Todos os capítulos de รักนี้โหดเอาเรื่อง (Savage Love): Capítulo 171 - Capítulo 178

มิ่งขวัญรินไวท์ในมือให้เจสัน เธอมีความกล้าที่จะมองหน้าเขาแล้ว ช่วงเรียนได้แต่แอบชอบ เจอทีไรกลายเป็นใบ้พูดไม่ออกตลอด พอตอนนี้มีแฟนของตัวเองจริงจัง กับเจสัน ก็เฉยๆ รู้สึกเหมือนเจอเพื่อนคนหนึ่งเท่านั้น อิริครีบผละตัวหนีไปสนุกที่อื่น ปล่อยให้เจสันอยู่กับมิ่งขวัญ เผื่อทั้งสองมีเรื่องคุยกัน“เป็นไงบ้าง ไม่เจอกันนานเลยนะ”“สบายดี นายล่ะ”“เหมือนกัน ได้ยินมาจากอิริค เขาบอกว่าเธอชอบฉัน จริงไหม”มิ่งขวัญสำลักไวน์หน้าดำหน้าแดง อิริคเพื่อนรัก ทำไมเอาความลับไปขายล่ะ เห็นเธอตกใจเจสันก็เข้ามาลูบหลังพร้อมกับรอยยิ้ม เขาไม่รู้มาก่อนจริงๆว่าเธอชอบ ที่ผ่านมาเอาแต่เงียบอย่างเดียวเลย“ไม่ต้องไปฟังอิริคนะ ไม่ใช่อย่างที่คิดหรอก”เธอปฏิเสธทันทีหลังจากหายเหนื่อยหอบ ครั้นเงยหน้าขึ้นมองไปรอบๆ ชั่วขณะหนึ่งคล้ายเห็นคัลเลนยืนจ้องมาจากทางประตูห้องครัว มิ่งขวัญคิดว่าตัวเองเมา แต่พอขยี้ตาเพ่งเล็งดีๆ ภาพหลอนนั่นไม่หายไปเลย เขาอยู่ที่นี่เหรอ“ขอตัวก่อนนะ” มิ่งขวัญละจากเจสันเดินไปหาผู้ชายร่างใหญ่สายตาดุ เธอต้องการพิสูจน์ว่าใช่คัลเลนหรือเปล่า“พี่คัลเลนเหรอ”“เออ ผัวเธอนี่แหละ”“มาที่นี่ได้ยังไงคะ”คัลเลนไม่ตอบคำถาม เขามอ

คัลเลนมีไฟสุมอก เขายกตัวเธอขึ้นแล้วสวนเด้งเอวสอบเข้าไประรัว เสียดสีจนมิ่งขวัญใบหน้าบิดเบี้ยว เธอไม่กล้าร้องเสียงดัง ได้แต่ขบกัดริมฝีปากแน่น ไม่นานก็ถึงฝั่งฝัน ร่างกายฉีดพ่นธารสีใสออกมาไม่เกรงใจคัลเลน เห็นเธอครวญครางเขายิ่งได้ใจ ไม่รอให้กล้ามเนื้อคลายตัวก็ยัดเยียดความใหญ่เข้าไปอีกหลายๆครั้ง กระทั่งมิ่งขวัญปลดปล่อยแทบไม่มีอะไรหลงเหลือ การเอาคืนถึงได้หยุด“หนู…หนูจะฟ้องมะมี๊ว่าพี่แกล้ง” เธอทั้งอายทั้งโกรธ เขามันนิสัยไม่ดี นึกถึงใครไม่ได้ก็อ้างผู้เป็นมารดาเสียเลย“เธอแกล้งฉันก่อน พอโดนเอาคืนงอแงทำไมวะ”มิ่งขวัญตัวสั่น เธออยากตีคัลเลนให้ตาย โทษฐานที่เขาสร้างความอับอายให้ หากไม่พ่นสิ่งนั้นออกมาเลอะหน้าท้องของเขา เธอคงไม่คิดมากจนอยากมุดดินหนีแบบนี้“อายทำไม เธอเสร็จแบบขั้นสุด ฉันยิ่งชอบนะรู้ไหม”“ไม่ต้องพูดค่ะ หนูโกรธพี่แล้ว”ทั้งสองเข้าไปชำระร่างกาย ออกมาข้างนอกอีกทีผ้าปูที่นอนก็เปลี่ยนเรียบร้อย คราวนี้มิ่งขวัญอายจนอยากตายจริงๆ ฝีมือคุณแม่บ้านโรสแน่นอน ความรวดเร็วที่เป็นมืออาชีพ ไม่มีจุดไหนให้ติติงได้เลยคือเอกลักษณ์ของคุณแม่บ้านโรสมาแต่ไหนแต่ไร เธอลืมไปได้ยังไง ตายๆ“มานอนเร็ว” คัลเลนตบเตีย

