บททั้งหมดของ The Bride-to-Be's Revenge: Marrying Her Ex's Sworn Enemy: บทที่ 21 - บทที่ 30

Mabigat ang katahimikang bumabalot sa pribadong silid. Tanging mahihinang tunog lamang ng kubyertos at mahinang tugtog mula sa labas ng restaurant ang maririnig, ngunit sa pagitan nina Lianne, Gabriel at Elaine ay tila may unos na nagbabadyang sumabog anumang oras. Hindi inalis ni Gabriel ang tingin kay Lianne. Diretso. Matigas. Walang pag-aatubili. At sa bawat segundong lumilipas ay mas lalo lamang nararamdaman ni Lianne ang hapdi ng kahihiyang ipinaparanas nito sa kaniya. Kung tatanggi siya sa hinihingi nito ay hindi mailulunsad ang laro. Mawawalan ng saysay ang halos ilang buwang pagpupuyat ng buong studio, ang mga gabing walang tulog, ang mga pagod na matang nakatutok sa computer screens, ang mga pangarap nilang unti-unting binuo mula sa wala. Ngunit kung papayag siya para niyang tinapakan ang sarili niyang dignidad. Pinilit niyang manatiling kalmado ngunit sa ilalim ng mesa ay mariing nakakuyom ang kaniyang mga kamay. Halos bumaon ang mga kuko niya sa sariling palad. Nap

Tahimik na nakaupo si Lianne sa gilid ng kama habang malamig na nakatitig sa screen ng kaniyang cellphone. Ang maputlang liwanag mula roon ang tanging nagbibigay ng ilaw sa madilim na silid. Sa kabilang banda ng lungsod ay tila may ibang mundo na umiikot, isang mundong hindi na niya gustong balikan. Dahan-dahang kumurba ang labi niya sa isang mapait na ngiti. “Gabriel,” malamig niyang sambit, “whatever happens between you and Elaine, wala na akong pakialam.” Ngunit kahit sinabi niya iyon ay alam niyang kasinungalingan iyon sa sarili niya. Hindi dahil mahal pa niya si Gabriel kundi dahil masakit pa rin. Masakit na kahit sa puntong ito ay kaya pa rin siyang sugatan ng lalaking minsan niyang inakalang makakasama habang-buhay. Muling bumalik sa isip niya ang mensaheng ipinadala ni Elaine ilang minuto lang ang nakakalipas. Isang litrato. Isang apartment. At isang caption na tila sadyang ginawa upang durugin siya. “Gabriel said he wanted me to feel safe. So he bought the unit abov

Bago pa siya makapagsalita ay muling nagsalita ang lalaki. “Do you have a wedding dress style that you like?” Bahagyang natawa si Lianne habang nakasandal sa headboard ng kama. Nakakalat pa rin sa harapan niya ang mga larawan ng wedding gowns na ipinadala nito kanina, iba’t ibang disenyo, bawat isa’y elegante at halatang pinag-isipan nang mabuti. “Xavier,” mahina niyang sambit habang may halong biro sa tono, “aren’t you afraid that I might change my mind at the last minute?” Pagkasabi niya noon ay biglang natahimik ang kabilang linya. Kasunod niyon ay ang mabigat na paghinga ng lalaki. Kahit hindi niya ito nakikita ay malinaw na naramdaman niya ang pagbabago ng emosyon nito. Parang may kung anong sumikip sa dibdib niya. Unti-unting nawala ang ngiti sa labi niya habang napagtatanto ang bigat ng sinabi niya. Hindi sila ganoon kalapit. Hindi sapat ang relasyon nila para gawing biro ang isang bagay na gaya ng kasal. “I…” Bahagyang kumunot ang noo niya habang sinusubukang bawii

Mainit pa ang umagang sikat ng araw nang dumating ang delivery van mula sa wedding company. Tahimik ang buong apartment at tanging mahihinang yabag lamang ang maririnig sa malawak na hallway habang maingat na ibinababa ang malaking puting kahon na may nakalagay na pangalan ni Lianne.Si Gabriel mismo ang pumirma sa resibo.Matagal niyang tinitigan ang kahon matapos umalis ng courier. Para bang ang simpleng wedding dress na nasa loob niyon ay may bigat na kayang durugin ang dibdib niya.Dati ay kapag naiisip niya ang kasal nila ni Lianne ay nakakaramdam siya ng pananabik. Ngunit nitong mga nakaraang araw ay kakaibang kaba ang pumupuno sa kanya. Pakiramdam niya ay unti-unting lumalayo si Lianne sa kanya at kahit gaano niya ito habulin ay hindi na niya maabot.Mahinang bumuntong-hininga si Gabriel bago iniakyat ang wedding dress sa dressing room.Plano sana niyang sunduin mamaya si Lianne upang ipasuot dito ang gown. Gusto niyang makita ang reaksyon nito. Gusto niyang makita muli ang dat

Mahigpit ang pagkakahawak ni Gabriel sa manibela habang nakatitig sa babaeng nasa harapan niya.Hindi niya maintindihan kung bakit, ngunit mula nang tanggihan siya ni Lianne ilang araw na ang nakalipas ay tila may kung anong hindi mapakaling damdamin ang unti-unting kumakain sa kaniya.Para bang may bagay siyang hindi mahawakan.May bagay siyang unti-unting nawawala.At ayaw niyang aminin kung ano iyon.Originally, gusto lang naman niyang makita kung ano ang pinagkakaabalahan ni Lianne matapos siyang tanggihan nito.O baka naman niloloko lamang niya ang sarili niya.Dahil sa totoo lang ay hindi niya matanggap na kayang umiwas ni Lianne sa kaniya nang ganoon kadali.Samantalang noon ay kahit gaano niya ito pabayaan, kahit gaano niya saktan sa pamamagitan ng paulit-ulit na pagpili kay Elaine ay ito pa rin ang unang sumusuko.Si Lianne pa rin ang bumabalik.Pero ngayon ay parang wala na itong pakialam.At iyon ang lalong nagpapabigat sa dibdib niya.Bahagyang kumunot ang noo ni Lianne na