Lahat ng Kabanata ng ซีรีส์ มืดมน (ถ่อย+ปิ๊งรักสาวอ้วน+ทางผ่านจอมเถื่อน): Kabanata 231 - Kabanata 234

“หมอเรย์ไม่ได้ต้องการแค่ลูก หมอเรย์ต้องการแม่ของลูกด้วย” “คนใจร้ายอย่างหมอต้องการหวานไปทำไมกันคะ ถ้าต้องการไปบำเรอความใคร่ไปสนองตัณหาตัวเองก็พอเถอะค่ะ หวานไม่อยากเป็นแบบนั้นอีกแล้ว ไม่อยากอยู่กับคนที่จิตใจดำมืด ต่ำทราม ถ่อย เถื่อน โฉดอย่างคุณ แค่ช่วงเวลาสั้นๆ ที่เราอยู่ด้วยกันหวานก็ทุกข์พอแล้ว อย่าให้หวานต้องกลับไปเป็นแบบเดิมอีกเลยค่ะ เราต่างคนต่างอยู่เถอะ” เธอแกะมือใหญ่ที่สอดประสานกันที่หน้าท้องตัวเองออกทั้งน้ำตา “ไม่เอา ฉันไม่ให้เธอไปไหนทั้งนั้นหวานจนกว่าจะคุยกันรู้เรื่อง เธอไม่รู้รึไงว่าเพราะอะไร ทำไมฉันถึงต้องการเธอกับลูกฮึ” เขาตอบกลับพร้อมกับย่อตัวคุกเข่าโอบกอดรั้งเธอไว้จากด้านหลัง “หมอเรย์ทำอะไรคะ ลุกขึ้นเดี๋ยวนี้นะ” คนที่ถูกกอดจากด้านหลังอีกครั้งก็สั่งเขาพร้อมกับสั่งให้เขาลุกขึ้น เขามาคุกเข่าแบบนี้ทำไม “ไม่! หมอเรย์จะไม่ลุกขึ้นจนกว่าหวานจะยอมให้โอกาสหมอเรย์” “เพื่ออะไรคะ? ถ้าเพื่อลูกพอเถอะค่ะ ยังไงเราก็เป็นพ่อแม่ของเขาอยู่แล้ว” “เพื่อเราไงทูนหัว กลับไปกับหมอเรย์นะ สองเดือนที่ผ่านมาหมอคิดถึงหวานมาก หมอไม่มีความสุขเลย หมอ...” เรณุวัฒน์นิ่

ค่ำคืนนี้คนที่ได้รับช่อดอกไม้จากเจ้าสาวคืออนุทินและเรณุพัฒน์ ก็ได้รับเช่นกัน วันนี้ศิรดาโยนช่อดอกไม้สองช่อ สองหนุ่มโสดได้รับแบบช่อดอกไม้ตกลงใส่มือราวกับจับวางก็ว่าได้ “ไง...ไอ้นุ โซ มีคนจะแต่งงานด้วยแล้วรึยัง” รามสูรเอ่ยถามเพื่อนรักและน้องชายของเพื่อนที่ยืนถือช่อดอกไม้คุยกันอยู่ริมสระน้ำ “ไม่! ไม่อยากหาห่วงผูกคอ ดูอย่างไอ้หมอเรย์สิ มันบอกไม่ยินดีแต่งงานกับเขา ไม่มีทางรักเขา ไงล่ะ แต่งงานสองรอบไปเลยครับกับเจ้าสาวคนเดิม แถมมีลูกด้วยรอบนี้” อนุทินเอ่ยแขวะเพื่อนรักเมื่อย้อนนึกถึงคำพูดของเรณุวัฒน์ในงานแต่งงานครั้งก่อน “ตอนนี้ทั้งรักทั้งหลงพี่สะใภ้เลยครับพี่นุ พี่ราม พี่เรย์ของผมหวงพี่สะใภ้มาก โซจะเข้าใกล้แทบไม่ได้เลย ปากบอกไม่รักเขา จืดชืด ไม่ใช่สเปค ไม่ใช่ไปไม่ใช่มา ตกหลุมรักจนโงหัวไม่ขึ้นแหละครับ ผมขอตัวก่อนนะครับ จะออกไปดื่มกับเพื่อนในเมืองสักหน่อย” พูดจบเรณุพัฒน์ก็เดินออกจากกลุ่มพร้อมกับเจ้าบ่าวในค่ำคืนนี้เดินเข้ามาแทนที่ “นินทาอะไรกูอีกพวกมึง” มาถึงก็ถามเพื่อนทั้งสองทันที “เปล่านินทา ก็จะพูดให้ได้ยินเนี่ยแหละ เป็นไงล่ะ ไม่รักเขา สุดท้ายก็ตายกับคำพูดต