All Chapters of บ่วงร้ายซ่อนรัก (Jasmine): Chapter 21 - Chapter 30

ผ่านไปซักพัก ตอนนี้สมาชิกของพงษ์นาราก็มารวมตัวกันที่โต๊ะรับประทานอาหาร ที่วันนี้น้องนนท์หลานชายคนเดียวของบ้าน รีเควสอาหารทะเลมาแบบจัดเต็ม ไม่ว่าจะเป็นเมนู หมึก กุ้ง หอย ปู ปลา แทบจะยกมาทั้งทะเลเลยก็ว่าได้“คุณแม่ครับ นนท์ขอนั่งกับคุณอาได้ไหม”“อาพัชเหรอลูก”เนเน่หันไปถามลูกชายของตัวเองเพราะโดยปกติแล้วน้องนนท์จะนั่งติดพ่อกับแม่หรือคุณปู่คุณย่าเท่านั้นเวลาทานข้าว ไม่ว่าจะเป็นที่บ้านหรือตามร้านอาหารข้างนอก“ไม่ครับ นั่งใกล้คุณอา”น้องนนท์บอกแม่ของตัวเองพร้อมกับชี้ไปที่คุณอาคนสวยที่นั่งอยู่ข้างๆ อาพอลกับอาพัช“เอ่อ แม่ว่านั่งกับแม่ดีกว่าไหม วันนี้มีแต่อาหารทะเล นนท์แกะเองยังไม่ได้นะครับ”“ไม่เป็นไรค่ะ ให้น้องนนท์มานั่งกับโบว์ก็ได้ เดียวโบว์ช่วยดูแลให้คะ”เมื่อได้ยินคุณอาคนสวยอนุญาต น้องนนท์ก็รีบลงจากเก้าอี้ของตนเองแล้ววิ่งอ้อมไปยังอีกฝั่งของโต๊ะอาหารที่มีคุณอาคนสวยนั่งอยู่ทันทีคนอื่นๆ ที่นั่งอยู่ถึงกับมองหน้ากัน แล้วก็คงคิดในใจเหมือนกันทุกคนว่า ‘ปล่อยวาง’การรับประทานอาหารมื้อเย็นผ่านพ้นไปได้ด้วยดี โดยมะลิก็คอยดูแลเอาใจใส่ทั้งน้องนนท์และคุณพอล เธอรู้ว่าอะไรที่ชายหนุ่มชอบอะไรที่ไม่ชอบ เพร

จุดชนวนเหตุงานวันเกิดคุณหญิงราตรี....คฤหาสน์สุดหรูบนพื้นที่เกือบ 20 ไร่ ตั้งอยู่ใจกลางกรุงเทพมหานครหลังนี้เป็นของตระกูลเวลากาล ที่สืบทอดกันมาอย่างยาวนานหลายชั่วอายุคน ซึ่งในปัจจุบันผู้ถือครอบครองก็คือนายพลประภาสและคุณหญิงราตรีซึ่งท่านทั้งสองมีทายาทเพียงคนเดียวนั้นคือ โรส กุหลาบทิพย์ คุณหนูไฮโซชื่อดัง แต่ชอบทำตัวติดดินไปกับเพื่อนๆ ทั้งสามคนซึ่งงานเลี้ยงคืนนี้ บรรดาคุณหญิง คุณนาย หรือแม้กระทั่งคนมีสี รวมไปถึงเซเลบแถวหน้าของเมืองไทยต่างทยอยตบเท้ากันเข้ามาเพื่อร่วมงานวันเกิดภรรยาสุดที่รักของนายพลประภาสอย่างคุณหญิงราตรีกันอย่างล้นหลาม ปีนี้ทางเจ้าของวันเกิดอยากเปลี่ยนบรรยากาศจากที่เคยจัดในโรงแรมหรูหรือว่าสโมสรก็เปลี่ยนมาจัดที่คฤหาสน์หลังงามที่ล้อมรอบไปด้วยสวนกุหลาบหลากหลายสายพันธุ์ซึ่งเป็นที่มาของชื่อลูกสาวหัวแก้วหัวแหวนเพียงคนเดียวของพวกท่านนั้นเองจะว่าไปงานในวันนี้นอกจากจะเป็นงานวันเกิดของคุณหญิงราตรีแล้ว แต่ก็แอบแฝงไปด้วยการพบปะสังสรรค์ ทาบทามหาคู่ให้ลูกท่านหลานเธอไปด้วยในตัว เพราะบรรดาคุณหญิง คุณนายที่มางานวันนี้ ก็จะหนีบเอาทายาทของตัวเองมาด้วย เพื่อเป็นการจับคู่หรือดูตัวคนที่มีฐาน

