All Chapters of พื้นที่ปลอดภัยของหัวใจ: Chapter 11 - Chapter 20

การได้เจอเจ้าถุงแป้ง ทำให้ริณได้เห็นบางอย่างในตัวของดาราสาวในแบบที่ไม่คิดว่าจะได้เห็นอย่างเช่นตอนนี้ที่ปริ๊นกำลังนั่งป้อนน้ำเจ้ากระต่ายอยู่หน้าตะกร้าหวาย พร้อมกับพูดคุยกับสิ่งมีชีวิตตัวนั้นด้วยเสียงสองเสียงสาม“เป็นไงบ้างคะคนเก่ง หิวมุ้ยยยย โอ๋เอ๋ ๆ ไม่เป็นไรนะค้าบบ เดี๋ยวคนเก่งก็หายน้า”เสียงใส ๆ ของปริ๊นทำให้คนโตกว่าระบายยิ้มจาง ๆ ตรงมุมปากในแบบที่ไม่ได้ทำบ่อยนัก สายตาคู่นั้นจับจ้องภาพตรงหน้าราวกับกำลังดูฉากหนึ่งในทีวี หากแต่ภาพตรงหน้าคือความจริง ไม่ใช่การแสดง‘ไม่คิดว่าจะรักสัตว์ขนาดนี้นะ คุณดารา’แต่เพียงครู่เดียวรอยยิ้มบนใบหน้าของณริณทิพย์ก็หายไป เมื่อนึกได้ว่ายังมีภารกิจอีกอย่างที่ต้องทำวันนี้ริณหยิบโทรศัพท์เครื่องหรูขึ้นมากดเบอร์ที่คุ้นเคย ไม่นานปลายสายก็รับด้วยน้ำเสียงร่าเริง“ค่ะพี่ริณ”“แยม มาหาพี่ที่บ้านพักหน่อย พาป้าผินมาด้วย”“ได้ค่าพี่ริณ จะไปเดี๋ยวนี้ค่ะ!”สิ้นคำตอบรับเพียงอึดใจ เสียงฝีเท้าหนักๆ ของคนสองคนก็ดังใกล้เข้ามา แยมวิ่งนำหน้ามาด้วยใบหน้ายิ้มกริ่ม โดยมีป้าผินเดินตามมาติดๆ ทันทีที่ทั้งคู่ก้าวพ้นขอบประตูบ้านพัก ดวงตาของแยมก็เบิกโพลงขึ้นทันทีเมื่อเห็นใครบางคนที่ย

บ่อเกลือสินเธาว์ภูเขาแห่งเดียวในโลก...ภาพที่ปรากฏตรงหน้าคือวิถีชีวิตที่สืบทอดกันมานับร้อยปี หมู่บ้านเล็กๆ ที่โอบล้อมด้วยขุนเขาและไออุ่นจากเตาต้มเกลือโบราณ กลิ่นอายของความเก่าแก่พัดมาพร้อมกับสายลมเย็นที่หอบเอาละอองเกลือจางๆ มาปะทะใบหน้า“ที่นี่เป็นบ่อเกลือที่เกิดขึ้นเองตามธรรมชาติ เป็นหนึ่งเดียวในโลกที่ผลิตเกลือจากภูเขาค่ะ”ณริณทิพย์เอ่ยบอกในขณะที่พาดาราสาวเดินลัดเลาะไปตามทางเดินแคบๆ ในชุมชน “และเกลือของที่นี่ไม่ได้มีไว้แค่ประกอบอาหาร แต่ยังใช้ในด้านการทำสปาเพื่อบำรุงผิวพรรณอีกด้วย”“โห สุดยอดไปเลยค่ะพี่ริณ แล้วเอ่อ ตรงนั้นที่มีควันพุ่งออกมาเยอะๆ มันคืออะไรคะ”ริณหันมองตามปลายนิ้วของปริ๊นที่ชี้ไปยังกลุ่มควันขาวที่ลอยคลุ้งเหนือหลังคามุงจาก“อ๋อ บ่อต้มเกลือค่ะ ตามมาสิ พี่จะพาไปดู”คนเด็กกว่าเดินตามหลังไปติดๆ แววตาของปริ๊นระยิบระยับด้วยความตื่นเต้นกับทุกสิ่งที่ได้พบเห็นภายในโรงต้มเกลือมีความร้อนระอุจากเตาฟืนขนาดใหญ่ ชาวบ้านต่างขะมักเขม้นตักเกลือจากกระทะใบบัวที่กำลังเดือดปุดๆ ขึ้นมาพักไว้ในตะกร้าหวาย ภาพความเหนื่อยยากที่แฝงไปด้วยความละเมียดละไมทำให้ดาราสาวนิ่งงันไปครู่หนึ่ง“พี่ริณคะ ดูน

