Tous les chapitres de : Chapitre 21 - Chapitre 30

หนึ่งเดือนต่อมา หลังจากมาริสาสอบเสร็จ เธอแวะมาบอกกฤตดนัยว่าเธอจะกลับไปใช้ชีวิตกับมารดาที่บ้านนอก บรรยากาศภายในห้องนอนหรูเงียบสงัด มีเพียงเสียงเครื่องปรับอากาศที่ทำงานอย่างสม่ำเสมอ ทว่าหัวใจของกฤตดนัยกลับว้าวุ่นอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน ความสัมพันธ์ที่เริ่มต้นด้วยการใช้เรือนร่างแลกกับหนี้สินบัดนี้กลับกลายเป็นพันธนาการที่รัดรึงหัวใจเขาไว้จนแน่นหนา“ริสา... แวะมาหาพี่บ้างได้ไหม” เขาเอ่ยรั้งด้วยน้ำเสียงที่สั่นพร่า แววตาคมกริบที่เคยดูดุดันบัดนี้กลับเต็มไปด้วยความอ้อนวอน มาริสาชะงักมือเล็กน้อย เธอสูดลมหายใจเข้าลึก ๆ เพื่อสะกดกั้นความหวั่นไหว “ถ้ามีโอกาสนะคะ”“ให้พี่ไปส่งริสาที่บ้านได้ไหม พี่อยากรู้ว่าริสาอยู่ที่ไหน พี่จะได้ไปหาถูก” เขาพยายามต่อรองกับเธอไว้ทุกวิถีทาง“อย่าเลยค่ะพี่กฤต... ริสาไม่อยากให้พี่ต้องจมอยู่กับความรู้สึกแบบนี้ หลังจากที่ริสาไม่อยู่แล้ว พี่ควรจะเริ่มต้นใหม่กับใครสักคนได้แล้วนะคะ” คำพูดที่ดูเหมือนหวังดีแต่กลับกรีดลึกเข้าไปในใจของคนฟัง“พี่คงทำใจไม่ได้หรอกริสา... พี่ทำใจไม่ได้จริง ๆ” เขาโพล่งออกมาอย่างลืมตัว มือหนาคว้าข้อมือเล็กไว้แน่นเหมือนกลัวว่าเธอจะหายไปต่อหน้าต่อตา

“หงุดหงิดอะไรมาวะไอ้กฤต... หน้าบึ้งตึงจนจะกินเลือดกินเนื้อคนได้ทั้งโรงแรมแล้ว” ชานนท์ทักขึ้นทันทีที่เห็นเพื่อนรักเดินกลับมาทิ้งตัวลงนั่งบนเก้าอี้อย่างแรง บ่งบอกถึงอารมณ์ที่กำลังคุกรุ่นได้เป็นอย่างดีกฤตดนัยนิ่งเงียบไม่ตอบคำถาม เขาหยิบแก้วน้ำขึ้นมาดื่มรวดเดียวหมดเพื่อดับไฟในอกที่กำลังลุกโชน“สรุปว่าแก... รู้จักผู้หญิงคนนั้นจริง ๆ ใช่ไหมวะ?” ธีรธรถามบ้างด้วยความอยากรู้อยากเห็น สายตาของเขาจ้องจับผิดเพื่อนอย่างไม่ลดละ เพราะท่าทางที่กฤตดนัยลุกพรวดตามเธอไปเมื่อครู่ มันต้องมีอะไรที่มากกว่าแค่คนรู้จักธรรมดาแน่นอน“ยิ่งกว่ารู้จัก...” กฤตดนัยตอบเสียงต่ำลอดไรฟัน แววตาคมเต็มไปด้วยอารมณ์หงุดหงิดชานนท์และธีรธรหันมามองหน้ากันพลางยักคิ้วให้กันอย่างรู้ความหมาย คำตอบสั้น ๆ แต่แฝงไปด้วยความนัยลึกซึ้งแบบนี้ พวกเขาที่เป็นเพื่อนสนิทกันมานานย่อมเข้าใจดีว่าความสัมพันธ์เพื่อนกับแม่สาวงามคนนั้นคงลึกซึ้งไปถึงไหนต่อไหน“มีอะไรอยากระบายให้พวกฉันฟัง ก็เล่ามาได้เลยนะเพื่อน” ชานนท์ที่นั่งข้าง ๆ ตบไหล่กฤตดนัยเบา ๆ อย่างเข้าใจนิสัย เขาไม่ซักไซ้ให้มากความ เพราะรู้ดีว่าถ้ากฤตดนัยยังไม่อยากพูด ต่อให้เอาคีมมางัดปากก็ไม่

