่ประเทศไทยคงพึ่งสองทุ่ม เขาน่าจะยังทำงานอยู่ การเดินทางค่อนข้างเหนื่อย ไว้พรุ่งนี้เช้าค่อยว่ากันใหม่ มิ่งขวัญวางสาย ส่วนชายผู้ไม่เต็มอิ่มกับการสนทนาแสดงสีหน้าเคร่งขรึม กอดมาตลอดสามเดือน จู่ๆไม่รับผิดชอบเขาแล้วหายไป มันน่าหงุดหงิดไหม คัลเลนรีบสะสางสิ่งที่ค้างคาบนโต๊ะตัวใหญ่ให้เสร็จ คืนนั้นเขาไม่หลับไม่นอน ทุกอย่างเรียบร้อยจึงเตรียมวางแผนขั้นตอนถัดไป “มิ่ง ฉันจะถามนานแล้ว รูปผู้ชายในอินสตาร์แกรมเธอเป็นใคร กิ๊กที่ไทยเหรอ” อิริคนอนเล่นโทรศัพท์อยู่