All Chapters of รักสุดใจนายสุดแสบ | มาวิน x ริสา : Chapter 101 - Chapter 110

เตชินมองหน้างง ๆ เพราะนึกไม่ออกว่าชื่ออะไร แต่ก็พอจำได้ว่านานมาแล้วเคยเจอผู้หญิงคนนี้ที่ผับ แล้วเคยนอนด้วยครั้งหนึ่ง คบกันไม่ถึงอาทิตย์แต่เขากลับจำชื่อเธอไม่ได้ เพราะไม่ได้คิดสานต่อ“เรา ไง ลูกน้ำ ทำเป็นจำไม่ได้ ใจร้ายจัง”“อ้อ น้ำ เออ น้ำ ลูกน้ำ ทำไมจะจำไม่ได้ สวยน่ารักขนาดนี้” เตชินรีบยิ้มกลบเกลื่อน เขาคบกับผู้หญิงมามากจนจำไม่ได้จริงๆ ว่าแต่ละคนชื่ออะไร จำไม่ได้ด้วยซ้ำว่าคนนี้เขาหาข้ออ้างอะไรเลิกคบเธอแต่ถ้าเขาจำไม่ผิด คงค่อย ๆ เฟดตัวห่าง เพราะตัวเขาเองก็คบซ้อนหลายอยู่คนเธอคนนี้ดูสวย เซ็กซี่ ผมสีน้ำตาลอมแดงดัดเป็นลอน แถมปากอวบอิ่มที่ทาลิปสติกสีแดงชมพูที่ทับด้วยลิปกลอสมันวาว กับกลิ่นน้ำหอมฉุน ๆ ที่เธอฉีดมานี่สินี่เขาเคยจูบกับผู้หญิงปากมันวาว คนนี้จริง ๆ หรือ ไม่เห็นเหมือนกับปากนุ่มนิ่มของนัชชากับกลิ่นหอมอ่อน ๆ ที่อยู่บนตัวเธอเลย-เห้ย ไปคิดถึงยัยนั่นได้ไงวะ- เตชินเรียกสติตัวเองที่อยู่ ๆ ไปนึกถึงนัชชาขึ้นมา“ดีใจจังที่ได้เจอเตที่นี่เอง ว่าแต่นี่เที่ยงแล้วเตจะไปกินข้าวเที่ยงที่ไหนล่ะ ไปกินด้วยกันไหม นี่ทุกคน นี่เตนะ ที่เราเคยเล่าให้ฟัง จำได้ม่ะ”เธอแนะนำเตชินให้เพื่อนของเธอรู้จัก ก่อ

ทันทีที่หันมา แล้วเห็นสายตาคมกริบจากเขาที่จ้องมองเธออยู่ ทำเอานัชชาถึงกับรีบหุบยิ้มทันที และไม่ได้ต่างกันเลยกับเตชินทันทีที่เห็นรอยยิ้มนั่นหันมา หัวใจเขาเองก็สั่นไหวแปลก ๆ-เสือผู้หญิงที่ผ่านผู้หญิงมาตั้งมากแต่กลับมาหวั่นไหวกับรอยยิ้มธรรมดาๆ ได้ไงวะ-เขาเองก็รีบทำสีหน้าตีขรึมใส่เธอเช่นกัน เพื่อกลบเกลื่อนความรู้สึกข้างบางอย่างข้างใน แถมลึก ๆ ยังคงรู้สึกเคืองที่เมื่อกลางวันเห็นเธอก้อร่อก้อติกกับกลุ่มรุ่นพี่พวกนั้น ทำให้เขาหงุดหงิด หงุดหงิดจนต้องให้คุณวรรณเลขาของพี่ชายเรียกเธอขึ้นมาหา แต่ก็ยังวางฟอร์มทำเป็นไม่ได้เป็นคนเรียกเธอแค่รู้สึกอยากเห็นหน้า แต่ไม่กล้าลงไปหาเพราะไม่อยากให้ใครรู้มากนัก อีกเรื่อง คือเรื่องที่เขาเป็นน้องชายของเจ้าของบริษัท และมีแต่คนในชั้นบริหารเท่านั้นที่ทราบ ถ้าพนักงานระดับทั่วไปแทบจะไม่มีใครรู้ว่าเขาเป็นใคร หลาย ๆ คน ยังคงคิดว่าเขาเป็นแค่เด็กฝึกงานธรรมดาทั่วไปที่มีความสามารถจนถูกเรียกตัวมาฝึกงาน“เราเอาเอกสารมาให้คุณวรรณ เลขาท่านประธาน นายรู้ไหมว่าห้องประธานไปทางไหน”“ตามมา”“นายแค่บอกว่าห้องท่านอยู่ไหนก็พอ เราเดินไปเอง” นัชชารีบชิงพูด แค่เพียงเพราะเธอรู้สึกว่าเธอ