นี่ไม่ใช่ครั้งแรกหรอกนะที่คนอย่างณริณทิพย์ได้ยินคำพูดทำนองนี้ ที่ผ่านมามีใครหลายคนเข้ามาในชีวิตเธอเพื่อเสนอมิตรไมตรีอันดีงามที่จะนำไปสู่ความสัมพันธ์เชิงชู้สาว แต่ริณก็เลือกที่จะปฏิเสธทุกคน เพียงเพราะเหตุผลที่ว่า ไม่อยากคิดเรื่องใครให้ปวดหัว...รักตัวเองดีที่สุด แต่ครั้งนี้ความรู้สึกกลับไม่เหมือนเดิม คำบอกรักสั้นๆ จากปากของดาราสาวตรงหน้า มีน้ำหนักมากพอที่จะทำให้กำแพงที่ริณสร้างไว้สั่นคลอนอย่างรุนแรง ทว่ายิ่งหวั่นไหวมากเท่าไหร่ จิตใต้สำนึกที่รักการป้องกันตัวก็ยิ่งตะโกนเตือนให้เธอถอยห่างออกมามากเท่านั้น “พี่ว่าเรากลับกันดีกว่า ดึกมากแล้วค่ะ” คำตอบที่ได้รับกลับมาทำให้ปริ๊นนิ่งงันไปชั่วครู่ เธอโดนปฏิเสธงั้นเหรอ หญิงสาวทบทวนคำพูดของอีกฝ่ายอยู่ในใจ “ได้ค่ะ งั้นกลับกัน” ปริ๊นเลือกที่จะไม่เอ่ยถามในสิ่งที่ค้างคา เธอเต็มใจทำตามความต้องการของอีกฝ่ายแต่โดยดี แม้จะเป็นครั้งแรกที่เป็นฝ่ายบอกชอบก่อน แล้วได้รับการตอบกลับเพียงความเงียบ แต่อย่างน้อยวันนี้เธอก็ได้ทำสิ่งที่กล้าหาญที่สุดในชีวิตไปแล้ว คือการสารภาพความรู้สึกกับใครสักคนออกไปตรง ๆ ภายในรถกระบะสี่ป