สารภาพความจริง“มันเกิดอะไรขึ้นค่ะ ทำไมจู่ๆ เพื่อนของโรสถึงได้ไปเป็นแฟนของพี่พอล”“แล้วสิ่งที่ผู้หญิงที่ชื่อโบว์บอกว่ามะลิมารับจ้างสวมรอยเป็นเธอนั้น มันคือเรื่องจริงเหรอค่ะ”“อย่าบอกนะว่ายายป้าหน้าวอกนั้นเป็นแฟนของพี่พอล”“อะแฮ่ม ยัยตัวแสบ เบาๆ หน่อย”พัชระเอ่ยห้ามโรสแต่ก็ไม่จริงจังเท่าไรนัก แถมยังแอบหัวเราะให้กับยัยตัวแสบที่แสดงท่าทีไม่พอใจแฟนสาวของพี่ชายเขาอีก“ก็พวกเราเป็นห่วงเพื่อนนี้ค่ะ ไม่รู้ว่าป่านนี้จะเป็นยังไง”จนในที่สุดคุณหมอเพียงดาวก็ตัดสินใจเล่าความจริงทั้งหมดให้เพื่อนสนิทของมะลิฟัง เพราะอย่างน้อยถ้าหากสามคนนี้รู้ความจริงแล้ว จะได้ช่วยกันระวังความปลอดภัยของมะลิ จากโบว์แฟนสาวของน้องชายตัวเองด้วย“อะไรกันเนี้ย”“ฉันจะบ้าตาย”“มันคือเรื่องจริงใช่ไหม”นี้คือสิ่งที่สามสาวอุทานออกมาหลังจากที่ได้ยินความจริงจากปากของคุณหมอเพียงดาว“เงินไม่กี่ล้าน ทำไมไม่บอกฉันหล่ะ เอาตัวเองไปเสี่ยงกับเรื่องแบบนี้ได้ยังไงกันนะมะลิ”“คอยดูนะ ฉันเจอหน้าเมื่อไหร่ จะสวดให้ลืมทางกลับบ้านเลย ทำไมเรื่องแค่นี้ ไม่ขอความช่วยเหลือจากเรานะ”“มะลิเขาก็คงจะมีเหตุผลของเขานั้นแหละ พวกเธอพูดอย่างกับไม่รู้จักเพื่อ

