Semua Bab เมื่อรักผลิบานในใจ: Bab 21 - Bab 30

ภายในห้องนั่งเล่นของเพนต์เฮาส์สุดหรู คุณศิริกัญญานั่งเคียงข้างลูกสาวพลางจ้องมองลูกชายตัวดีและเด็กสาวที่ท่านรักและเอ็นดูเหมือนลูกหลานสลับไปมาชนิดที่เรียกว่าตาไม่กะพริบปฐวีมองตอบมารดาด้วยสีหน้าเรียบเฉยไม่แสดงอาการสั่นไหวใด ๆ ต่างจากหญิงสาวข้างกายที่นั่งห่อไหล่เล็กลีบก้มหน้าลงมองมือที่วางอยู่บนตักด้วยความประหม่าปรียาดาทนกับบรรยากาศที่น่าอึดอัดไม่ไหวจึงตัดสินใจโพล่งออกไปทำลายความเงียบ“พี่โปรดล่อลวงน้องหวานเหรอ”สิ้นเสียงของปรียาดา ผู้เป็นแม่ถึงกับทำหน้าราวกับจะเป็นลม ส่วนวทานิกาก็ตกใจหน้าตาตื่นส่ายศีรษะปฏิเสธพัลวัน ทว่าคนถูกกล่าวหากลับไม่สะทกสะท้านแต่อย่างใด“นี่มันหมายความว่ายังไงกันลูก” คุณศิริกัญญากลั้นใจถามออกมา พร้อมจ้องมองรอฟังคำตอบจากลูกชายด้วยสีหน้าเคร่งเครียดปฐวีหันหน้ามองคนตัวเล็กที่อยู่ข้างกายก่อนเอื้อมมือไปคว้ามือบางข้างหนึ่งมากุมเอาไว้ด้วยความทะนุถนอมสายตาที่ชายหนุ่มใช้มองวทานิกา เต็มไปด้วยความอ่อนโยนอีกทั้งยังเปิดเผยความรู้สึกอย่างไม่มีปิดบังคุณศิริกัญญาและปรียาดาเห็นแบบนั้นก็รู้ได้ในทันทีว่าปฐวีรู้สึกอย่างไรต่อวทานิกาชายหนุ่มหันกลับเผชิญหน้ากับมารดาอีกครั้งแรกเริ่

ทางด้านปฐวีที่ออกไปตรวจคนไข้และกลับมาที่อาคารบริหารอีกครั้งเพื่อเข้าร่วมประชุมกับทีมผู้บริหารคุณหมอหนุ่มแวะที่เคาน์เตอร์ประชาสัมพันธ์เพื่อไถ่ถามถึงอุปกรณ์ทำงานสำคัญที่ต้องการ“มีใครเอาของมาฝากให้ผมไหมครับ”“มีค่ะคุณหมอ” หนึ่งในพนักงานสาวตอบอย่างกระตือรือร้นพร้อมหันไปคว้ากระเป๋าหนังสีดำเงาวับขึ้นมาวางบนเคาน์เตอร์ตรงหน้าคุณหมอหนุ่ม “นี่ค่ะ มีสาวสวยหน้าตาน่ารักน่าเอ็นดูเอามาฝากไว้ให้คุณหมอค่ะ”คำกล่าวของพนักงานสาวทำคิ้วหนาขมวดย่นด้วยความสงสัย“น้องสาวผมเหรอครับ”“ไม่ทราบเหมือนกันค่ะ พวกเราไม่ทันได้ถามชื่อเอาไว้ด้วยค่ะเพราะว่าสีหน้าน้องดูไม่ค่อยดี ตาแดง ๆ เหมือนจะร้องไห้ เอาของมาวางให้ปุ๊บน้องก็รีบไปเลย “ได้ยินดังนั้นใบหน้าหล่อเหลาก็ยิ่งเกิดความสงสัย ชายหนุ่มคว้ากระเป๋าแล็ปท็อปมาถือไว้ข้างกายก่อนเดินเข้าไปในอาคารบริหาร พร้อมกันนั้นมือข้างหนึ่งก็ล้วงเข้าไปในกระเป๋ากางเกงสแล็กหยิบอุปกรณ์สื่อสารคู่ใจขึ้นมากดต่อสายหาปรียาดา ทว่ารอฟังเสียงสัญญาณอยู่หลายครั้งจนกระทั่งสายตัดไป ครั้นพอจะโทรอีกครั้งปฐวีก็ถูกตามตัวเข้าห้องประชุมโดยด่วนจึงทำให้เขาจำเป็นต้องเก็บสมาร์ตโฟนเข้ากระเป๋าเสื้อกาวน์การ