“ก็นายไม่มีดี จะให้ชมนายได้ไง อุฟ” เพราะยังไม่เลิกโวยวายต่อว่าเขา ปากรั้น ๆ ของเธอจึงถูกลงโทษจากเตชินเข้าครอบครองมันลงไปทันที จะว่าไปนับตั้งแต่วันที่เขาแอบจูบปากนิ่ม ๆ ของเธอวันเธอหลับตอนที่อยู่โรงพยาบาลวันนั้น เขาก็ติดใจริมฝีปากนี้ไปแล้ว ยิ่งได้จูบกับเธอมากขึ้น ๆ กลับทำให้รู้สึกดี และอยากจูบเธอซ้ำ ๆ ไม่ยอมหยุด ที่ผ่านมาเขายอมรับว่าจูบกับผู้หญิงมาเยอะมากแต่ไม่เคยรู้สึกจูบกับใครดีเท่านี้หรือความจริงแล้วไม่ว่าจูบกับใครคนไหนก็เหมือน ๆ กันหมด แต่อาจจะไม่เคยมีใครทำให้ใจเขาสั่นแบบนัชชาเลยต่างหากปลายลิ้นอุ่นแทรกตักตวงเม้มดูดปากนิ่มอย่างชำนาญ พาลเอานัชชาคล้อยตาม ฝ่ามือที่ตอนแรกพยายามดันอกแกร่งของเขาอ่อนลง ก่อนจะเปลี่ยนมาจับคอเสื้อของเขาแทน เธอกำลังจูบตอบเขาไม่รู้ตัวเตชินเหมือนยิ่งได้ใจว่าทำให้นัชชาโอนอ่อน เขาเปลี่ยนจากมือที่ทาบทับผนังไว้ มารั้งเอวบางของเธอแทน“อื้อ” นัชชารู้สึกตัว ก่อนจะเริ่มต่อต้าน แต่เตชินกลับยกมืออีกข้างมารั้งศีรษะเธอไว้ ไม่ยอมปล่อยปากเธอให้เป็นอิสระ จากความดุดันที่คล้ายจะเป็นการจูบลงโทษกลับแปรเปลี่ยนเป็นจูบที่อ่อนโยนและชวนให้นัชชาด่ำดิ่งไปกับสติที่หลุดลอยอีกครั้งเขาตั