มาริสาพยายามฝืนข่มมันไว้ แม้หัวใจจะสั่นไหวตามการปลุกเร้าของเขาก็ตามกฤตดนัยเห็นเธอเฉย ก็ยิ่งรุกเร้าเอาแต่ใจ เขาต้องการปลดปล่อยความรวดร้าวที่แก่นกายอีกครั้ง กลิ่นกายของเธอมันหอมเย้ายวนใจ มันทำให้เขาหลงใหลจนกอดจูบเท่าไรก็ไม่เคยพอ “หยุดร้องได้แล้ว พี่ไม่ได้ถ่ายแล้ว”“พี่ทำเกินไป เค้าเป็นแค่เพื่อนร่วมงาน พี่กะจะให้ที่ทำงานของริสามีแค่ผู้หญิงรึไงคะ” เธอเค้นเสียงตัดพ้อเขา ก่อนที่กฤตดนัยจะใช้ขากํายําของเขาแทรกเข้ามาระหว่างขาเรียวงามของเธอ แล้วซุกใบหน้ากับหน้าอกอวบอิ่มของเธอ มือก็บีบเคล้นเต้านมอีกข้าง ปากก็ดูดเม้มไล่เลียยอดอกอิ่มอีกข้าง อย่างไม่สนใจเสียงร้องห้ามเขาดูดยอดปทุมถันของเธอไล่เลียสลับข้างทั้งซ้ายและขวา เขาทำเหมือนคนตายอดตายอยากมาจากไหน ประธานหนุ่มไม่ฟังสิ่งที่เธอพูดเลย เขามันคนเห็นแก่ตัว หน้าด้าน ยิ่งคิดเธอก็ยิ่งโกรธ อารมณ์กระสันเสียวก็ลดน้อยถอยลงไป มีแต่ความเสียใจที่เขาข่มเหงและไม่นึกถึงจิตใจเธอเลย“อย่าคิดจะเถียงพี่นะริสา” เขาไม่วายจะขู่เธอครั้งแล้วครั้งเล่า“พี่ทำแบบนี้ มีความสุขมากใช่มั้ยคะ” มาริสาพูดด้วยน้ำตาคลอเบ้าสะกดกลั้นเสียงสะอื้นด้วยความยากลําบาก รู้สึกน้อยเนื้อตํ่าใจทำ