หนึ่งเดือนต่อมาก็ถึงวันเปิดภาคเรียนของวทานิกา ซึ่งเป็นปีสุดท้ายที่เธอจะได้ใช้ชีวิตในรั้วมหาวิทยาลัยในปีนี้ชีวิตของเธอเปลี่ยนแปลงไปมาก นับตั้งแต่ที่เธอได้รับความช่วยเหลือจากปฐวี จนกระทั่งได้มาเป็นพรีเซนเตอร์ให้กับคลินิกของกิตติชัย เธอก็เริ่มเป็นที่รู้จักในวงกว้าง เริ่มมีเอเจนซีชื่อดังมากมายเข้ามาทาบทามให้เธอไปร่วมงาน แต่ทว่าเธอก็ปฏิเสธออกไปทั้งหมด เนื่องจากหญิงสาวต้องโฟกัสกับการเรียนในปีสุดท้าย อีกทั้งยังต้องทำงานในฐานะหนึ่งในพรีเซนเตอร์ของกิตติชัยด้วยในช่วงหลังมานี้ตารางงานของเธอค่อนข้างแน่น เนื่องจากต้องติดตามศัลยแพทย์หนุ่มและทีมงานไปออกรายการทอร์คโชว์เพื่อโพรโมตผลิตภัณฑ์ และนอกจากนี้เธอยังต้องทำหน้าที่ไลฟ์สดประจำสัปดาห์อีกด้วยขณะเดียวกันปฐวีเองก็มีงานรัดตัวไม่แตกต่างกัน เนื่องจากทางโรงพยาบาลเอ.พี.อินเตอร์แนชันนัล กำลังเตรียมตัวเป็นเจ้าภาพในการจัดงานสัมมนาทางการแพทย์ระดับภูมิภาคซึ่งเป็นงานใหญ่แห่งปี และมีโรงพยาบาลชั้นนำระดับโลกมากมายเข้าร่วมงานในครั้งนี้อย่างคับคั่งซึ่งงานนี้คนที่ตื่นเต้นยิ่งกว่าใคร ๆ เห็นจะเป็นวทานิกา เนื่องจากกิตติชัยจะพาเธอและทีมงานไปจัดบูทที่งานสัมมนานี้ด้ว

“ในที่สุดก็เสร็จสักที ถึงเหนื่อยแต่ก็สนุกมาก ๆ เลยนะ ว่าไหม”“ฉันเนี่ยหายเหนื่อยเลย ที่เห็นสกินแคร์ของเราขายดีขนาดนี้”“จริงแก เมื่อคืนฉันฝันถึงโบนัสปลายปีเลยนะ”บรรดาทีมงานของกิตติชัยพูดคุยกันอย่างสนุกสนาน ขณะที่ทุกคนกำลังช่วยกันเก็บข้าวของภายในบูท Dr.Kit Clinic ซึ่งวันนี้เป็นวันสุดท้าย และพิธีปิดงานก็ได้เสร็จสิ้นลงไปตั้งแต่ช่วงสายในค่ำคืนนี้ทางโรงพยาบาลเอ.พี.อินเตอร์แนชันนัลก็ได้จัดปาร์ตี้หน้ากากขึ้นมาให้ทุกคนได้มาร่วมสนุกหลังจากที่ต้องเหน็ดเหนื่อยมาตลอดหลายวันวทานิกาและทีมงานก็ได้รับเชิญให้ไปร่วมงานเลี้ยงสังสรรค์ในคืนนี้ด้วยพวกสาว ๆ จึงรีบเร่งมือเก็บข้าวของให้เสร็จโดยเร็วเพื่อที่จะได้มีเวลาไปเนรมิตเสื้อผ้าหน้าผมสำหรับเข้าร่วมงานปาร์ตี้หน้ากาก“คุณวทานิกาครับ” เสียงเรียกที่ดังขึ้นทำวงสนทนาของสาว ๆ หยุดชะงักไปชั่วขณะพวกเธอหันไปมองพร้อมกันเป็นตาเดียวก็พบหนุ่มแว่นหน้าตาสะอ้านท่าทางสุภาพเรียบร้อยภายใต้ชุดสูทสีดำ เมื่อเขาเห็นว่าวทานิกาหันมาเขาจึงเริ่มกล่าวต่อไป“ผมเป็นเลขาฯของท่านผู้อำนวยการโรงพยาบาลเอ.พี. ท่านให้ผมมาเรียนเชิญคุณวทานิกาไปพบครับ”สิ่งที่ชายหนุ่มเอ่ยออกมานั้นทำเอาวทา

ณ คฤหาสน์อำนวยกิจไพศาลหลังจากงานสัมมนาผ่านไป สมาชิกในครอบครัวอำนวยกิจไพศาลก็ได้มารวมตัวกันอีกครั้งในรอบหลายปีโดยมีสมาชิกใหม่เพิ่มเติมขึ้นมา นั่นก็คือ วทานิกา และคุณวรรณาโดยคุณเปรมจัดงานเลี้ยงเล็ก ๆ ภายในครอบครัวเพื่อฉลองให้กับการหมั้นหมายของลูกชายคฤหาสน์หรูหราหลังใหญ่ที่เคยเงียบเหงา บัดนี้เต็มไปด้วยเสียงพูดคุย หยอกล้อ และหัวเราะกันอย่างมีความสุขในวันนี้สมาชิกทุกคนในครอบครัวตระหนักได้ว่าบาดแผลที่เคยมีในใจและความบาดหมางที่เคยฝังลึกในความรู้สึกของพวกเขาได้มลายหายไปหมดแล้ว พวกเขาเพียงแค่ต้องการใช้ชีวิตที่เหลืออยู่นี้ทุกนาทีให้มีคุณค่าหลังจากรับประทานอาหารกันจนอิ่มหนำสำราญ พยาบาลส่วนตัวของคุณวรรณาที่คุณเปรมจ้างมาดูแลผู้เป็นยายของว่าที่ลูกสะใภ้ก็พาท่านขึ้นไปพักผ่อนบนห้องด้านประมุขของบ้าน ก็มานั่งจิบชากับคุณศิริกัญญาและปรียาดาที่ห้องนั่งเล่น“ปลื้ม เมื่อไหร่จะย้ายกลับมาอยู่กับพ่อซะทีล่ะ พ่อคิดถึงหนูมากนะ” คุณเปรมเอ่ยถามลูกสาวด้วยน้ำเสียงเศร้า ทำเอาปรียาดาเกิดอาการอึกอักทำตัวไม่ถูก คุณศิริกัญญาจึงรีบเข้าช่วยลูกสาว“ลูกก็ต้องอยู่กับฉันสิคะ” คุณศิริกัญญากล่าวเสียงเข้มจนคุณเปรมหน้าเสีย ทว