เลิกงานนัชชารีบตรงไปร้านขายยาใต้ตึกเพื่อซื้อยาคุมแถมให้พี่ชายเจ้าปัญหาของเธอ มิหนำซ้ำเขายังไลน์มาสั่งให้เธอซื้อถุงยางอนามัยเพิ่มอีกด้วย ไม่ต้องบอกเลยว่านัชชาจะรู้สึกอายมากขนาดไหน เธอได้แต่กัดฟันกรอดบ่นพี่ชายอยู่ในใจ นี่ถ้าไม่ติดว่าเขาอ้างเรื่องผู้หญิงคนนี้เคยช่วยเงินตอนพ่อเธอเข้าโรงพยาบาลแล้วละก็ ไม่มีวันที่เธอต้องมาทำอะไรแบบนี้เสียล่ะทุ่มเศษ ๆ เธอมาถึงโรงแรมตามนัดหมาย แม้จะรู้สึกไม่ค่อยดีที่ตัวเองต้องมาเข้าโรงแรมแต่ก็ยังไม่วายแปลกใจที่พี่ชายทำไมถึงไม่จ้างแกรป-สงสัยกลัวจะเสียเงินจ้างแกรปเพิ่ม ไอพี่บ้าแค่นี้ทำมางก ดูสิโอนมาได้สองร้อยกะจะไม่ให้เงินทิปกันบ้างเลยหรือไงก็ไม่รู้- ยังไม่วายที่เธอจะเลิกบ่นอุบพี่ชายมาตลอดทางนัชชามาถึงหน้าห้องที่นัดหมายก่อนจะเคาะประตูเพื่อเรียกเจ้าของห้องให้เปิดประตูออกมาแต่กลับไม่มีคนออกมาหาเธอเลย“พี่น๊อต นัชอยู่หน้าห้องแล้วบอกให้เธอเปิดประตูมาเอาสิ นัชเคาะแล้วไม่เห็นออกมาเลย” เธอทำหน้างอก่อนโทรไปรายงานพี่ชาย เขาเงียบไปพักนึง“ห้องไม่ได้ล็อกนัช เออ...คนนั้นเขาอาบน้ำอยู่ในห้องน้ำ แกเข้าไปรอเข้าแป๊บนึงแล้วกัน”“เฮ้ย จะได้เหรอไม่เอาจะให้นัชเข้าไปห้องคนอื่นได้

นัชชาเหมือนคนสมองอื้ออึง คิดไม่ถึงว่าพี่ชายที่เธอรักจะทำกับเธอลงขนาดนี้ แม้จะพยายามบอกตัวเองว่าที่พี่ชายเธอทำเพราะต้องการหาเงินมาช่วยเหลือค่ารักษาพยาบาลให้พ่อไม่เช่นนั้นแล้วพี่ชายก็คงไม่เลือกทำวิธีนี้กับเธอ ความจริงที่ได้รับรู้จากปากเตชินทำเอานัชชารู้สึกจุกอยู่ในอกจนร้องไห้ต่อไปไม่ออก สองมือหยัดตัวให้ทรงตัวลุกยืนขึ้นเธอหันหลังกลับมามองเตชินด้วยแววตาแดงก่ำ แม้จะรู้สึกขอบคุณที่เขาช่วยพ่อเธอในนาทีวิกฤต แต่ในขณะเดียวกันก็รู้สึกรังเกียจที่เขาเลือกวิธีทวงหนี้แบบนี้กับเธอ“ได้ นายต้องการแบบนี้ใช่ไหม ได้ ช่วยไม่ได้บ้านฉันมันจนนี่ จนต้องยืมเงินคนรวยแบบบ้านนาย นายเลยจะดูถูกหรือย่ำยียังไงก็ได้ งั้นเอาเลยนายอยากได้ฉันก็เอาเลย แต่ค่าตัวฉันแพงหน่อยนะ ลีลาก็อาจไม่ได้เด็ดเท่ากับผู้หญิงที่นายไปมั่วมานักหรอก” นัชชากัดฟันกรอดพูดออกมาอย่างยากลำบาก สองมือเธอปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตออกจากการกันจนสาบเสื้อแยกออกจากกัน“มาสิรีบเอาแล้วก็รีบไป” นัชชาถอดเสื้อออกจากตัวจนเหลือเพียงเสื้อชั้นในสีดำที่ปกปิดหน้าอกอันอวบอิ่มของเธอ เตชินถึงกลับกลืนน้ำลายอึกใหญ่ ยอมรับว่านัชชาซ่อนรูปมากกว่าที่เขาคิดเอาไว้ ไหนจะเอวคอตกิ่วแบบนั