บรรยากาศช่วงเย็นของวันเดียวกันกลับมาอบอุ่นอีกครั้ง กลิ่นอายความเศร้าจากการจากไปของเจ้าถุงแป้งจางลงไปบ้าง เพราะเย็นวันนี้มีกิจกรรมอื่นให้คนที่อยู่ที่นี่ได้ทำบริเวณห้องครัวที่อยู่ถัดไปตรงด้านหลังบ้านพัก ณริณทิพย์กำลังเดินนำคนเด็กกว่าไปหาป้าผิน“เย็นนี้ป้าผินจะสอนคุณทำอาหารพื้นเมืองค่ะ”ริณเอ่ยบอกคนข้างกายแล้วเดินนำเข้าไปในห้องครัว เธอกำชับป้าผินและแยมให้เตรียมวัตถุดิบสำหรับทำอาหารพื้นถิ่นชุดใหญ่“ป้าผินคะ วันนี้ช่วยสอนคุณปริ๊นทำอาหารพื้นเมืองหน่อยนะคะ ริณอยากให้คุณปริ๊นลองฝึกไว้ เผื่อในละครต้องมีฉากเข้าครัว จะได้ดูสมจริง”ริณเอ่ยด้วยสีหน้านิ่งเรียบเป็นงานเป็นการป้าผินพยักหน้ายิ้มๆ รับคำสั่ง แต่ในใจรู้ดีว่าคำสั่งของเจ้านายคล้ายจะเป็นเพียงข้ออ้างมากกว่า ต่างจากปริ๊นที่แอบขมวดคิ้วด้วยความสงสัย“เอ่อ พี่ริณคะ ในบทที่ปริ๊นอ่านมา ไม่มีฉากทำอาหารนะคะ”“ไม่เป็นไรนี่คะ” ริณหันขวับมาตอบทันที “ก็ฝึกไว้ เผื่อวันหน้าคุณได้เล่นบทนี้ เรียนรู้ไว้ไม่เสียหายค่ะ”ริณตอบเลี่ยงๆ พลางหยิบผ้ากันเปื้อนส่งให้คนเด็กกว่า ปริ๊นจึงยอมรับไปแบบงง ๆการทำอาหารพื้นเมืองในเย็นวันนี้ มีเพียงเจ้าของโฮมสเตย์ที่รู้ดีแก่ใจ

เช้าวันต่อมา...แสงแดดที่สาดส่องเข้ามาในห้องพักไม่ได้ทำให้ริณรู้สึกสดใสเหมือนเมื่อคืน ความสุขจากการได้เห็นหน้าปริ๊นผ่านหน้าจอยังไม่ทันจางหายไป เธอก็ต้องพบกับสิ่งที่ทำให้หัวใจของเธอหนักอึ้งยิ่งกว่าเดิมการเลื่อนฟีดมือถือดูข่าวในเช้าที่เพิ่งลืมตา ทำให้หัวใจเธอสั่นไหวอย่างรุนแรงอีกครั้ง เพราะมันคือข่าวของปริ๊นที่กระแทกตาเธอเข้าอย่างจังหลุด! ภาพลับนางเอก ป. ซุ่มคบหนุ่มนอกวงการ พาเที่ยวรีสอร์ตหรูช่วงหายหน้าไปพักผ่อน!ในข่าวประกอบด้วยภาพถ่ายเบลอๆ ของผู้หญิงคนหนึ่งที่รูปร่างคล้ายปริ๊น สวมหมวกแก๊ปปิดบังใบหน้า เดินเคียงคู่ไปกับผู้ชายร่างสูงคนหนึ่งในสถานที่ที่ดูเหมือนแหล่งท่องเที่ยวทางภาคใต้ เนื้อข่าวระบุวันเวลาไว้อย่างชัดเจน ซึ่งมันคือช่วงเวลาเดียวกับที่ปริ๊นกำลังนั่งกินหมูกระทะกับเธออยู่บนดอยริณจ้องมองภาพนั้นด้วยความรู้สึกชาวาบไปทั้งตัว เธอรู้ดีที่สุดว่าคนในรูปไม่ใช่ปริ๊น และวันเวลานั้นปริ๊นไม่ได้อยู่ที่ไหนเลยนอกจากอยู่บนดอยสกาดแห่งนี้‘ทำไมถึงทำกันขนาดนี้...จะอะไรนักหนากับผู้หญิงคนนึง’ริณพึมพำกับตัวเองด้วยความโกรธที่พลุ่งพล่านเธอเลื่อนอ่านคอมเมนต์ใต้ข่าวนั้น หลายคนเริ่มรุมด่าทอปริ๊นด้วยถ