เพื่อนรักขยิบตาให้มิ่งขวัญหนึ่งทีก่อนจะรั้งร่างของเจสันเดินจากไป ไม่มีคนขัดคอแล้ว คัลเลนก็วางกระป๋องเบียร์พร้อมกับบอกให้มิ่งขวัญมานั่งบนตัก เธออาบน้ำจนตัวหอมมาก กลิ่นที่ชื่นชอบลอยเข้ามายั่วยวนเขาไม่หยุดเลย"เหนื่อยไหมคะ วันนี้ปะปี๊พาพี่ออกไปตั้งแต่ฟ้ายังไม่สางเลย กลับมาก็ต้องทำอาหารให้ทุกคนอีก""ไม่เหนื่อยหรอก อยากได้ลูกสาวเขาก็ต้องทำตัวดีๆสิ""ปะปี๊หนูไม่ยกให้ง่ายๆหรอกค่ะ""เธอไม่รู้อะไร ก่อนคุณลุงจะไปนอนยังบอกว่าฝากเธอไว้กับฉัน ไม่ได้ยกให้แล้วเหรอ""ไม่ใช่นะคะ คนเมาพูดไม่รู้เรื่อง พี่จะใส่ใจมากไม่ได้"มิ่งขวัญจิ้มนิ้วไปบนริมฝีปากเข้ารูปของคัลเลน เธอเกลี่ยไล่ไปมาพลางหลุบตาต่ำ และเหมือนเขาจะรู้ทันความคิดลามกนั่น จึงจับนิ้วเล็กๆไว้พร้อมกับจูบเบาๆ หัวใจดวงน้อยเต้นกระหน่ำ ในร่างกายเกิดความร้อนขึ้นมาดื้อๆ ตอนนี้เขากำลังดูดนิ้วของเธอเหรอ จั๊กจี้แปลกๆ มิ่งขวัญประกบริมฝีปากลงไปแทนนิ้วนุ่ม เธอเปลี่ยนเป็นนั่งคาบหน้าท้องแกร่ง ปลดปล่อยความรู้สึกที่มีให้กันไหลทะลักออกมา คัลเลนประคองแผ่นหลังบอบบางไว้ เขาสอดแทรกลิ้นหยาบเข้าไปเกี่ยวรัดกับเธออย่างหนักหน่วง ดูดกลืนอีกฝ่ายเอาเป็นเอาตาย เสมือนว่าวันพรุ่

ความสงบกลับมา หลังจากนั้นเพียงอึดใจอาหารก็ค่อยๆทยอยเสิร์ฟเต็มโต๊ะ พร้อมให้คู่รักได้ดื่มด่ำกับค่ำคืนอันแสนโรแมนติก คัลเลนรินไวน์ให้หญิงสาวคนสวย ชุดสูทเป็นทางการและเส้นผมเงาประกายเรียงตัวเป็นระเบียบของเขา ส่งเสริมให้บุคลิกคล้ายนักธุรกิจจอมวางแผน ดวงตามีความเจ้าเล่ห์ รอยยิ้มอาจจะไม่อ่อนโยน ค่อนไปแนวเด็ดขาดปนร้าย แต่นั่นก็เป็นเสน่ห์อย่างหนึ่ง มิ่งขวัญใจเต้นรัวเพราะตัวตนของเขาตลอดทานมื้อค่ำเสร็จสิ่งที่ไม่คาดคิดก็ได้เกิดขึ้น ท่ามกลางแสงสว่างนวลผ่องของพระจันทร์และสายลมสีนิล ผู้ชายตัวใหญ่ลุกขึ้นยืนวางท่าพร้อมกับยื่นมือมาขอเธอเต้นรำ บทเพลงแว่วมาเข้าหูเบาๆ เขาเตรียมทุกอย่างไว้ ทำให้เธอประทับใจจนน้ำตาคลอ“เต้นรำกันไหม”“ค่ะ”มิ่งขวัญวางมือสัมผัสกับเขาช้าๆ ดวงตากลมหวานล้ำเอาแต่จดจ้องใบหน้าของคัลเลน เธอเป็นแค่คนธรรมดา ไม่คิดว่าตัวเองจะมีช่วงเวลาราวกับเจ้าหญิงขนาดนี้ เขาทำให้เธอได้ แม้จะไม่ใช่เจ้าชายผู้แสนดี กลับกันเรียกให้ถูกหน่อยก็คือคัลเลนเหมาะจะเป็นปีศาจเจ้าเล่ห์ ปีศาจที่เธอตกหลุมรัก“ทำไมมองแปลกๆคะ”“ตอนที่เธอเต้นรำกับผู้ชายคนอื่น ฉันรู้สึกไม่พอใจมาก”“พี่เลยหาเรื่องชนหนูเหรอ”“หวงไง มันโอบเอ