All Chapters of The CEO's Midnight Addiction to His Ex-Wife: Chapter 161 - Chapter 170

Napangiti nang mapait si Celestine at nanghihinang sumagot, "Hindi po, Aling Soling... Sobrang busy ko lang po kanina kaya hindi ko narinig na nag-ri-ring. Ngayon ko lang po nakita." "Naku, Nene!" Biglang napansin ni Aling Soling ang matamlay niyang boses kaya nag-aalala itong nagtanong, "Anong nangyari sa'yo? Parang paos ka yata tsaka walang kagana-gana 'yang boses mo." "Wala po ito. Medyo napagod lang po sa trabaho tsaka kulang sa pahinga." Pinilit niyang pasiglahin ang sarili at siya na ang nagtanong, "Aling Soling, bakit po pala kayo napatawag?" "Ano pa nga ba? Eh 'di tungkol sa nanay mo," masiglang sagot ng matanda, pero biglang napatigil at nag-atubili ng dalawang segundo bago nagpatuloy, "Pero... parang ayaw mo namang malaman 'to? Kung ayaw mo, hindi ko na babanggitin. Isipin mo na lang na hindi ako tumawag." Naisip ni Celestine, kung umabot na sa ganito, paano pa niya matitiis ang kuryosidad niya? Kahit anong tindi ng galit niya sa babaeng iyon, hindi naman mababago ng ka

Isang mapait at sarkastikong ngiti ang sumilay sa gwapong mukha ni Sebastian, "Thank you? Mas mabuti pa kung magsalita ka na lang ulit ng mga bagay na ikagagalit ko kaysa magpasalamat ka riyan." Kalahating oras lang ang nakalilipas, nagising siya mula sa mahimbing na pagtulog dahil sa isang tawag. Nang makitang si Franco ang tumatawag, akala niya ay may napakahalagang emergency sa kumpanya. Hindi niya inaasahan na ibabalita sa kaniya ni Franco na tumawag si Atty. Leandro Guevarra para sabihing may sakit ang kaniyang asawa at walang mag-aalaga rito. Sa sobrang antok at gulo ng isip niya noong una, hindi niya agad maalala kung sino si Atty. Leandro Guevarra. Matapos itong ipaliwanag ni Franco, doon niya lang narehistro sa utak na ito pala ang lalaking napagkamalan niya noon, na asawa rin ng matalik na kaibigan ni Celestine. Ang cellphone na iyon ay madalas na hawak at binabantayan, kaya naman kay Franco mismo pumasok ang tawag ni Leandro. Buong biyahe siyang nagngitngit sa galit a

"Ano? Bakit? Parang ayaw mo pang madaliin?" takang tanong ni Gabriel nang makita ang reaksyon niya. "Hindi, hindi naman sa ganoon... Siyempre gusto ko hangga't maaari eh bukas na bukas din tapos na 'to, kaya lang—" Napalunok si Celestine, dahilan para medyo maguluhan si Gabriel. Direkta nitong sinabi, "Kung may iba ka pang inaalala, sabihin mo lang sa akin. Gagawa ako ng paraan para maayos natin 'yan." Bahagyang umayos ng upo si Celestine. "Wala naman akong ibang iniisip. Kaya lang kasi, nasa business trip si Sebastian ngayon, at hindi ko alam kung kailan siya babalik. Pakiramdam ko, sinasadya niyang takasan at iwasan muna ang usaping ito." Bahagyang ngumiti si Gabriel, na tila ba inaasahan na niya ang ganitong galaw mula sa kalaban. "Huwag kang mag-alala, naipadala at natanggap na ang court summons. Kung sadyang tumanggi siyang sumipot sa pagdinig, pwedeng magbaba ang korte ng judgment in absentia, at sa totoo lang, mas mapapadali ang lahat para sa atin." Matapos ang lahat, kung

Hindi pa nga kami hiwalay sa batas, pero lakas na ng loob niyang makipaglandian sa kabit niya. Ilang araw silang magkasama rito... baka pati kama, nabubulok na sa sarap? Hindi mapigilan ni Sebastian ang marahas at magulong takbo ng kaniyang isip. Nang maalala niya kung gaano niya ito kapangulila at kagustong angkinin nitong mga nakaraang araw—habang ito naman ay may kalituhang iba ang kapiling—isang matinding udyok na sirain at itumba ang lahat ang biglang sumabog sa kaniyang dibdib! Pero hindi siya bumaba ng kotse para habulin sila. Gusto niyang makita kung gaano katagal magpapakasaya ang dalawang asong iyon ngayong araw. Matapos i-park ang kotse, tinanggal niya ang kaniyang seatbelt, ipinikit ang mga mata, at pinilit na patahimikin ang pagod mula sa kaniyang long-distance flight. Pagkaakyat nina Celestine at Gabriel sa apartment, naroon na pala si Tricia. May duplicate key siya ng unit, kaya diretso na siyang pumasok para mag-antay. Nang makitang magkasamang bumalik ang dalaw

Sa sobrang galit niya, pinagbabanatan niya ito ng hampas at sapok nang walang preno, pero walang pakialam ang lalaki. Hindi ito gumanti at hindi man lang umiwas, tila ba parang lamok lang na dumadapo ang mga patama ng kamao niya. Mas lalo pa nitong pinalalim ang halik, na tila ba sinasagad ang kaukukan ng kaniyang hininga, nilalamon ang buong lakas niya na parang gusto siyang i-absorb nang buo. "Mmh... No... nasasaktan ako... Sebastian! Hayop ka... bitawan mo ako!" Buong lakas siyang nanlaban. Nang mamhid na ang mga kamay niya sa kapapalo, bigla niyang itinaas ang tuhod niya para sipain ito sa pinaka-sensitibong bahagi ng katawan nito. Kapag tumama ito, it’s either tepok o baldado ang kaniyang brother. From now on, mapipilayan ang kakayahan niyang gumawa ng kasamaan at maging toxic. Pero sa pagkakataong ito, mas mabilis ang reflexes ni Sebastian. Pagkaangat pa lang ng tuhod niya, mabilis nitong ibinaba ang isang kamay para i-pin at pigilan ang binti niya. "Ganiyan ka na ba kairit