บททั้งหมดของ The Bride-to-Be's Revenge: Marrying Her Ex's Sworn Enemy: บทที่ 31 - บทที่ 40

Mahigpit na nakapulupot ang mga daliri ni Lianne sa laylayan ng kaniyang damit habang tahimik na nakaupo sa sala. Ang malamlam na ilaw mula sa chandelier ay naglalagay ng mabigat na anino sa kaniyang mukha, dahilan upang mas lalong makita ang tensyon sa pagitan ng kaniyang mga kilay.Sa kabilang sofa ay nakaupo ang kanyang ina na seryoso ang mukha habang nakatingin sa kaniya.“Lianne,” malamig ngunit may halong pagod na saad nito, “just because Gabriel helped our family again ay hindi ibig sabihin no’n ay maaari kang magtampo nang ganiyan.”Bahagyang kumibot ang labi niya ngunit hindi siya agad nagsalita.Hindi ito ang unang beses na nagkaroon sila ng ganitong usapan.At marahil ay hindi rin ito ang huli.May mga bagay na paulit-ulit niyang sinusubukang ipaliwanag dito ngunit tila hindi nito kayang intindihin. Sa mata ng kaniyang ina ay sapat nang dahilan ang mga naitulong ni Gabriel upang balewalain ang lahat ng sama ng loob.Ngunit para sa kanya ay hindi ganoon kasimple ang lahat.M

Humugot nang malalim na buntong-hininga si Lianne habang nakatitig sa sunod-sunod na notifications na halos walang tigil sa pag-ilaw sa screen ng kaniyang cellphone.Madilim ang buong silid maliban sa malamlam na ilaw mula sa bedside lamp na nakadagdag lamang sa pagbigat ng kaniyang pakiramdam. Nakapatong ang laptop sa kaniyang hita habang bukas pa rin ang group chat ng studio, isang chatroom na ilang buwan nilang pinaghirapan, binuo, at pinangarap na maging tahanan ng lahat ng taong naniwala sa proyekto nila.Pero ngayong gabi ay tila isa iyong digmaang handang sumabog anumang oras.Hindi naman niya masisisi ang mga tao.Sunod-sunod ang reklamo. May ilan pang halos hindi maitago ang galit.“Seriously? Siya pa talaga?”“So ganito na lang? Kahit walang ambag?”“After everything we worked for?”Mariing napapikit si Lianne.Pakiramdam niya ay unti-unting sumisikip ang kaniyang dibdib habang binabasa ang bawat mensahe. Hindi dahil hindi niya kayang kontrolin ang sitwasyon, kundi dahil ala

Mahigpit na nagsalubong ang mga kilay ni Gabriel habang malamig niyang pinagmamasdan si Lianne mula sa may pintuan ng opisina.Tahimik ang buong departamento ngunit ramdam ng lahat ang bigat ng tensyong bumabalot sa paligid. Ang dating mahinang bulungan ng mga empleyado ay tuluyang namatay nang makita nilang nakatayo siya sa gitna ng opisina habang nakatingin kay Lianne na tila sinusubukan nitong basahin ang laman ng isip nito.At sa totoo lang ay hindi na niya ito maintindihan.Dati ay sapat na ang isang salita niya upang sumunod agad ito. Isang pabor, isang utos, kahit isang malamig na tingin lamang ay kaya nang baguhin nito ang sariling desisyon para sa kaniya.Pero ngayon ay pakiramdam niya na may malaking pader nang namamagitan sa kanila.Inakala niyang matutuwa ito kapag inalok niyang lumipat sa kaniyang opisina. Akala niya ay iyon na ang magiging paraan upang unti-unting maayos ang relasyong ilang buwan niyang pinabayaan dahil kay Elaine.Ngunit ang diretsahan at malamig na pag

Marahang umalingawngaw sa tahimik na opisina ang tunog ng phone notification. Hindi agad inalis ni Lianne ang tingin sa screen habang dahan-dahan niyang pinindot ang voice message at inilapit iyon sa kaniyang tainga. Akala niya ay simpleng work update lamang iyon mula sa isa sa mga kasamahan nila ngunit sa sandaling marinig niya ang malamig at malinaw na boses ni Gabriel, tila biglang bumigat ang paligid. “You shouldn’t be so accommodating to her.” Malamig. Diretso. Walang kahit katiting na lambing. Parang hangin ng taglamig na dumampi sa balat niya nang walang babala. Bahagyang natigilan si Lianne at dahan-dahan niyang ibinaba ang cellphone at muling sinilip ang screen. Doon lamang niya napansing si Elaine pala ang nag-send ng voice message. Isang mapait na ngiti ang sumilay sa labi niya. Of course. Napailing siya nang bahagya habang pilit pinapakalma ang sariling emosyon. Sanay na siya sa maliliit na laro nito, mga pasimpleng pagpaparamdam, mga pahiwatig, mga mensa

Umigting ang panga ni Gabriel habang ilang ulit na bumuka ang kaniyang bibig na tila naghahanap ng tamang salitang ipambabawi sa sinabi niya.Ngunit sa ilalim ng malamig at mapanuyang titig ni Lianne ay isa-isa niyang nilunok ang mga katagang nasa dulo na sana ng kaniyang dila.Tahimik.Mabigat.At nakapipigil-hiningang katahimikan ang bumalot sa restaurant.Doon lamang napansin ni Gabriel na hindi lang pala silang tatlo ang naroon. May ilang empleyado at staff na nakatayo sa gilid at tahimik na nakamasid sa tensyong umiinit sa pagitan nila.Bahagyang kumunot ang noo ng lalaki.His pride was hurt.Hindi niya nagustuhan ang paraan ng pagsagot ni Lianne sa kaniya sa harap ng napakaraming tao. Para iyong sampal sa kaniyang ego, isang bagay na hindi niya kailanman kayang tanggapin.Mariin niyang pinisil ang kaniyang labi bago malamig na nagsalita.“Elaine already lowered herself just to please you. Don’t be so ungrateful.”Ang bawat salitang binitiwan niya ay punong-puno ng pagtatanggol p