Dumped by her Ex, Married her Ex's Ruthless Uncle のすべてのチャプター: チャプター 51 - チャプター 60

Makalipas lang ang halos bente minutos ay bumalik na ang lalaki sa silid at may dala na nga itong napkin at bukod pa doon ay bumili din ito ng ilang pirasong underwear. Hindi niya lubos akalian na maiisip iyon ng lalaki dahil hindi niya naman sinabi rito na kailangan niya ng underwear. Naisip niya tuloy ay may pagka maalalahanin pala ito. Bukod pa doon ay ano kaya ang reaksyon ng mga pinagbilhan nito ng mga iyon?Muling namula ang kanyang mukha sa kahihiyan at dali-daling pumasok sa banyo at bago tuluyang isara ang pinto ay kaagad muna siyang nagpasalamat dito. Mabilis siyang nagbihis. Pagkatapos niya ay lumabas na siya kaagad ngunit napakunot ang kanyang noo nang makita niya ang lalaki sa may pinto mismo ng banyo. “Tito?” nagtatakang tanong niya rito.Nang magsalubong ang kanilang mga mata ay kaagad niyang napansin ang pamumungay ng mga ito. Bukod pa doon ay bahagyang namumula ang mukha nito habang nakatingin sa kaniya. Ilang sandali itong hindi nagsalita at napuno ng pag-aalinlanga

Hindi nagtagal ay tuluyan nang pumarada ang kotse ni Ruby sa tapat ng kanilang kumpanya. Masasabi niya na nitong mga nakaraang taon ay medyo malaki-laki na rin talaga ang pagbabago sa takbo ng kanilang kumpanya. Mayroon lang naman sila halos limang libong empleyado iba pa ang mga tao sa kanilang pabrika.Bumaba siya sa kanyang kotse at naglakad papasok ng kumpanya ngunit hindi niya akalain na may naghihintay na pala sa kaniya doon. Sinulyapan niya ang suot niyang relo at masasabi niyang ngayon niya lang yata nakita si Amanda na dumating doon ng ganun kaagad. Madalas kasi ay tanghali na itong dumarating kaya laking pagtataka niya talaga dahil mag-aalas nuwebe pa lang ng umaga.Katabi nito ang HR manager habang nakatingin sa kaniya. Hindi naman siya tanga para hindi niya alam na siya ang hinihintay ng mga ito. Wala sana siyang balak na pagtuunan ito ng kanyang oras kaya tuloy-tuloy lang siya sa pagpasok at lalampasan na sana niya ito ngunit umalingawngaw ang malakas na sigaw nito. “Teka

Nanlaki ang mga mata ni Missy nang tuluyan niyang mabasa ang nakasulat sa hawak niyang papel pagkatapos ay muling lumingon sa kanyang kaibigan, gulat na gulat. “Magtatayo ka ng sarili mong kumpanya?” magkahalong gulat at excitement ang naramdaman niya ng mga oras na iyon.Ngumiti si Ruby sa kaibigan at pagkatapos ay tumango. “Well, nakahanap na rin ako ng maliit na rerentahang pagsisimulan ko at sa ngayon ay naghahanap pa ako ng pwede kong kuhaning maging empleyado ko.” sagot niya rito. Hindi rin kasi siya mapakali na hindi na niya simulan ang kanyang naisip.Nagliwanag ang mukha ng kanyang kaibigan. “Aba dapat lang no! Ikaw kaya ang sikat na si Rora. kung magbubukas ng bago mong kumpanya sa pangalan mong iyon ay tiyak na hindi ka mahihirapan pang magbenta ng pabango mo.” sabi nito sa kaniya. Alam kasi nito ang tungkol sa kanyang identity na iyon. Ngumiti lang si Ruby rito. “Ang totoo niyan ay hindi ko planong gamitin ang pangalan kong iyon para sa bagong kumpanyang ito. Gusto kong m

Walang pakialam si Amanda sa kung anong nangyayari sa internet. Sa totoo nga ay lumabas pa siya at nagpunta sa isang salon na para bang walang nangyari. Well nag-eenjoy pa nga siya sa atensyong nakukuha niya dahil pakiramdam niya ay mas nagiging sikat pa siya dahil sa nangyari.Pagkaupo pa lang niya ay kaagad na siyang nagreklamo sa kausap niya sa kanyang cellphone tungkol kay Ruby nang hindi niya naiwasang hindi mapasulyap sa babaeng naglilinis ng kuko niya. Namilog ang kanyang mga mata ng makilala ang babae. “Cindy? Anong ginagawa mo rito?” hindi makapaniwalang tanong niya dahil ang babaeng ito ay kilala niya. Kaklase niya ito noon at sa pagkakatanda niya ay may kaya naman ang kanilang pamilya kaya hindi niya maiwasang hindi magtaka. Anong ginagawa nito doon? Napuno naman ng kahihiyan ang mukha nito. Marahil ay nagulat din ito. Halos hindi ito makatingin sa kanyang mga mata. “Uhm, mali ang iniisip mo. nagkaroon kasi kami ng away ng Daddy ko at pinalayas niya ako sa main. Bukod pa d

Hindi matanggap ni Ethan ang ipinapakitang kayabangan ni Ruby sa harap niya. Para siya nitong minamaliit at kung makipag-usap ito sa kaniya ay mayabang itong ekspresyon na hindi niya alam kung saan nanggagaling. Hindi niya alam kung anong iniisip nito at kung bakit ganito siya nito itrato.“Pwede bang umalis ka na lang sa daraanan ko? Gusto ko ng umalis.” walang ekspresyon sabi ni Ruby dito. May mangilan-ngilang tao sa paligid at lumilingon na sa kanila. Ayaw niya ng magkaroon pa siya ng issue kaya ang umalis doon ang tanging gusto lang na gawin ni Ruby. wala siyang balak na makipag argumento pa sa lalaking nasa harapan niya. “Hindi ka ba nahihiya sa ginagawa mo?” naniningkit ang mga matang tanong niya pa ulit dito.“Ikaw ang dapat mahiya sa ginawa mo!” sagot nito sa kaniya na ikinakuyom lang ng mga kamay ni Ruby. talaga yatang sinusubok nito ang pasensya niya. “Hindi ako ang dapat mahiya kundi ikaw dahil wala akong ginagawang masama.” sagot niya at tuluyang nilampasan ito para umali