คราวนี้กฤตดนัยเป็นคนปั่น ส่วนมาริสานั่งซ้อนท้ายอยู่ด้านหลัง แต่เธอเลือกที่จะนั่งตัวตรงและไม่ยอมแตะต้องตัวเขาเลยแม้แต่นิดเดียว ชายหนุ่มลอบยิ้มในใจ เขาเดาออกว่าเธอคงกลัวเขาจะหาเรื่องลวนลามเธอเหมือนเช่นทุกครั้งที่อยู่ใกล้กันมื้อค่ำวันนั้น คุณวาสนาจัดเตรียมอาหารพื้นเมืองรสเลิศไว้ต้อนรับกฤตดนัยมากมาย บรรยากาศบนโต๊ะอาหารเต็มไปด้วยความอบอุ่นและเป็นกันเอง หลังจากพูดคุยกันอยู่นาน กฤตดนัยก็ขอตัวปั่นจักรยานกลับไปยังโฮมสเตย์เพียงลำพังเมื่อถึงที่พัก เขาต้องเผชิญกับบททดสอบแรก การอาบน้ำเย็นจากฝักบัวท่ามกลางอากาศที่เริ่มหนาวเหน็บ นี่เป็นครั้งแรกในชีวิตที่นักธุรกิจหนุ่มผู้รักความสบายต้องอาบน้ำโดยไร้เครื่องทำน้ำอุ่น แม้ปกติเขาจะเป็นคนขี้ร้อน แต่พอโดนน้ำเย็นจัดปะทะผิวในสภาพอากาศแบบนี้ ก็ทำเอาชายหนุ่มถึงกับสั่นสะท้านไปทั้งตัวกฤตดนัยไม่ได้เตรียมเสื้อกันหนาวมาเลย เพราะไม่คิดว่าที่นี่อากาศจะหนาวเย็นได้ถึงขนาดนี้ พออาบน้ำเสร็จเขาก็รีบกระโจนลงบนเตียง ยัดตัวเข้าไปในผ้าห่มผืนหนาทันทีเพื่อหาความอบอุ่น ใจก็นึกถึงใบหน้าหวานของมาริสาที่ทำให้เขาต้องมาตกระกำลำบากแบบนี้ แต่ก็เป็นความลำบากที่เขายินดีจะรับไว้ด้วยความ

กฤตดนัยเปรยขึ้นขณะที่นอนเคียงข้างมาริสาใต้ผ้าห่มผืนหนา สายตาคมทอดมองท้องฟ้าที่มืดมิดแต่ระยิบระยับไปด้วยดวงดาวนับพันดวง แสงไฟจากตะเกียงดวงเล็กข้างกายขับเน้นให้บรรยากาศดูโรแมนติกยิ่งขึ้น“เป็นครั้งแรกเลยนะเนี่ย ที่ได้นอนดูดาวกับแฟนแบบนี้” “ไม่เชื่อหรอกค่ะ ระดับพี่กฤตเนี่ยนะจะเพิ่งเคยนอนดูดาวกับแฟน” มาริสาเอียงหน้ามองเขา ศีรษะทุยสวยหนุนอยู่บนต้นแขนแกร่งของเขาอย่างเคยชิน“จริง ๆ แล้วริสาน่ะ เป็นแฟนคนแรกของพี่เลยนะ คู่ควงน่ะพี่มีเยอะ แต่คนที่พี่อยากใช้คำว่าแฟนและอยากใช้ชีวิตอยู่ด้วยจริง ๆ มีแค่ริสาคนเดียว” น้ำเสียงของเขาหนักแน่นและจริงจังจนคนฟังใจสั่น“ก็พี่เจ้าชู้นักนี่คะ ใครจะไปเชื่อลง” มาริสาแกล้งงอนสะบัดหน้าหนี“เมื่อก่อนพี่ยอมรับครับว่าเจ้าชู้... แต่ตอนนี้มีแฟนแล้ว พี่สัญญาว่าจะไม่ทำแบบนั้นอีก เพราะพี่รักแฟนมาก” เขาโน้มใบหน้าลงไปจนหน้าผากชนกัน ดวงตาคมกริบจ้องลึกเข้าไปในดวงตาของเธอเพื่อยืนยันคำพูด“เอ่อ... พี่กฤตคะ... ดูนั่นสิคะ ดาวตก! สวยมากเลยค่ะ” มาริสาเริ่มทำตัวไม่ถูกเมื่อโดนบอกรักในระยะประชิด เธอรีบเบี่ยงประเด็นพลางชี้ชวนให้เขาดูท้องฟ้า“ดาวสวยจริง ๆ ครับ... แต่ยังสวยน้อยกว่าริส