ยังไม่หายโกรธ NC+++ตับ! ตับ! ตับ!เสียงเนื้อกระทบเนื้อยังคงดังสนั่นหวั่นไหวไปทั่วห้องนอนใหญ่ หลังจากที่พอลได้ส่งมะลิไปถึงฝั่งฝันแล้วนั้น ชายหนุ่มก็ไม่รอช้าที่จะเร่งเอวสอบเพื่อให้ตนเองนั้นถึงจุดมุ่งหมายเหมือนกัน“อ๊า อือ คุณพอล อย่าทำแรง อ๊า หนูจุก”มะลิร้องเสียงอู้อี้กับหมอนใบใหญ่ มือบางทั้งสองข้างพยายามกำหาที่ยึดเหนี่ยว เพื่อระบายความจุกเสียดและความเสียวซ่านที่คุณพอลกำลังมอบให้อย่างบ้าคลั่ง“เธอจุก หรือเธอเสียวมะลิ เอาดีๆ ซี๊ด อ๊า”เพี๊ยะ!! “อ๊ะ”สองมือหนาของชายหนุ่มเกี่ยวล็อกเอวบางเอาไว้แน่น ก่อนที่จะออกแรงกระแทกกระทันท่อนเอ็นใหญ่เข้าใส่รูร่องของหญิงสาวอย่างถี่รัว“มะลิ อ๊า ซี๊ด”“อือ คุณพอล”“ฉันจะเสร็จ ฉันจะเสร็จ อ๊ากกก!!....”ในห่วงวินาทีสุดท้าย ชายหนุ่มพยายามกระแทกแก่นกายเข้าใส่รูร่องของหญิงสาวให้ลึกเท่าที่จะลึกได้ ก่อนที่กายแกร่งจะกระตุกเพื่อทำการปลดปล่อยน้ำเชื้อชั้นดีเข้าสู่โพรงมดลูกของมะลิจนหมดทุกหยาดหยดหลังจากที่ได้ทำการปลดปล่อยความต้องการใส่หญิงสาวเต็มๆ จนน้ำเชื้อขาวขุ่นที่พึ่งปล่อยเข้าไป ได้ไหลย้อนออกมาตามเรียวขาของหญิงสาว ถึงอย่างนั้นพอลก็ยังไม่ยอมถอดถอนแก่นกายออกจากรูร

สัญญาจบ....แต่คนไม่จบไม่รู้ว่าเธอเผลอหลับไปนานแค่ไหน รู้เพียงว่าตื่นขึ้นมาก็ไม่เจอคุณพอลแล้ว มะลิจึงค่อยๆ พยุงร่างกายขึ้นจากที่นอนด้วยความทุลักทุเล เนื่องจากสภาพของเธอตอนนี้ไม่ต่างกับถูกหมาบ้าฟัดมา ผมเผ้ากระเซอะกระเซิงอย่างกับคนบ้า จะขยับร่างกายทีเหมือนกับร่างกายจะฉีกออกเป็นเสี่ยงๆ โดยเฉพาะจุดกึ่งกลางความเป็นสาว ที่เพียงขยับก็เจ็บร้าวระบม จนน้ำตาแทบไหลเมื่อนึกถึงเหตุการณ์เมื่อคืนนี้ มะลิก็ถอนหายใจออกมาเบาๆ ในที่สุดเธอก็หนีไม่พ้นเรื่องอย่างว่าจริงๆ แต่ที่มันน่าโมโหยิ่งนัก นั้นก็คือเธอโอนเอนไปตามเขาทุกอย่าง ไม่ว่าคุณพอลจะทำอะไร ร่างกายของเธอก็ไม่ขัดขืนเขาเลยซักนิดเมื่อคิดได้ดังนั้น มะลิก็รีบพยุงร่างกายอันบอบช้ำเข้าไปจัดการในห้องน้ำใหญ่ ก่อนที่จะกลับออกมาเก็บกวาดเสื้อผ้าที่ตกกระจายตามห้องนอนและห้องรับแขกเพื่อนำไปรวมกับข้าวของเครื่องใช้อื่นๆ ของเธอไว้ในกระเป๋าเดินทางใบใหญ่ เธอต้องรีบออกไปจากที่นี้ ก่อนที่คุณพอลจะย้อนกลับมามะลิใช้เวลาเก็บของไม่นานก็เสร็จ เพราะตอนที่เธอย้ายมาอยู่กับคุณพอล เธอไม่ได้เอาข้าวของมาเยอะเท่าไรนัก เนื่องจากระยะเวลามันแค่เพียงสามเดือนเท่านั้น อีกอย่างคอนโดของคุณ